ความเงียบถือเป็นคำตอบอย่างหนึ่ง ไม่มีใครภายในห้องพูดคำใดออกมาแม้แต่คำเดียว
"ทำไมพวกท่านเงียบไปเล่า พวกท่านตอบข้าไม่ได้อย่างนั้นหรือ ? คำถามของข้ามันยากเกินไปสำหรับพวกท่าน ?"
ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา บ่งบอกความถึงความรู้สึกผิดหวัง อีกแง่มุมหนึ่งการถอนหายใจอาจจะหมายถึงการตัดสินใจบางสิ่ง
"ที่ผมตัดสินใจมาที่แห่งนี้ความจริงก็เพื่อเข้าร่วมกองทัพอย่างถูกต้อง เฉกเช่นคนอื่นๆ แต่ดูเหมือนกองทัพจะไม่ต้อนรับตัวผมอย่างที่หวังเอาไว้ น่าผิดหวังจริงๆ แต่อย่างน้อยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ผมได้มองเห็น 2 สิ่ง สิ่งแรกคือความอิจฉาที่ได้เห็นชายหนุ่มคนหนึ่ง มีฝีมือเกินหน้าเกินตา จนหนึ่งในพวกคุณถึงกับลงมือเพื่อหวังที่จะตัดอนาคต..."
"เรื่องนั้นเป็นเพียงการทด........" ชายผู้ยืนอยู่ในลำดับที่ 8 พูดแทรกขึ้นกลางคัน
"ข้า ...... " ชายหนุ่มคำรามออกมาสั้นๆ เพียงเอ่ยปากก็สามารถสร้างแรงกดดันที่น่ากลัวกว่าครั้งก่อนออกมาได้ ชายผู้ยืนอยู่ในลำดับที่ 8 คุกเข่าลง ใบหน้าซีดเผือด ตัวสั่นไหวด้วยความกลัว
ชายผู้ยืนอยู่ในลำดับที่ 3 หันไปมองชายหนุ่มอีกครั้ง เกิดคำถามขึ้นในใจกับสิ่งที่ตนกำลังมองเห็น สามารถควบคุมการใช้แรงกดดันโดนไม่ให้เกิดผลกระทบแก่คนที่อยู่ใกล้กันขนาดนั้นได้ ต้องฝึกฝนการใช้แรงกดดันมานานแค่ไหนกัน ? ความสามารถในการใช้แรงกดดันได้ดีขนาดนี้ ไม่สมควรที่เด็กหนุ่มอายุ 20 ปีคนหนึ่งจะสามารถทำได้ เด็กคนนี้เป็นใครกันแน่ ?
"ข้า สั่งให้ท่านพูดหรือ ? ทำไมท่านไม่ตอบคำถามข้าตอนที่ข้าถามท่านเล่า ?" ชายหนุ่มปรับอารมณ์ของตัวเองอีกครั้งก่อนจะพูดต่อ
"ผมทราบดีว่าสิ่งใดคือการต่อสู้เพื่อทดสอบ สิ่งใดไม่ถือเป็นแบบนั้น ตัวคุณมีความสามารถเพียงเท่านี้ ไม่มีแม้กระทั่งความกล้า แต่กับตั้งคำถามเหมือนกับว่าผมเป็นเด็กอมมือคนหนึ่ง มันไม่น่าตลกเกินไปหน่อยหรือ ?
ชายที่ชื่อ เซอร์ติส คนนี้โจมตีออกมาด้วยความต้องการที่จะทดสอบจริงหรือ ? เมื่อครู่ผมอาจจะใจร้อนเกินไปหน่อย ในเมื่อคุณคิดแบบนั้น ผมจะให้โอกาสคุณได้บอกกับผมอีกสักครั้ง ลุกขึ้นเถิด"
ชายผู้ยืนอยู่ในลำดับที่ 8 ไม่มีความคิดที่จะยืนขึ้นแม้แต่น้อย ในหัวของเขามีแต่ความหวาดกลัว แรงกดดันที่ถูกส่งออกมาใส่เขาโดยเฉพาะเป็นครั้งที่สองทำให้ตัวเขาต้องยืนขึ้น คล้ายกับหุ่นเชิดตัวหนึ่ง แค่อยากจะแก้ตัวให้กับเพื่อนของตน คิดไม่ถึงว่ากลับกลายเป็นการหาเรื่องใส่ตัวเอง
10 ลมหายใจผ่านไป ไม่มีคำเอื่อนเอ่ยใดออกมาจากชายผู้ยืนอยู่ในลำดับที่ 8 ที่ตอนนี้ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง
"สิ่งที่สอง คือ ความอ่อนแอของพวกคุณ ทำให้ผมเกิดคำถามขึ้นมาคำถามหนึ่ง หวังว่าพวกคุณจะตอบคำถามนี้ตามความเป็นจริง คำถามคือ พวกคุณไม่ใช่ผู้มีความสามารถลำดับต้นๆของกองทัพใช่หรือไม่ ?"
