พรพรหมบันดาลลิขิตรัก

        ​

        กัณฑ์มีอาการบาดเจ็บที่เข่า เนื่องจากพลาดเสียหลักจากการปีนกำแพงโดยการเหยียบไหล่นายพัฒน์เพื่อไปเอากระเป๋านักเรียนของเพื่อน ทำให้เธอต้องลาเรียนหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ

        ในช่วงที่กัณฑ์หยุดเรียน วันนี้เป็นวันจันทร์ซึ่งเป็นวันสอบวิชาลีลาศของห้องเธอ ทุกคนพากันตื่นเต้นกับการสอบ เมื่อถึงคิวของพัฒน์สอบ พัฒน์กลับมีปฏิกิริยาอาการเหมือนแพ้ผู้หญิง ทั้งคลื่นไส้บ้าง จามใส่พวกเธอบ้าง เหยียบเท้าโดยลืมท่าเต้นบ้าง ทำให้เสียเวลาในการสอบ อาจารย์จึงไล่ให้นายพัฒน์ไปสอบในสัปดาห์หน้า และตัวอาจารย์เองก็สงสัยว่าเขาน่าจะไม่สามารถเต้นคู่ผู้หญิงได้ ดังนั้นจึงให้กะเทยคนนึงไปฝึกท่าเต้นของผู้หญิง เพื่อให้พัฒน์สามารถสอบได้

        หนึ่งสัปดาห์ต่อมา กัณฑ์สามารถมาเรียนได้แล้ว แม้เธอจะหยุดเรียนแต่เธอก็ได้ให้เพื่อนสนิทสอนท่าเต้นลีลาศเพื่อที่จะมาสอบในวันนี้ พอถึงคิวเธอสอบ เธอก็เดินไปหานายพัฒน์ ท่ามกลางเสียงคัดค้านของเพื่อนผู้หญิง

        “นายเป็นคนทำให้ฉันเจ็บตัว นายต้องรับผิดชอบเป็นคู่สอบให้ฉันด้วย” กัณฑ์กล่าว

        “แต่ว่า” พัฒน์กลัวอาการแพ้ผู้หญิงกำเริบ

        “หรือว่านายกลัวว่าฉันจะได้เกรดสี่วิชานี้ แค่นี้ก็ช่วยฉันไม่ได้หรอ” กัณฑ์เข้าใจผิดคิดว่าพัฒน์สอบผ่านแล้ว

        “มันไม่ใช่อย่างนั้น” พัฒน์พูดไม่จบ

        “เสียเวลาแป๊ปเดียวเอง นายก็ถือซะว่าฉันเป็นเพื่อนผู้ชายอีกคนก็แล้วกัน ช่วยฉันหน่อยนะ” กัณฑ์ขอร้อง

        กัณฑ์เข้าใจผิดคิดว่าพัฒน์ผ่านการสอบลีลาศไปแล้ว เพราะพัฒน์เป็นคนเรียนเก่ง มีอันดับท็อปแทบทุกวิชา กัณฑ์ก็อยากได้เกรดสี่วิชาลีลาศ เลยไปขอให้พัฒน์เป็นคู่เต้นให้ โดยที่เธอไม่ได้ฟังคำทัดทานจากเพื่อนผู้หญิงเลย

        แต่ทว่ากลับผิดคาด พัฒน์สามารถแตะต้องตัวกัณฑ์ได้ปกติโดยที่เขาไม่มีปฏิกิริยาแปลกๆตอบสนองเลย ท่าเต้นที่ฝึกไว้ก็สามารถเต้นได้อย่างพลิ้วไหว จนทุกคนพากันอึ้ง มันช่างผิดกับสัปดาห์ที่แล้วโดยสิ้นเชิง

        เมื่ออาจารย์เห็นว่าทั้งสองคนเต้นได้ไหลลื่นมาก ไม่มีผิดหรือสะดุดใดๆ จึงอนุญาตให้ทั้งสองสอบคู่พร้อมกันไปได้เลย และเพื่อไม่ให้เสียเวลา ก็ได้ให้ทั้งคู่สอบทีเดียวทั้ง 4 จังหวะ

        เมื่อทั้งคู่เต้นจบทั้งสี่เพลง ทุกคนถึงขั้นปรบมือให้

        “วันนี้พวกเธอเต้นดีจริงๆ สนใจไปสมัครแข่งลีลาศมั้ยล่ะ ทั้งสองคนเต้นเข้ากันได้ดีเลย” อาจารย์กล่าว

        “หนูขอปฏิเสธค่ะ ตอนนี้หนูเริ่มเจ็บเข่าแล้วค่ะ หนูขอไปพักก่อนนะคะ” กัณฑ์กล่าว

        กัณฑ์รีบเดินออกไปจากฟลอร์ทันที และกะจะเดินไปเข้าห้องน้ำ

        พัฒน์เห็นว่ากัณฑ์มีอาการเจ็บเข่าเพราะตน เลยวิ่งมาดูอาการของกัณฑ์ด้วยความเป็นห่วง

        กัณฑ์ได้โอกาสรีบต่อว่าพัฒน์ทันที “นี่นายพัฒน์ ทำไมนายเป็นคนแบบนี้ ฉันไม่คิดเลยว่านายจะเป็นคนชีกอขนาดนี้ นายเล่นสัมผัสตัวฉันทั่วตัวเลย ถึงฉันบอกว่าให้นายเห็นฉันเป็นเหมือนเพื่อนผู้ชาย ก็ไม่ได้หมายความว่าให้นายมาแต๊ะอั๋งฉันแบบนี้นะ” กัณฑ์ว่ายืดยาว

