ตกลงปลงรัก

    บทที่ 4 ไม่อยากได้รางวัล งั้นก็ต้องรับโทษ

    (4)

            เธอเงี่ยหูฟังเสียงด้านนอกเหมือนว่าเขาจะไม่ได้พยายามตามเธอมา เฮ้อ โล่งอก วันนี้เขาคงจะปล่อยให้เธออยู่คนเดียวจริงๆถือว่าเขายังมีน้ำใจอยู่บ้าง

            มุกจันทร์เดินเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าและแปรงฟันก่อนนอนพอเธอเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ ก็พบเขานอนรออยู่ที่เตียงของเธอแล้วแถมเขายังหันมาและยิ้มให้เธออีก

            “คุณดินเข้ามาได้ยังไงคะ”

            “ผมมีกุญแจ”

            “ก็มุกบอกแล้วว่าวันนี้มุกอยากนอนคนเดียว”

            มุกจันทร์ลืมไปว่าเขามีกุญแจห้องก็แน่ล่ะ นี่มันบ้านเขานี่นา เธอจะหลบไปไหนพ้นกัน

            “สามีภรรยาเวลาทะเลาะกันไม่ควรแยกห้องนอนควรจะปรับความเข้าใจกันโดยเร็วต่างหาก”

            เขาพูดพร้อมทั้งทำสีหน้าและน้ำเสียงจริงจังราวกับว่าการที่เขาถือวิสาสะไขกุญแจเข้าห้องนอนของเธอเป็๲เ๱ื่๵๹ที่ถูกต้องเหมาะสมแล้ว

            มุกจันทร์ทำหน้างอใส่เขาใช่สิ เธอเถียงเขาไม่ออก เธอแต่งงานกับเขา แล้วเมื่อเดือนก่อนเธอยังทำข้อตกลงกับเขาเพิ่มอีก มาถึงตอนนี้เธอยังจะอ้างอะไรได้

            เขามองเธอตาละห้อย

            “เราตกลงกันแล้วนะดูสิ ผมว่าง่ายจะตาย บอกให้ไปอาบน้ำก็อาบแล้วเรียบร้อย ตามใจคุณทุกอย่างเลยเป็๞เด็กดีขนาดนี้คุณยังตั้งท่ารังเกียจผมอีก ผมเริ่มจะน้อยใจแล้วนะ”

            อย่างเขานี่น่ะเหรอเด็กดีปีศาจบ้ากามน่ะสิไม่ว่า ช่างพูดมาได้ว่าตัวเองเป็๲เด็กดี ไม่อายบ้างหรือไงกัน ไม่รู้ว่าเธอคิดยังไงตอนนั้นเอาสมองไปไว้ที่ไหนถึงได้ทำข้อตกลงแบบนั้นกับเขาไปได้

            “เราตกลงกันแล้วนะครับคุณมุกอย่าเบี้ยวสิ”

            “มุกก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะมุกแค่คิดว่าคืนนี้จะได้นอนอย่างสงบสุขเท่านั้น”

            เขายิ้มน้อยๆ ออกมาอย่างเ๯้าเล่ห์แววตาพราวระยับ ลุกขึ้นจากเตียงและเดินตรงมาหาเธอ เขาเดินเข้าไปใกล้ๆ จนเธอได้กลิ่นกายของเขาและก้มลงกระซิบที่ข้างหูของเธอ

            “ผมรับรองว่าคืนนี้คุณมุกจะได้นอนอย่างเป็๲สุขเพียงแต่... อาจจะไม่ค่อยสงบนัก”

            คำพูดที่ไม่มีคำไหนหยาบโลนแต่กลับทำให้มุกจันทร์เริ่มใจเต้นรัว เขามันคนน่าไม่อายจริงๆ

            ก่อนที่เธอจะได้ตอบโต้อะไรเขาก็ช้อนร่างของเธอขึ้น อุ้มเธอไปที่เตียงนอน

            “ปล่อยเลยนะ มุกเดินเองได้”

