“ข้าฮูหยินน้อยซ่งจะขอเข้ารับการรักษากับท่านหมอเทวดาน้อยหลี่เ้าค่ะ” เยี่ยฮวาประกาศต่อหน้าทุกคน
‘นี่ไม่ใช่คุณหนูเยี่ยฮวา ลูกสะใภ้ของนายท่านซ่งแห่งร้านขายข้าวสารสกุลซ่งหรือ? นางป่วยเป็อะไร?’
‘ได้ยินมาว่านางเกิดแผลเป็จากอุบัติเหตุรถม้าพลิกคว่ำ รอยแผลเป็น่าเกลียดน่ากลัวมากทีเดียว’
‘รอยแผลเป็นั้นอยู่ที่ใด เ้าไม่ได้พูดมามั่วๆ หรอกนะ’
‘จะมั่วได้อย่างไร ญาติของข้าเคยขายยาลบรอยแผลเป็ให้นาง รอยแผลเป็นั้นไม่มีวันรักษาหายอย่างแน่นอน’
‘ในเมื่อเป็แผลเป็ในที่ที่มองไม่เห็น เช่นนั้นเราจะพิสูจน์มันอย่างไร’
“ทุกท่านคงเคยได้ยินว่าข้าเคยประสบอุบัติเหตุรถม้าพลิกคว่ำใช่หรือไม่เ้าคะ ใช่แล้วเ้าค่ะ อุบัติเหตุครานั้นทำให้ข้าเกิดรอยแผลเป็น่าเกลียดขึ้นจริงๆ วันนี้ข้าตั้งใจจะมาให้ท่านหมอเทวดาน้อยรักษารอยแผลเป็นั้น หนึ่งคือข้าอยากให้ร่างกายของตนเองกลับมาเป็ปกติ และสองคือเพื่อพิสูจน์ฝีมือของหมอเทวดาน้อย” เยี่ยฮวาพูดขึ้น
“แต่ไม่มีใครเคยเห็นรอยแผลเป็นั้นของเ้า ไม่ว่าเ้าจะรักษาหายหรือไม่หาย แล้วใครจะพิสูจน์คำพูดของเ้าได้กัน” เซี่ยิจูยังไม่ยอมรับฝีมือของหมอเทวดาน้อยอะไรนั่น ในสายตาของนาง ญาติผู้พี่ของนางเท่านั้นที่เป็แพทย์ฝีมือเก่งกาจ
“ข้าคือหมอหญิงที่เคยรักษาให้ฮูหยินน้อยซ่งมาก่อน และรู้ว่าแผลเป็นั้นรักษายากเพียงใด หากข้าจะช่วยเป็พยานในการรักษารอยแผลเป็นี้ ไม่ทราบว่าแม่นางิจูจะขัดข้องหรือไม่” อันเสี่ยวถังเดินมาประกาศต่อหน้าทุกคน
‘นี่ไม่ใช่หมออันเสี่ยวถัง หมอหญิงที่เคยทำงานอยู่ในสำนักแพทย์หลวงมาก่อนหรือ หากมีนางมาช่วยรับรอง เช่นนั้นเื่นี้ก็น่าจะเชื่อถือได้’
‘หมออันเสี่ยวถังเป็ถึงแพทย์หลวง นางยังรักษารอยแผลเป็ของฮูหยินน้อยซ่งไม่ได้ แต่นางกลับเชื่อว่าหมอเทวดาน้อยสามารถรักษาได้ เช่นนั้นอบอุ่นการแพทย์ย่อมดีกว่าเซี่ยไห่ถังน่ะสิ เราไม่ควรลังเลแล้ว ไปรักษาที่อบอุ่นการแพทย์กันเถอะ’
เซี่ยิจูกับสือต้าเฉียงได้ยินชาวบ้านพูดกันอย่างชัดเจน ยังไม่ทำการรักษา ชื่อเสียงของอบอุ่นการแพทย์ก็ดีกว่าเซี่ยไห่ถังของพวกเขาแล้วหรือ เพียงแต่ท่านหมออันเสี่ยวถังไม่ใช่บุคคลที่พวกเขาจะลบหลู่ได้ พวกเขาจะกล้าสงสัยในความสามารถของแพทย์หลวงได้อย่างไร
หลี่เหิงเยว่เดินออกมายืนอยู่หน้าร้าน จากนั้นนางก็โค้งคำนับให้กับทุกคน “ข้าเป็แค่หมอคนหนึ่งคงไม่อาจรับฉายาว่าหมอเทวดาน้อยได้ เพียงแต่วันนี้มีคนสงสัยในความสามารถของข้า ข้าจึงอยากรบกวนท่านหมออันช่วยเป็พยานในการรักษาครั้งนี้จะได้หรือไม่เ้าคะ”
