วิกฤตรัก

“อ้อ” ฟ้าใสมองตาม

“ได้ค่ะเดี๋ยวฟ้าให้แผนกแก้แบบให้”ฟ้าใสก้มมองไปที่ตำแหน่งที่เขาชี้ และเงยหน้ามองไปที่ชายหนุ่ม เธอพึ่งรู้สึกตัวตอนนี้ร่างกายของเธอกับเขานั่งชิดกันมาก ฟ้าใสมองหน้าคีตะ เช่นเดียวกันคีตะที่ก็กำลังมองหน้าฟ้าใสนิ่ง ทั้งสองต่างไม่มีใครพูดจา 

“ขอโทษครับ”คีตะเป็นฝ่ายผละออกจากเธอ และลุกขึ้น 

“ถ้างั้นเป็นอันโอเคน่ะครับ ส่วนอื่นดีอยู่แล้ว ถ้าไงถ้าแบบเสร็จช่วยส่งข้อมูลให้ผมตามemailผมที่แจ้งไว้ก็ได้”

 “ ค่ะ” ฟ้าใสยังค้างๆกับท่าทีเขา

 “งั้นผมขอตัว”คีตะพูดเสร็จก็เดินออกไป 

————————-

“Sky sky” 

 “หืม” ฟ้าใสทำหน้า งง 

“เป็นอะไร วันนี้เหมอๆ เราเรียก2รอบแล้ว ไม่สบายรึเปล่า”เล ก้มมาถามเธอ แล้วเอามือแตะที่หน้าผากหญิงสาว

 “เปล่าๆ พอดีคิดงานน่ะ” 

“อืม ทานไรเพิ่มไหม แต่เราสั่งให้เรียบร้อยแล้วแหละ”

 “เอาตามที่เล บอกแหละ”

 “วันนี้พี่ๆเราจะเลี้ยงฉลองเราที่กลับมาที่ผับ ไปด้วยกันน่ะ เดี๋ยวเราไปรับ อย่าปฏิเสธ เราจะอวดแฟนด้วย” เลยิ้ม ให้ฟ้าใส และเขาแกมบังคับเธอ

 “ก็ได้ แต่อย่าดึกน่ะ” 

“ครับแม่”เล จับมือฟ้าใสมากุม อย่างออดอ้อน

—————————

“ทางนี้ ไอ่เล” กลุ่มพี่พี่ของเลตะโกนเรียก เมื่อเล เดินเข้ามาในผับ

 เล พาฟ้าใสมาที่โซน VIP 

“เฮ้ยยยยยย”ทุกคนในกลุ่มอุทานขึ้น

 “ตกใจอะไรพี่!!!  นี่Skyแฟนผมครับ”เล แนะนำฟ้าใสให้พี่ๆในกลุ่ม

ฟ้าใสก็มองทุกคนอึ้งๆ รวมทั้งมองไปยังคนที่นั่งประจำตำแหน่งนั้นด้วย เขาไม่ได้มาคนเดียวเขามีผู้หญิงนั่งโอบกอดอยู่ 

“มีอะไรกันรึเปล่าครับ” เล ถาม พี่เอเอ 

“อ้ออออ เปล่าๆ นั่งสิไอ่น้อง” บีเอ่ยขัดขึ้น 

ฟ้าใสกับเล นั่งตรงข้ามกับคีตะ เลพูดคุยกับแก๊งรุ่นพี่อย่างเมามัน บางทีก็หันมาถามเธอบ้าง ฟ้าใสมองไปที่คีตะ เห็นเขาพูดคุยยิ้มแย้ม หยอกล้อกับผู้หญิงข้างๆ ไม่มีท่าทีมองมาที่เธอ

“แล้วคบกันนานยัง มึงกับน้องฟ้า เอ้ย sky”บีตะโกนถามเล 

เลหันมาที่ฟ้าใสและเอามือจับที่มือฟ้าใส

  “เราคบกันตอนปี4ครับ กว่าจะจีบติดเล่นเอาผมเกือบแย่ จีบมา3ปี ” เล หัวเราะให้กับพี่พี่เมื่อนึกถึงตอนจีบเธอ

 “อย่า!!  มึงเนี้ยน่ะจีบสาวเป็นปีปี”เอเอตีไหล่เล 

“ทำไงได้พี่ คนเขาเลือกได้ อีกอย่างแม่ของลูกก็ต้องยากเป็นธรรมดา” เล พูดขึ้นทำเอาบรรยากาศโดยรอบเงียบกริบรวมทั้งฟ้าใสด้วย

 “อะไรไม่เชื่อผมหรอ !!” เล เลิกคิ้ว มองทุกคน

 “5555555555 เชื่อ เชื่อ”เป็นบีที่หัวเราะแก้ความตึงเครียด 

“พี่คี เป็นไงบ้างครับ อาการหายดีแล้วใช่ไหมพี่”

เล ถามคีตะ เป็นประโยคแรก หลังจากที่เห็นพี่ชายว่างเว้นจากการคลอเคลียกับสาว

“เออ ปกติแล้ว” คีตะมองมาที่เล และยักคิ้วให้

 “ถ้าตอนนี้ใครบอกพี่คี ขาดนิผมไม่เชื่อเลย555” เล พูดจา แซว รุ่นพี่

คีตะยิ้มออกมาชี้หน้า เล 

“มึงน่ะ แซวกูแบบนี้เดี๋ยวกูแซวกลับน่ะมึง”

คีตะคาดโทษ มองไปที่ฟ้าใสนิ่งๆ

 “อย่าพี่อย่า คนนี้ผมขอ เล่นแรงไม่ได้พี่”

 “กูไม่ให้” คีตะพูดสวนขึ้น ทำเอา เอเอ และคนอื่นๆ มองหน้ากันอึ้งๆ

 “ โถ่พี่ก็” เล ยังพูดหยอกล้อพี่พี่ ยิ้มแย้ม

 “เล กลับยัง” ฟ้าใสกระซิบข้างหูเล

 “ออ ได้ได้” เลมองที่นาฬิกาบอกเวลา5ทุ่มครึ่ง

 “พี่พี่ ผมขอกลับก่อน พอดีsky ต้องรีบกลับพี่”

 “อะไรวะ ไอ่เชี้ย มาช้ากลับก่อน นิพวกกูเลี้ยงต้อนรับมึงน่ะ มึงจะกลับก่อนได้ไง” 

เล อึกอัก มองรุ่นพี่ทีมองฟ้าใสที 

“เดี๋ยวกูกับแนนนี่ จะกลับพอดี เดี๋ยวกูไปส่งให้”คีตะพูดขึ้น ทำเอาฟ้าใสและเพื่อนเขา ตาโต ฟ้าใสกำลังจะบอกห้าม

  “ดีเลยพี่ ฝากด้วย” 

“เล คือ sky.....”

 “ไปกับพี่คีน่ะsky เดี๋ยวพี่คีเขาส่งsky แล้วเขาคงไปต่อ” เล กระซิบบอกฟ้าใส

ฟ้าใสมีสีหน้ากังวล มองไปทางคีตะ แต่เธอก็เห็นเขายังสนใจแต่กับสาวข้างกาย เธอจึงคายความกังวลลงไปบ้าง