ตอนที่ 26 ถูกใส่ร้ายป้ายสีอีกแล้ว
ตอนที่ 26 ถูกใส่ร้ายป้ายสีอีกแล้ว"ลุงตํารวจ คนแจ้งตํารวจคนนั้นพวกคุณหาไม่เจอเหรอ?” เซิงห่าวถามคําถามนั้น แล้วจากนั้นเขาก็เพิ่มไปอีกประโยคหนึ่งว่า : "ในเมื่อเขาแจ้งตํารวจแล้วถ้าอย่างนั้นทําไมถึงไม่มาเป็นพยานที่สถานีตํารวจล่ะ? "ที่เขาถามคำถามอย่างเรื่องนี้นั้น แค่อยากให้นายตํารวจหลินตระหนักว่านี่อาจเป็นการสมรู้ร่วมคิด มีคนพยายามที่จะใส่ร้ายเขาเท่านั้น สําหรับผู้ที่จะต้องการใส่ร้ายเขานั้น ในใจเขามีตัวเลือกที่แน่นอนอยู่แล้วคนหนึ่งหลังจากเจ้าหน้าที่หลินฟังจบ ก็พูดอย่างไม่เต็มใจเท่าไรว่า : "เมื่อเราไปถึงสถานที่เกิดเหตุคนที่โทรหาตำรวจก็จากไปแล้ว เพราะโทรศัพท์ที่เขาใช้เป็นโทรศัพท์สาธารณะ ดังนั้นพวกเราจึงไม่สามารถค้นหาอีกฝ่ายหนึ่งได้”เขาได้เปิดเอกสารนั้น แล้วพูดขึ้นว่า : "เธออายุ 18 ปีและมีความสามารถในการรับผิดทางอาญาแล้ว ก่อนที่เรื่องนี้จะชัดเจน เป็นผู้ที่ถูกสงสัยมากที่สุด แต่เนื่องจากว่าเธอยังเป็นเพียงแค่นักเรียนอยู่ ดังนั้นเธอจะต้องรอให้พ่อแม่ของเธอมาก่อนถึงจะสามารถออกไปจากที่นี่ได้”เซิงห่าวได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ในขณะนั้นมีเจ้าหน้าที่ตํารวจอีกคนหนึ่งเดินไปด้านข้างของเจ้าหน้าที่หลิน และได้กระซิบเพียงไม่กี่คำที่ข้างหูของเขาเจ้าหน้าที่หลินได้ยินดังนั้น มองไปที่เซิงห่าวอย่างพูดอะไรไม่ออกหลังจากที่ตำรวจพูดจบ เขามองไปที่เซิงห่าวแล้วจากไป ทําให้เซิงห่าวยิ่งดูลึกลับมากขึ้นไปอีก"เธอมากับฉัน" น้ำเสียงของนายตํารวจหลินเปลี่ยนเป็นทุ้มต่ำไปเล็กน้อย เขาถือเอกสารนั้นแล้วเดินไปทางประตูที่อยู่ห้องข้างๆ เมื่อเซิงห่าวเห็นดังนั้น เขาก็ทำได้เพียงแค่ตามไปด้วย หลังจากนั้นไม่นานนายตํารวจหลินก็พาเซิงห่าวไปที่ห้องสอบปากคําอีกห้องหนึ่ง ภายในห้องมีชายวัยกลางคนสวมชุดสุภาพเรียบร้อยอยู่คนหนึ่ง"คือเขาไม่ผิดแน่ นั่นคือเขา! " เมื่อชายวัยกลางคนได้เห็นเซิงห่าว เขายกนิ้วขึ้นมาชี้ไปที่เขาทันที ใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นเมื่อข่งเชว่ได้ยินคำพูดของเขา เขาชี้ไปที่ที่นั่งเพื่อให้เซิงห่าวนั่งลงเซิงห่าวยังคงรู้สึกสับสนอยู่ชายวัยกลางคนยังคงตะโกนอีกว่า : "คนที่ฉันเห็นเมื่อวานนี้ก็คือเขา คุณดูนะแม้แต่เสื้อผ้าที่เขาใส่ยังเหมือนกันทุกประการ" เขามองไปที่เซิงห่าวแล้วทำหน้าเหมือนกับว่าไม่อยากจะเชื่อว่าเขาเป็นคนเช่นนี้ "ไม่อยากจะคิดเลยว่าอายุยังน้อยแค่นี้แต่ไม่ยอมเรียนให้ดี ถึงได้คิดที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้”เมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น เซิงห่าวก็รู้แล้วว่าชายกลางคนคนนี้เป็นใครเจ้าหน้าที่ตำรวจหลินได้ชี้ไปทางเซิงห่าวแล้วพูดว่า: “คุณแน่ใจใช่ไหมว่าคนที่คุณเห็นคือเขา?”“แน่นอนอยู่แล้ว” ชายวัยกลางคนพยักหน้าอย่างมั่นใจเป็นอย่างมาก “ความสูงของเธออย่างนี้ รูปร่างแบบนี้ เสื้อผ้าแบบนี้ แล้วยังเสียงอย่างนี้อีก ชีวิตนี้ของฉันไม่มีทางลืมได้อย่างแน่นอน ต้องเป็นเขาแน่นอน!”"