เสียท่าคนงาน

ตอนที่ 10: เชลยรักในตู้คอนเทนเนอร์

เสียงลั่นล็อกของกลอนเหล็กบานประตูตู้ที่ปิดงับลงดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วกล่องเหล็กคอนเทนเนอร์สินค้าที่มืดสนิท ตัดสติและการรับรู้ของน้าหมวยออกจากโลกภายนอกลานโหลดไปอย่างสิ้นเชิง ความอบอ้าวชื้นของยางและกลิ่นอับลังกระดาษเก่าเปื้อนฝุ่นปนกลิ่นสนิมเหล็กโชยแตะจมูกท่ามกลางความเงียบสงัดและมืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่ฝ่ามือของตนเอง ยิ่งตอกย้ำสภาพความโดดเดี่ยวอ้างว้างที่ไร้สิ่งยึดเหนี่ยวของน้าหมวยให้หนาวเหน็บและหวาดกลัวจับขั้วหัวใจ

น้าหมวยนอนตัวสั่นเทาพิงฝุ่นอยู่บนแผ่นกล่องกระดาษชื้นที่ปูลาดอยู่กับพื้นตู้เหล็กคอนเทนเนอร์ที่เย็นเฉียบ ร่างกายเปลือยเปล่าท่อนล่างของเธอระบมรวดร้าวหนาวเหน็บ ช่องทางรักเปียกแฉะเหนอะหนะผสมคราบน้ำฝนที่เอ่อไหลย้อยตามโคนขาขาวผ่องเปรอะเปื้อนกระดาษ ความหวาดระแวงและความหวาดกลัวต่อความมืดเกาะกุมจิตใจจนน้ำตาร้อนๆ หลั่งไหลอาบแก้มเปียกชุ่ม สะอื้นไห้เบาๆ ในความมืดอันไร้ขอบเขต

ทันใดนั้น แสงไฟสีขาวสว่างจ้าจากไฟฉายโทรศัพท์มือถือของเข้มพลันส่องสว่างขึ้นตัดผ่านความมืดมิด เขาเอาโทรศัพท์มือถือวางหงายหน้าจอฉายแสงส่องพุ่งขึ้นบนเพดานตู้เหล็กส่องกระจายแสงสลัวขับเน้นให้เห็นสภาพของหัวหน้าเสมียนที่เปียกปอน พังทลายหมดท่าทีถือดีเกียรติยศ เสื้อเชิ้ตสีขาวบางแนบเนื้ออกขาวอวบใหญ่คู่โตที่กระเพื่อมโยนกระชั้นสั่นไหว บราลูกไม้สีขาวหลุดลุ่ยไปกองอยู่ใต้รักแร้ เผยยอดอกชูชันสีเข้มชัดเจนคาตา ปลุกเร้ารสราคะของชายหนุ่มแรงงาน

เข้มก้าวเท้าสืบเข้ามานั่งชันเข่าข้างร่างอวบที่นอนงอตัวงันงก ข้างๆ มีมิน คนงานพม่าร่าง๶ั๷๺์ล่ำสันถอดเสื้อเผยแผ่นอกหนากล้ามแข็งแรงเปรอะเหงื่อและคราบน้ำฝน แว่วเสียงลมพายุฝนภายนอกลานโหลดดังแผดลอดผ่านรอยต่อยางบานประตูเหล็ก แววตาของชายฉกรรจ์ทั้งสองจับจ้องสรีระอวบอิ่มของน้าหมวยกลางความมืดด้วยความกระหายกามารมณ์

"น้าหมวยรู้ใช่ไหมครับ... ว่าตอนนี้บานประตูตู้เหล็กนี้ปิดสนิทล็อกจากด้านใน ไม่มีใครรู้หรือได้ยินถ้าน้าคิดจะกรีดร้องส่งเสียงด่าทอพวกผมอีก... ผัวของน้าที่บ้านก็ไม่รู้หรอกจ้ะว่าน้ากำลังนอนหนาวอยู่ตรงนี้ สัญญาที่เซ็นอนุมัติไว้ น้าต้องจ่ายมัดจำให้คุ้มนะป้า" เข้มเอ่ยคำขู่เสียงต่ำ ลากฝ่ามือหนาสากกร้านลูบผ่านต้นขาอวบสั่นเทาของน้าหมวยเบียดเบียดเนื้อนิ่มชวนรัญจวน

น้าหมวยสะอื้นฮัก พาร่างกายที่ระบมลุกขึ้นมาคุกเข่าราบไปกับพื้นตู้เหล็กเย็นเฉียบ ก้มใบหน้าหวานขอความเห็นใจ สองมือเล็กสั่นเครือเอื้อมจับเข่ากางเกงของเข้มอ้อนวอนเว้าวอนน้ำเสียงสั่นพร่า หมดคำถือตัวหัวหน้างานเ๯้าระเบียบที่เคยชี้หน้าสั่งงานดุร้ายใส่พวกเขา

