เป็เวลาหลายอาทิตย์แล้วที่ภัทรนั้นมาหารดาที่ร้านกาแฟทุกวัน แล้ววันนี้ก็เช่นกัน ภัทรมักจะมาหาเกือบจะทุก่เวลา บางครั้งรดาก็แอบสงสัยนะว่าอีกคนเขาไม่ไปทำงานทำการกันบ้างรึยังไง ถึงได้มีเวลามานั่งเฝ้าเขาทั้งวันแบบนี้ และรดาก็เคยถามไปแล้วด้วย และก็จะได้คำตอบมาแบบเดิมว่า
" พี่จีบรดาอยู่นะ พี่ก็ต้องมาหารดาทุกวันสิ เดี๋ยวจะเสียคะแนน " พร้อมขยิบตามาทีนึงอีกด้วยแหละ
" นี่เที่ยงแล้วนะคะ พี่ภัทรจะไม่ไปหาอะไรทานหรอคะ " รดาที่เดินมาหาร่างสูงที่นั่งจิบกาแฟพร้อมกับนั่งทำงานในไอแพด ขยันจังแหะ
" กะว่าจะไปหาอะไรทานอยู่ครับ แต่พี่รอไปพร้อมรดา " ภัทรตอบแล้วยิ้มให้รดา
" จะพาไปเดทหรอคะ ฮ่าฮ่า " รดาพูดแซว
" จะว่าอย่างงั้นก็ได้นะ งั้นเราไปเดทกันเลยมั้ยครับหื้ม " ภัทรว่าพร้อมลุกขึ้นแล้วยื่นมือมาทางรดา
" เอ่อ ค ค่ะ " กลายเป็รดาเองที่เขินจนพูดไม่ออก ไม่น่าไปแซวเลยจริงๆ
ตอนนี้ทั้งสองคนได้มาร้านอาหารเกาหลี เป็เพราะว่ารดานัั้นอยากทาน ซึ่งภัทรเองก็ตามใจรดา ทั้งสองเข้ามาในโซนของวีไอพี พี่ภัทรก็เล่นใหญ่ตลอด ทั้งที่รดาก็ค้านจะนั่งโซนธรรมดาแล้วแท้ๆ แต่ก็ไม่อยากจะขัดใจคนพี่เท่าไหร่
" มาสองท่านใช่ไหมคะ " พนักงานเดินเข้ามาถาม
" ใช่ครับ " ภัทรตอบ
" นี่เมนูอาหารค่ะ ขอรบกวนสักครู่นะคะ ลูกค้าสนใจเซตคู่รักไหมคะ พอดีว่าตอนนี้ทางร้านมีโปรโมชั่นสำหรับคู่รักน่ะค่ะ ได้สิทธิพิเศษฟรีหลายอย่าง
แถมคุ้มมากด้วยนะคะ " พนักงานยื่นเมนูอาหารพร้อมกับอธิบายเื่โปรโมชั่น และนั้นก็ทำให้รดานั่งหน้าแดงหน้าดำ ก้มหน้างุดๆอยู่คนเดียว ส่วนอีกคนน่ะหรอ ก็ยิ้มหน้าบานระรื่นเลยน่ะสิ
" ต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีแฟนผมเขาเป็คนขี้อายน่ะครับ เอาไว้โอกาสหน้าละกันครับ " ภัทรตอบพนักงาน ไม่วายหันมาส่งยิ้มให้รดา ผิดกับรดาที่เบิกตากว้างเป็ไก่ตาแตก แฟนบ้าแฟนบออะไรกัน บ้าที่สุดเลย
" ไม่เป็ไรค่ะ งั้นรับเป็อะไรดีคะ " พนักงานพยักหน้าเข้าใจ
" ของผมเอาข้าวเซ็ตนี้ครับ แล้วก่ไก่เกาหลีอีก1ครับ รดาล่ะครับ " ภัทรหันไปสั่งกับพนักงานแล้วหันมาถามรดาที่นั่งเลือกเมนูอยู่เหมือนกัน ดูเหมือนว่าจะยังไม่หายเขินนะ
" อ เอ่อ รดาเอาต็อกโบกีกับข้าวยำละกันค่ะ " รดาหันไปตอบ
" รับน้ำอะไรดีคะ "
" น้ำเปล่าทั้งคู่ครับ " ภัทรหันไปตอบ
" รออาหารเสิร์ฟสักครูนะคะ " พนักงานว่าเสร็จก็เดินไป
" พี่ภัทร!! นิสัยไม่ดีเลย ไปบอกเขาแบบนั้นได้ไง เราไม่ได้เป้นแฟนกันสักหน่อย ชิ " รดาว่าอย่างงอนๆ ก็มันจริงหนิ เรากับพี่ภัทรยังไม่ได้เป็แฟนกันสักหน่อย บอกไม่ใช่ก็จบแล้วมั้ยล่ะ หึ้ย
