นางร้ายของมาเฟีย

พรุ่งนี้แล้วซินะที่เรื่องทุกอย่างมันคงต้องเคลียร์ซะให้จบ..แต่นี่ก็ดึกแล้ว พี่อาลัลยังไม่ติดต่อมาเลย...หรือว่าเขาจะทิ้งเราไปอีกคน แต่คงไม่หรอก เควิ่นยังรออยู่ที่นี่นิ...เขาคงจะมาเองหล่ะมั๊ง....ริก้านอนพลิกไป พลิกมา รู้สึกว่าเธอนอนไม่ค่อยหลับ...อาจเป็นเพราะกังวล เรื่องต่างๆ นาๆ นี่สงสัยจะเครียดลงกระเพาะ...วิงเวียนศีรษะ แล้วก็อ๊วกสองสามครั้งเมื่อเช้านี้ ทานอะไรก็ไม่ค่อยลง...หญิงสาวขอนอนอีกห้องหนึ่งเพราะเกรงว่าหล่อนพลิกไปพลิกมา แล้วจะพาลทำให้น้ำใสนอนไม่หลับไปด้วย...

หญิงสาวหลับไปตอนไหนมารู้ แต่มารู้ตัวอีกที ก็ตอนที่มีอะไร มาก่อกวนเธอนี่แหละ..แถวแก้ม แถวปากเธอนี่แหละ..ฮื้อ.!!! ...หญิงสาวยังไม่อยากตื่น โดยใช้มือน้อยปัดสิ่งรบกวนนั้นออก แล้วก็ใช้ผ้าห่มยกมันขึ้นมาปกปิด..อื้อ.!!! .น่ารำคาญจังเลย..หล่อนคิดในใจ

อ๊ะ..เอ๊ะ...!!! .หล่อนรู้สึกตกใจเมื่อสิ่งที่ก่อการรบกวนนั้นมันวนเวียนอยู่แถวๆ ปลายเท้าเรียวงาม...เธอก็ไม่ได้สนใจอีก..คนมันเพลียแล้วก็อยากจะนอนนิ....อืออ.!!! ..เธอเริ่มผิดปกติ...เมื่อสิ่งรบกวนนั้นมันเริ่มจะมาวนเวียน แถวๆ หน้าขาหล่อน...

."อ้ายยยย” ริก้ารีบลืมตาตื่นขึ้นมา แล้วก็เปิดผ้าห่มโดยเร็ว..ดวงตาคู่งามต้องเบิกกว้างอย่างตกใจ เมื่อเธอเห็นเหมือนหัวผู้ชายกำลังก้มๆ เงยๆ แถวหน้าขาหล่อน.....

“.พะ...พี่อาลัล.....” หญิงสาวอุทานเรียกชื่อเขาเบาๆ อย่างประหลาดใจเล็กน้อย แสงจากดวงไฟหัวเตียงสว่างขึ้น ทำให้เจ้าหล่อนเห็น....ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจตลอดเลย...ย่องเข้ามาในห้องนี้อีกแล้ว

“จ๊ะเมียจ๋า...ผัวจ๋าเอง” อาลัล นั่งแถวๆ ปลายเท้าของหญิงสาว มองหญิงสาวแล้วก็อมยิ้มมุมปาก แววตานี่กรุ้มกริ่ม เหมือนเด็กที่ถูกจับได้ว่ากำลังจะทำอะไรผิด ก็เขาเข้ามา กะว่าจะปลุกเมียจ๋าเขานี่ สะกิดตั้งหลายหนแล้ว เธอยังไม่ตื่น เขาแอบเปิดไฟหัวเตียงตั้งนานแล้ว เห็นเจ้าหล่อนนอนหลับปุ๋ยน่ารักเหมือนกับเด็กน้อย เขาหอมแก้วทั้งสองข้างตั้งหลายหน เจ้าหล่อนก็ยังไม่ตื่นอีก ขี้เซาจัง...เขาก็เลยต้องแกล้งหล่อน โดยใช้วิธีปลุกในแบบฉบับของเขา...

เขามุดตัวจากปลายเท้างาม แอบเปิดชุดนอนบางของเมียจ๋า..ผิวหอมๆ ทำให้เข้าอดใจไม่ไหว..เขาจึงไล้จมูก กดสูดความหอมนั้นขึ้นมาเรื่อยๆ จนมาถึงแพนตี้ตัวจิ๋วนี่และ...พอลูบคลำเนื้อนูนแล้ว ของมันขึ้น.กะว่าถ้าเมียจ๋าเขาไม่ตื่น เขาจะลักหลับแล้ว...ก็คนมันคิดถึงนี่....