        “ขอโทษจริงๆ เอ่อ มันเป็นเพราะ…” พัฒน์กล่าวไม่จบ

        “ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ ดีนะเนี่ยที่อาจารย์ไม่ได้บังคับให้ไปแข่งลีลาศคู่นาย มีหวังฉันเสียตัวให้นายแน่เลย บ้าจริง” กัณฑ์โมโห

        พัฒน์ได้แต่มองดูกัณฑ์เดินไปเข้าห้องน้ำ ในใจคิดว่า “โทษทีนะ เราตื่นเต้นไปหน่อยที่เราสามารถแตะต้องตัวเธอได้โดยไม่รู้สึกมีปฏิกิริยาแปลกๆ เราก็เลยทดลองจับตัวเธอทุกที่ มันก็เลยกลายเป็นว่าเราสัมผัสเธอทั่วตัวเลย”

        และแล้วทั้งคู่ก็ได้เกรดสี่วิชาลีลาศโดยปริยาย แต่มันต้องแลกมาด้วยกับการที่กัณฑ์มองเห็นพัฒน์เป็นผู้ชายชีกอ

        **************************************************

        ณ ประเทศอังกฤษ

        กัณฑ์ตกใจตื่น เธอได้ฝันถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับผู้ชายชื่อพัฒน์อีกแล้ว แต่เธอก็ยังนึกอะไรไม่ออกอยู่ดี

        วันนี้กัณฑ์ตื่นก่อนพันธ์ เธอเลยรีบลุกไปอาบน้ำเตรียมตัวไปเรียนที่มหา’ลัย กัณฑ์มีเรียนช่วงเช้า ส่วนพันธ์มีเรียนบ่าย กัณฑ์เลยปล่อยให้เพื่อนนอนต่อ เธอเลยรีบไปมหา’ลัยทันที เพื่อนในคณะคอมพิวเตอร์กราฟิก ที่อยู่ใน class เดียวกันกับเธอมีทั้งหมด 30 คน โดยมีเพื่อนคนหนึ่ง เธอชื่อคริสตี้ เธอมีนิสัยแปลกชอบแต่งตัวเป็นสาวชาวร็อค มีอารมณ์ศิลปินสูงมาก ทำให้ไม่ค่อยมีใครยุ่งเกี่ยวกับเธอมากนัก สมัยก่อนเธอมีเพื่อนสนิทชื่อโรซารี่ แต่เพราะโรซารี่ต้องการคบเพื่อนที่แต่งตัวดี และเพื่อนกลุ่มนั้นก็จะช่วยให้เธอได้คบกับผู้ชายที่เธอชื่นชอบด้วย เธอเลยออกห่างจากคริสตี้ ตอนนี้กลายเป็นว่าคริสตี้อยู่ตัวคนเดียว

        ในระหว่างรออาจารย์ วันนี้อาจารย์ติดธุระ เลยมาช้า 15 นาที กัณฑ์ไม่มีอะไรทำเธอเลยเผลอจ้องเพื่อนที่แต่งตัวแปลกๆคนนั้น เมื่อเธอจ้องไปก็เกิดภาพนิมิตขึ้น

        คริสตี้เปลี่ยนลุคเป็นสาวหวาน เธอนั่งดีดกีตาร์เปิดหมวกอยู่ริมฟุตบาท ร้องเพลงด้วยเสียงอันไพเราะ เมื่อเธอร้องเพลงดีดกีตาร์จนจบเพลง คริสตี้จึงนำเงินที่ได้ไปให้มูลนิธิเด็กกำพร้า

        “ขอบคุณมากเลยคริสตี้ ไม่คิดว่าคุณจะเป็นคนใจบุญแบบนี้” เจ้าหน้าที่กล่าว

        “ฉันทำเท่าที่ฉันช่วยได้ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ วันหลังถึงจะเข้าไปเยี่ยมเด็กๆ” คริสตี้กล่าว

        หลังจากนั้นคริสตี้ก็แต่งกายเป็นสาวชาวร็อคกลับมาที่มหา’ลัย

        สักพักภาพนิมิตก็หายไป อาจารย์เข้ามาสอนพอดี หลังจากเลิกเรียน เป็นเวลาเที่ยง กัณฑ์รู้สึกอยากคบหาคริสตี้เป็นเพื่อน เลยเข้าไปคุยด้วย

        “ขอนั่งทานข้าวด้วยนะ” กัณฑ์กล่าว

        “ตามสบาย” คริสตี้พูดห้วนๆ

        “เธอ เปิดหมวกเล่นกีตาร์โชว์ประจำเลยหรอ” กัณฑ์รีบถาม

        “เธอรู้ได้ยังไงน่ะ” คริสตี้สงสัย

        “เอ่อ ฉันเคยเห็นน่ะ เธอแต่งตัวแบบนั้นดูน่ารักดีออก ทำไมต้องแต่งตัวเป็นชาวร็อคด้วยล่ะ” กัณฑ์สงสัย

