จอมยุทธออนไลน์

    ตอนที่4 ค้นหาลูกแก้ว

    ณ ทะเลแปซิฟิก วูป!!!!! ชายหนุ่มวัย20ปีส่วมชุดคล้ายจอมยุทธในหนังกำลังภายในของจีน เขายืนอยู่เหนือมหาสมุทร ถ้ามีใครพบเห็นต้องงงเป็นไก่ตาแตกแน่ๆ เนื่องจากเขากำลังยืนอยู่บนอากาศ ราวกับมายากลในทีวี เขาคือเฉินเฟิง เมื่อเขาได้รับความทรงจำของวิลเลี่ยมแล้ว เขารีบตรงมาที่นี้ ที่นีคือจุดที่พบกับลูกแก้วปริศนา ลูกแก้วปริศนาที่เป็นกุญแจในการเปิดประตูสู่โลกของเขา ในตอนแรกเขาคิดว่าโลกใบนี้เป็นโลกที่แย่อย่างมาก มันเป็นโลกที่มีพลังงานโลกไหลเวียนอยู่น้อยนิด(คล้ายๆมานา) พลังงานโลกคืออะไร?มันคือพลังที่เหล่านักผู้ฝึกตนใช้ในการฝึกลมปราณ ในโลกนี้ที่มีพลังงานโลกอันน้้อยนิดทำให้ เขาไม่สามารถเลื่อนไปยังขั้นต่อไปได้ แม้ว่าพลังงานโลกจะไม่ใช่สิ่งเดียวที่ใช้ฝึกฝน แต่พลังงานที่เหลือก็ไม่สามารถนำมาใช้ได้อย่างปกติเช่น พลังงานจากดวงอาทิตย์ ผู้ฝึกต้องมีระดับถึงระดับนภาถึงจะนำพลังงานนี้มาใช้ได้ ไม่ก็ผู้ฝึกมีคำภีร์ที่ใช้พลังงานดวงอาทิตย์ในการฝึกฝน และเมื่อเขาได้รับความรู้ของวิลเลี่ยม เขาได้พบกับสิ่งวิเศษมากมายภายในโลกใบนี้ ไม่ว่าจะเป็นวิดิโอเกมหรือภาพยนตร์ต่างๆ กล้องถ่ายรูป หรือแม้แต่แอร์ที่สามารถทำให้อากาศลดอุณภูมิลงได้ แต่ตอนนี้เขาไม่ค่อยสนใจพวกมันนัก ในตอนนี้ที่เขาสนใจคือ เจ้าลูกแก้วนั้น ถ้าเขามีโลกแก้วนั้นเขาสามารถเปิดประตูกลับสู่โลกของเขาได้ "เอาล่ะจากแผนที่ที่พบลูกแก้ว มันสมควรอยู่แถวนี้ หวังมันคงไม่มีเพียงลูกเดียวเฉินเฟิงค่อยๆหลับต่างลง เขาขยายประสาทสัมผัสไปทุกๆที่่ เขาสามารถขยายได้ถึงครึ่งหนึ่งของโลกใบนี้ ไม่ว่าผู้คนกำลังทำอะไรเขาสามารถรับรู้ได้หมด แต่จำกัดไว้แค่บริเวรนี้เท่านั้น เพื่อไม่เป็นการค้นหาของเขา ไม่นานเขาพบร่องรอยของหลุมขนาด10เมตรอยู่ที่ก้นมหาสมุทร เขาแผ่จิตสัมผัสลงไปแต่เขารู้สึกว่ามีบางอย่างปิดกันเขาอยู่ เขาลืมตาขึ้นจากนั้นเขาพูดว่า"แปลกยิ่ง มันสามารถมีสิ่งใดที่สามารถปิดกั้นจิตสัมผัสของข้าได้อีก"เฉินเฟิงตัดสินใจ กระโดดลงไปใต้ทะเล สัตว์น้ำมากมายแวกว่ายนี้เขาเมื่อ เขาเข้าใกล้ แปลกมากที่ไม่มีน้ำสามารถเข้าถึงเขาได้ เหมือนมีชั้นอากาศบางๆปิดกั้นการเข้าถึงร่างกายของเขาจากน้ำเมื่อเขาเริ่มดำลึกลงไป แสงอาทิตย์เริ่มส่องไม่ถึง วิ้ง!!!! ฝ่ามือของเขาสว่างขึ้น เป็นลูกไฟขนาดเล็กสีเหลืองทอง มันเป็นเปลวไฟที่น่ามหัศจรรย์ มันไม่เกิดปฏิกิริยาเมื่อถูกน้ำ มันสว่างไหวไปกับสายน้ำราวกับว่าน้ำคือส่วนหนึ่งของมัน มันค่อยๆลอยออกไปจากฝ่ามือของเฉินเฟิง ค่อยๆดำดิ่งลง นำทางเขาสู่ด้านล่าง เมื่อมาถึงพื้นดิน เขาได้พบกับหลุมขนาด10เมตร สีดำสนิทราวกับถูกเผาไหม้ ตรงกลางมีร่องรอยของวัสถุทรงกลมตั้งอยู่ มันคือจุดที่ลูกแก้วนั้นอยู่นั้นเอง เฉินเฟิงมองไปยังหลุมด้วยสายตาประหลาดใจ "เเปลกมาก มันไม่ใช่ที่นี้ที่ปิดกั้นข้า" เฉินเฟิงค่อยๆ หลับตาลงแล้ะค้นหาอีกครั้ง เขาค่อยๆขยายจิตสัมผัสออกไปเรื่อยๆ 5เมตร 10เมตร 20เมตร "ตรงนั้น!!!"เฉินเฟิงหันไปด้านซ้ายของเขา เขาเคลื่อนที่ไปทางด้านซ้ายพร้อมกับลูกบอลไฟของเขา เขามองลงไปที่พื่นทรายละเอียด มันเป็นมีเศษกระจกขนาดฝ่ามือของเขาฝังอยู่ภายในดินครึ่งหนึ่ง ถ้ามองมันผ่านๆ มันจะเป็นเศษกระจกที่ใครอาจจะทำแตกแล้วทิ้งลงทะเลก็ได้ แต่ด้วยการที่เขาใช้จิตสัมผัส เขากลับสามารถบอกได้ว่า มันตรงเป็นของวิเศษอย่างใดอย่างหนึ่ง เฉินเฟิงหยิบมันขึ้นมาช้าๆจากนั้นเขาค่อยๆเก็บมันเข้าไปในเสื้อ เฉินเฟิงปล่อยจิตสัมผัสออกไปอีกครั้ง จากนั้นเขาพบกับบางอย่างที่เคลื่อนที่บนผิวน้ำด้วยความเร็วจากทางด้านซ้ายของเขา"หืมมมม? เรือ"

    ปล.น่าเบื่อหน่อยน่า ของวางเนื้อเรื่องก่อน