" ขอโทษครับ สถานการณ์มันพาไป แต่ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ได้เป็ ก็ใช่ว่าวันข้างหน้าจะเป็ไม่ได้นี่ครับ ใช่ไหมหื้ม " ภัทรพูดแถมไม่วายยังจะทำหน้าทำตาไม่สำนึกผิดอีก มันน่าตีจริงๆ
**ตัดมาตอนทานอาหารเสร็จ**
หลังจากที่ทั้งสองทานอาหารเสร็จ ภัทรก็ขับรถมาส่งรดาที่ร้าน แต่เ้าตัวก็ยืนยันที่จะอยู่ต่ออีก รดาทั้งเกลี้ยกล่อมก็แล้ว ทั้งไล่ก็แล้ว อีกคนที่ไม่มีทีท่าว่าจะกลับไปทำงานเลย
" พี่ภัทรคะ กลับไปทำงานได้แล้ว ทิ้งบริษัทมาแบบนี้ไม่ดีนะคะ เป็ถึงCEOแท้ๆ แต่ดูทำตัวเข้า เดี๋ยวคนอื่นเขาจะว่าเอาได้นะคะ " ซึ่งคนอื่นที่รดาหมายถึงก็นอกจากพนักงานแล้วก็ยังมีพ่อของอีกคนด้วย เดี๋ยวท่านจะว่าได้ ว่าลูกชายมาติดหญิงไม่ยอมกลับไปทำงานของตัวเอง
" โถ่ รดาอ่ะ พี่ก็อยากมาหารดา นี่ไงพี่ไม่ได้ทิ้งงานสักหน่อย พี่ก็ยังเอางานมาทำด้วย อีกอย่างพี่กลัวว่าจะไม่ว่างมาหารดาบ่อยๆนี่นา " ภัทรว่าพรางหยิบไอแพดออกมาทำต่ออีก แล้วไอหน้าหงอยๆนั้นอีก ไม่เห็นจะน่ารักตรงไหนเลย
" เฮ้อ นี่จะไม่ยอมกลับจริงๆใช่ไหมคะ รดาไม่ได้ห้ามนะคะถ้าจะมา และรดาก็เข้าใจว่าถ้าเกิดพี่งานยุ่งหรือไม่ว่างมาหา รดาไม่ได้งี่เง่าขนาดนั้นนะคะ เพราะฉนั้นก็กลับไปทำงานได้แล้วค่ะ มีอะไรก็ทักรดาหรือโทรเอาก็ได้ " รดาพูดหว่านล้อม และก็เหมือนจะสำเร็จแหะ
" งั้นก็ได้ครับ แต่สัญญานะว่าถ้าพี่ทักหาแล้วต้องตอบ โอเคนะครับ " ไม่ว่าเปล่า ยังยื่นนิ้วก้อยมาอีก จะไม่ทำตามเดี๋ยวก็โดนงอนอีก
" โอเคค่ะ สัญญา " รดายื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยวกับนิ้วก้อยของภัทรพร้อมสัญญา
แสงแดดยามเช้ากระทบเข้าตารดาอย่างจัง อ่า แดดประเทศไทยนี่เนอะ รดาลุกขึ้นนั่งแล้วบิดี้เีพรางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา แปดโมงครึ่งแล้ว ต้องรีบเตรียมตัวแล้วล่ะ เพราะวันนี้รดามีนัดกับพี่ภัทร วันหยุดทั้งทีพี่ภัทรก็เลยจะพาไปเที่ยว จริงๆร้านของรดาไม่ได้หยุดวันเสาร์-อาทิตย์ หรอกนะ
แต่ที่วันนี้หยุกเพราะว่างวันนี้เป็วันวาเลนไทน์ล่ะ อ่าคิดแบบนี้แล้วตื่นเต้นจัง พี่ภัทรจะพาไปเที่ยวที่ไหนกันนะ
แล้ววันรดาก็เลือกที่จะแต่งตัวให้หวานเข้าตรีมวาเลนไทน์ที่สุดเท่าที่จะที่ทำได้เลยล่ะ แต่งหน้าทาปากนิดๆหน่อยๆให้พอมีสีแค่นี้ก็พอใจรดาแล้ว แถมลอนปลายผมนิดๆให้ดูมีอะไรอีกหน่อย ใช้เวลาไม่นานก็ต้องรีบไปเตรียมอาหารเช้า เพราะพี่ภัทรจะแวะเข้ามาทานอาหารเช้าก่อนออกไปเที่ยว รดาเลยตัดสินใจทำอาหารเช้าง่ายๆ แซนวิช ไข่ข้นเบคอน แล้วก็น้ำผลไม้ ส่วนของพี่ภัทรก็จะเป็กาแฟ รดาไม่เคยลืม
