ตอนที่3
เธอเหมือนตัวตลกสำหรับพี่ชายของเธอเลยเพราะเขาเอาแต่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตกเป็ของเล่นของเขายามที่เขาอยากเล่นด้วยก็ทำให้เธอดีใจ มีรอยยิ้มสดใส แต่พอเขาเบื่อก็ยกท้ายเหมือนความรูัสึกของเธอเลยที่มันไม่มีค่า นี่เป็ครั้งที่สองแล้วที่ริมฝีปากเ็านั้นประทับลงบนผิวกายของเธอ
"อ้ะ...อ้ะ...พี่พาย..อ่าสิ...อ่า...ตรงนันมันสะ...เสียววว!!เสียงครางที่ดังออกมาจากปากของหญิงสาวเบาๆมือของเธอกำลังเลื่อนตำแหน่งไปลูบตรงโหนกนูนของเธออย่างกระหายกายสาวน้อยบิดไปมาทั้งที่ดวงตาของเธอหลับสนิทอยู่..แต่เหมือนมือที่แสนซนของเธอลูบตามร่องเสียวจนเกิดความชุ่มแฉะเกิดขึ้นมา..
"เฮือกกก!!!ร่างบางสะดุ้งตื่นอย่างแรงด้วยความใที่เธอฝันว่าได้ร่วมรักกับพี่ชายตัวเองในความฝันอีกนิดเดียวเ้านั้นก็จะเข้ามาในตัวของเธอแล้ว...สายตาหวานเหลือบมองเห็นว่ามือของเธอกำลังทำการช่วยตัวเองในระหว่างที่เธอฝันอยู่...
"บ้าบอจริงๆ..เนี่ยเราทำอะไรอยู่กัน"เธอเขินอายจนหน้าแดงแต่ว่าความกระหายในกายสาวก็ร้อนรุ่มร่ามขึ้นมาเธอถึงจะเรียบร้อยแต่ว่าเื่แบบนั้นความอยากของมนุษย์เธอรู้และไม่ได้ไร้เดียงสา..หลายครั้งเธอทำการช่วยตัวเองบ่อยครั้งยามที่เธอมีความ้า..ดวงตาสวยมองตรงนั้นของตัวเธอที่มันกำลังเรียกร้องอยู่ก็ไม่รอช้าที่จะทำให้ตัวเองถึงฝัน..
มือเรียวจับกางเกงที่ใช้สำหรับน้อยสาวของตัวเธอแหวกมันออกไปด้านข้าง
ให้มือเรียวสวยนั้นบดขยี้ติ่งกลีบความเสียวของเธอช้าๆขาเรียวเริ่มอ้ากว้างและบิดกายไปมาเมื่อนิ้วน้อยๆของพีชกำลังจะสอดใส่เข้าไปในรูสวาทรูเสียวของเธอหลายต่อหลายครั้ง
"แจ๊ะ...แจ๊ะ...แจ๊ะ!!!จากนิ้วหนึ่งเพิ่มเป็สองปากอ้าครางด้วยความเสียวสะท้านกาย มือก็ขยับเข้าออกรัวเร็วพรางนึกถึงใบหน้าอันหล่อเหลาของพี่ชายของเธอจนน้ำแตกจนได้...
"อ๊าาาา....พี่พาย!!!เมื่อเสร็จแล้วเธอก็ครางเรียกชื่อพี่ชายต่างสายเืของเธอเสียงหลง...พีชมองมือที่ถอดออกมาจากรูเสียวของเธอที่ตอนนี้อาบไปเดียวน้ำเมือกสีใสใบหน้าสวยแดงด้วยความเขินอายก่อนที่จะทำความสะอาดตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะข่มตาหลับลงไปก็นานพอสมควรถึงจะหลับไป...ด้านพายที่เขาแอบย่องมาตอนดึกกะว่าจะมาย่องเข้าห้องน้องสาวสักหน่อยอยากดูว่าเธอหลับแบบไหน..แต่เขาก็ต้องใที่ได้ยินเสียงที่น้องสาวครางเรียกชื่อเขาในตอนที่ช่วยตัวเองอยู่ทำให้คนที่แอบฟังเสียงครางหวานของน้องสาวต่างสายเืก็ถึงกับแข็งต้องควักเอามันออกมาซักรูดตามเสียงครางนั้นจนเสร็จอยู่ตรงหน้าประตูห้องน้องสาวแสนซน
"หนูพีชอยู่บ้านดีๆนะ ดูแลพี่ชายด้วยนะแม่จะรีบกลับ"ผู้เป็แม่มีงานสำคัญที่จะต้องไปต่างจังหวัดกับสามีของเธอด้วยเื่เร่งด่วน...