“วิชาแพทย์ของเ้าสูงส่ง แม้แต่ท่านหมอฉียังยกเ้าเป็อาจารย์ อีกทั้งวิธีรักษาด้วยการผ่าตัดก็เป็วิธีที่แพทย์ทั่วไปไม่สามารถทำได้ การที่ข้าเข้าไปดูการรักษากับเ้าได้ก็นับว่าเป็บุญของข้าแล้ว ข้ายินดีเป็พยานให้เ้า”
หลี่เหิงเยว่ไม่คิดว่าท่านหมออันจะพูดเื่นี้ขึ้นมา แต่ก็เอาเถอะ...อย่างไรความลับย่อมปิดไม่มิด วันนี้ให้คนรู้กันให้ทั่วว่านางเป็อาจารย์ของท่านหมอฉีเสียเลยก็แล้วกัน
“ใช่แล้ว แม่นางหลี่เหิงเยว่คืออาจารย์หญิงของข้า” หมอฉีพูดขึ้นอย่างดีใจ ต่อไปเขาจะเรียกอาจารย์ที่ไหนก็ได้แล้ว
สือต้าเฉียงหรี่ตามองหลี่เหิงเยว่อย่างพิจารณา ไม่ใช่ว่าแม่นางน้อยคนนี้เป็เพียงหญิงชาวบ้านที่มีฉายาว่าหญิงอัปลักษณ์หรอกหรือ แล้วเหตุใดวันนี้ท่านหมอฉียังเรียกนางว่าอาจารย์ หรือแม้แต่ท่านหมออันยังมีท่าทางนอบน้อมต่อนางเช่นนี้
“ในเมื่อท่านหมออันกับท่านหมอฉียกย่องแม่นางหลี่เพียงนั้น ข้าสือต้าเฉียงก็จะรอดูผลการรักษาด้วยอีกคน หวังว่าในอนาคตข้าคงจะได้รับคำชี้แนะจากแม่นางหลี่บ้าง”
“เื่คำชี้แนะคงไม่กล้า ไม่ใช่ว่าท่านหมอสือเรียนจบจากสำนักแพทย์ของเมืองหลวงมาด้วยคะแนนดีเยี่ยมหรอกหรือ”
สือต้าเฉียงได้ยินคำพูดนั้นก็สะดุ้งขึ้น เรียนจบมาด้วยคะแนนดีเยี่ยมอะไรกัน เขาเรียนจบเพียงวิชาแพทย์พื้นฐาน ไม่เช่นนั้นเขาจะไปเจรจาให้ท่านหมอฉีมานั่งประจำที่โรงหมอของเขาแต่แรกทำไม
เซี่ยิจูะโขึ้น “เ้ามั่นใจมากใช่หรือไม่ว่าเ้าจะรักษารอยแผลเป็ของฮูหยินน้อยซ่งได้ หากเ้ารักษาไม่ได้เล่า”
“หากข้ารักษานางไม่ได้ ข้ายินดีทำตามคำขอของเ้าหนึ่งข้อ” หลี่เหิงเยว่ตอบ
“ถ้าข้าขอให้เ้าปิดโรงหมอของเ้าไป เ้าก็จะทำตามหรือ”
“ย่อมทำตาม แต่ถ้าข้ารักษานางได้ เ้าก็ต้องปิดโรงหมอเยี่ยไห่ถังเช่นกัน”
“ข้ายินด...” เซี่ยิจูถูกฮูหยินใหญ่เซี่ยเอามือปิดปากไว้ก่อนที่นางจะพูดจบประโยค
“ให้ทุกท่านเห็นเป็เื่ตลกแล้ว บุตรสาวของข้ายังอายุน้อยจึงไม่รู้ความ การรักษาผู้ป่วยจะเอามาเดิมพันกันได้อย่างไร หากฮูหยินน้อยซ่งรักษารอยแผลเป็จนหายดี เซี่ยไห่ถังของเราต้องส่งของขวัญไปขอขมาต่อท่านหมอเทวดาน้อย จากนั้นก็ให้ถือว่าเื่นี้ไม่เคยเกิดขึ้น และโรงหมอของเราทั้งสองก็จะทำการค้ากันอย่างยุติธรรมต่อไปดีหรือไม่” ฮูหยินใหญ่เซี่ยพูดยาว นางอยากจะบีบคอลูกสาวของนางจริงๆ ตั้งใจจะทำลายชื่อเสียงของโรงหมอตนเองหรืออย่างไรกัน
