หมวยตัดสินใจเล่าถึงปัญหาของเธอให้กับปื๊ดฟัง หลังจากที่เขารับฟังปัญหาของเธอดูเหมือนว่าเธอจะมีปัญหาอยู่3เื่ใหญ่ๆ
1. เื่อาการป่วยที่ไม่ทราบสาเหตุของพี่สาวของเธอ เื่นี้ถือเป็ สาเหตุของปัญหาทั้งหมดของหมวย
ถ้าพี่สาวของเธอไม่ป่วย เธอคงไม่ต้องประสบปัญหาทางการเงิน ปัญหาข้อนี้แก้ได้ไม่ยากด้วยความรู้กว่า 10000 ปี ที่ผ่านมา ปื๊ดไม่เชื่อว่าในโลกใบนี้จะมีโรคภัยใข้เจ็บได้ๆ ที่เขารักษาไม่ได้
2. ปัญหาเื่ที่อยู่ของเธอ หลังจากที่ปื๊ดช่วยเธอออกมา เธอกับพี่สาว้าที่อยู่อาศัยบ้านที่เธอไปจำนองไว้กับ
พวกปล่อยเงินกู้
ดูจากดอกเบี้ยที่พวกมันเก็บจากเธอดูเหมือนพวกมันบีบบังคับให้พวกเธอต้องปล่อยบ้านกลายๆเขาคิดว่าพวกมันคงจะไม่ปล่อยบ้านหลังนั้นไปง่ายๆ เขาคิดว่าปัญหาเื่นี้คงจะไม่จบง่ายๆแค่การจ่ายเงิน
3. ปัญหาเื่ค่ารักษาพยาบาลพี่สาวเธอปัญหาเื่นี้แก้ได้ง่ายที่สุด เพราะทันทีที่เขาไปพบกับเธอ เธอจะอยู่ห่างไกลจากโรงพยาบาล ไปอีกนาน
ที่จริงเขาไม่คิดว่ามันเป็ปัญหาซะด้วยซ้ำ หมวยกับพี่สาวถูกบังคับให้จ่ายค่ารักษารายวัน เพราะฉะนั้นเธอจะไม่มียอดค้างจ่ายที่โรงพยาบาลแห่งนั้น
หลังจากที่ฟังที่เธอเล่าแล้วสิ่งที่น่าเป็ห่วงที่สุดคืออาการของพี่สาวเธอ ปื๊ดตัดสินใจที่จะไปที่โรงพยาบาลในวันพรุ่งนี้
" พรุ่งนี้ ชั้นจะไปที่โรงพยาบาลที่พี่สาวเธอรักษาตัวอยู่ เธอโอเคไหม ? "
" ตกลงนายจะช่วยพวกชั้นจริงๆใช่ไหม นายไม่ได้โกหกนะ "
" โกหกเธอ !? แล้วชั้นจะได้อะไร ?? "
หมวยรู้สึกดีใจมากๆ ในที่สุดก็จะมีคนมาช่วยดูแลเื่ค่ารักษาของพี่สาวเธอ เธออยากรีบกลับไปบอกข่าวดีกลับพี่สาวของเธอไวๆ แต่เมื่อเธอมองไปที่นาฬิกา
" อ่า "
" มีอะไรรึเปล่า ?? "
" ชั้นกลับไปหาพี่สาวไม่ทันแล้ว "
ถึงแม้โรงพยาบาลที่พี่สาวของเธอรักษาตัวอยู่มันจะห่างจากที่นี้ไม่มากนัก แต่เพราะเธอต้องนั่งรถเมล์หลายต่อมันจึงทำให้เธอกลับไปที่โรงพยาบาลไม่ทันเวลาเยี่ยมของโรงพยาบาล
" แล้วโรงพยาบาลของพี่สาวเธออยู่ที่ไหน "
ปื๊ดถามขึ้นเพราะเขาอยากรู้ว่าเธอเดินทางมาไกลแค่ไหน แต่โรงพยาบาลที่เธอตอบกลับมา มันไม่ได้ไกลจากสถานที่ๆเขาอยู่ตอนนี้เลย ถ้านั่งรถแท็กซี่ไปต่อให้รถติดแค่ไหนก็ไม่เกิน 2 ชม.ก็น่าจะถึง มันเลยทำให้ปืดได้รู้การที่เธอมาหาเขาเธอคงนั่งรถเมล์ฟรีมา
