พี่สนตื่นก่อนน้องออย เขาเอาชุดนั้นในน้องออยมาแขวนไว้ที่เดิม เสร็จแล้วจึงปลุกน้องออยให้อ่บน้ำก่อนเพราะรู้ดีว่าผู้หญิงจะใช้เวลาแต่งตัวมากกว่า น้องออยเดินเข้าห้องน้ำแบบสลึมสะลือ ขณะกำลังใส่เสื้อผ้าทเธอรู้สึกว่าชุั้นในถูกซักมส เธอได้กลิ่นหอมจากชุั้นในตัวเอง จึงรู้ว่าพี่สนเอาไปซักให้ น้องออยอมยิ้ม ปลื้มใจเป็อย่างมาก พอเธอหยิบชุดเธอมาใส่ เธอเห็นกางเกงในพี่สนแขวนอยู่ เธอแอบเอาหน้าไปซุกตรงเป้ากางเกงแล้วหอมสูดดมกลิ่น เธอนึกถึงถาพเมื่อคืน แก่นกางกำยำที่อยู่ในกางเกงในตัวนี้ โอ้ย เธอเป็บ้าไปแลเว เธอพูดกับตัวเอง เสร็จแล้วน้องออยก็ออกมาให้พี่สนอาบน้ำ เช้านี้ เธอกับพี่สนจะไปรับแม่และน้องของออยมาจากบ้านแล้วมาเยี่ยมพ่อ ทั้งสองหาข้าวกินล้วออกเดินทางไปบ้านน้องออย ใช้เวลาเดินทางจากเมืองปนะมาณชั่วโมงกว่าๆ ถึงบ้านน้องออย พี่สินเข้าไปสวัสดีแม่และญาติๆของน้องออยแบบไม่ถือตัว บ้านออยมีฐานะยากจนมาก เป็บ้านไม้ผุๆพังๆ ชั้นเดียวยกพื้นสูง ไม่มีการกั้นห้องแต่อย่างใด ทุแคนขึ้นรถ พี่สินไปส่งที่ รพ. อาการพ่อน้องยังไม่ดี ไม่สามารถเยี่ยมได้ เมื่อเฝ้าถึงเย็นๆ ก็กลับมาที่บ้านน้องออยอีกครั้ง น้องออยตอนนี้ แอบชอบพี่สินเป็อย่างมาก แอบมองแล้วยิ้มตลอด พี่สินเข้ากับบ้านเธอได้ดี และไม่รังเกียจบ้านเธอเลย
เมื่อไปที่โรงพยาบาล วันนี้ก็ยังคงไม่ได้เยี่ยมเหมือนเคย แต่พี่สนปรึกษากับนองออยว่า น้องออยควรจะกลับไปทำงานก่อน อยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์ จะกระทบต่องานเปล่าๆ พี่สนจึงตัดสินใจอีกว่าจะทิ้งรถไว้ให้ที่บ้านของน้องออยใช้เดินทางก่อน แม้น้องออยจะปฏิเสธอย่างไร พี่สนก็ยืนยันว่าจะให้ ทำให้ออยซึ้งใจในตัวพี่สนมาก รู้สึกเกรงใจไปหมด คืนนี้ ทั้งสองคนต้องนั่งรถทัวร์รอบ 4 ทุ่ม เพื่อมาถึงกรุงเทพแต่เช้า เพื่อทำงานต่อ ทั้งคู่นั่งรถทัวร์คู่กัน รถอกจากสถานีขนส่งได้ไม่นาน อากาศเย็นๆของฤดูหนาว ฝ้าบางๆที่หน้าต่างรถ ทำให้ภาพที่น้องออยนอนพิงไหล่พี่สนกลับมา มันช่างแสดงถึงความรักที่น้องออยมีให้เขา
ขณะเดินทาง ทั้งสองก็คุยกันไปเรื่อยไถ่ถามเื่ของกันและกัน น้องออยบอกว่าน้องเองไม่เคยมีแฟนเลย มีคนมาจีบเยอะ แต่น้องก็ปฏิเสธไปเพราะจะตั้งใจเรียนเพื่อมีงานดีๆทำ เพราะฐานะที่บ้านตนไม่ดี บางคำถามที่สนทนาก็ทำให้พี่สนและน้องออยแอบเขิลกันหน้าแดงันไปบ้าง เช่นคำถามจากพี่สนว่า น้องออยเคยมีอะไรหรือยัง น้องออยตอบหย้าแดงว่า จะเคยกับใครล่ะ คุยกันไปคุยกันมา น้องออยหลับซบอยู่ที่แขนของพี่สน พี่สินหันหน้าไปใกล้ๆ กลิ่นหอม สาบๆอ่อนๆ ยิ่งทำให้เขาต้องระงับอารมณ์หื่นกระหายตนเองอย่างทรมาน