สือต้าเฉียงเป็คนประเมินสถานการณ์ได้ค่อนข้างไว หากวันนี้เขายังดึงดันที่จะให้หลี่เหิงเยว่พิสูจน์ฝีมือในการรักษาแล้วผลการรักษาของฝ่ายนั้นออกมาได้ดีจริงอย่างที่พูด โรงหมอที่เพิ่งเปิดกิจการได้เพียงวันเดียวของเขายังจะดำเนินต่อไปได้อีกหรือ มิสู้ถอยก่อนสักหลายก้าว จากนั้นค่อยหาทางอื่นที่จะล้มคู่ต่อสู้ก็ยังไม่สาย
“ข้าเห็นด้วยกับคำพูดของท่านป้าทุกประการขอรับ อย่างไรการเปิดโรงหมอก็มีจุดประสงค์เดียวกันคือ้ารักษาผู้ป่วยให้กลับมาหายดี ข้าสือต้าเฉียงต้องขออภัยแม่นางหลี่ที่ก่อนหน้านี้ได้กล่าววาจาล่วงเกินท่านไป” สือต้าเฉียงโค้งให้หลี่เหิงเยว่
การกระทำและคำพูดของสือต้าเฉียงเรียกศรัทธาจากผู้คนโดยรอบให้กลับมาได้ไม่น้อย
“ท่านหมอสืออย่าได้กล่าวเช่นนั้นเลยเ้าค่ะ อย่างไรโรงหมอของเราก็เปรียบดั่งเพื่อนบ้านกัน เอาใจใส่กันให้มากสักหน่อยก็ไม่มีปัญหา” หลี่เหิงเยว่โค้งกลับให้อีกฝ่ายก่อนจะหันหลังเดินเข้าโรงหมอไป
เนื่องจากหลี่เหิงเยว่ได้แนะนำวิธีดูแลตัวเองก่อนผ่าตัดให้กับเยี่ยฮวามาก่อนแล้ว เมื่อทุกอย่างพร้อม หลี่เหิงเยว่จึงทำการผ่าตัดแก้ไขรอยแผลเป็ของเยี่ยฮวาได้ในทันที โดยมีหมออันเสี่ยวถังเข้าไปสังเกตการณ์ในห้องผ่าตัดด้วย
เมื่อเห็นวิธีการผ่าตัดของหลี่เหิงเยว่ หมออันถึงกับตะลึง ความว่องไวและความชำนาญของแม่นางน้อยช่างรวดเร็วและแม่นยำ ฉายาหมอเทวดาน้อยที่หลงจู๊หานใช้เรียกขานย่อมไม่เกินจริง เวลานี้นางอยากฝากตัวเป็ศิษย์ของหลี่เหิงเยว่เหมือนกับท่านหมอฉีเสียแล้ว
ทางฝั่งท่านหมอฉียังนั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องผ่าตัดอย่างไม่สบอารมณ์ อาจารย์รับปากกับเขาว่าการผ่าตัดครั้งหน้าจะอนุญาตให้เขาเข้าไปดูได้ แต่น่าเสียดายที่ผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดครั้งนี้เป็สตรี หน้าที่สังเกตการณ์ในห้องผ่าตัดจึงต้องยกให้ศิษย์น้องเสี่ยวถังไป
อันเสี่ยวถังกับหมอฉีเรียนวิชาแพทย์มาจากสำนักเดียวกัน เพียงแต่อันเสี่ยวถังเลือกที่จะเข้าไปทดสอบเป็แพทย์หลวง แต่ท่านหมอฉีเลือกที่จะตระเวนรักษาให้ชาวบ้านทั่วไป การเลือกเดินคนละเส้นทางทำให้ทั้งสองต้องห่างไกลกัน แต่เวลานี้หมออันจะไม่ทนเหงาอีกต่อไปแล้ว มีชื่อเสียงและความมั่งคั่งแล้วอย่างไรหากตนต้องไร้คู่ครอง นางอยากเปลี่ยนสถานะจากศิษย์พี่ศิษย์น้องมาเป็คนรักแล้ว เพียงแต่ศิษย์พี่ฉีจอมซื่อบื้อนั้นกลับไม่รับรู้ความรู้สึกของนางเอาเสียเลย