โดยไม่รู้ตัวชายหนุ่มได้ถามคำถาม ที่ทำให้ผู้ที่สวมใส่เครื่องแบบนี้กองทัพที่อยู่ในห้อง เกิดความรู้สึกขมขื่นขึ้นในใจ บางคนหันหน้าหลบไม่กล้ามองชายหนุ่มตรงๆ บางคนถึงก้มหน้าลงหรือแม้กระทั่งหลับตาลงอยู่แบบนั้น ท่าทางที่เกิดขึ้นเพียงพอเป็นคำตอบให้แก่ชายหนุ่มได้มากแล้ว
ความจริงแล้วผู้ที่มาคุมการทดสอบครั้งนี้ไม่สมควรที่จะเป็นพวกเขาทั้ง 10 คน แต่เป็นเพราะคำทำนายที่ถูกส่งต่อมาช้านาน นานมากจนไม่มีใครทราบถึงต้นตอว่าคำทำนายนั้นใครเป็นผู้ทำนายและเชื่อถือได้มากน้อยแค่ไหน ตลอดช่วงระยะเวลาสงคราม ความเชื่อและความหวังว่าสักวันหนึ่งคำทำนายจะเป็นจริง ได้ถูกส่งมารุ่นสู่รุ่น
ความผิดหวังและความสูญเสียได้หล่อหลอมให้ความเชื่อในคำทำนายเพิ่มสูงขึ้น ยิ่งเวลาผ่านไปใกล้ถึงช่วงเวลาที่คำทำนายจะมาถึง ความเชื่อในคำนายยิ่งเพิ่มมากขึ้น แผ่กระจายออกไปอย่างกว้างขวาง เหมือนกับคำทำนายที่ผ่านมาหลายปีนั้น เพิ่งจะได้ถูกบอกเล่าขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
คำทำนายได้ถูกบอกเล่าเอาไว้ว่า ในช่วงเวลาที่สงครามเงียบสงบที่สุดในรอบหลายสิบปี เป็นช่วงเวลาที่เงียบสงบจนทุกคนสามารถรู้สึกได้ถึงความผิดปกตินั้นเอง ชายหนุ่มผู้มีความสามารถล้ำเลิศเกินกว่ามนุษย์คนใดจะเทียบได้ เกินกว่าที่มนุษย์หรือเผ่าพันธุ์ใดจะสามารถควบคุมเขาเอาไว้ได้ จะเข้าร่วมสงคราม ผู้ที่ทำสงครามกับมนุษย์ในเวลานั้นจะได้พบเจอกับหายนะ
ชายหนุ่มมองเหล่าคนที่สวมเครื่องแบบกองทัพด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย หลังจากที่คำถามของเขาได้ทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจของพวกเขาจนแสดงความรู้สึกออกมาทางกาย แต่ว่าเขาได้ตัดสินใจทำบางอย่างและเขาไม่คิดที่จะเปลี่ยนมัน
"เอาเถอะ ข้าถามอะไรไปพวกท่านก็ไม่ตอบข้าแม้แต่คำเดียว ข้าจะไม่ถามอะไรพวกท่านอีกแล้ว และข้าจะไม่ฟังข้อแก่ตัวใดๆทั้งสิ้น ตอนนี้ข้าคิดที่จะสังหารชายที่ชื่อ เซอร์ติส คนนี้ที่นี่ ถ้าพวกท่านต้องการจะปกป้องเขา ก็เข้ามาเถิด"
สิ้นเสียงของชายหนุ่ม ดาบสีฟ้างดงามเล่มหนึ่งได้ถูกเรียกออกมาบนมือขวาของชายหนุ่ม ที่มือข้างซ้ายปรากฏเปลวไฟกลุ่มหนึ่งที่กำลังสั่นไหวและเปลี่ยนรูปลักษณ์ของมันเป็นดาบสั้นที่มีปลายแหลมคมอย่างที่สุด
! ฟุบ
ชายหนุ่มปาดาบสั้นออกไปใส่ชายที่กำลังคุกเข่าอยู่ด้านข้าง โดยมีเป้าหมายคือบริเวณหน้าอกอันเป็นจุดที่ตั้งของหัวใจมนุษย์ วินาทีที่ดาบสั้นถูกขว้างปาออกไปนั้น บริเวณโต๊ะสูงอันเป็นที่ยืนของเหล่าผู้ที่สวมใส่ชุดเครื่องแบบกองทัพ ร่างทั้ง 9 ร่าง ปรากฏบางร่างที่หายตัวไป บางร่างที่พร่ามัวอันเกิดมาจากการใช้ความเร็วสูงในชั่วพริบตา