สักพักเสียงแตรรถก็ดังขึ้นที่หน้าบ้าน รดาที่รู้ว่าอีกคนจะต้องมาถึงแล้วแน่ๆ จึงรีบไปเปิดประตูรั้วให้อีกคนเข้ามา ออ ถ้าภถามว่ารดาทำไมถึงอยู่บ้านคนเดียวน่ะหรอ พ่อกับแม่ของรดาไปสมนาที่ต่างจังหวัด นั้นจึงทำให้รดาจะต้องอยู่บ้านคนเดียวประมาณอาทิตย์เลยล่ะ
" ว้าว น่าทานทั้งนั้ันเลยนะเนี่ย " ภัทรที่เดินมาถึงห้องครัวแล้วก็ต้องตกตะลึงกับอาหารเช้าพร้อมกาแฟที่วางอยู่บนโต๊ะอาหาร
" งั้นก็ต้องทานให้หมดเลยนะคะ กองทัพต้องเดินด้วยท้อง เดี๋ยวจะไม่มีแรงเที่ยว ฮ่าฮ่า " รดาว่าอย่างขำๆ
" แน่นอนอยู่แล้ว รดาทำซะอย่าง อร่อยทุกอย่างนั้นแหละ สนใจทำให้พี่กินตอนเช้าทุกวันเลยได้ไหมครับ " ภัทรถามอย่างจริงจัง จริงๆนะ เขาอยากให้รดาทำให้ทุกวันเลย
" หืม เอาอย่างนั้นหรอคะ แล้วพี่ภัทรจะขับรถไปมาไหวหรอคะ " รดาถามอย่างกังวล
" ได้สิ พี่ขับรถไปเอาที่ร้านของรดาก็ได้ ทางผ่านไปบริษัทด้วย " ภัทรก็ตอบอย่างมั่นใจ
" งั้นก้ได้ค่ะ ว่าแต่เราจะไปไหนกันหรอคะวันนี้ " รดาถาม
" ถ้าบอกก็ไม่เซอร์ไพรส์สิ " แหนะ มีความลับไปอีก
ใช้เวลาไม่นานนักภัทรก็ขับรถมาถึงที่สวนสนุก ซึ่งเป็สวนสนุกที่รดาเคยมากับภัทรเมื่อหลายปีก่อน ก่อนที่ภัทรจะเงียบหายไป อ่า คิดถึงจัง เหมือนย้อนเวลาเลย แต่มีอย่างนึงที่ไม่เหมือนเดิมก็คือความสัมพันธ์ของเขากับพี่ภัทรที่มากขึ้นกว่าเมื่อก่อน
" ที่ว่าจะเซอร์ไพรส์คือที่นี่หรอคะ " รดาว่าอย่างยิ้มๆ
" ใช่ครับ พี่อยากพาเรามาเที่ยวที่นี่อีก และครั้งนี้มันจะดีกว่าเดิม พร้อมจะไปเล่นเครื่องเล่นรึยังครับ " ภัทรพูดพร้อมกัยส่งมือมา เหมือนจะบอก
กลายๆว่าให้รดาจับไว้
" ฮ่าฮ่า โอเคค่ะ ไปเล่นเครื่องเล่นกัน " รดาส่งมือไปจับมือของภัทร มือพี่ภัทรอุ่นที่สุดเลย
เวลาผ่านไปสักพักก็เล่นเอารดากับภัทรหอบไปหลายนาทีเลยก็ว่าได้ อาจจะเป็เพราะว่าไม่ได้เล่นนานบวกกับอายุที่มากขึ้นด้วยล่ะมั้ง รดาและภัทรมานั่งพักหายใจหายคอกันที่ม้านั่งตัวเดิม ที่เขาสองคนเคยมานั่งพักเมื่อตอนนั้น เดจาวูชัดๆ เพิ่มด้วยการที่มีความสุขที่สุดเลยล่ะ จะว่าไป ดีนะที่รดาใส่กางเกงมา ถ้าใส่กระโปรงมามีหวังได้โชว์แน่ๆ ฮ่าฮ่า
และตอนนี้ทั้งสองคนก็เข้ามานั่งทานกาแฟที่ร้านคาเฟ่ร้านเดิม ร้านที่รดากับภัทรเคยสัญญาด้วยกัน วันนี้คือวันที่ย้อนวันวานสินะ แล้วมันก็ดีมากจริงๆ
" รดาเอาชาไทย กับเค้กมะพร้าวอ่อน พี่ภัทรล่ะคะ " รดาหันมาถามภัทร