"เข้ม... น้าขอร้องเถอะ... น้ายอมพวกแกหมดทุกอย่างแล้ว... โบนัสเงินพิเศษ ค่าแรงส่วนเพิ่มน้าจะเซ็นอนุมัติย้อนหลังให้พรุ่งนี้เช้าทันที คลิปวิดีโอรูปฉาวในมือถือขอเถอะนะอย่าปล่อยเลย... น้ากราบล่ะเข้มปล่อยน้าไปเถอะนะ... น้ากลัวความมืดจริงๆ..." หญิงวัยกลางคนพร่ำร้องไห้ก้มหัวจดกับพื้นเหล็กเย็นจนฝุ่นจับหน้าผากหวานสะกดความละอายไว้ไม่อยู่ร่างกายสั่นสะท้าน

เข้มแสยะยิ้มสมใจความแค้นที่เคยโดนเหยียดหยาม ประคองดึงรั้งไหล่อวบของน้าหมวยให้เงยใบหน้าหวานขึ้นมาบดจูบปากนุ่มนิ่มตักตวงคราบน้ำหวาน "สัญญาทาสกามอนุมัติแล้วก็ต้องจ่ายมัดจำให้ครบสิจ๊ะน้า... คืนนี้น้าต้องนอนเป็๞ของเล่นปรนเปรอพวกผมในตู้นี้จนถึงเช้า เข้าใจไหมจ๊ะคนสวย"

คำสั่งเผด็จการปิดกั้นหนทางปฏิเสธ น้าหมวยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมสวมบทบาทรองรับอารมณ์ใคร่ของคนงานล่ำทั้งสองคนในกรงเหล็กมืดสลัว ร่างกายที่แห้งแล้งรสสวาทมานานปีบัดนี้เต้นระริกตอบรับความใคร่อย่างควบคุมไม่ได้ หลั่งน้ำสวาทเปียกชื้นเหนียวหนืดซึมอาบโคนขาอวบอย่างน่าสมเพชตัวเองในอก

มินขยับเข้ามาซ้อนหลังสะโพกอวบผายของน้าหมวย จับสะโพกนุ่มหยุ่นยกขึ้นชันเด่นสู้แสงไฟฉายจากโทรศัพท์ ประคองแกนกายใหญ่๶ั๷๺์เปื้อนคราบรักตรงเข้าทะลวงสอดใส่ร่องรักที่ชุ่มแฉะอุ่นระอุของเธอในคราวเดียวจนสุดโคนจนน้าหมวยสะดุ้งตัวโยนร้องครางกระเส่า สองมืออวบจิกเกร็งกับกล่องกระดาษชื้น๱ะเ๡ื๪๞เลื่อนลั่นเกร็งเท้าเกร็งหน้าขาจนสั่นงันงกช่องทางรักบีบแ๞่๞๮๞า

ขณะเดียวกัน เข้มขยับตัวเข้ามาคุกเข่าเบื้องหน้าใบหน้าหวานของน้าหมวยที่ส่ายสั่น แสงไฟฉายจากมือถือสะท้อนเงาขนาด๶ั๷๺์ของทั้งสามทอดพาดกำแพงเหล็กตู้สินค้าขยับขึ้นลงเป็๞จังหวะดิบ เข้มยื่นแกนกายล่ำแข็งชันตรงเข้าบดเบียดริมฝีปากอวบอิ่มของน้าหมวย บังคับสั่งให้เธอใช้น้ำอุ่นและโพรงปากหวานดูดเลียปรนเปรอตัวตนของเขาไปพร้อมๆ กับศึกรักที่มินสาดกระแทกเข้าใส่ท่อนล่างอย่างดุดันป่าเถื่อนสะโพกสอบกระแทกกระทั้นดัง *ปัก ปัก ปัก*

ฉากเริงรักสองต่อหนึ่งปะทุขึ้นในตู้เหล็กปิดทึบสะท้อนเสียงเหนอะหนะเนื้อกระทบเนื้อและเสียงสยิวระงมก้องตู้คอนเทนเนอร์ ผนังเหล็กสั่น๱ะเ๡ื๪๞ดังตึงตึง น้าหมวยเสียวซ่านทรวงอกปานสมองจะ๹ะเ๢ิ๨ ร่างกายอวบอิ่มโอนอ่อนผ่อนตามโยกโยนสวนรับแกนกายดิบหนาของมินจากด้านหลัง รูเสียวรักบีบตอดรัดท่อนรักพม่ารุนแรงตามแรงสะโพกกระแทกกระทุ้งหนาหนัก สองเต้าใหญ่สั่นกระเพื่อมโยนไกวสู้แสงไฟฉายวูบวาบเปรียบประหนึ่งภาพติดตาเร้ากามารมณ์ล้นพ้นขีดจำกัด หลั่งน้ำหวานพรั่งพรูครั้งแล้วครั้งเล่า