        “ฉันมีเหตุผลส่วนตัวน่ะ ทีเธอยังแกล้งแต่งเป็นทอมเลย” คริสตี้อ้าง

        “แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าฉันไม่ใช่ทอม” กัณฑ์สงสัย

        “ใช้ความรู้สึกส่วนตัวมั้ง เพราะเธอไม่ได้มีความสนใจผู้หญิงสวยๆเลยไง ลักษณะของเธอเป็นพวกเรียนอย่างเดียวมากกว่า” คริสตี้กล่าว

        “สังเกตคนเก่งจัง ทำไมเธอไม่เข้าชมรมดนตรีด้วยล่ะ เธอเล่นเพราะดีออก” กัณฑ์กล่าว

        “ฉันเล่นได้เป็นบางแนว ไม่ได้ถึงขนาดมืออาชีพน่ะสิ” คริสตี้กล่าว

        “งั้นวันหลังขอฉันกับพันธ์ไปฟังเธอเล่นบ้างนะ” กัณฑ์กล่าว

        “เธอไม่กลัวฉันงั้นหรอ” คริสตี้สงสัย

        “ตัวจริงของเธอไม่ได้น่ากลัวเลยนี่” กัณฑ์กล่าว

        “อื้อ รีบทานข้าวแล้วไปเรียนกันเถอะ” คริสตี้พูดตัดบท

        และแล้วกัณฑ์และคริสตี้ก็ได้เป็นเพื่อนสนิทกัน

        วันถัดมา

        “เฮ้ คริสตี้ เย็นวันนี้มีแข่งบาสเกตบอลด้วย ไปดูกันมั้ย” กัณฑ์ชวน

        “แต่ว่า” คริสตี้มีข้อติดขัดอะไรบางอย่าง

        “นานๆจะมีแข่งที ไปกันเถอะนะ ฉันนัดพันธ์ไว้ด้วย จะได้แนะนำพันธ์ให้รู้จัก” กัณฑ์คะยั้นคะยอ

        “อื้อก็ได้ เจอกันเย็นวันนี้ก็แล้วกัน” คริสตี้ใจอ่อน

        ตกเย็นคริสตี้ได้ทำความรู้จักกับพันธ์ ซึ่งพันธ์เองก็ดูเป็นมิตรไม่ได้ถือตัวอะไร ทั้งสามคนคุยกันถูกคอ พากันเดินไปที่สแตนด์เชียร์ คริสตี้มองเห็นโรซารี่ก็มาเชียร์พร้อมกับกลุ่มเพื่อนใหม่เหมือนกัน ตัวคริสตี้เองรู้ดีว่าโรซารี่แอบรักสเตฟาน ซึ่งเป็นนักกีฬาบาสเกตบอล คริสตี้คาดการณ์ถูกว่าต้องเห็นโรซารี่ที่นี่แน่นอน

        คริสตี้ขอตัวเข้าห้องน้ำทำให้เธอพบกับโรซารี่โดยบังเอิญ

        “เป็นยังไงบ้าง โรซารี่ สบายดีมั้ย” คริสตี้ทัก

        “ฉันสบายดี ยินดีด้วยนะที่เธอมีเพื่อนใหม่แล้ว” โรซารี่กล่าว

        “ทำไมเธอถึงไปคบกับเพื่อนกลุ่มนั้นล่ะ พวกเขาเป็นคนไม่ดีนะ” คริสตี้เตือน

        “ไม่เอาน่า คริสตี้ อย่าปรักปรำเพื่อนสิ พวกเขาจะช่วยให้ฉันได้คบกับสเตฟาน และอีกอย่างพวกเขาก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เธอว่าด้วย” โรซารี่ไม่เชื่อ

        “ช่างเถอะ ก็ขอให้เธอได้คบกับสเตฟานก็แล้วกัน” คริสตี้กล่าว

        ในใจคริสตี้แอบเป็นห่วงโรซารี่มาก เธอกลัวพวกนั้นจะหลอกลวงโรซารี่ แต่ในเมื่อโรซารี่ไม่เชื่อเธอ เธอก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่เดินกลับมาหากัณฑ์และพันธ์

        “โห นักบาสฯคนนั้นหล่อจังเลย” พันธ์ทักขึ้น

        “เขาชื่อ สเตฟาน เรียนคณะวิศวะฯ ได้ข่าวว่า มีคนส่งชื่อเขาลงสมัครเดือนมหา’ลัยด้วย” กัณฑ์กล่าว

        “ไม่รู้จะสู้นักอเมริกันฟุตบอลคนนั้นได้หรือเปล่านะ” พันธ์กล่าว

        “ก็ต้องลองดูนะ” กัณฑ์กล่าว

        กัณฑ์เผลอจ้องนายสเตฟานนานไปหน่อย เลยเกิดภาพนิมิตขึ้น กัณฑ์ได้เห็นสเตฟานสมัยมัธยม

        “เราชอบเธอนะ คริสตี้ ทำไมเธอไม่ใจอ่อนให้เราบ้างล่ะ” สเตฟานกล่าว

        “ขอบคุณนะที่นายชอบฉัน แต่ตอนนี้ฉันอยู่ในวัยเรียน ฉันอยากตั้งใจเรียนมากกว่า นายอย่าเสียเวลาจีบฉันเลยนะ นายก็หน้าตาดีขนาดนี้หาแฟนไม่ยากหรอก” คริสตี้กล่าว