และเธอคงจะมีความคิดที่จะนั่งรถเมล์ฟรีกลับไปที่โรงพบาบาลอีกเช่นกัน
" เหลือเวลาอีกตั้งเยอะทำไมจะกลับไม่ทัน "
ถึงเธอจะรู้ดีอยู่เต็มอกว่าถ้าเธอนั่งแท็กซี่ยังไงก็ทันเวลาแน่นอน แต่เธอจะพูดได้ยังไงว่าเธอไม่เหลือเงินพอที่จะนั่งแท็กซี่แล้ว
" เอาไว้ใช้ก่อนถ้าไม่พอ ค่อยบอกชั้นเข้าใจไหม "
ปื๊ดยื่นเงินให้เธอหนึ่งหมื่นบาท เขาคิดว่ามันน่าจะพอสำหรับใช้แค่คืนเดียวอย่างสบายๆ
" มันมากเกินไป ชั้นรับมันไว้ไม่ได้เดี๋ยวพรุ่งนี้นายก็ไปที่โรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ "
แม้เธอจะดีใจที่ปื๊ดให้เงินกับเธอแต่เธอกลัวว่าเขาจะไม่ไปที่โรงพยาบาลในวันพรุ่งนี้สำหรับเธอเงิน 10000 บาท มันทำให้พี่สาวเธออยู่ในโรงพยาบาลต่อได้แค่2วันเท่านั้น
" ชั้นให้เธอติดตัวไว้เพื่อจำเป็ต้องใช้ เธอว่างใจได้ยังไงชั้นก็ไปที่โรงพยาบาล "
" นายสัญญาแล้วนะ "
" ชั้นไม่เคยกลืนน้ำลายตัวเอง "
ปื๊ดพูดย้ำอีกครั้งเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับเธอ จากนั้นเขาเรียกบริกรมาเพื่อเช็คบิลค่าอาหาร หลังจากที่จ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาเดินพาหมวยมารอเรียกรถแท็กซี่ระหว่างที่รอหมวยดูกังวลอย่าเห็นได้ชัด
เขาเลยตัดสินใจเอามือไปลูบที่หัวของหมวยเบาๆ และพูดปลอบใจเธอ
" เด็กโง่ ยังมีอะไรต้องกังวล กลับไปอย่าลืมบอกข่าวดีกับพี่สาวด้วยเข้าใจไหม "
หมวยไม่ได้พูดอะไรเพียงพยักหน้าตอบรับเขา แต่เธอก็ดูผ่อนคลายลงอย่างชัดเจน แล้วตอนนั้นเขาก็เห็นรถแท็กซี่มาแต่ไกลๆเขาเลยโบกเรียกมันทันที
เมื่อรถแท๊กซี่จอดเขาเปิดประตูด้านหลังเข้าไปพูดคุยจากนั้นเขาก็ปิดประตูแล้วแท็กซี่ก็รีบบึ่งรถจากไปทันที ปื๊ดจึงเดินกลับมาหาเด็กสาวที่นั่งรออยู่
" เติมแก๊ส "
เขาเดินกลับมาบอกกับหมวยให้เธอรู้ถึงเหตุผลที่เธอไม่ได้ขึ้นรถแท็กซี่คันนั้น แล้วเขาก็เห็นรถแท็กซี่อีกคันมาจาไกลๆอีกคัน ไม่รอช้ารีบโบกรถทันที เมือแท็กชี่เข้ามาถึง เขาก็เข้าไปทำแบบเดิม คือเขาเปิดประตูด้านหลังพูดคุยกับคนขับแท็กซี่สักพัก แล้วเขาก็ปิดประตูรถแท็กซี่ก็ขับออกไปอีกเช่นกัน
