แก้วตาดวงใจมาเฟีย
ตอนที่3
มีผลต่อหัวใจ
ติ๊ง
เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของลูกแก้วดังขึ้นในขณะที่เธอเดินออกมาจากลิฟต์ของคณะพร้อมกับหนูนาและก็หลินหลิน ลูกแก้วล้วงมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋าผ้าขึ้นมาก่อนจะเปิดอ่านข้อความที่ถูกส่งมา
LINE
พี่เ้าสมุทร
(พี่เ้าสมุทร : "วันนี้คิวไปรับ")
ลูกแก้ว : "โอเคค่ะ"
(เ้าสมุทร : "ถึงห้องแล้วบอกพี่ด้วย")
ลูกแก้ว : "โอเคค่ะ"
ลูกแก้วยิ้มออกมาก่อนจะกดปิดหน้าจอโทรศัพท์และเก็บใส่กระเป๋าเหมือนเดิม
"พี่เ้าสมุทรของเธอทักมาล่ะสิใช่ไหมถึงได้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนี้"หลินหลินเอ่ยแซวขึ้นเมื่ออยู่ดีๆเพื่อนของเธอก็ยิ้มออกมา
"อือ"ลูกแก้วพยักหน้าให้เป็คำตอบ หนูหนากับหลินหลินรู้เื่ของเธอทุกเื่รวมถึงเื่ที่เธอแอบหลงรักเ้าสมุทรด้วย
หนูนากับหลินหลินเป็เพื่อนที่เจอกันตอนเรียนปีหนึ่งตอนที่เข้ามาเรียนแพทย์เราทั้งสามคนสนิทกันตอนรับน้องเพราะนั่งอยู่ด้วยกันแถมรหัสนักศึกษาของเราสามคนยังอยู่ติดกันอีกด้วยและเราทั้งสามคนก็มีนิสัยที่คล้ายๆกันชอบอะไรเหมือนๆกันเราทั้งสามคนก็เลยสนิทกันในเวลาอันรวดเร็วจนถึงทุกวันนี้เวลาใครทุกข์ใจหรือมีเื่ไม่สบายใจก็จะคอยมาเล่าให้กันฟังทุกเื่และปรึกษากันได้ตลอด
"นี่ลูกแก้วฉันขอถามอะไรหน่อยสิ?"หนูนาถามขึ้น
"ถามสิ"ลูกแก้วบอกพร้อมมองหน้าหนูนา
"เธอไม่คิดจะสารภาพรักกับพี่เ้าสมุทรจริงๆเหรอเธอไม่อึดอัดบ้างหรือไงเก็บมาตั้งหลายปีและเธอไม่กลัวว่าผู้หญิงคนอื่นจะมาคาบพี่เ้าสมุทรของเธอไปบ้างหรือไงฮะลูกแก้ว?"หนูนาเธอรู้ว่าลูกแก้วแอบหลงรักพี่ชายต่างสายเือย่างเ้าสมุทรมานานมากและเธอก็ไม่เข้าใจเพื่อนเธอจริงๆว่าทำไมแอบรักเขามาตั้งนานแล้วทำไมถึงไม่บอกออกไปจะเก็บไว้ทำไมให้อึดอัดก็ไม่รู้
"เออฉันเห็นด้วยกับหนูนานะลูกแก้วฉันว่าเธอควรรีบสารภาพอย่างน้อยมันก็ยังมีโอกาส"หลินหลินพูดเสริม
"ฉันไม่กล้านี่แล้วอีกอย่างพี่เ้าสมุทรก็มองฉันเป็แค่น้องสาวเท่านั้นถ้าเกิดบอกไปแล้วพี่เ้าสมุทรไม่โอเคแล้วโกรธฉันขึ้นมาจะทำไงหรือไม่ก็อาจจะเกลียดฉันไปเลยก็ได้นะ"ลูกแก้วส่ายหน้าพร้อมกับถอนหายใจออกมา เธอยอมรับว่าเธอกลัวที่พูดออกไปไหนจะพ่อกับแม่ของเราทั้งสองคนอีกล่ะพวกท่านจะมองเธออย่างไง
"แต่สิ่งที่พี่เ้าสมุทรทำให้เธอมันก็ดูไม่เห็นจะเหมือนพี่น้องอย่างที่เธอบอกเลยนะ"หนูนาบอก
"ใช่ๆดูแลเธอดุจดั่งเ้าหญิงแถมยังขี้หวงเธอมากๆซะขนาดนี้จนผู้ชายหน้าไหนก็ไม่กล้ามาจีบเธอแล้ว"หลินหลินบอก