พรวด! " เซิงห่าวอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ชายวัยกลางคนนั้นอย่างขบขัน สถานการณ์ในตอนนี้โดยปกติแล้วเขาควรจะโกรธถึงจะถูก แต่เขาต้องขอโทษจริงๆ เพราะเขารู้สึกว่ามันน่าตลกเกินไปจริงๆความสูงอย่างนี้ รูปร่างแบบนี้ เสื้อผ้าแบบนี้ ในชีวิตนี้ยังไงก็ไม่มีทางลืมได้ โชคดีที่ชายวัยกลางคนคนนี้ก็พูดออกมาได้ เขาแทบจะไม่ได้เลือกดูตัวเลยด้วยซ้ำ“หัวเราะอะไรของเธอ คงไม่ได้กลัวจนโง่ไปแล้วหรอกใช่ไหม?” ชายวัยกลางคนชําเลืองมองเขาอย่างไม่พอใจนายตํารวจหลินกลับกระแอมไอถึงสองครั้งเพื่อปกปิดเสียงหัวเราะของตัวเอง หลังจากไอเสร็จเขาก็ยังคงทําหน้าจริงจังอยู่อย่างนั้นในตอนนั้นเองเซิงห่าวก็ได้เริ่มเอ่ยปากขึ้นก่อน แต่เสียงของเขากลับทำให้แหบลงไปเล็กน้อย ราวกับว่ามีบางอย่างกำลังปิดกั้นอยู่ในลำคอ : "ฉันพึ่งจะเข้ามา แล้วฉันก็ยังไม่ได้ทันจะได้พูดอะไรเลยสักคำ คุณจำเสียงของฉันได้อย่างไรกัน"หลังจากพูดจบ เขาก็ไออีกสองสามครั้ง ราวกับว่าเขากำลังทำให้คอชุ่มชื่นขึ้น และระบายอากาศออกไปด้วย ให้ข่งเชว่รู้ว่าเสียงของเขาเป็นเพียงความผิดพลาดเท่านั้น"นี่ ... " ทันใดนั้นชายวัยกลางคนก็รู้สึกผิดขึ้นมา ไม่นานเขาก็พูดขึ้นว่า : "นั่นคือเสียงของคุณเมื่อตอนที่ฉันเข้ามาครั้งแรกฉันก็ได้ยินมันแล้ว คุณก็เห็นว่ามันแหบขนาดนี้"สิ่งที่ชายวัยกลางคนไม่รู้ก็คือเขาตัดกับแผนการเล็กๆ น้อยๆ ของเซิงห่าวที่วางแผนเอาไว้แล้วทันใดนั้นดวงตาของข่งเชว่ก็รุนแรงขึ้นมา เขากำลังคิดว่าใครกันแน่คือคนที่พูดโกหก ตอนนี้ดูเหมือนว่า มีความเป็นไปได้สูงมากว่าเซิงห่าวจะถูกใส่ร้ายเขามองไปที่เซิงห่าวอย่างชื่นชมเขายังคงถามต่อไป: "แต่ว่าเมื่อวานตอนเย็นเขาอยู่บ้านตลอดเวลาเลยนะ และมีหลักฐานที่เพียงพอว่าไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุนั่น คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้จำผิดคน?”ชายวัยกลางคนพยักหน้าอย่างมั่นใจ "นั่นแน่นอนอยู่ว่าผมไม่มีทางที่จะจำผิดไปได้หรอก สิ่งที่ผมเกลียดมากที่สุดคือคนที่บังคับเด็กผู้หญิง แน่นอนว่าฉันจำมันได้อย่างชัดเจน”เมื่อเรื่องราวมาถึงจุดนี้ ข่งเชว่รู้สึกว่าเรื่องนี้มันยากที่จะจัดการได้ ชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้าเขายืนยันว่าเป็นเซิงห่าว แต่เซิงห่าวมีหลักฐานเพียงพอว่าไม่ได้อยู่ที่นั่น เขาจึงมีเพียงครอบครัวของเขาเท่านั้นที่จะยืนยันได้ดวงตาสีฟ้าของเซิงห่าวกลอกไปมา เขาจ้องไปที่กระเป๋ากางเกงของชายวัยกลางคนที่อยู่ใต้โต๊ะนั้น มันมีบุหรี่ยี่ห้อซวงซีอยู่ซองหนึ่ง มีไฟแช็กที่ด้านหน้าเป็นรูปสาวที่ปกเซ็กซี่ และยังมีภาพที่ถูกทรมานอยู่รูปหนึ่ง ในรูปถ่ายนั้นเป็นลักษณะดูแล้วว่าน่าจะของเขาเอง เขาครุ่นคิด ดูเหมือนว่าภายในเรื่องนี้มันจะไม่ง่ายเลยเขาเงยหน้าขึ้นมองชายวัยกลางคนคนนั้น : "ไม่ทราบว่าลุงคุณทํางานที่ไหน? "ชายวัยกลางคนสบตากับเขา ถูกดวงตาสีฟ้าคู่นั้นทำให้รู้สึกสั่นสะท้าน เขาไม่รู้ว่าทําไมถึงรู้สึกว่าร่างกายของเขานั้นเหมือนกำลังถูกสแกนอยู่อย่างไงอย่างนั้นทำไมถึงต้องทำตัวมีพิรุธถึงขนาดนี้ชายวัยกลางคนบ่นพึมพํา รู้สึกไม่กล้าที่จะมองเข้าไปในดวงตาของเซิงห่าว เขาหันไปมองนายตํารวจหลิน เพื่อหลีกเลี่ยงหัวข้อของเซิงห่าว ทุบโต๊ะเสียงดังและพูดขึ้นว่า : "เรื่องนี้พวกคุณตำรวจน่าจะเข้าใจไปมากพอสมควรแล้ว อย่างนั้นเขาควรจะรีบคุมขังตัวเขาทันทีไม่ใช่หรือ?”