[นิยายแต่งเอง]จักรพรรดิเทียนถางสยบฟากฟ้า

ตอนที่52 หยกกระดูกขามังกร

“ว้ายยย”นางพรายทั้งสามกรีดร้องออกมาอย่างดุร้ายและแทงกรงเล็บในมือเข้าใส่และแน่นอนมันสามารถที่จะหลบได้อย่างรวดเร็วและเริ่มปลดปล่อยพลังแห่งธรรมชาติออกมาอย่างรุนแรงและโจมตีเข้าใส่นางพรายด้วยความเร็วสูง

“ฟุมม”เทียนถางระเบิดพลังแห่งธรรมชาติออกมาจากร่างกายของมันจนกลายเป็นกำแพงสายลมกระแทกนางพรายทั้งสามจนกระเด็นออกไปเทียนถางจ้องมองไปที่ทั้งสามด้วยสีหน้าเย็นชานางพรางทั้งสามจ้องมองมาที่มันด้วยสีหน้าดุร้ายและพวกนางก็ปลดปล่อยจิตสังหารที่รุนแรงออกมาพร้อมกับที่พลังแห่งธรรมชาติธาตุวายุก็พุ่งเข้าหาเทียนถาง

“พวกเจ้ามิได้ใช้พลังจากธรรมชาติเป็นผู้เดียว”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างดุร้ายและส่งพลังแห่งธรรมชาติออกมาจำนนมหาศาลเข้าปะทะกับทั้งสามจนเกิดระเบิดวายุที่ขึ้นเหล่าผู้คนจากเกาะสองเต็มไปด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นพายุขนาดใหญ่พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าและปรากฏเทียนถางที่อยู่ใจกลางพายุขนาดใหญ่

“ตูม ตูม ตูม”เทียนถางปลดปล่อยพลังปราณที่รุนแรงออกมาเสริมโดยที่กดทับพายุทั้งลูกลงไปที่พื้นอย่างรวดเร็วนางพรายทั้งสามเต็มไปด้วยความตกตะลึงแต่พวกนางก็มิสามารถที่จะทำสิ่งใดได้โดยที่พวกนางถูกกดทับลงไปที่พื้นอย่างรวดเร็วและกระแทกพื้นอย่างรุนแรงเทียนถางเต็มไปด้วยความเย็นชาและลอยลงมาที่ด้านหน้าของนางพรายทั้งสาม

“พวกเจ้ามาจากทวีปป่าเร้นลับสินะกล่าวมาซะพวกเจ้ามาเพื่อสิ่งอันใด”เทียนถางกล่าวถามด้วยสีหน้าเย็นชาปรากฏความดุร้ายภายในดวงตาของเทียนถางนางพรายทั้งสามจ้องมองมาที่เทียนถางด้วยสีหน้าดุร้ายแต่ก็มิสามารถที่จะทำสิ่งใดได้เมื่อเทียบเรื่องระดับพลังแล้วพวกนางแข็งแกร่งกว่าเทียนถางมากแต่ถ้าเทียบเรื่องความแข็งแกร่งของพลังที่แท้จริงแล้วเทียนถางแข็งแกร่งกว่าหลายขั้นเลย

“คิดจริงหรือว่าพวกเราจะกล่าวตอบเจ้า”นางพรายที่ดูดุร้ายที่สุดกล่าวออกมาด้วยสีหน้าดุร้ายพร้อมระเบิดพลังออกมาแต่เทียนถางมิได้สนใจพร้อมกระแทกพลังที่รุนแรงลงไปที่นางของนางจนร่างกายของนางส่งเสียงออกมาราวกับกระดูกแตกออก

“จะ..เจ้า”นางพรายอีกสองคนกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงและจ้องมองมาที่เทียนถางด้วยสีหน้าดุร้ายเทียนถางมิได้สนใจพร้อมกระแทกพลังกดทับนางพรายอีกสองคนเช่นกัน โลหิตมากมายหลั่งไหลออกมาจำนวนมากเทียนถางจ้องมองพวกนางที่กำลังกรีดร้องอย่างเจ็บปวด แววตาของเทียนถางจ้องมองไปที่ร่างกายของทั้งสาม

“กล่าวออกมาและข้าจะไว้ชีวิตของพวกเจ้าทั้งสาม”เทียนถางเห็นว่าทั้งสามยังมิได้ตายอย่างง่ายดายแน่มันจึงกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าเย็นชาอีกครั้งทั้งสามที่กรีดร้องอยู่ก็หยุดเพราะเทียนถางได้ลดพลังที่กดทับร่างกายของพวกนางลง

“พวกเรามาเพื่อหาข้อมูลของนิกายเทพสมุทร”นางพรายตนหนึ่งกล่าวออกมาด้วยสีหน้าเจ็บปวดเทียนถางสะบัดมือรักษาร่างกายของนางทั้งสามอย่างช้าๆมันจ้องมองไปที่นางทั้งสามที่แสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา

“พวกเจ้ามาที่นี้ได้อย่างใด”เทียนถางกล่าวถามด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปตอนนี้มันอ่อนลงจากตอนแรกมาเมื่อพบกับนางพรายทั้งสามครึ่งแรกเทียนถางรู้เลยว่าพวกนางมาจากทวีปป่าเร้นลับ และต้องการบางสิ่งจากที่นี้แน่ซึ่งมันมิต้องการที่จะให้พวกนางนำบางสิ่งไปจากทวีปของอาจารย์มันอย่างแน่นอน