“พี่อาลัลอ่ะ...มาตั้งแต่เมื่อไรค่ะ...ชอบทำให้ริก้าตกใจอยู่เรื่อยเลยนะเนี๊ย” หญิงสาวตัดพ้อชายหนุ่ม หล่อนจะไม่ตกใจได้อย่างไรกันนี่มันตีสี่นะ..แล้วบุกเข้ามาในห้องนี้อีก...รู้ได้อย่างไรกันว่าเข้ามาถูกห้อง ถ้าบุกเข้าห้องน้ำใส.หล่ะก้อ...หึ..ได้ถูกยายน้ำใสเป่ากะบาลกระจุ๊ยหล่ะซิ...หึ..เจ้านายกับลูกน้องพอกันเลย...หญิงสาวนึกในใจ.....

“ก็พี่ติดต่อกับเควิ่นไง มาถึงเควิ่นก็ออกมารับหน้า แล้วก็บอกว่าเมียจ๋าอยู่ห้องนี้ก็เลยขึ้นมาหาเมียจ๋าไง....คิดถึงที่สุดเลย......ฟอดดดดดด.” .. อาลัลว่าพลาง กดจมูกโด่งกับแก้มหอมนั้น เขาดึงหญิงสาวเข้ามากอดแล้ว จับนั่งบนตักในแบบที่เขาชอบทำกับหญิงสาวอยู่เป็นประจำ......

“ก็เรียกริก้าดีๆ ก็ได้นี่ค่ะ...ชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อย” หญิงสาวแสร้างต่อว่าเขา แต่การกระทำนั้นมันตรงข้ามกันเลย เธอพูดไป ก็เอนศีรษะมลนั้น พิงกับอกกว้าง เพื่อหาไออุ่นที่หล่อนต้องการมานาน มันรู้สึกว่าอบอุ่นที่สุด แล้วก็ปลอดภัยเมื่อเธออยู่ในอ้อมแขนแกร่งนี้...หัวใจเธอลิงโลดตั้งแต่เห็นดวงหน้าหล่อคมเข้มนั้นแล้ว....

“โอ๋ๆ ๆ ผัวจ๋าขอโทษที่ทำให้ตกใจ..นี่ไหนบอกว่าไม่สบายไง ทำไมเนื้อตัวมันดูอวบอิ่มมีน้ำมีนวลจัง...” อาลัล พูดพรางลูบไล้เนื้อนวลนุ่มนิ่มนั้นไปมา..เขารู้สึกว่ามันเปล่งปลั่ง อวบอิ่มน่าฟัดเป็นที่สุด ...".ขอชื่นใจหน่อยได้ไหมจ๊ะเมียจ๋า....” ชายหนุ่มกระซิบข้างหูขาว ของหญิงสาว เขารู้สึกว่าความต้องการของเขามันจะกดอารมณ์ไม่อยู่ ก็เนื้อตัวนุ่มนิ่มบนตักเขานี่สิ....มันทำให้ของขึ้น........

พวงแก้มใส มันขึ้นสีชมพูระเรื่อ หญิงสาวรู้ว่าที่เขาพูด หมายถึงอะไร หญิงสาวไม่ตอบ แต่หล่อนก็จับมือหนาของชายหนุ่มเข้าครอบครองเต้างามของเธอแทน...อ๊ะ..อ๊ะ..!!! ..ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อร่างหนาค่อยๆ เคล้นคลึงสองเต้างามนั้นไปมา...จมูกโด่งก็ซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นนั้นจากด้านหลัง...เขาจุมพิตซอกคอขาวอันหอมกรุ่น โดยไม่ลืมทำรอยไว้อีก...ก็คนมันหมั่นเขี้ยวนี่นา...ผู้หญิงอะไร...เขาอยู่ใกล้ทีไรอดใจไม่ไหวทุกที....

ใบหน้าเรียวเอียงข้างมาทางหน้าชายหนุ่ม เนื้อตัวบดเบียดไปมากับอกแกร่งนั้น เรียวปากบางเผยออ้าเล็กน้อย ดวงตาหวานหลับพริ้ม ปากหนาของชายหนุ่มจึงรีบปะกบปากบางนั้น แล้วส่งลิ้นหนาเข้าชิมความหวานภายในช่องปากทันที...จู๊บบบบบบ.....จ๊วบบบบ!!!! เสียงดังจากปากเล็กกับปากหนา...ผสมผสานกันดูดดึงกันตามอารมณ์ปรารถนา......

“อ๊ะ,,,,อ๊ะ” ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อนิ้วแกร่ง สัมผัสกับกลีบงามของหล่อน...นิ้วร้าย มันแหวกวนอยู่แถวซอกกลีบอวบอูมนั้น...มันถูไถขึ้นลง อย่างสนุกสนาน ตรงกึ่งกลางกลีบถูกนิ้วร้าย กดปุ่มกลางวนไปมาๆ ขณะที่นิ้วร้ายกำลังสนุกอยู่กับกลีบงามของเธอ เรียวลิ้นของทั้งสองก็กำลังหยอกเย้ากันอย่างสนุกสนานเช่นกัน...