น้องออยขณะหลับไหลด้วยความเพลีย ได้ฝันหวานอย่างมีความสุข เธอฝันว่าเธอกำละงนอนอยู่ภายใต้อ้อมกอดของพี่สิน พี่สินกอดและหอมเธออย่างคู่รักที่ทำกัน ในฝันพี่สินกำลังถอดเสื้อเธอ ทันทีที่ยกทรงถูกถอด “โอ้ยยย อรือออ อืออออ” เธอครางจะเผลส่งเสียงออกมาขณะหลับ เธอสะดุ้งตื่น พี่สินรีบปลอบ “ออย ไม่เป็อะไรนะ พี่อยู่ตรงนี้” พี่สอนลูกบัวเธอเพื่อปลอบ น้องออยยิ้มจางๆ แล้วเอาหัวซบไหล่พี่สินเช่นเดิม พี่สินกิมลงไปหอมบนหัวน้องออย แล้วทนไม่ไหว พี่สินก้มหัวลงกระซิบน้องออยเบาๆ “ออย ออยอยู่เฉยๆนะ พี่ขอ” แล้วพี่สินก็เอามือ ค่อยๆลูบเข้าไปในแขนเสื้อออยช้าๆ ค่อยๆ เขยิบเลื่อนมือเข้าไปทีละนิด ออยซึ่งตอนนี้มีอารมณ์มากอยู่แล้วจึงไม่ได้คัดค้าน อาจจะมีหนีบแขนบ้าง บิดตัวบ้าง หรือเอามือจับมือพี่สินบ้าง แต่ไม่ได้ค้านอะไร ไม่นานนัก มือพี่สินก็เข้าไปในยกทรงน้องออย ลูบไล้ที่เต้านมของน้องออย เล่นกับหัวจุกนมสาวแรกแย้มอย่างเบามือ น้องออยได้แต่หายใจแรง จะขยับตัวมากหรือส่งเสียงร้องระบายความเสียวก็ไม่ได้ สักพักพี่สินเอามือออก แล้วถกเสื้อยืดของน้องออยขึ้น แล้วก้มไปใช้ปากดูดปทุมถันน้องออยช้าๆ น้องออยเสียวมาก ขยับตัวก็ไม่ได้มาก ตอนนี้หมดแรงต้านใดๆจากน้องออย ส่วนมืออีกข้างพี่สนพยายามเข้าไปในกางเกงยีนส์ แต่น้องออยไม่ยอม และกางเกงก็ไม่สามารถถอดได้ง่ายๆ สักพักพี่สนจำต้องหยุดการกระทำ เพราะน้องออยขอ น้องออยเอาแขนพี่สินมากอดจนหลับไป พี่สินเอาจมูกหอมบนผมน้องออย ทั้งคู่หลับท่านั้นจนรถทัวร์ใกล้ถึง หมอชิต ทั้งคู่ตื่นแล้วลงจากรถพร้อมกัน ตอนนั้นเป็เวลาตี3 ทั้งคู่ยืนงง ว่าจะเดินทางอย่างไรเพื่อกลับไปที่บ้านของแต่ละคน เพื่ออาบน้ำแล้วมาทำงานต่อ พี่สินจึงคิดว่าจะนั่งรถไปส่งน้องออยแล้วตนเองค่อยกลับบ้าน
น้องออยนั่งเงียบ บนรถแท็กซี่ ใจน้องออยอยากชวนพี่สอนขึ้นไปบนห้อง เพราสงสารพี่สิน เข้าใจดีว่าพี่สินน่าจะเก็บกดอารมณ์ไว้มาก ส่วนตนเองก็อยากมีอะไรกับพี่สินมากเช่นกัน แต่ก็ไม่อยากเสียความบริสุทธิ์ของเธอ รถถึงหน้าหอเธอ หอเล็กๆ เก่าๆ ใกล้ๆมหาลัยรัฐแห่งหนึ่ง ทำให้เธอผระหยัดค่าหอได้หลายบามเธอถึงอยู่ที่นี่ เมื่อลงรถ พี่สินกำลัวจะเรียกรถกลับ น้องออยหลับตาพูดแบบไม่หายใจ “พี่สินนอนห้องหนูมั้ย เด่วหนูรีดเสื้อให้“ พี่ิสินเห็นอาการแล้วยิ่งเอ็นดูปนหัวเราะ น้องออยยื่นหน้ามา “แต่พี่ห้ามทำไรหนูน๊าาา” พี่สินอมยิ้มขำ ยกมืขึ้นสาบาน “ข้าสัญญาว่า ขะไม่ทำอะไรน้องออย …ถ้าน้องออยไม่ทำพี่ก่อน” น้องออยเชิล งอน เดินนำขึ้นห้อง พี่สินถือของเดินตามมา
เมื่อถึงห้อง ห้องน้องออยเก่าๆ มีแค่เตียงเล็กๆ และของใช้จำเป็แค่นั้น ห้องที่โลงๆ ยิ่งทำพี่สินสงสารน้องออยขึ้นไปอีก “ออยให้พี่สินนอนที่นอนนะ เดี๋ยวน้องออยนอนที่พื้นเอง” น้องออยบอก พี่สินไม่ยอม น้องออยก็บอกว่า หนูไม่ชอบนอนบนที่นอน เพราะเธอนอนไม่หลับ เธอนอนพื้นแข็งๆมาตัเงแต่เด็ก แล้วน้องอยก็ไปยืนรีดชุดทำงานให้พี่สิน พี่สินรักษาคำพูด ที่ไม่ทำอะไรจริงๆ น้องออยคิดในใจ แอบยิ้มและปลื้มกับสุภสพบุรุศโดยไม่ตั้งใจ
ทั้งสองคนออกไปทำงานพร้อมกันในตอนเช้า พี่สินเลี้ยงข้าและกาแฟเป็การตอบแทนน้องออยแล้วก็ไปทำงานตามปกติ
วันนี้ โลกของทั้งสองคนเป็สีชมพู