"เออใช่จำตอนปีสองได้ไหมที่พี่อาร์บริหารปีสี่ที่จะมาจีบเธอแค่เขามายืนแนะนำตัวนะพี่เ้าสมุทรก็แพร่รังสีแห่งความหวงออกมาโดยการยืนส่งสายตาดุๆให้กับพี่อาร์จากนั้นพี่อาร์ก็ไม่มายุ่งกับเธออีกเลย"หนูนาบอก
"ก็ฉันเป็น้องสาวพี่ชายตามหวงก็ถูกแล้ว"ลูกแก้วตอบเธอไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง
"โอ๊ยแล้วแต่เถอะเอาที่เธอสบายใจ"หลินหลินพูดขึ้นก่อนที่จะได้ยินเสียงทุ้มของใครบางคนดังขึ้น
"คุณลูกแก้วครับนายให้ผมมารับครับ"เสียงของคิวลูกน้องคนสนิทของเ้าสมุทรอีกคนหนึ่งเอ่ยบอกเมื่อเห็นลูกแก้วเดินออกมาจากตึกคณะ
"สวัสดีค่ะพี่คิว"ลูกแก้วเอ่ยทักทาย
"สวัสดีค่ะพี่คิว/สวัสดีค่ะ"ตามด้วยหนูนาและหลินหลิน
"สวัสดีทั้งสามคนเช่นกันครับ"คิวเอ่ยบอก
"ถ้างั้นฉันกลับก่อนนะเจอกันพรุ่งนี้"ลูกแก้วก็หันมาพูดกับหนูนากับหลินหลิน
"อืมเจอกันพรุ่งนี้"หนูนาบอกก่อนที่ทุกคนจะต่างแยกกัน
"ผมซื้อเกี๊ยวกุ้งมาให้ครับ"คิวเอ่ยบอกพร้อมกับยื่นเกี๊ยวกุ้งที่ใส่มาในกล่องให้กับลูกแก้วในขณะที่ขึ้นมานั่งบนรถแล้ว
"ขอบคุณค่ะพี่คิวรู้ได้ไงคะว่าลูกแก้วชอบทานเกี๊ยวกุ้ง?"ลูกแก้วถามพร้อมยิ้มออกมาเมื่อเห็นของโปรดแถมยังเป็ร้านโปรดของเธออีกด้วย
"ผมไม่รู้หรอกครับนายเป็คนสั่งให้ผมซื้อมา"
"พี่เ้าสมุทรให้พี่คิวซื้อมาให้เหรอคะ?"
"ครับคุณลูกแก้วไปขอบคุณนายจะดีกว่านะครับ"คิวบอก
"ค่ะอย่างไงก็ต้องขอบคุณพี่คิวเหมือนกันที่ขับรถไปซื้อให้ลูกแก้ว"คิวพยักหน้ารับก่อนจะหันหน้าไปสตาร์ทรถแล้วขับออกจากมหาวิทยาลัยส่วนลูกแก้วก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจเ้าสมุทรมักจะรู้ใจเธอเสมอว่าเธอชอบกินอะไรไม่ชอบกินอะไรความใส่ใจเพียงเล็กๆน้อยๆของเ้าสมุทรมันทำให้มีผลต่อหัวใจเธอมากเหลือเกิน
อีกด้าน
เ้าสมุทรเดินกับเข้ามาในห้องอาหารและนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆกับสิบทิศส่วนฝั่งตรงข้ามก็คือสีครามกับหุ้นส่วนคนใหม่
"ผมจะแนะนำให้รู้จักนี่เ้าสมุทรเพื่อนสนิทของผมอีกคนครับ"สีครามแนะนำตัวเ้าสมุทรเพื่อนสนิทให้กับหุ้นส่วนคนใหม่ให้ได้รู้จักส่วนสิบทิศนั่นเขาได้แนะนำให้รู้จักก่อนหน้าที่เ้าสมุทรจะกลับเข้ามาในห้องแล้ว
"ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณเ้าสมุทรผมชิรันครับ"ชิรันหุ้นส่วนคนใหม่เอ่ยแนะนำตัวเองและลุกขึ้นยืนพร้อมกับยื่นมือขวาออกไป
"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับคุณชิรัน"เ้าสมุทรลุกขึ้นยืนพร้อมกับยื่นมือไปจับมือของชิรันที่ยื่นมาก่อนหน้านั้นเพื่อทำความรู้จักกัน