" ส่งรถ "
เขาได้แต่ยิ้มแห้งๆ และบอกถึงเหตุผลของแท็กซี่ที่ไม่ยอมไปส่งเธอ คราวนี้เขาไม่เรียกแท็กชี่ที่วิงผ่านไปมาอีกแล้ว เขาใช้แอฟมือถือ กดแอฟเรียกรถแท็กซี่ให้มารับเขาถึงที่
หลังจากที่เขากดเรียกได้เพียงไม่นานรถที่เขาเรียกก็มาถึง เขาเดินไปเปิดประตูหลังให้กับเธอแต่ก่อนเขาจะปิดประตูหมวยก็ได้พูดบางอย่างกับเขา
" พะ พรุ่งนี้ หมวยจะรอพี่ที่โรงพยาบาลนะคะ "
จากนั้นเธอก็รีบดึงประตูรถแท็กซี่เพื่อจะปิดประตูรถและบอกให้คนขับออกรถไป แต่เ้ากรรมนายเวรไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ
มือของปื๊ดยังคงจับประตูเอาไว้ั้แ่ตอนที่เขาเปิดประตูให้กับเธอ ถึงแม้ว่าปื๊ดไม่ได้ออกแรงอะไร แต่มันก็เป็ไปไม่ได้เลยที่หมวยจะทำให้ประตูขยับได้
ปื๊ดเป็ผู้ฝึกตนในระดับทหาร เขามีความแข็งแกร่งมากว่ามนุษย์ธรรมดาถึง 4 เท่ามันเป็ไปไม่ได้เลยที่แรงเด็ดสาวธรรดาจะสู้แรงเขา
เธอพยายามออกแรงดึงประตูอยู่หลายครั้ง แต่แล้วเธอก็ต้องหยุดชะงักการกระทำของเธอ เหมยรู้สึกถึงความอบอุ่นที่กำลังปกคลุมศรีษะของเธอ
ปื๊ดใช้มือค่อยๆลูบหัวเธออย่างอ่อนโยน จากนั้นเขายืนแบงค์1000ให้กับคนขับรถและเขาก็พูดบางอย่างกับคนขับรถแท็กซี่
" อย่าต้องขับเร็วมากนะครับ "
จากนั้นปื๊ดก็ปิดประตูรถแท็กซี่ เขายังเห็นหมวยเกาะกระจกมองที่เขาขณะที่รถวิ่งออกไปเขายังคงยืนอยู่ตรงจนรถแท็กซี่ลับตาไป
หลังจากนั้นปื๊ดเดินกลับเข้าไปภายในห้าง เขาเลือกซื้อข้าวของที่เขาคิดว่าเขาขาดไปในตอนที่เขาจัดของภายในกระเป๋ามิติอีกครั้ง แต่ในรอบนี้ด้วยที่จำนวนของที่เขาซื้อมันไม่ได้เยอะมากมายเขาจึงซื้อมันทั้งหมดในรอบเดียว และหาที่ลับตาคนเพื่อจะเก็บมันลงกระเป๋ามิติ
จากนั้นปื๊ดก็หาที่นั่งแถวๆนั้นเพื่อนั่งจัดของที่เขาซื้อเข้าใหม่และตรวจดูอีกครั้ง ว่าของที่เขา้าครบแล้ว หลังจากจัดของเสร็จเขาไม่ลืมที่จะหาถังขยะที่ลับตาคนดึงเอากองถุงพลาสติกที่อยู่ในกระเป๋ามิติของเขาออกมาทิ้ง
หลังจากที่เสร็จธุระกับกระเป๋ามิตของเขาแล้ว เขามองดูนาฬิกาข้อมือของเขา ปื๊ดเห็นว่ามันเป็เวลา 1ทุ่ม 20นาที