"แม่รับกลับมานะคะ"เมื่อช่วยแม่ยกกระเป๋าขึ้นรถแล้วเธอก็โบกมือบายๆผู้เป็แม่ก่อนที่รถหรูจะขับออกไป....
"ได้ยินแล้วใช่ว่าแม่บอกให้พีชดูแลพี่ดีๆ"เขายืนพิงประตูบ้านกอดอกและพูดกับน้องสาวที่ตอนนี้ยังเคืองเขาอยู่เธอจึงทำหน้าตึงๆใช่เขาแบบนี้ไม่น่ารักเอาเสียจังเลย..
"พีชทำเท่าที่ทำได้พี่พายอยากได้อะไรก็บอกมาแล้วกันนะคะ"ร่างบางเบี่ยงตัวหลบเข้าไปในบ้านด้วยใบหน้าที่ตึงๆ...เวลาไปสักพักได้เวลาอาหารเย็นแล้วั้แ่ตอนที่แม่กับพ่อเลี้ยงออกไปพี่ชายของเธอยังไม่ได้ลงมากินอะไรเลย..เธอเองที่ทำอาหารเผื่อเอาไว้แล้วจึงคิดถึงคำแม่ว่าช่วยดูแลพี่เขาด้วยนะ เลยตัดสินใจว่าจะขึ้นไปเรียกมากินข้าวสักหน่อย คิดตัดสินใจสักครู่หนึ่งก่อนขาเรียวจะก้าวขึ้นบันไดไปชั้นบนของบ้าน ตอนที่เดินไปก็คิดนะว่าถ้าเปิดเข้าไปแล้วถูกดุหรือต่อว่าจะทำแบบไหน ในใจคิดกังวลไปหมดแต่ก็พาตัวเองมาถึงที่หน้าห้องของพี่ชายของเธอแล้ว พอจะเกาะห้องก็ห้องว่าประตูห้องเปิดแง้มเอาไว้อยู่เธอจึงถือวิสาสะเปิดเข้าไปด้านในห้องและไม่ค่อยโผล่หน้าเข้าไปสอดส่องมองหาพี่ชายของตัวเอง..
"ไปไหนนะ"พอมองไม่เห็นเธอจึงพาร่างกายของตัวเองเข้ามามองสำรวจด้านในให้เห็นว่าเขาอยู่ตรงไหนของห้อง..เธอเดินมองย่องจ้องไปทั่วเหมือนกลัวว่าพี่ชายจะดุเอาที่เข้ามาไม่ได้รับอนุญาตสายตาของเธอสั่นไหวและมองไปทั่วก็เห็นร่างสูงโปร่งนอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟาข้างๆหน้าต่าง..มิน่าเธอถึงมองไม่เห็นเพราะเขานอนที่โซฟาด้านในของห้องสุด ขาของเธอค่อยๆก้าวเดินไปอย่างช้าๆไม่ให้เกิดเสียงดังย่องเหมือนกับแมวน้อย..
"พะ..พี่"ปากของเธอเงียบเสียงที่จะพูดต่อเทื่อเห็นว่าพี่ชายหลับสนิทอยู่บนโซฟาเธอจ้องมองตอนเขาล่ะใบหน้าคมคิ้วเข้มจมูกโด่งริมฝีปากหนาอวบสีเชอรี่เมื่อมองเห็นแล้วดังต้องมนต์เธอแอบมองสำรวจใบหน้าของพี่ชายและมองซ้ำที่ริมฝีปากของเขาที่เคยััเธอก็ทำให้ตัวของเธอนั้นใบหน้าแดงขึ้นมาเผลอนึกถึงตอนที่ริมฝีปากหนาสีเชอรี่นี้ประกบเข้ากับริมฝีปากของเธอมันนุ่มละมุนและดุดัน...มือเรียวยื่นไปััใบหน้าที่กำลังหลับอยู่ดั่งถูกต้องมนต์สะกดให้เธอทำอะไรโดยคบคุมไม่ได้..
