บทที่ 1 ปฐมบท
บัดนี้กษัตริย์ริชาร์ดที่ 2 ตแล้วข้า "ดยุกแห่งบักกิ้งแฮม" ขออัญเชิญพระเ้าริชาร์ดที่ 3 ขึ้นครองบัลลังก์ั้แ่บัดนี้ด้วยพะย่ะค่ะ
"เมื่อสิ้นสุดเสียงนั้น ข้า..ในวัย 11 ปีก็ต้องนั่งบัลลังก์จอมปลอมที่ไร้ซึ่งอำนาจใดๆ เป็เพียงหุ่นเชิดของ ดยุกบักกิงแฮม และด้วยการที่ท่านพ่อก็สิ้นพระชนม์ไปอย่างกะทันหัน อำนาจจึงตกอยู่ในมือผู้สำเร็จราชการอย่างเต็มรูปแบบ นั้นก็คือ ดยุกแห่งบักกิ้งแฮม "
"งั้นเราขอฝากแผ่นดินไว้กับพวกเ้าจนกว่าข้าจะอายุครบที่จะปกครองด้วย" (ริชาร์ดกล่าวกับเหล่าขุนนางในสภาแห่งนั้น)
เหล่าขุนนาง:พะย่ะค่ะฝ่าา
บักกิ้งแฮม:โปรดทรงวางใจเถิดฝ่าาระหว่างนี้ให้ข้าจัดการเองโปรดทรงไปพักผ่อนเถิดพระย่ะค่ะ(บักกิ้งแฮมพูดด้วยสีหน้าที่เ้าเล่ห์)
ริชาร์ดได้เดินออกมาจากห้องโถงสภาไปยังทางเดินก่อนถึงสวนดอกไม้
....:นี่เ้าา!!กล้าเหยียบดอกไม้ข้ารึ!!
เสียงเด็กคนที่อายุเทียบเท่าริชาร์ด
ริชาร์ด:นี่เ้าว่าเป็ดอกไม้เ้ารึ
....:ก็ใช่น่ะสิยะ(ตอบด้วยท่าทีโมโห)
ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงชายวัยกลางคนพูดแทรกออกมา
ผู้ติดตามริชาร์ด:นี่เ้ากล้าต่อปากต่-
ยังไม่ทันได้พูดจบริชาร์ดได้ห้ามเอาไว้
ริชาร์ด:อย่าว่าเด็กน้อยที่ห่วงดอกไม้เลยอลัน
อลัน:พะย่ะค่ะฝ่าา
....:นี่แกว่าใครห่วงดอกไม้ยะ!!!
(หยิบดอกไม้ตีริชาร์ด)นี่ๆๆๆ
ริชาร์ดไม่สนใจเดินเข้าพระราชวังหลวง
ริชาร์ด:เด็กผู้หญิงเมื่อกี้นี่ใคร
อลัน:ลูกของดยุกแห่งกลอสเตอร์นามว่าแมรี่พะย่ะค่ะ
ริชาร์ด:ปากเสียขนาดนั้นไม่คิดว่าจะเป็ลูกคนใหญ่คนโตขนาดนี้คงถูกเลี้ยงดูแบบตามใจหล่ะสิ
เอาหล่ะไหนรายงานทางเหนือมา
อลัน:ขุนนางทางเหนือไม่พอใจที่ดยุกแห่งบักกิ้งแฮมเข้ามาเป็ผู้สำเร็จราชการโดยไม่ผ่านสภามติและไม่ได้มีการแต่งตั้งจากพระเ้าวิชาที่ 2 แต่อย่างใด
ริชาร์ด:ก็เพราะว่ามันคุมกองทหาร25,000นายอยู่นี่ไงแถมข้าทาสบริวารของมันยังมีอยู่อีกเป็ 10 รอดูท่าทีไปก่อนสักวันข้าจะนำอำนาจที่แท้จริงคืนมา แต่ตอนนี้ยังทำอะไรไม่ได้เพราะข้าพึ่งจะ อายุ 11 ปี มันยังอ้างสิทธิ์ที่ข้ายังอายุไม่ถึงที่จะปกครองได้อยู่(ริชาร์ด พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังไม่เหมาะกับคนที่อายุ 11 ปี เขายังดูดีกว่าผู้ใหญ่บางคนซะอีก)
6K