.

ชายหนุ่มจำต้องตัดใจผละออกจากร่างบางตรงหน้า เพราะเขาต้องจัดการกับอุปสรรค์สองสามชิ้นบนร่างหนาของเขาซะก่อน โดยปล่อยให้ร่างขาวโพลน นอนดิ้น ปรือตางามอยู่ตรงหน้าเขา เมียจ๋าของเขาเหมือนจะมีน้ำมีนวลขึ้นผิดหูผิดตา เริ่มมีท้องน้อยนิดๆ จะว่าอ้วนก็คงไม่ใช่ หรือว่าในนั้น............

แววตาเรืองโรจน์ปรากฏ ภายในกรอบตาคมเข้มนั้น...เขาจะถนอมร่างนุ่มนิ่มนี้อย่างดีที่สุด เบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้ จะให้เขามาเบรกตอนนี้มันก็คงจะทรมานตัวเขาเองเกินไป...ชายหนุ่มค่อยๆ ประคองเรียวขางามขึ้น...กดเจ้ามังกรยักษ์เข้าไปอย่างเชื่องช้ามากที่สุด...อ่าส์ อา .....เสียงครางจากร่างบางมันเกือบจะทำให้เขาเผลอตัวดันเจ้ามังกรไปถึงเป้าหมายอย่างฉับพลับ...แต่ด้วยความที่เขาคอยระวังอยู่แล้ว เขาจึงค่อยๆ ดันมันให้ผ่านช่องคับแคบนั้นด้วยความอดทน ถึงมันจะรัดลำตัวเจ้ามังกรของเขาแค่ไหน แต่เพื่อหัวใจดวงน้อยของเขาอีกดวงในร่างบางนี้ เขาต้องถนอมมันให้มากที่สุด

."อืมมม อือออ....." ร่างหนาครางออกมาเพื่อระบายความเสียวซ่านจากการตอดรัดภายในกลางกลีบงามนี้....การเข้าออกของตัวเจ้ามังกรมันเป็นไปด้วยความเชื่องช้า เนิบนาบ,,,เขาไม่กล้าแม้แต่จะกระแทกหน้าขาแข็งกับหน้าขาเรียวขาวของเมียจ๋า...เพราะเขากลัวว่า..ทายาทแกรนด์เดร์สันของเขาจะเป็นอันตราย...เขาไม่รู้ว่าเมียจ๋ารู้หรือเปล่า แต่ที่เขาอายุมากกว่า แล้วเขาก็เคยฟังเรื่องเล่าจากเพื่อนๆ ชายของเขามาบ้าง...เขาก็พอจะเดาได้.....

“ผัวจ๋า....เมียจ๋าเกือบแล้วจ๊ะ” เสียงใสของร่างบางใต้ร่างบอกเขา ว่าหล่อนเจียนจะขาดใจแล้ว เขาเองก็รับรู้ได้เช่นกัน เพราะแรงตอดรัดภายในมันถี่มากขึ้น แม้การกระทำของเขาจะเนิบนาบกว่าทุกครั้ง แต่ความสุขที่มันบังเกิดขึ้นมันก็ยังมีเท่าเดิม...อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ่าส์ อา......เขาเร่งสะโพกถี่ขึ้น ถี่ขี้น....เร็วขึ้น.... จนในที่สุดเราก็ถึงสวรรค์พร้อมกัน....อ้ายยยย.....โอ้วววว....เมียจ๋า....อ่าส์....

สิ้นเสียงการร่วมรักกัน ก็พบแต่เพียงลมหายใจของทั้งคู่ที่มันพ่นออกมาอย่างสม่ำเสมอ...ทั้งผัวจ๋าแล้วก็เมียจ๋า...ต่างหลับใหล โดยทั้งสองนอนก่ายกอดกัน ความสุขสมปรากฏบนดวงหน้า พรุ่งนี้ตอนบ่ายเรามีเรื่องตั้งสะสางแล้วก็เคลียร์ทุกอย่างให้มันจบๆ .....