"พรึ่บบ!!!คนที่คิดว่านอนหลับอยู่นั้นอยู่ๆก็กระชากตัวของร่างบางลอยละลิ่วไปทับบนตัวของร่างใหญ่ที่นอนบนโซฟาหน้าต่างห้องนี้...
"พะ...พี่..พาย"เธอมีสีหน้าตื่นตกหนกใจเพราะไม่คิดว่าพี่ชายของเธอจะตื่นขึ้นมาตอนนี้เห็นๆอยู่ว่าเขาหลับอยู่ไม่ใช่หรือแล้วทำไมตื่นล่ะอยู่ เขาอาจจะรู้ตัวั้แ่ที่เธอเข้ามาแล้วก็ได้แต่แกล้งฝันเพื่อจะแกล้งเธอ แต่ทำไมตอนนี้ร่างกายของเธอกลับถูกเขารั้งเอาไว้อีกแล้ว..
"เข้ามาทำไมในห้องนี้"น้ำเสียงที่ถามและสายตาดุๆนั้นทำเอาพีชเสียงติดขัดที่คอว่าจะตอบยังไงเธอสับสนไปชั่วขณะ..หน้าตาก็ตื่นใเหมือนถูกจับได้และทำความผิดมา
"พีช..พีชจะมาบอกว่าอาหารพีชทำเผื่อให้แล้วนะ"
"โทษนะคะที่เข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต"เธอรีบขอโทษขอโพยเขาทันทีเพราะกลัวว่าจะทำให้เขาไม่พอใจเธออยู่ใกล้เขาทีไรตัวเองรู้สึกประมาทและในสมองคิดอะไรไม่ทันเลยหัวใจก็เต้นแรงเหมือนมันจะหลุดออกจากอกอย่าเมื่อสบประสานสายตากับเขาคนนี้...
"ยังไงไม่หิวข้าว...แต่หิวอย่างอื่นแทน ให้กินไหมล่ะ"สายตาที่ไม่ได้ล้อเล่นเลยสักนิดเขาสื่อความหมายตามนั้นจริงๆทำให้สาวน้อยถึงกับร้อนรนใจดิ้นจะลุกจากตัวของชายหนุ่ม..แต่พอยิ่งเธอดิ้นกับััอะไรที่ดุนขึ้นมามันไม่ใช่เล็กๆเลยสักนิดเท่าที่เธอััได้..
"ช่วยหน่อยสิ"
"มันตื่นแล้ว"ปากของพายพูดแต่มือของเขากลับจับเอามือของน้องสาวไปแตะกลางกางเกงของเขาเองที่นูนสูงขึ้นมาเต็มเป้าอัดแน่นบวมอัพ...
"ช่วยอะไร พีชไม่รู้ พี่หมายถึงอะไร"ใบหน้าของสาวน้อยแดงพร่าเธอทำเหมือนไม่รู้สิ่งที่ชายหนุ่มกำลังสื่อให้เธอตอนนี้เพราะว่าสิ่งที่เธอพบเจอมันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ...
"หลายคืนก่อนทำอะไรเหรอเรียกชื่อใครเอาไว้"
“จำได้หรือดปล่า อย่าคิดนะว่าไม่รู้"เขาพูดออกมาแบบนี้ทำให้พีชถึงกับอ้าปากค้าง นั่นมันหมายความว่าเขารู้ว่าเธอช่วยตัวเองพอเสร็จกลับเรียกชื่อพี่ชายของเธอ..
"พีช...พีช.."เธอเอาแต่เรียกชื่อตัวเองช้ำทำตัวไม่ถูกเหมือนถูกจับได้แล้ว..
"เื่แบบนี้มันเป็เื่ธรรมดาของมนุษย์"
"แต่หนูพีชเรียกชื่อพี่อย่าลืมสิ"ั้แ่เข้ามาอยู่ในบ้านนี้คงเป็ครั้งแรกหรือไม่นะที่แทนคำว่าพี่นำหน้ากับเธอ...เมื่อถูกจับได้สาวน้อยก็คงหนีไม่รอดแก้ตัวก็ไม่ได้เพราะเธอพูดชื่อเขาตอนเธอเสร็จจริงๆ...