ปื๊ดใช้เวลากับหมวยประมาณชั่วโมงครึ่งและใช้เวลาในการซื้อของเพิ่มเติมรวมถึงจัดระเบียบกระเป๋ามิติไปอีกราวๆครึ่งชั่วโมง
เขานั่งคิดว่าควรไปหาซื้อสมุนไพรยาจีนต่อหรือไม่เขาไม่รู้ว่าร้านขายยาจีนจะเปิดถึงกี่โมงเขาเลยลองเอาโทรศัพย์ค้นหา ร้านขายยาจีนใกล้ฉัน ลงในเวปค้นหายอดนิยม
มันใช้เวลาเพียงไม่นานผลการค้นหาของเขาก็ปรากฎขึ้นมา ดูเหมือนไม่ไกลจากที่เขาอยู่จะมีร้านขายยาอยู่สองสามร้านที่เปิดอยู่ เขาจึงเลือกร้านที่ใกล้ที่สุดแล้วกดปักหมุดแล้วให้แอฟนำแผนที่นำทางเขาไปยังร้านขายยาจีน
ปื๊ดเดินตามที่แอฟนำทางเขาไปเรื่อยๆ มันนำทางเขาเข้าตรอกออกซอกซอยมากมาย จนเขาเริ่มออกห่างจากแหล่งที่มีผู้คนจอแจมากขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่เข้าใจว่าใครจะมาค้าขายในแหล่งทำเลที่ไม่มีผู้คนสัญจรผ่านไปมาอย่างนี้
และแล้วปื๊ดก็มาถึงที่หน้าร้านขายจีนทั้งตั้งอยู่ในบริเวณนั้น ร้านยาจีนเป็ตึกแถวที่ถูกสร้างเรียงกันประมาณ5คูหา ตัวร้านนั้นดูแตกต่างจากตึกที่ตังอยู่ในคูหาเดียวกันอยากชัดเจน ตัวตึกภายในมันถูกแต่งด้วยสไตล์จีนโบราญ ตัวตึกจึงดูโดดเด่นกว่าชาวบ้านชาวเมืองเขา
ปื๊ดเห็นชายแก่ใส่เสื่อจีนกับกางเกงขาก๋วยกำลังนั่งจิบชาอยู่โต๊ะไม้ภายในร้าน
ทันทีที่เขาเดินเข้ามาในร้านชายแก่ก็ลุกขึ้นและเดินไปยังเขาเตอร์ตอนรับในทันที
" หรื้อจะตรวจ หรือ หรื้อจะซื้อยา "
ชายแก่คนนั้นถามเขาด้วยภาษาไทยสำเนียงจีน ปื๊ดลองตอบกลับด้วยภาษาจีนที่เขาใช้ในโลกของฝู้ฝึกตน ในตอนแรกเขาไม่คิดว่าภาษาจากโลกของผู้ฝึกตนจะตรงกับภาษาใดๆในโลกนี้ แต่หลังจากที่เขาได้ยินนักท่องเที่ยวชาวจีนคุยกัน
มันกลับกลายเป็ว่าภาษาจีนกับภาษาของโลกของผู้ฝึกตนมันตรงกันกว่า 90 เปอร์เซน ปื๊ดเลยลองพูดภาษาของโลกผู้ฝึกตนกับชายแก่คนนี้ดู
" เถ้าแก่ ขอกระดาษ กับปากกาให้ผมจะได้ไหม ผมจะจัดยา "
เถ้าแก่ดูดีใจมากๆและรีบไปหากระดาษกับปากกามาอย่างไวแล้วส่งมอบให้กับเขา
" ไอ้หนุ่ม เป็คนจีนเหมือนกันก็ไม่บอก เอานี้กระดาษ ปากกา "
ดูเหมือนเถ้าแก่จะเข้าใจผิดไปเรียบร้อยแล้ว นั้นแสดงว่าภาษาของโลกผู้ฝึกตนมันคล้ายกับภาษาจีนเป็อย่างมากจนเ้าของภาษาเข้าใจผิดว่าเขาเป็คนจีน