        “แต่เราชอบเธอคนเดียวนี่” สเตฟานกล่าว

        “ฉันขอร้องล่ะ นายเลิกยุ่งเกี่ยวกับฉันเถอะ” คริสตี้เดินจากสเตฟานไปอย่างไม่ใยดี

        เมื่อภาพนิมิตหายไป กัณฑ์หันมาจ้องหน้าคริสตี้และเผลอหลุดปากถามคริสตี้ทันที “สมัยมัธยม สเตฟานเคยจีบเธอด้วยหรอ คริสตี้”

        “เฮ้ย จริงหรอ และคริสตี้ยอมตกลงมั้ย” พันธ์ตื่นเต้น

        “เธอรู้ได้ยังไงน่ะกัณฑ์ เรื่องนี้มีแค่ฉันกับสเตฟานที่รู้เท่านั้นนะ” คริสตี้สงสัย

        “เอ่อ เอ่อ ฉันได้ยินมาจากเพื่อนของสเตฟานน่ะ” กัณฑ์แก้ตัว

        “ฉันยอมรับก็ได้ ว่าเขาเคยจีบฉัน แต่ฉันมีปัญหาทางบ้าน เลยต้องตั้งใจเรียนเพื่อสอบชิงทุนเท่านั้น จำเป็นต้องปฏิเสธเขาไปน่ะ” คริสตี้กล่าว

        “เธอถึงแต่งตัวแบบนี้เพื่อไม่ให้สเตฟานจำเธอได้ใช่มั้ย” กัณฑ์คาดการณ์

        “อื้อ ใช่แล้วล่ะ ตั้งแต่นั้นมา เขาก็เลิกยุ่งเกี่ยวกับฉันอีก” คริสตี้กล่าว

        “แต่ฉันเคยได้ข่าวว่า โรซารี่แอบชอบสเตฟาน แล้วกลุ่มผู้หญิงสาวสวยพวกนั้นบอกกับเธอว่าจะช่วยให้ความรักของโรซารี่สมหวังนี่” กัณฑ์กล่าว

        “มันอาจจะช่วยได้ก็ได้ เพราะโรซารี่เอง เธอก็มีเสน่ห์อยู่แล้ว ยิ่งอยู่ในกลุ่มสาวสวย เขาก็ต้องช่วยให้โรซารี่มีบุคลิกที่ดีอยู่แล้ว” คริสตี้กล่าว

        “ก็ขอให้เป็นอย่างนั้นก็แล้วกัน” กัณฑ์กล่าว

        เมื่อการแข่งขันบาสเกตบอลเริ่มขึ้น กลุ่มผู้หญิงสาวสวยก็ช่วยกันเชียร์เสียงดัง ซึ่งพวกเธอดูเด่นมาก และดูเหมือนว่าพวกเธอจะเชียร์ขึ้นเสียด้วย เพราะฟอร์มการเล่นของสเตฟานดีอย่างเห็นๆ เขาชู๊ตลูกบาสฯเข้าตั้งหลายลูก ทำให้ทำแต้มนำผู้ต่อสู้อย่างขาดลอย กลายเป็นผู้ชนะโดยปริยาย

        “พวกเรากลับกันเถอะ” คริสตี้กล่าว

        “เดินทางดีๆล่ะ คริสตี้” กัณฑ์และพันธ์โบกมือลา

        **************************************************

        ในวันถัดมา กัณฑ์ได้นัดคริสตี้และพันธ์มาทานข้าวเที่ยงด้วยกันที่โรงอาหาร ทั้งสามนั่งทานข้าวและคุยกันอย่างถูกคอ แต่คริสตี้กับพันธ์ปวดเข้าห้องน้ำ เลยชวนกันไปเข้าห้องน้ำแล้วปล่อยให้กัณฑ์เฝ้าโต๊ะอยู่คนเดียว

        กัณฑ์มองไปยังกลุ่มของโรซารี่ เธอจ้องไปยังเพื่อนคนหนึ่งของโรซารี่ ก็เกิดภาพนิมิตขึ้น

        “วันนี้สามทุ่มนายเตรียมตัวนะแฟรงค์ ฉันจะพาตัวโรซารี่ไปส่งที่หอพักชาย นายจัดการเธอได้เลย โรซารี่จะได้เป็นผู้หญิงของนายไง” เบทตี้กล่าว

        “ขอบใจนะ เบทตี้ที่ช่วยฉัน ฉันจะจ่ายเธออย่างงามเลย” แฟรงค์กล่าว

        แล้วภาพนิมิตก็หายไป

        พันธ์และคริสตี้กลับมาที่โต๊ะ ก็พากันเห็นสีหน้าของกัณฑ์ดูแปลกๆ

        “มีอะไรหรือเปล่ากัณฑ์” พันธ์ทัก

        “โรซารี่แย่แล้ว เธอถูกเพื่อนกลุ่มนั้นหลอก พวกเธอจะส่งตัวโรซารี่ให้นายแฟรงค์” กัณฑ์รีบเล่า