            “ผมกำลังเช็กสุขภาพของคุณอยู่ดูสิว่าวันนี้น้ำหนักน้อยลงหรือเปล่าเดี๋ยวผอมไปแม่ผมก็มาบ่นหาว่าผมดูแลคุณไม่ดีอีก”

            “คุณไม่ต้องมาอ้างคุณน้าเลย”

            “หืม ‘คุณน้า’ เหรอคุณเรียกแม่สามีตัวเองว่าคุณน้าได้ยังไงกัน เดี๋ยวนี้ชักจะดื้อใหญ่แล้ว”

            เขาปรายตามองเธอเหมือนไม่ชอบใจนักที่เธอเรียกแม่ของเขาว่า‘คุณน้า’

            “มุกขอโทษมุกแค่ยังไม่ค่อยชิน”

            มุกจันทร์ขอโทษเขาข้อตกลงของพวกเธอเพิ่งเปลี่ยนเมื่อเดือนก่อน เธอจึงยังไม่ชินนักที่จะคิดว่าแม่ของเขาก็คือแม่สามีของเธอจริงๆ

            “แล้วจริงๆคุณต้องเรียกผมว่าอะไร”

            “แม่สามี”

            “แล้วคุณต้องเรียกผมว่าอะไร”

            “สามี”

            “ดีมากเด็กดีต้องได้รับรางวัล”

            มุกจันทร์ฟังแล้วรู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ค่อยดี

            “มุกไม่ได้อยากได้รางวัลค่ะมุกง่วง อยากนอน”

            “ไม่อยากได้รางวัลงั้นก็ต้องรับโทษ”

            รับโทษ?โทษอะไรกัน ผู้ชายคนนี้ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ

            เขาวางเธอลงบนที่นอนและล้มตัวลงนอนข้างๆ เธอ เธอพยายามกระเถิบหนีเขา แต่เขาช้อนมือไปคว้าเอวเธอไว้แล้วดึงให้เธอเข้าหาร่างแข็งแรงของเขา มุกจันทร์นิ่งเงียบ ไม่ส่งเสียง

            เขาและเธอในตอนนี้อยู่ในท่านอนตะแคงซ้อนกันเธอนอนหันหลังอยู่ในอ้อมอกของเขา เขาก้มหน้าลงจรดริมฝีกปากลงกับต้นคอของเธอ ค่อยๆพรมจูบลงไปทั่ว เขาล้วงมือเข้าไปในเสื้อด้านหลังของเธอมุกจันทร์ใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม

             ไม่นะ อย่าทำแบบนี้ เขารู้แล้วจริงๆด้วย

            เขารู้สึกได้ถึงแผ่นหลังที่เริ่มหดเกร็งของเธอนิ้วแข็งแรงเริ่มทำแบบเมื่อสักครู่ เขาลากไล้นิ้วกลางลงเบาๆ บนผิวที่แผ่นหลังของเธอ

            มุกจันทร์สูดลมหายใจเข้าและกลั้นเสียงเอาไว้ ใช้มือขยำผ้าห่มไว้แน่นในที่สุดเขาก็ลากนิ้วลงไปถึงเอวเธอเสร็จ และหยุดมือ

            “รู้สึกดีใช่ไหมครับที่รัก”

            “ไม่ดี”

            “หืม”

            เขาทำเสียงเหมือนไม่เชื่อแล้วก็ลากนิ้วไล้ขึ้นมาอีก

            “อื้อ..”

             คราวนี้มุกจันทร์กลั้นเสียงไว้ไม่ไหวปากของเธอเม้มสนิท แต่เสียงครางยังคงลอดผ่านลำคออกมา

            “ฮึ ฮึ”

            เขาหัวเราะน้อยๆอย่างพอใจ แล้วก็ระดมจุมพิตที่ต้นคอของเธอ อีกทั้งยังใช้มือลากผ่านแผ่นหลังของเธอลงไปอีกอย่างเชื่องช้า

            มุกจันทร์รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องแต่ละครั้งที่ผิวที่แผ่นหลังของเธอถูกเขา๼ั๬๶ั๼ จากบนลงล่างและจากล่างขึ้นบนนั้นเธอรู้สึกซ่านเสียวทรมานราวกับจะขาดใจ