“ตอนนี้ไม่มีทางเรายังไม่มีหลักฐานที่เพียงพอ จึงไม่สามารถสรุปข้อสรุปได้” ข่งเชว่ไม่ชอบการกระทําของชายวัยกลางคนที่เคาะโต๊ะอย่างนั้น “ไม่ทราบว่าทำไมคุณถึงเรียกตำรวจแล้วรีบจากไป?”เมื่อชายวัยกลางคนได้ยินคำถามนี้ เขาก็กลับกลอกตา "ฉันชอบที่คุณสนใจฉัน" แล้วดูเหมือนว่าเขาจะได้ตระหนักว่าคําพูดของเขานั้นมันไม่ถูกต้อง แล้วจึงรีบเสริมขึ้นมาว่า : "ตอนนั้นผมรีบร้อนไปเซ็นสัญญากับลูกค้า....."ข่งเชว่ขัดจังหวะ: "ถ้าอย่างนั้นแล้วคุณทํางานอยู่ที่ไหน? ""ใน...... แล้วมันเกี่ยวกับงานล่ะ?” ชายวัยกลางคนเริ่มขมวดคิ้วตั้งแต่ตอนที่เขาเข้าประตูเข้ามาจนถึงตอนนี้ เซิงห่าวรู้สึกว่าชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้าเขาทำตัวเหมือนคนขี้โวยวายอย่างนั้น ดูแล้วมันไม่เหมือนคนที่จะสามารถทํางานที่ดีคนหนึ่งได้เลยเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของเซิงห่าวยังคงสแกนไปทั่วตัวของชายวัยกลางคนนั้น ในไม่ช้าก็เห็นรอยสักที่เปลือยเปล่าและยังเป็นรูปผู้หญิงบนแขนของชายวัยกลางคนนั้นอีกด้วยบุหรี่ราคาถูก รอยสัก ดูเหมือนว่าตัวตนของชายวัยกลางคนเป็นสิ่งที่น่าสงสัยมากจริงๆเขาถอนสายตาของเขาออก ภายในใจนั้นรู้สึกกังวลเล็กน้อย ไม่รู้ว่าจะใช้วิธีการบอกข่งเชว่เรื่องการคาดเดาของเขา รู้ว่าแค่ว่าถ้าบอกข่งเชว่ไปน่าจะมีความคืบหน้าใหม่ ๆ แน่นอน แต่เขาก็ไม่สามารถพูดออกมาได้อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถพูดออกมาอย่างโจ่งแจ้งได้ ว่าเขาสามารถมองทะลุได้ ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าอีกฝ่ายมีบนตัวของชายคนนี้มีรอยสักและของอื่น อีก ๆดูเหมือนว่าฉันจะสามารถทะลุทะลวงจากที่อื่นได้เท่านั้นเขารู้แล้วว่ามีข้อที่ต้องระวังแน่นอน แล้วก็หลังจากที่ยืนยันได้แล้วว่าชายวัยกลางคนคนนี้มีปัญหาเกี่ยวกับตัวตนของเขาอย่างแน่นอน เขาเริ่มกังวลเรื่องหลินเหยามากขึ้นเรื่องในครั้งนี้ ดูเหมือนว่าเป้าหมายจะเป็นเขา"ท่านสุภาพบุรุษโปรดให้ความร่วมมือกับการสืบสวนของเราด้วย" ข่งเชว่ยังคงกล่าวต่อ "นี่เป็นคําถามที่พวกเราต้องถามก็เท่านั้นเอง""ฉัน..... ฉันจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น” ชายวัยกลางคนเริ่มที่จะเล่นลูกไม้อย่างหน้าด้านๆ"คุณลุงคนนี้" ทันใดนั้นเซิงห่าวก็มากับแผนที่ยอดเยี่ยมขึ้นมา "จริงๆ แล้ววันนั้น ผมแค่ทะเลาะกับแฟนของผม เธอโกรธผม นั่นเป็นเหตุผลที่ผมดึงเธอขึ้นรถไปอย่างนั้น คุณก็รู้นี่ว่าแฟนโกรธมันก็จำเป็นต้องง้อ"ในเวลานี้นั้นเสียงของเขากลับมาเป็นปกติแล้ว...