        “เฮ้ย นายแฟรงค์เป็นเสือผู้หญิงนี่” พันธ์กล่าว

        “ไหนว่า พวกนั้นจะช่วยเธอให้สมหวังกับสเตฟานไง” คริสตี้กล่าว

        “คือ เอ่อ ฉันได้ยินแผนการของพวกนั้น บอกว่าจะหลอกพาตัวโรซารี่ไปให้นายแฟรงค์ที่หอพักชายน่ะ” กัณฑ์กล่าว

        “งั้นรีบไปบอกโรซารี่กันเถอะ” คริสตี้เป็นห่วงเพื่อน

        แต่ไม่ทันเสียแล้ว เพราะผู้หญิงกลุ่มนั้นพาโรซารี่ไปซื้อชุด ไปร้านเสริมสวยแต่งหน้าทำผม และโรซารี่ก็ปิดมือถือเสียด้วย

        “โอ๊ย โทรหาโรซารี่ไม่ติดเลยทำยังไงดี” คริสตี้กังวล

        “ฉันมีเพื่อนเป็นกะเทย ชื่อแอนดี้ เขาพักอยู่หอเดียวกันกับแฟรงค์ เดี๋ยวให้แอนดี้ช่วยให้พวกเราบุกเข้าไปช่วยโรซารี่ก็แล้วกัน” พันธ์กล่าว

        “งั้นก็ตามนี้” กัณฑ์เห็นด้วย

        **************************************************

        เบทตี้และเพื่อนอีกสามคนพาโรซารี่มาที่หอพักชาย พร้อมกับบอกให้โรซารี่ไปเคาะห้อง 304 โดยบอกว่าห้องนี้เป็นห้องของสเตฟานซึ่งจริงๆเป็นห้องของแฟรงค์ และบอกอีกว่าสเตฟานรับรู้แล้วว่าโรซารี่จะไปหา แต่พวกนั้นบอกให้โรซารี่เข้าไปในหอพักชายเพียงคนเดียว โดยอ้างว่าหากไปกันเยอะๆเดี๋ยวกรรมการหอพักจับได้จะโดนโทษทัณฑ์

        โรซารี่เลยแอบเข้าไปในหอพักชายเพียงคนเดียว โดยเธอไปก่อนเวลานัด เธอไปเคาะห้อง 304 แต่ไม่มีการตอบรับใดๆ ซึ่งเธอเองก็งง ในเมื่อเขาเป็นคนนัดเธอมาเอง ทำไมไม่อยู่ เลยลองบิดลูกบิดประตูดู ก็พบว่ามันไม่ได้ล็อค โรซารี่เดินเข้าไปในห้องก็ไม่เห็นจะมีใคร แต่อยู่ดีๆประตูห้องก็ปิด พร้อมกับกดล็อคแล้วเรียบร้อย

        โรซารี่หันกลับไป พบว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่สเตฟานแต่เป็นแฟรงค์ “นี่นาย นายเข้ามาในห้องนี้ได้ยังไงน่ะ”

        “นี่เธอแกล้งโง่หรอโรซารี่ ห้องนี้เป็นห้องฉัน และเธอก็เข้ามาหาฉันเอง” แฟรงค์กล่าว

        “ก็ไหนว่านี่เป็นห้องของสเตฟานไง” โรซารี่สับสน

        “เธอนี่หลอกง่ายดีนะ พวกนั้นหลอกเธอ เธอยังไม่รู้อีก นายสเตฟานอะไรนั่นมันมีคนรักตั้งแต่สมัยมัธยมแล้ว มันไม่ยอมมีใครใหม่หรอก พวกนั้นยกเธอให้ฉันแล้ว เป็นผู้หญิงของฉันดีกว่าน่า” แฟรงค์กล่าว

        “ไม่นะ นายปล่อยฉันไปนะนายแฟรงค์ ช่วยด้วย ช่วยด้วย อื้อ” โรซารี่ถูกจับล็อคตัวและโดนนายแฟรงค์เอามือมาปิดปากเธอไว้ไม่ให้พูด

        แฟรงค์จับโรซารี่มัดด้วยเชือก แล้วเอาผ้ารัดปาก จากนั้นเขาก็เริ่มลวนลามเธอ

        แอนดี้เพื่อนกะเทยของพันธ์มารับตัวกัณฑ์ พันธ์และคริสตี้ที่หน้าหอพักชาย แล้วเขาก็พาไปที่ห้องของแฟรงค์ กัณฑ์ใช้กุญแจผีไขประตูห้องแฟรงค์แล้วบุกเข้าไปช่วยโรซารี่ทันที

        กัณฑ์ใช้วิชายูโด ทำร้ายแฟรงค์จนเขาล้มไปกองกับพื้น พร้อมกับรีบแก้มัดให้โรซารี่ พาตัวเธอออกนอกห้องของแฟรงค์ทันที

        แต่แฟรงค์ยังไม่ยอมแพ้ เขาคลานมานอกประตูพร้อมตะโกนเรียกเพื่อนให้มาช่วยกันจับตัวพวกผู้หญิง