" อยากได้อะไรเขียนเลย แต่ถ้าให้ดีให้ข้าตรวจดูอาการให้จะดีที่สุด "
เขาเขียนตัวยาและสมุนไพรที่เขา้า เขาต้องใช้ตัวยากว่า 40 ชนิดในการบ่มเพาะร่างกายของเขา หลังจากที่เขาเขียนเสร็จเขาก็ส่งมันให้กับเถ้าแก่ทีรออยู่
เถ้าแก่รับใบสั่งยาของเขาไป หลังจากตรวจสอบรายชื่อยาเขาเงยหน้าสำรวจปื๊ดอีกครั้งด้วยความแปลกใจ
"ไอ้หนุ่ม ข้าเห็นว่าเอ็งเป็คนจีนด้วยกัน ข้าเลยอยากจะเตือนเอ็งเอาไว้"
" ยาชุดนี้ห้ามกินเข้าไปเป็เด็ดขาดเข้าใจไหม !? "
ยาจีนและสมุนไพรที่เขาเขียนลงไป ส่วนใหญ่มีผลเป็พิษกับร่างก่ายอย่างรุนแรงโดยเฉพาะกับิัภายนอก เถ้าแก่จึงเตือนเขาด้วยความหวังดี
" ไม่ต้องห่วงครับเถ้าแก่ ผมไม่ได้เอาไปกินอยู่แล้ว "
" ผมจะเอาไปทำรายงานส่งอาจารย์ "
" อ่าดีๆๆ งั้นรอก่อนไอ้หนุ่มเดี๋ยวข้าจะไปจัดมาให้ "
เถ้าแก่ค้อนข้างจะภูมิใจที่มีคนสนใจศึกษาตัวยาจีน จนถึงขั้นเอาไปทำรายงานส่ง
อาจารย์ หลังจากนั้นไม่นาน เถ้าก็กลับมาพร้อมกับห่อกว่า 40 ห่อ ตัวยาที่เขาสั่งมันถูกจัดแยกชนิดกันอยู่ในหอกระดาษจากนั้นเถ้าแก่ก็มัดห่อรวมด้วยด้ายสีชาและส่งมันให้กับเขา
หลังจากนั้นเถ้าแก่ก็จับลูกคิด ดีดไปมา พร้อมร่ายชื่อยาจำนวนและราคา ที่เขาสั่งหลังจากร่ายรายการอยู่นาน เถ้าแก่ก็สรุปราคาให้กับเขา
" เอาละร่วมทั้งหมด 49 ชนิด รวมแล้ว ราคา 15270 บาท "
" แต่ข้าเห็นว่าเอ็งเป็คนจีนด้วยกัน ปัดเศษออกไปเหลือ 15000 ถ้วน "
แต่เดิมเขาเตรียมเงินสดไว้ซื้อยา 3หมื่นบาท แต่เขาควักให้หมวยไป 1หมื่น แล้วยังจ่าย
ค่าแท็กซี่ไปอีก1พันเขาเหลือเงินสดติดตัวแค่หมื่นเก้า ถ้าเขาจ่ายค่ายาเขาจะเหลือเงิน ติดตัวแค่ 4พันบาทเท่านั้น ( ค่าอาหาร ของต่างๆที่ซื้อเพิ่มใช่บัตรรูด)
" นี่ครับเถ้าแก่ ขอบคุณมากครับ "
เขายื่นเงิน 15000 บาท และไม่ลืมขอบคุณเถ้าแก่ที่ลดราคาให้กับเขา
" ถ้า้ายาจีนอีกอย่าลืมแวะกลับมาที่นี่ แถวนี้ร้านอั๋วมียาเยอะที่สุดแล้ว "
เถ้าแก่พูดไปขณะที่กำลังนับเงินที่เขาส่งให้ แกดูมีความสุขจากการได้นับเงิน ดูเหมือนเถ้าแก่้าที่จะให้ปื๊ดออกออกจากที่นี้ แต่เขายังมีบางสิ่งที่เขายัง้า ปื๊ดเลยเอ่ยปากถามหามันจากเถ้าแก่ว่ามีหรือไม่ทันที