            เขารู้สึกเบิกบานใจจริงๆเธอถูกเขาพบจุดอ่อนไหวอีกแห่งแล้ว และคืนนี้เขาจะใช้มันลงทัณฑ์รักกับเธอ

            คืนนี้มุกจันทร์ใส่ชุดนอนที่มีกระดุมข้างหน้าเขาเริ่มลงมือแกะกระดุมทีละเม็ด มุกจันทร์พยายามขัดขืนไม่ให้เขาแกะกระดุมเธอได้สำเร็จระหว่างนั้นเขาก็เริ่มขบเม้มที่ติ่งหูของเธอ ลิ้นหยาบร้อนค่อยๆ เลียเล็มติ่งหูน้อยๆแสนนุ่มของเธอมุกจันทร์ที่ไม่เคยมีประสบการณ์บนเตียงมาก่อนถูกเขาทำแบบนี้เธอก็มือไม้อ่อนเรี่ยวแรงที่เคยมีไม่รู้หายไปไหน มือของเธอที่พยายามต่อต้านขัดขวางเขาแกะกระดุมตอนนี้สั่นระริก แทบไม่มีเรี่ยวแรงจะขยับ

            เขาถอดเสื้อเธอออกได้สำเร็จแผ่นหลังขาวนวลเนียนปรากฏอยู่ตรงหน้า เขามองอย่างลุ่มหลง และเริ่มไล้มือหยาบลงไปอีกครั้งคราวนี้เขาได้เห็นการหดเกร็งของแผ่นหลังเธอชัดเจน

            “อื้อ...คุณดิน ไม่เอาตรงนี้”

            มุกจันทร์พยายามเอ่ยเสียงแข็งแต่เสียงที่ออกผ่านลำคอของเธอกลับเป็๞เสียงกระเส่าเปี่ยมไปด้วยอารมณ์บางอย่าง

            “แต่ผมว่าคุณมุกชอบให้ผม๼ั๬๶ั๼ตรงนี้นะ”

            “ไม่มุกไม่ชอบ”

            เธอยังพูดไม่ทันขาดคำเขาก็ก้มลงจูบที่แผ่นหลังของเธอ ขบเม้มผิวที่แผ่นหลังของเธอไปทั่ว

            “อ๊า...คุณดิน”

            มุกจันทร์เกร็งไปทั้งตัวด้วยความเสียวซ่านเธอแอ่นอกหนีเพื่อให้แผ่นหลังพ้นจากการรุกรานของเขา เขาเอื้อมมือโอบมาด้านหน้าและเค้นคลึงความนุ่มหยุ่นของทรวงอกสวย

            “อื๊ม ...คุณดิน หยุดเถอะ”

            เขามีหรือจะหยุดแค่นี้ยิ่งได้ยินเสียงสั่นกระเส่าของเธอ เขาก็ยิ่งพอใจ เขาพรมจูบลงทั่วแผ่นหลังของเธอริมผีปากไล่เม้มงับผิวที่หลังของเธอไปทั่ว มือก็ยังเค้นคลึงอกนุ่มหยุ่นของเธอไม่หยุดเขาจุมพิตเธอจากบ่าด้านหลังอย่างอ้อยอิ่งเลื่อนลงไปถึงเอว

            มุกจันทร์เริ่มรู้สึกแปลกๆเธอรู้สึกถึงความร้อนรุ่มชุ่มชื่นบริเวณกลางหว่างขา เธอหนีบขาไว้แน่น บ้าจริงนี่เขา๱ั๣๵ั๱เธอแค่นี้ เธอถึงกับอารมณ์กระเจิงไปถึงไหนแล้ว

            “อื้อ..”

            เขาเม้มขบที่เอวของเธอเลื่อนมือลงมือคลำเคล้นทั่วหน้าท้องแบนราบของเธอ ผิวเธอช่างเนียนมือลูบคลำกี่ครั้งเขาก็ไม่รู้สึกเบื่อ กลับยิ่งอยากจะทำมากขึ้นกว่าเดิมไปอีก