        คริสตี้เห็นท่าไม่ดี เลยบอกแผนการว่าตัวเธอจะเป็นตัวล่อให้ ให้แอนดี้พาตัวกัณฑ์ พันธ์และโรซารี่ออกนอกหอชายก่อน

        “แล้วเธอล่ะคริสตี้” กัณฑ์เป็นห่วง

        “ไม่ต้องห่วงนะ ฉันเป็นนักวิ่งและฉันพอรู้โครงสร้างตึก ฉันน่าจะพอหลบออกมาได้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นฉันจะติดต่อไปนะ” คริสตี้กล่าว

        สถานการณ์แบบนี้ คงต้องทำตามแผนคริสตี้ไปก่อน แล้วค่อยพาพรรคพวกไปช่วยคริสตี้ทีหลังก็ยังไม่สาย

        คริสตี้เลยวิ่งเป็นตัวล่อให้พวกผู้ชายวิ่งตามเธอไป ส่วนกลุ่มของแอนนี้และผู้หญิงก็ใช้ทางบันไดหนีไฟออกจากหอสำเร็จ

        “หอพักชายจะปิดแล้ว ยังไงเดี๋ยวฉันจะกลับไปช่วยคริสตี้ พวกเธอพาตัวโรซารี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อน คนอื่นเห็นอาจเข้าใจผิด” แอนดี้กล่าว

        เนื่องจากเสื้อผ้าของโรซารี่ฉีกขาดปกปิดได้บางส่วน และแต่ละคนก็ไม่ได้สวมเสื้อกันหนาวมา เลยต้องรีบพาตัวโรซารี่ไปที่หอของกัณฑ์ก่อน แล้วค่อยติดต่อคริสตี้ภายหลัง

        คริสตี้เห็นผู้ชายมากันเยอะ เธอคิดว่าเธอจะไปหลบในห้องของแอนดี้ก่อน แต่เธอจำผิดห้อง

        คริสตี้เคาะประตูอย่างแรง ประตูเปิด คริสตี้ถึงขั้นชะงักเพราะเธอเห็นสเตฟาน ในใจคิดว่า สเตฟานจำเธอไม่ได้หรอก เลยทำใจดีสู้เสือ “ฉันขอหลบในห้องนายก่อนนะ ช่วยฉันที”

        สเตฟานได้ยินฝีเท้าจำนวนมากเหมือนไล่ล่าใคร เลยรีบเปิดประตูให้คริสตี้เข้าไปในห้อง สเตฟานรีบล็อคประตูทันที

        คริสตี้นิ่งตะลึงงันเพราะเธอเห็นภาพของเธอสมัยมัธยมติดทั่วผนังห้องเลย แต่เธอก็ต้องทำเป็นไม่สนใจเพราะเข้าใจว่าสเตฟานจำเธอไม่ได้หรอก

        “มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอถึงอยู่ในหอพักชาย หรือแอบลอบมาหาชายคนไหน” สเตฟานถาม

        “เอ่อ ฉันมาช่วยโรซารี่น่ะ มีคนไปหลอกเธอว่า จะช่วยให้เธอได้คบกับนาย แต่จริงๆพวกนั้นพาตัวเธอไปส่งให้นายแฟรงค์นั่น พวกเรารู้แผนการเลยไปช่วยเธอออกมา แต่พรรคพวกของแฟรงค์มีเยอะมาก ฉันเลยเป็นตัวล่อพวกนั้นเพื่อให้เพื่อนฉันพาโรซารี่ออกไปจากหออย่างปลอดภัย” คริสตี้เล่า

        “งั้นเธอก็พักอยู่ในนี้ไปก่อน รอพวกมันล้มเลิกตามหา ค่อยแอบออกไปจากหอพัก” สเตฟานกล่าว

        “อื้อ งั้นฉันขอติดต่อเพื่อนก่อนนะ” คริสตี้โทรไปหากัณฑ์

        “เธอเป็นยังไงบ้างคริสตี้ ให้พวกเรากลับเข้าไปช่วยมั้ย” กัณฑ์เป็นห่วง

        “ตอนนี้ฉันปลอดภัยดี ฉันอยู่ในห้องของสเตฟานน่ะ เขายินดีช่วยฉัน” คริสตี้เล่า

        “อื้อดีแล้ว หากมีอะไรติดต่อพวกเราได้ทุกเมื่อนะคริสตี้” กัณฑ์กล่าว

        “ขอบใจมากกัณฑ์ แล้วโรซารี่เป็นยังไงบ้าง” คริสตี้ห่วงโรซารี่

        “เธอกำลังร้องไห้ พันธ์กำลังปลอบเธออยู่ ไม่ต้องห่วงนะพวกเราจะช่วยดูแลเธอเอง” กัณฑ์กล่าว

        “ขอบใจจริงๆนะ ฉันดีใจที่มีเพื่อนอย่างเธอ” คริสตี้กล่าว

        “ฉันก็เหมือนกัน โรซารี่ฝากขอโทษด้วย แต่เธอกำลังสะอึกสะอื้นคงพูดไม่สะดวก” กัณฑ์กล่าว