"ครับคุณเ้าสมุทร"ชิรันกับเ้าสมุทรปล่อยมือออกจากกันและต่างคนต่างนั่งลงที่เก้าอี้ของตัวเอง
"ถ้างั้นเรามาคุยรายละเอียดธุรกิจของเรากันดีกว่านะครับคุณชิรันจะได้ไม่เสียเวลา"สิบทิศบอกกับหุ้นส่วนคนสำคัญ
"ได้ครับ"ชิรันบอกทั้งสามคนก่อนที่พวกเขาทั้งสี่คนจะต่างพูดคุยถึงรายละเอียดของธุรกิจกันในขณะที่ทั้งสี่คนกำลังนั่งคุยถึงรายละเอียดต่างในการทำคาสิโนเสียงแจ้งเตือนในโทรศัพท์มือถือของเ้าสมุทรก็ดังขึ้นเ้าสมุทรหยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อสูทออกมาก่อนเปิดอ่านข้อความที่ถูกส่งมา
LINE
แก้วตา
(แก้วตา : "ลูกแก้วถึงห้องแล้วนะคะขอบคุณสำหรับเกี๊ยวกุ้งอร่อยๆค่ะ")
(แก้วตา : "รูปภาพ")
เ้าสมุทรยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นรูปที่ถูกส่งมาจากลูกแก้วมันคือรูปภาพที่เธอกำลังตักเกี๊ยวกุ้งของโปรดของเธอเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย
"ดูอะไรของมึงวะถึงได้ยิ้มอยู่คนเดียว?"สิบทิศหันมากระซิบถามเ้าสมุทรในขณะที่สีครามกำลังคุยกับชิรันอยู่
"..."เ้าสมุทรไม่ตอบก่อนจะเก็บโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋าเสื้อสูทเหมือนเดิม
"ลูกแก้วแน่ๆถ้ายิ้มอย่างงี้ใช่ไหม?"สิบทิศถาม
"..."เ้าสมุทรมองหน้าสิบทิศเพียงเล็กน้อยก่อนจะหันไปสนใจสีครามกับชิรันที่กำลังพูดคุยกันอยู่
"ไม่ตอบแสดงว่าใช่"ในเมื่อเพื่อนสนิทไม่ตอบก็แสดงว่ามันใช่ในสิ่งที่เขาถามไป เขาเองก็พอรู้ว่าในการยิ้มออกมาของเ้าสมุทรมันก็มีแค่ไม่กี่เหตุผลหรอกและเหตุผลนั้นก็คงจะเป็ลูกแก้วหญิงสาวที่เป็เสมือนดั่งน้องสาวของเ้าสมุทรแต่ให้มองมาจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าตัวเ้าสมุทรไม่ได้คิดกับลูกแก้วแค่น้องสาว
ใช่เวลานานเกือบสองชั่วโมงทั้งสี่คนก็พูดคุยรายละเอียดกันเสร็จเรียบร้อยชิรันหุ้นส่วนคนใหม่จึงขอตัวกลับก่อนเมื่อคุยกันเสร็จเรียบร้อยเเล้ว
"จะกลับเลยหรือเปล่า?"สิบทิศถามเพื่อนทั้งสองคนหลังจากที่ชิรันหุ้นส่วนคนสำคัญเดินออกไป
"อืมกูว่าจะกลับเลยที่ฟาร์มมุกมีปัญหากูต้องรีบบินกลับภูเก็ต"สีครามหันมาตอบสิบทิศ
"ถ้างั้นก็แยกย้าย"เ้าสมุทรบอกพร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินออกจากห้องอาหารทิ้งให้เพื่อนทั้งสองคนได้แต่มองตามหลังไป
"แม่งมันคิดจะไปก็ไป"สีครามพูดและมองตามเ้าสมุทรที่เดินออกจากห้องอาหารไป
"มันก็เป็แบบนี้มาตั้งนานแล้วไหม"สิบทิศบอกพร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินตามเ้าสมุทรออกไป
"มึงก็อีกตัว"สีครามส่ายหน้าเบาๆก่อนจะลุกเดินตามเพื่อนทั้งสองคนออกไป
484