" พี่เอาอเมริกาโน่ไม่ใส่น้ำตาล " ภัทรกับรดาพูดขึ้นพร้อมกัน
" ฮ่าฮ่าฮ่า " และทั้งสองคนก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน
ตอนนี้ก็เย็นมากแล้วรดากับภัทรก็เตรียมตัวจะกลับ แต่เมื่อกี้ก่อนกลับ ภัทรบอกรดาว่าจะพาไปอีกที่หนึ่งก่อน ซึ่งแน่นอนพอถามอีกคนก็ตอบกลับว่า ถ้าบอกก็ไม่เซอร์ไพรส์สิครับ เฮ้อ เซอร์ไพรส์เก่งจังเลยคนนี้
และใครจะไปคิดกันล่ะว่าพี่ภัทรจะพาเขามาที่สวนสาธารณะ สวนสาธารณะที่เขากับพี่ภัทรเจอกันครั้งแรก ที่ที่เขาตกหลุมรักผู้ชายแปลกหน้าโดยไม่รู้ตัว ที่ที่ทำให้รดารู้จักคำว่ารักแรก
" คิดยังไงถึงพารดามาที่นี่คะ " รดาเป็ฝ่ายเอ่ยถามก่อน ในขณะที่ทั้งสองเดินเล่นด้วยกัน
" พี่อยากจะบอกอะไรบางอย่างกับรดาล่ะ " ภัทรพูดพร้อมกับหยุดเดินแล้วหันหน้ามาหารดา
" หืม บอกอะไรหรอคะ " ตอนนี้ใจของรดาเต้นแรงมาก แรงเหมือนตอนที่เขาตกหลุมรักคนตรงหน้าเลย
" รดาครับ เราสองคนรู้จักกันมานานแล้วนะ พี่อาจจะยังไม่เคยบอกรดา แต่พี่อยากจะบอกให้รดาได้รู้ ว่าพี่ชอบรดามากเลยนะ ชอบั้แ่วันแรกที่เราเจอกัน ต้องขอบคุณเต้าหู้มันเลยนะ ที่ทำให้พี่ได้เจอกับรดา ฮ่ะฮ่ะ และวันนี้ก็เป็วันวาเลนไทน์ด้วย พี่รอจนถึงวันนี้ วันที่พี่จะบอกความรู้สึกของตัวเอง พี่อยากให้วันนี้เป็วันที่มีความหมายสำหรับเรา เป็แฟนกับพี่นะครับ " ภัทรพูดความในใจของตัวเองมาจนหมด เขาไม่อยากรอแล้ว นี่เขาก็รอให้ถึงวันวาเลนไทน์เพื่อที่จะขอรดาคบ ถึงแม้ว่าจริงจะอยากขอคบนานแล้วก็เถอะ
รดาที่ฟังภัทรพูดความในใจของเขาจนจบ รดาก็ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร เขาดีใจ ดีใจที่อีกคนก็คิดเหมือนเขา ดีใจที่เขาเป็ฝ่ายขอเราเป็แฟน และอีกอย่าง พี่ภัทรเลือกสถานที่ขอคบได้ดีและประทับใจรดาที่สุด
" ฮ่ะฮ่ะ อย่ามัวแต่ร้องไห้สิครับ ตอบคำถามพี่ได้หรือยัง พี่จะใจหายแล้วนะ " ภัทรถามพรางเช็ดน้ำตาให้รดาไปด้วย
" เป็ค่ะ รดาเป็แฟนกับพี่ภัทรแล้วนะ " รดาตอบแล้วพุ่งเข้ากอดพี่ภัทร จนอีกคนแทบจะไม่ได้ตั้งตัว
" ขอบคุณนะคะ รดาก็ชอบพี่ภัทรั้แ่ครั้งแรกที่เราเจอกันเหมือนกัน " รดาพูดอู้อี้อยู่ในอ้อมกอดของภัทร
" พี่ก็ขอบคุณรดาที่ยังรอพี่ และขอบคุณที่รดายังรักพี่ไม่เคยเปลี่ยน พี่รักรดานะครับ คนดีของพี่ " ภัทรพูดพร้อมกับลูบหัวรดาไปด้วย
" ค่ะ รดาก็รักพี่ภัทรเหมือนกัน " ทั้งสองคนกอดกันอยู่กลางสวนสาธารณะอย่างไม่อายใคร ก็คนมันรักกันนี่นา
............รักแรกของฉันสมหวังแล้วนะ แล้วของคุณล่ะ สมหวังแล้วหรือยัง..........
3K