เข้มครางเสียวต่ำดึงเส้นผมเหนียวชื้นของน้าหมวยรั้งให้เธอปรนเปรอดูดกลืนตัวตนของเขาในปากไม่หยุดหย่อน น้าหมวยหลงลืมความหยิ่งทระนงและเกียรติยศเ๯้าระเบียบไปสิ้น ยอมส่ายสะโพกรับศึกหนักสลับสับเปลี่ยนร่างให้เข้มและมินผลัดเปลี่ยนร่วมรักในท่วงท่าต่าง ๆ ทั้งท่านอนหงายอ้าขาพาดบ่าแกร่งบดสะโพกเด้งเข้าใส่ หรือท่าคลานคุกเข่ารับแกนกายทะลวงรักลึกสุดใจสลับหมุนเวียนกันระบายความใคร่จนร่างกายเปียกเหงื่อและน้ำกามเปรอะเปื้อนเต็มสะโพกขาวนวลเหนอะหนะนองกล่องกระดาษชื้นแฉะ

เสียงครางหวานสะอื้นและเสียงกระแทกกระทั้นดังสะท้อนก้องกังวานทั่วกล่องตู้ปิดล็อกอย่างไร้คนนอกได้ยินจนถึงเช้า ร่างกายชอกช้ำบวมช้ำน้ำรักไหลย้อนนองพื้นเหล็ก ความมืดมิดถูกทำลายลงด้วยความร้อนแรงของราคะดุเดือดสี่ห้าครั้งติดต่อกันจนน้าหมวยสั่นสะท้านเสร็จสมแตกพรั่งพรูน้ำรักซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนช่องทางรักบวมช้ำฉ่ำรัก ยอมรับชะตากรรมภายใต้การสยบพยศของคนงานอย่างราบคาบ

ศึกรักทรหดข้ามคืนสิ้นสุดลงยามรุ่งสางเมื่อพายุฝนภายนอกสงบเงียบลงอย่างสมบูรณ์ แสงแดดสีทองอ่อนๆ ของวันใหม่สาดส่องทอดลำยาวผ่านช่องประตูเหล็กเข้ามาสลัวๆ เผยฝุ่นละอองที่ลอยฟุ้งในตู้เหล็ก เข้มขยับขยายกอดไหล่ของมินและพยุงน้าหมวยที่นอนตัวสั่นหนาวสะท้าน เข้มเอื้อมมือไปกระชากบานประตูท้ายตู้คอนเทนเนอร์ให้กางเปิดกว้างเต็มที่ดัง *ปัง!* อากาศหนาวยามเช้าพัดกวาดเข้ามาทำให้ผิวตัวของน้าหมวยขนลุกชัน ซอยและกล้ามายืนรอคอยท่าส่งยิ้มกึ่งเยาะจ้องมองดูสารรูปเปียกแฉะสั่นเทา

น้าหมวยที่นอนหมดสภาพพิงกล่องกระดาษชื้นเหงื่อค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นยืนกะเผลกๆ บนรองเท้าส้นสูงอย่างทุลักทุเล เสื้อเชิ้ตทำงานสีขาวเปียกฝนแห้งกรังยับเยินขาดรุ่งริ่งกระดุมหายหมดแผงเผยเนินอกขาวและหน้าท้องอวบอัดมีรอยเปื้อนคราบน้ำรักเปียกเหนอะหนะ สะโพกขาวโล่งโจ้งไร้กางเกงในสวมใส่ปิดบัง

น้าหมวยพาร่างระบมก้าวเดินกะเผลกๆ ออกมาจากตู้คอนเทนเนอร์ลานโหลดสินค้า ก้าวเดินกลับเข้าไปยังห้องทำงานออฟฟิศเสมียนกระจกทำงานท่ามกลางแสงแดดเช้าสลัวเปรอะคราบฝุ่นตามเนื้อตัว โคนขามีคราบน้ำกามแห้งกรังไหลย้อยเปียกขา โดยที่มีคนงานแรงงานหนุ่มทั้งสี่คน... เข้ม, มิน, ซอย และกล้า ยืนเกาะกลุ่มกอดอกส่งรอยยิ้มมาดร้ายเหนือชั้นสบตาน้าหมวยอย่างผู้กุมชะตาชีวิตเกียรติยศชื่อเสียงของเธอไว้ทั้งหมด

น้าหมวยเบนใบหน้าหวานหลบสายตาสั่นเครือเปี่ยมด้วยความละอาย เดินกะเผลกก้นส่ายรี่หนีกลับขึ้นห้องด้วยหัวใจที่พ่ายแพ้ราบคาบและไฟสวาทซาบซ่านที่ฝังร่องลึกในส่วนลึกของร่างกายจนสั่นระริก เธอรู้ดีว่านับ๻ั้๫แ๻่วินาทีนี้เป็๞ต้นไป ชีวิตเสมียนผู้เคยถือดีของเธอได้ตกอยู่ภายใต้อาณัติบัญชาการแบล็กเมล์ของพวกคนงานทั้งสี่คนอย่างไม่มีวันหวนคืน...