เพทายจอดรอใบชาไม่นานเธอก็เดินลงมาจากห้องเรียนกับเพื่อนๆของเธอ เขาไม่นึกเลยว่าจะได้คบกับเธอมันเป็่เวลาที่มีความสุขมาก
“รอนานไหมคะ” เธอถามเขาหลังจากขึ้นรถมา
“ไม่นานครับ พี่พึ่งมาก่อนหนูลงมาแปปเดียวเอง”
“หนูจะไปไหนต่อไหมหรือกลับเลย”
“กลับเลยค่ะ”
เขาและเธอก็ขับรถกลับคอนโดทันที เป็จังหวะเดียวกันที่มายด์ขับรถออกมา
“นั่นรถเพทายนี่ แล้วผู้หญิงที่ไหนนั่งไปกับเขา” มายด์พูดด้วยความสงสัย
“เพทายคุณคิดจะทิ้งฉันง่ายแบบนี้ไม่ได้ เราจะได้เห็นดีกัน” เธอพูดด้วยความโกรธ
วันนี้เป็วันหยุดพอดีเพทายจึงชวนใบชาไปเดินซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า ระหว่างเดินซื้อของอยู่ก็เจอเข้ากับมายด์ที่เดินออกมาจากร้านเสื้อผ้าพอดี
“ผู้หญิงในรถคนนั้นคงเป็แกสินะ” เธอคิดในใจ
“เพทายข๋าาา มาทำอะไรคะไม่เห็นชวนมายด์เลย” เธอพูดพร้อมกับแทรกระหว่างเพทายกับใบชาเข้ามาเกาะแขนชายหนุ่ม
“เอ๊ะ!! นี่ใครคะเพทาย?” เธอแกล้งถามไปงั้นๆ
“น้องที่รู้จักน่ะ” เขาตอบเธอไปแบบนั่นเพื่อไม่ให้เธอมายุ่งกับใบชา เขารู้จักมายด์ดีเธอหาเื่ผู้หญิงทุกคนที่เข้ามา เขารู้มาตลอดแค่ไม่ได้สนใจ แต่คนนี้เขาจะปกป้องเธอเอง
ใบชาเมื่อได้ยินเขาตอบแบบนั้นเธอก็เกิดความน้อยใจขึ้นมาทันที
“ใบชาค่ะ เป็น้องพี่เพทายค่ะ” เธอจำใจต้องพูดคำนั่นออกไป น้ำตาเธอเริ่มก่อตัวขึ้นอีกแล้ว เธอจึงขอตัวออกจากสถานการณ์ที่แสนจะอึดอัดนี้
“ขอตัวก่อนนะคะ พอดีมีธุระ” เธอก็เดินออกไปเลย
เพทายไม่รู้จะทำอย่างไรได้แต่ยืนดูหญิงสาวเดินจากไป
“เพทายช่วยไปซื้อของเป็เพื่อนมายหน่อยสิคะ”
“พอดีผมพึ่งนึกได้ว่ามีนัดทำรายงานกับเพื่อน ขอตัวนะ” พร้อมกับดึงแขนที่เกาะเขาเป็ปลิงออก
“เพ เพทายย อย่าพึ่งไปสิคะ” แต่ไม่ทันแล้วชายหนุ่มเดินออกไปแล้ว
เขารีบตามหาใบชาทั่วห้างแต่หาไม่เจอ
“ไปไหนของเธอนะ” เขาเริ่มหงุดหงิดที่หาเธอไม่เจอ
ระหว่างที่เธอกำลังเดินอยู่ข้างถนนฟ้าก็เริ่มมืดเหมือนฝนจะตก สักพักฝนก็เทลงมาอย่างหนัก เธอไม่รู้จะทำอย่างไรจึงเดินเข้าไปหลับที่ป้ายรถเมล์ ถ้ากลับคอนโดก็เจอเขาอีก จึงโทรให้คนขับรถที่บ้านมารับ
เธอมาถึงบ้านพร้อมกับชุดที่เปียกไปทั้งตัว
“อ้าว!! ลูกสาวแม่ไปเล่นสงกรานต์มาหรอจ๊ะ” แม่แกล้งลูกสาวเล่น
“คุณแม่ก็” เธอพูดพร้อมกับทำหน้างอใส่มารดา
“ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว เดี๋ยวไม่สบายเอา” เธอจึงเดินขึ้นหอห้องไปอาบน้ำ
ติ่ง ติ่ง ติ่งๆๆ…
Line……@เพทาย
@เพทาย…..หนูอยู่ไหน (อ่าน)
@เพทาย…..พี่ขอโทษ (อ่าน)
@เพทาย…..หนูตอบพี่หน่อยสิ
ใบชาอ่านไลน์แต่ไม่ตอบเขา เธอทั้งน้อยใจและโกรธเขาในเวลาเดียวกัน