"จะให้พีชทำอะไรให้คะ"ใบหน้าสวยก้มลงเอ่ยเสียงเบาๆขึ้นมาอย่างจำนนเพราะถูกจับได้จริงๆ
"ใช้ปากช่วยหน่อยสิ"
"ตรงนั้นนะมันแข็งแล้ว"เขาพูดพน้อมกับมือชี้ให้ดูว่าเ้าท่อนเอ็นใต้ร่มผ้านั้นอยากปลดปล่อยแล้ว..
"พีชยังไม่เคยเื่นั้น"สาวน้อยถึงจะอายขนาดไหนแต่เธอก็บอกตามความจริงไปว่าเธอยังไม่เคยกับใครเลยสักคนเื่นั้นอ่อนสำหรับเธอมากๆ..
"ไม่เป็ไรเดี๋ยวพี่สอนให้"
"แต่ถ้าไม่พร้อมก็ใช้ปากก่อนก็ได้"พูดจบก็ควักเอาลำใหญ่ออกมาให้เห็นว่ามันใหญ่ยาวขนาดไหน..ส่วนหัวบานดอกเห็ดนั้นมีน้ำเยิ้มเลยคงจะอยากมากๆแน่เลยสายตาสาวน้อยมองไปเห็นแล้วถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความตื่นตระหนกใในความใหญ่โต
"ไม่เอาพีชไม่ทำ"เมื่อเห็นความใหญ่โตเล่นเอาเธอใถอยหนีสีหน้าของเธอไม่สู้แล้ว
"ไม่ได้พี่้าแล้วพีชต้องทำให้พี่"พายเองเขาไม่ปล่อยไปแน่เพราะท่อนเอ็นนั้นทั้งปวดและทรมานต้องเอาน้ำออกให้ได้เขาจึงไม่ยอมแพ้ที่จะให้น้องสาวช่วยเหลือเขา
"ไม่เอาไม่ทำ..เราเป็พี่น้องกันนะ ทำไมพี่ทำแบบนี้....อื้อ...อื้มมม...มะ..ไม่เอา!!พีชพยายามจะหนีแต่ว่าก็ไม่รอดเมื่อพายใช้มือของเขาดึงรั้งตัวของเธอไว้แ่ามีอีกข้างก็บีบปากของเธอให้อ้สออกมาก่อนจะสอดเ้าท่อนเอ็นอุ่นเข้าแากของสาวน้อย...เพียงแค่ััเท่านั้นล่ะมันดีและเสียวทันที
"อ้ะ...อื้ออ...เด็กดี...ช่วยพี่ชายก่อนนะ"เขาพูดจาหว่านล้อมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลให้เธอรู้สึกอบอุ่นและยอมทำตามเขาอย่างว่าง่าย...พีชที่ได้ฟังเสียงนุ่มอ่อนโยนและอ้อนเธอให้ช่วยเหมือนเขาจะรู้สึกอึดอัดมากๆเพราะเห็นสายตาแบบนั้นแล้วเ้าหล่อนก็รู้สึกพ่ายแพ้ขึ้นมา จึงทำตามความ้าร่างหนาในที่สุดปากอุ่นได้ทำการช่วยพี่ชายของเธอดูดเลียอย่างไม่ประสีประสาทำตามที่เธอเคยดูเท่านั้น อาจจะไม่ดีแต่พอเสียงครางเสียวของพี่ชายดังลั่นเธอก็รู้สึกดีขึ้นมา
"ชี๊ดดดด...ดีสุดๆ....อ่า..."เอวหนาขยับเอวรัวๆเข้าปากของน้องสาวไม่หยุดเกิดเสียงลามกดังขึ้นมาตลอด...บวกเสียงครางที่เสียวอย่างพึงใจทำให้สาวน้อยทำให้พี่ชายจนเสร็จเต็มปากของเธอเขาจึงเอาออกมาภาพสาวน้อยที่มีน้ำรักไหลเป็ราบตามมุนปากเป็ภาพที่สวยงามในสายตาของพี่ชายเ้าเล่ห์เอาแต่ใจ
รุกขย้ำแม่สาวน้อยจนอ่อนตามสิ่งที่เขา้าชักจูงไปในเส้นทางที่แสนหรรษาและร้อนแรง
155