ผ่านไปเจ็ดวัน ไม่ต้องรอให้หมออันเสี่ยวถังเป็ผู้ประกาศ ซ่งลี่จิ่นได้พาภรรยาขนสิ่งของมาเป็ขบวนเพื่อขอบคุณหลี่เหิงเยว่ที่ช่วยผ่าตัดแก้ไขรอยแผลเป็ได้สำเร็จ แม้จะต้องรักษาแผลเป็อันใหม่จากการผ่าตัดอีกหลายวัน แต่สองสามีภรรยาก็ยังดีใจเพราะแผลเป็รอยนูนแดงน่าเกลียดเ่าั้ถูกตัดทิ้งไปแล้ว
ชาวบ้านที่ได้ยินผลลัพธ์ต่างก็เลื่อมใสฝีมือการรักษาของหมอเทวดาน้อยหลี่เป็อย่างมาก ทำให้เวลานี้อบอุ่นการแพทย์มีผู้เข้ามารับบริการมากมายจนแทบจะรักษาไม่ไหว
“อาจารย์ขอรับ หากเป็เช่นนี้ต่อไป โรงหมอของเราคงต้องจำกัดจำนวนคนเข้ามาใช้บริการแล้วขอรับ” ท่านหมอฉีนั่งทุบแขนตัวเองอย่างเหนื่อยล้า
“ข้าได้ยินมาว่าโรงหมอในอำเภอเราเริ่มทยอยปิดตัวลงไปบ้างแล้ว เพราะคนไข้จะมาใช้บริการแค่ที่โรงหมอเซี่ยไห่ถังกับอบอุ่นการแพทย์ของเราเท่านั้น” ท่านหมออันเสี่ยวถังก็นั่งเมื่อยไม่ขยับเช่นกัน
“เช่นนั้นก็รบกวนท่านทั้งสองช่วยข้าพิจารณาหน่อยว่ามีหมอท่านใดที่หน่วยก้านดีและมีใจเมตตา ข้าจะรับพวกเขามาทำงานกับเรา เงินเดือนและสวัสดิการอื่นข้าจะพิจารณาทีหลัง อ้อ...ลูกจ้างในร้านเ่าั้หากรู้วิชาแพทย์และวิธีการดูแลผู้ป่วย ข้าก็จะรับพวกเขาเข้ามาทำงานเหมือนกัน โรงหมอของเรายัง้าบุรุษพยาบาลและนางพยาบาลอีกมาก” หลี่เหิงเยว่บอก
“บุรุษพยาบาลกับนางพยาบาลหมายถึงอะไรหรือเ้าคะ”
“เรามีหน้าที่ตรวจรักษาและจ่ายยา ส่วนบุรุษพยาบาลกับนางพยาบาลจะทำหน้าที่ดูแลผู้ป่วยต่อจากเรา” ท่านหมอฉีตอบหมออัน
“ศิษย์พี่ ท่านยังเป็บุรุษที่เก่งและหล่อเหลาในสายตาของข้า” หมออันส่งยิ้มให้หมอฉีด้วยสายตาเป็ประกาย
“ศิษย์น้อง เ้ามีปัญหาที่ดวงตาหรือไม่ ทำไมเ้าถึงได้กะพริบตาถี่เช่นนั้น ให้อาจารย์ช่วยตรวจดูสักหน่อยเถอะ” หมอฉีหันไปบอกกับหลี่เหิงเยว่ “อาจารย์ช่วยตรวจดวงตาให้นางทีขอรับ กะพริบตาถี่เช่นนี้ นางต้องไม่สบายเป็อะไรสักอย่าง”
หลี่เหิงเยว่หันไปมองหมออันเสี่ยวถังอย่างเห็นใจ แอบรักผู้ชายซื่อบื้อก็ต้องทำใจ
หมออันเห็นสายตาแห่งความห่วงใยของอาจารย์ นางรีบพยักหน้ารับ ข้าจะทำให้ศิษย์พี่มองเห็นความรักในดวงตาของข้าให้ได้ แต่ว่าศิษย์พี่ของข้าช่างซื่อบื้อจนเกินเยียวยาจริงๆ
754