        “จ้า ไม่เป็นไร ถ้ามีอะไรจะรีบติดต่อหาเธอก็แล้วกัน” คริสตี้กล่าว

        คริสตี้วางสายได้สักหน่อย อยู่ดีๆก็มีเสียงเคาะประตูที่ห้องของสเตฟาน

        “เธอไปหลบที่ใต้เตียงก่อนนะคริสตี้” สเตฟานรีบพูด

        คริสตี้ไม่รอช้า เธอรีบทำตามทันที แต่พอเธอเข้าไปหลบใต้เตียง เธอก็เผลอผลักกล่องใต้เตียงพลิกคว่ำ ก็พบว่าภายในกล่องเป็นรูปถ่ายของคริสตี้ตอนเธออยู่มหา’ลัยเต็มไปหมดเลย มีตั้งแต่รูปที่เธอไปเล่นกีตาร์ริมฟุตบาท รูปที่เธอแต่งตัวเป็นสาวชาวร็อคมาเรียนมหา’ลัย แม้กระทั่งรูปที่เธออยู่บนสแตนด์เชียร์เพื่อเชียร์แข่งบาสเกตบอล

        คริสตี้ตกใจมากนั่นหมายความว่าสเตฟานจำเธอได้ และเขายังคงไม่ลืมเธอเลย คริสตี้หยุดคิดชั่วคราว เพราะได้ยินเสียงสนทนา

        “เฮ้ สเตฟาน นายเห็นผู้หญิงวิ่งหนีมาแถวนี้มั้ย” เพื่อนผู้ชายถาม

        “ที่นี่เป็นหอพักชาย จะมีผู้หญิงวิ่งมาได้ยังไง” สเตฟานแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง

        “ไม่มีอะไรหรอก แฟนแฟรงค์เขาน่ะ สงสัยงอนแฟรงค์อยู่เลยวิ่งหนีมา” เพื่อนผู้ชายแต่งเรื่อง

        “ฉันไม่เห็นใครสักคน” สเตฟานกล่าว

        “ไม่เห็นก็แล้วไป ฉันไปล่ะ” เพื่อนผู้ชายกล่าว

        พอพวกนั้นไปแล้ว คริสตี้รีบออกมาจากใต้เตียง กะว่าจะรีบออกไปจากห้องของสเตฟาน

        “เอ่อ ฉันต้องรีบไปแล้วล่ะ ขอบใจนายมากเลยนะสเตฟาน” คริสตี้รีบไปที่ประตู

        สเตฟานรู้ทันคริสตี้ เขาเลยรีบกอดคริสตี้จากด้านหลัง

        “ปล่อยนะสเตฟาน นายจะทำอะไร” คริสตี้ตกใจ

        “เธอก็รู้แล้วนี่คริสตี้ ว่าเราไม่เคยลืมเธอได้เลย” สเตฟานกล่าว

        “นายอย่าทำอะไรฉันเลยนะฉันขอร้อง” คริสตี้กลัว

        “เรารักเธอคนเดียวนะคริสตี้ เธอต้องยอมตกลงเป็นแฟนเราก่อน เราถึงจะไม่ทำอะไรเธอ” สเตฟานขู่

        “นายปล่อยฉันไปเถอะ” คริสตี้กล่าว

        “จะยอมดีๆมั้ย หากเรามีอะไรกับเธอคืนนี้ คนทั้งหอจะรู้ทันทีเมื่อเธอกลับออกไปในตอนเช้า คราวนี้ ข่าวที่พวกเรามีอะไรกันในหอพักชายก็จะแพร่กระจายไปทั่วมหา’ลัย มันไม่คุ้มกันหรอกนะ” สเตฟานขู่

        “แล้วมันต่างกันตรงไหนกับการที่ฉันต้องตกลงเป็นแฟนนาย” คริสตี้กล่าว

        “มันต่างกันสิ เพราะถ้าเธอยอมตกลงเป็นแฟนเรา เราจะให้เกียรติเธอและยังไม่มีอะไรกับเธอจนกว่าเธอจะเป็นฝ่ายยินยอมเอง ว่ายังไงยอมตกลงมั้ย” สเตฟานกล่าว

        คริสตี้คิดถึงผลได้ผลเสีย เธอเลยยอมตกลง “ก็ได้ ฉันยอมตกลงเป็นแฟนนาย นายพาฉันออกไปจากหอพักชายเถอะนะ ฉันขอร้อง”

        สเตฟานขโมยหอมแก้มคริสตี้ พร้อมกับสวมแหวนของแม่ให้กับเธอ

        “เอ่อคือ มันมีค่ามากเลยนะแหวนนี่” คริสตี้กล่าว

        “ก็เธอเป็นแฟนเราแล้วนี่” สเตฟานจองตัวคริสตี้แล้ว

        คริสตี้พยักหน้ายอมรับ สเตฟานเลยแอบพาคริสตี้ออกไปนอกหอพักชาย เขาไปส่งคริสตี้ที่หอพักของเธอ

        “นี่นายรู้ที่อยู่ของฉันด้วยหรอ” คริสตี้คาดไม่ถึง

        “เรารู้ทุกอย่างนั่นแหละ แค่ยังไม่อยากกระโตกกระตาก เดี๋ยวเธอจะกลัวฉันมากไปกว่านี้” สเตฟานกล่าว

