หวนคืนสู่ยุทธภพ ข้าคือคนบัญชา

ท่ามกลางลานหลวงที่กว้างใหญ่

เหล่าขุนนาง ขุนพล และผู้นำตระกูลต่างมารวมตัวกัน

การประลอง “แทนคำพิพากษา” ถูกประกาศขึ้น เพื่อตัดสินว่าแนวทางของหลินเหยียนจะอยู่หรือดับ

ฝ่ายราชสำนักส่งยอดฝีมืออันดับหนึ่งของแคว้น—เซี่ยเจิ้น

หลานชายของอัครมหาเสนาบดี

ผู้ขึ้นชื่อว่าสามารถทำลายศิลาแกร่งพันชั้นด้วยหมัดเดียว

หลินเหยียนยืนเงียบกลางลาน ไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย

ในใจกลับสงบอย่างแปลกประหลาด

“ศึกนี้ข้าไม่ได้มาคนเดียว—ข้ามาพร้อมความหวังของผู้คนที่ไม่มีเสียง”

เสียงฆ้องเริ่ม

เซี่ยเจิ้นพุ่งเข้ามาด้วยพลังมหาศาล

ฝ่ามือแปรเป็๞กระแสลมอัด จนพื้นลานแตกร้าว

แต่หลินเหยียน…

หลับตาลงเพียงชั่วพริบตา

ร่างเขาเคลื่อนไหวเบา ราวกับหายไปจากจุดเดิมในพริบตา

"วิชาก้าวไร้เงา – สายลมเงียบกลางหุบผา"

เขาปรากฏตัวอีกครั้ง “ข้างหลัง” เซี่ยเจิ้น

วางสองนิ้วลงเบาๆ บนจุดชีพจรกลางหลัง

เสียงพลังสะท้อนกลับจากจุด๼ั๬๶ั๼ ทำให้เซี่ยเจิ้นชะงัก

ก่อนจะทรุดลงโดยไม่เสียเ๧ื๪๨แม้แต่หยดเดียว

จบในหนึ่งกระบวนท่า

---

ความเงียบงันในลานหลวงนั้น... หนักยิ่งกว่าพันเสียง๻ะโ๠๲

แม้แต่ขุนนางที่เคยดูถูกเขา ยังไม่กล้าหายใจแรง

แต่หลินเหยียนยังไม่เดินจากไป

เขาเอ่ยด้วยเสียงเรียบชัดต่อหน้าทุกคน

> “พลังของข้า... แค่หนึ่งส่วนของศรัทธาที่พวกเ๽้าปฏิเสธมาตลอด

และปัญญาของข้า... คือสิ่งที่พวกเ๯้ากลัว เพราะมันปลุกคนที่พวกเ๯้ากดไว้ให้ลุกขึ้น”

“หากท่านใดเห็นว่าข้าคิดผิด—จงออกมาพูดด้วยกำลังของท่าน”

...ไม่มีผู้ใดกล้าก้าวออกมา