" เถ้าแก่พอจะมี เข็มฝังจุดขายไหม "
" มีเล่มละ 20 แต่ถ้าเอาเยอะเดี๋ยวลดให้ "
" งั้นเอา 100 เล่ม แต่ผมไม่เอาส่วนลดแต่ขอเพิ่มจำนวนเข็มแทนจะได้ไหม"
" เขี้ยวใช้ได้เลยนิไอหนุ่ม ดีอย่างนี่ข้าชอบ"
เถ้าแก่หายไปข้างหลังพักหนึ่งก่อนเดินกับมาพร้อมกับเข็มฝังจุด มันเป็เข็มสมัยใหม่เข็มแต่ละเล่มถูกบรรจุอยู่ในหลอดปลอดเชื้อ ซึ้งเขายังไม่รู้วิธิใช้งานมัน แต่มันคงไม่ยากเกินความสามารถของ youtuub (ยูตู่บ)เวปดูวีดีโอชื่อดังที่กำลังเปฌนที่นิยม
" นี้เข็มฝังจุดที่เอ็ง้า ในนี้มีทั้งหมด 120 เล่มรวมที่ข้าแถมให้เอ็งแล้ว "
หลังจากที่เขาตรวจนับจำนวนเข็มจนครบ เขาจ่ายเงินค่าเข็ม 2000 บาทให้กับเถ้าแก่ตอนนี้เขาได้ของครบทั้งหมดที่เขา้า เขาก็ไม่มีธุระกับที่นี่อีกแล้ว
" งั้นผมลาละนะครับ "
" ไม่ส่งนะ ไอ้หนุ่ม เดินออกเองถูกใช่ไหม? "
ปื๊ดบอกลาเถ้าแก่และเดินออกมาจากร้าน เขาหาที่ลับตาคนเพื่อเก็บยาห่อใหญ่และเข็มลงในกระเป๋ามิติของเขา
หลังจากที่เขาเดินออกมาจากตรอกซอกชอยที่ซับซ้อน เขากลับมายังที่มีคนพลุกพล่านอีกครั้ง เขามองดูนาฬิกาตอนนี้เลย 2 ทุ่มมาแล้วนิดๆ
ปื๊ดอยากจะกลับไปที่บ้านและเริ่มบ่มเพาะร่างกายให้เร็วที่สุด ความแข็งแกร่งมันแทบจะเป็ต้นทุนเพียงอย่างเดียวที่เขามี เพราะฉะนั้นเขาจึงอยากเพิ่มมันให้ได้มากที่สุด
หลังจากที่ปื๊ดพยายามเรียกแท็กซี่เพื่อกลับบ้านอยู่นาน ดูเหมือนปื๊ดดวงไม่ค่อยจะสมพงษ์กับรถแท็กซี่ของประเทศนี้ ปื๊ดมักจะโดนปฎิเสทสักคัน สองคันอยู่เสมอ เขาถึงจะได้รถแท็กซี่ยอมรับเขากลับบ้านของตนเอง
มันทำให้ปื๊ดคิดถึงการซื้อรถอย่างจริงจัง แต่ถึงแม้ว่าเขาจะขับรถเป็ เพราะที่บ้านของปื๊ดพ่อของเขามีรถแต่เขาไม่มีใบขับขี่ จากที่เขามีปัญหากับแท็กซี่มันจะกลายเป็เขามีปัญหากับตำรวจเพราไม่มีใบขับขี่แทน
แต่ปื๊ดกลับมีความเชื่อว่าปัญหาเื่ใบขับขี่เขาสามารถแก้ได้ด้วยเงิน เพราะเขาเคยได้ยินคนทั่วไปชอบด่ากันทั่วไปเกี่ยวกับเื่นี้
< มึงซื้อใบขับขี่มารึเปล่าวะถึงได้ขับรถ @#&# ๆ แบบนี้ >
เพราะงั้นเขาถึงคิดว่ามันคงจะซื้อกันได้จริงๆ
__________________________________________________________________________________