        “ยังดีที่นายรู้ตัวนะ ว่าฉันกลัวนายมาก” คริสตี้กล่าว

        “เลิกแกล้งแต่งตัวแบบนี้ได้แล้ว ยังไงมันก็ปกปิดเราไม่ได้หรอก” สเตฟานกล่าว

        “ยังไงก็ขอบใจนายมาก ที่นายช่วยฉันออกมา” คริสตี้กล่าว

        “เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วที่ต้องช่วยแฟนไง” สเตฟานพูดยิ้มๆ

        คริสตี้เขินเลยรีบวิ่งขึ้นไปบนหอพัก

        **************************************************

        วันถัดมา กัณฑ์กับโรซารี่พากันมายืนหน้าห้องเรียนเพราะพากันแอบเป็นห่วงคริสตี้ แต่แล้วพวกเธอก็เห็นคริสตี้ในลุคสาวหวานเดินมาพร้อมกับสเตฟาน ท่ามกลางเสียงฮือฮาของผู้พบเห็น

        แม้โรซารี่จะรู้สึกอกหักจากสเตฟาน แต่เธอก็มีน้ำใจนักกีฬามากพอ ในเมื่อเขาไม่ได้รักเธอ เธอก็ยินดีปล่อยเขาไป

        “ที่แท้ผู้หญิงที่สเตฟานรักก็เป็นคริสตี้นี่เอง” โรซารี่หลุดปาก

        “เธอรู้สึกโกรธคริสตี้หรือเปล่า” กัณฑ์ถาม

        “ฉันแค่สงสัยว่าทำไมคริสตี้ต้องแกล้งแต่งตัวเป็นสาวชาวร็อคด้วย” โรซารี่สงสัย

        “เพื่อไม่ให้สเตฟานจำคริสตี้ได้น่ะ พวกเขารู้จักกันตั้งแต่สมัยมัธยมแล้ว คริสตี้เป็นคนรักเรียน เลยยังไม่อยากมีแฟน และเพื่อไม่ให้สเตฟานติดตามเธอ เธอเลยแต่งตัวแบบนั้น” กัณฑ์กล่าว

        “อย่างนี้นี่เอง คริสตี้ถึงคอยเตือนฉันเรื่องเพื่อนพวกนั้น แต่ฉันโง่ไม่ยอมฟังคริสตี้” โรซารี่เจ็บใจตัวเอง

        “อย่าว่าตัวเองอย่างนั้นเลยนะ ผู้หญิงพวกนั้นแสดงละครเก่งจริงๆ เป็นใครก็ต้องเชื่อเป็นธรรมดา” กัณฑ์ปลอบ

        “ขอบใจมากนะกัณฑ์ที่ปลอบฉัน” โรซารี่กล่าว

        และแล้วผู้หญิงทั้งสี่คน กัณฑ์ พันธ์ คริสตี้และโรซารี่ก็เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ตอนนี้โรซารี่มีแฟนใหม่แล้วเขาเป็นเด็กเรียนแว่นหนาเตอะ แต่เพราะชายคนนี้รักโรซารี่จริงๆ โรซารี่ก็เลยใจอ่อน

        วันนี้เป็นวันประกวดเดือน ดาว มหา’ลัย ซึ่งระบบการประกวด จะเป็นระบบส่งชื่อโดยที่คนคนนั้นไม่ต้องสมัครเอง และใช้วิธีเปิดโหวต เนื่องจากมีคนส่งชื่อสเตฟานและคริสตี้ ดังนั้นทั้งสองต้องไปร่วมงานด้วย

        กัณฑ์ พันธ์ โรซารี่และแฟนของเธอจึงพลาดงานนี้ไม่ได้ เพราะต้องไปช่วยเชียร์คริสตี้และสเตฟาน วันนี้คริสตี้ไม่ยอมแต่งตัวเปรี้ยว เธอยังคงเป็นสาวหวาน แต่พอพิธีกรเปิดโอกาสให้ผู้ร่วมประกวดแสดงความสามารถพิเศษ คริสตี้เลยดีดกีตาร์ร้องเพลง ซึ่งเสียงอันไพเราะของคริสตี้สามารถชนะใจผู้ชมได้ ทำให้คะแนนของเธอเฉือนชนะเบทตี้ผู้ซึ่งแสดงความสามารถพิเศษโดยการเต้นโชว์ ทำให้กลุ่มของเบทตี้รู้สึกเสียหน้ามาก

        และเป็นไปตามคาด เนื่องจากสเตฟานมีผลงานโดดเด่น ทำให้มหา’ลัยได้ถ้วยรางวัลชนะเลิศการแข่งขันบาสเกตบอล เขาจึงถูกโหวตให้เป็นเดือนมหา’ลัยโดยปริยาย

        คริสตี้กับสเตฟานเลยได้ไปโชว์ตัวบนเวที บรรยากาศคล้ายงานแต่งงานมากเลย เพราะทั้งสองเป็นแฟนกันอยู่แล้ว

        กลุ่มของกัณฑ์ก็พากันยินดีที่เพื่อนสาวในกลุ่มได้เป็นดาวมหา’ลัยและสมหวังในความรักครั้งนี้ ในใจกัณฑ์ก็แอบหวังไว้ว่าคงมีสักวันที่เธอจะได้สมหวังในรักแบบนี้บ้าง

        **************************************************

        จบภาคพิเศษ