.......น้ำใสตื่นเช้าเป็นปกติทุกวันอยู่แล้ว เพราะว่าเจ้าหล่อนจะต้องออกไปจ๊อกกิ้งทุกวัน หากมีงานหรือถูกเรียกตัวด่วนหล่อนก็จะหาที่ว่างตามสวนสาธารณะ หากงามปกติ เจ้าหล่อนก็จะวิ่งแถวชายหาดหัวหินนี่และ.....หญิงสาวอยู่ในชุดกางเกงวอร์ม เสื้อกล้ามรัดรูปนิดหน่อย เพราะมันคล่องตัวดี แล้วก็ยังเช้าอยู่มันคงไม่รู้สักเท่าไรนัก เธอลงมาชั้นล่างก็พบร่างของคนตัวสูง...ที่หล่อนเกือบจะปะฝีมือกันแล้ว...นี่เขาคงนอนโซฟาตรงนี้ทุกคืนสินะ..น้ำใสเดาเอาเพราะว่าเมื่อวานหล่อนไม่ได้อยู่บ้านถูกกรมเรียกตัวเข้าพบด่วน แล้วเพิ่งกลับมาเมื่อคืนตอนสี่ทุ่ม เจอแต่ริก้า...ผู้ชายหน้าตายคนนี้หล่อนไม่เห็นนิ เขาไปอยู่ไหนก็ไม่รู้.......

น้ำใส ค่อยๆ เดินอย่างเงียบที่สุดเพราะกลัวเขารู้สึกตัวหล่อนชะโงกหน้ามองใบหน้าคมนั้น ผู้ชายอะไร ขนตางอนยังกับผู้หญิงตัวก็โคตรตัวเลย...แล้วนี่นอนไปได้ยังไง ขาก็เลยโซฟา...หึ ...ไม่หนาวรึไงผ้าก็ไม่ห่ม..แต่ช่างเหอะไปดีกว่า....

“อุ้ยยยย,,,,ว้ายยยย” ยังไม่ทันที่น้ำใสจะเดินออกไป ร่างเล็กของหล่อนก็ถูกตวัดดึงตกลงมานอนบนร่างหนาที่แสนจะแข็งแกร่งนั้น...เธอต้องเบิกตากว้างเมื่อเนื้อตัวเธอแบบติดกับตาหนาตายนี้...อย่างแนบแน่น....

“อุ้ย...นี่...นะ...นาย....ทำบ้าอะไรเนี๊ย ปล่อยฉันเลยนะ” น้ำใสรีบยังร่างเล็กของเธอออก อย่างตกใจ....

“อ๋อ...นึกว่าโจรที่ไหน...เจ้าของบ้านนี่เอง .” เควิ่น พูดใส่หน้าหวานของหล่อน...ในใจคิดผู้หญิงอะไรหน้าตาบอกบุญไม่รับเลย...ดูทำท่าเข้าซิ ยังกับจะกินเลือดกินเยื้อเขา...ดุจริงนะแม่คุณ....

“ช่าย...ฉันเอง มีไรมะ..แล้วเอาแขนบ้าๆ ของนายออกจากเอวฉันด้วย” ร่างเล็กออกคำสั่ง

“ก็ผมคิดว่าโจรนี่เห็นด้อมๆ มองๆ ผมอยู่นานสองนานแล้ว ผมก็รีบรวบตัวมันนะซิ” เควิ่นแกล้งเย้า...เมื่อเห็นหน้าหล่อนแดง...เขารู้สึกสนุกเมื่อคุยกับหล่อน โดยที่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน...

“ชิ...ปล่อยเลย ถ้านานไม่ปล่อยโดนดีแน่....” ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะยกกำปั้นตะบันหน้าชายหนุ่มร่างของชายหญิงคู่หญิงก็ลงมาจากด้านบน....

“อะฮึ่ม....เควิ่น,,,,,เช้านี้นายไม่ไปวิ่งเหรอ” อาลัลแสร้งกระแอมขัดจังหวะ โดยร่างหญิงสาวกับชายหนุ่มที่โซฟาต่างดีดเด้งแล้วลุกขึ้น กันจ้าหละหวั่น....อาลัลเดินอมยิมลงมาหาเควิ่น...ส่วนริก้าก็เดินไปหาน้ำใส..ทั้งสองสาวพากันออกไปข้างนอก เหลือเพียงชายหนุ่มยืนยิ้มกันสองคน....

“งานวันนี้เรียบร้อยไหมวะ..เควิ่น....” อาลัลรีบเปลี่ยนเรื่อง โดยเขาไม่อยากถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น ซึ่งเขาผู้ชายด้วยกันดูออก

“เรียบร้อยแล้วครับ.....” เควิ่นก็รีบตอบอย่างรู้งาน

งั้น สายๆ พวกเราออกเดินทางได้เลย....เรื่องทั้งหมดมันจะได้เคลียร์ๆ สักที คนผิดมันต้องได้รับกรรมของมันอย่างสาสม.....อาลัล พูดออกมาโดยส่งแววตาหมายมาด ว่าเขาต้องเล่นบทโหดอีกแล้ว.>>>>>>