“พวกเรามาจากเครื่องเคลื่อนย้ายที่อยู่ภายในป่าส่วนลึกสุดของป่าแห่งเกาะสองนี้”หนึ่งในนางพรายกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเทียนถางสะบัดมือปลดพลังออกมาจากร่างกายของนางพรายทั้งสามออกไป

“ข้าจะไว้ชีวิตของพวกเจ้าแต่จงกลับไปที่ทวีปของพวกเจ้าเถอะ”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าเย็นชาอีกครั้งนางพรายทั้งสามจ้องมองมาที่เทียนถางแต่ก็ค่อยๆขยับและมุ่งหน้าออกไปอย่างรวดเร็วทันทีเทียนถางจ้องมองออกไปด้วยดวงราชันย์ปีศาจเพื่อตรวจสอบว่าพวกนางไปที่ใดและจากไปหรือยัง

แต่พวกนางจากไปจริงๆเทียนถางจึงได้มุ่งหน้าตาไปเมื่อเห็นว่าพวกนางได้เข้าไปในเครื่องเคลื่อนย้ายเรียบร้อยแล้วเมื่อเทียนถางมาถึงใจกลางป่าที่เกาะสองปรากฏถ้ำที่เต็มไปด้วยลวดลายเคลื่อนย้ายอยู่เทียนถางตรวจสอบทุกอย่างด้วยความเร็วสูงและเมื่อมาถึงด้านในสุดมันก็พบกับบางสิ่งที่รูปร่างราวกับดอกไม้สีแดงฉานและแก่นในมีสีทองอยู่

“นายท่านสิ่งนั้นคือดอกกำเนิดเพลิงเมื่อท่านดูดซับมันจะทำให้ท่านสร้างปราณอัคคีได้เจ้าคะ”เสียงของเฟรย่าดังขึ้นและเต็มไปด้วยความสุขเทียนถางเต็มไปด้วยความตกตะลึงเมื่อได้ยินเพราะมันอีกก็มิได้รู้จักแล้วเหตุใดนางพรายทั้งสามจึงมิได้นำมันไปด้วย อีกทั้งยังทิ้งมันเอาไว้ราวกับมิแยแส

“คงเพราะพวกนางคิดว่ามันคือของที่น่ารังเกียจเผ่าพันธุ์ของพวกนางเกิดจากพลังแห่งธรรมชาติและดอกกำเนิดเพลิงนี้ราวกับสิ่งที่น่ารังเกียจสำหรับพวกนางมันคือสิ่งให้กำเนิดพลังซึ่งตรงข้ามจากความเชื่อของพวกนางที่ธรรมชาติจะให้กำเนิดพลังและชีวิตเจ้าคะ”เฟรย่ากล่าวออกมาเมื่อได้ยินความคิดของเทียนถางเมื่อมันได้ยินก็เต็มไปด้วยความเย้นชาและสะบัดมือดึงดอกกำเนิดเพลิงเข้ามาในมือ

“ข้าจะดูดซับมันที่หลังแต่ตอนนี้ข้าจะต้องทำบางสิ่งกับสิ่งเหล่านี้ก่อน”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังและเก็บดอกกำเนิดเพลิงเข้าไปในเข็มขัดมิติเทียนถางจ้องมองไปที่ลวดลายของถ้ำและเริ่มสะบัดมือวาดรูปแบบพลังขึ้นมาอย่างรวดเร็วและซ่อนทับลงไปที่รูปแบบพลังเดินเพื่อมิให้สิ่งใดเข้ามาที่เครื่องเคลื่อนย้ายนี้

มินานก็เสร็จสมบูรณ์และเทียนถางก็นั่งลงมันสะบัดมือเรียกหยกกระดูกสัตว์อสูรออกมาเทียนถางจ้องมองมันที่เปลี่ยนที่มีรูปร่างราวกับสัตว์อสูรส่วนหัวราวกกับพยัคฆ์ส่วนตัวราวกับวานรส่วนแขนราวกับวัวและส่วนขาของมังกรส่วนสุดท้ายคือหางของแมงป่องเทียนถางเต็มไปด้วยความสนใจเพราะมันสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตจากหยกกระดูกสัตว์อสูรนี้

เทียนถางครุ่นคิดถึงทักษะแพทย์ของมัน เทียนถางคิดว่ามันต้องการที่จะนำกระดูกที่เป็นข้องมังกรมาแทนที่กระดูกที่พังทลายเดิมของมันและด้วยพลังชีวิตจากหยกกระดูดสัตว์อสูรนี้อาจที่จะทำให้มันเดินได้อีกครั้งก็เป็นได้เทียนถางสะบัดมือแยกส่วนของหยกกระดูกสัตว์อสูรออกมาจากกันและเก็บส่วนอื่นไปนอกจากขาของมังกร

“อ้ากกก”เทียนถางหลับตาลงและถอนหายใจออกมาเพื่อตั้งสมาธิมันสะบัดมาเรียกมีดของแพทย์ออกมาและรวบรวมพลังธาตุอสนีเข้าไปเทียนถางสะบัดมือดึงหยกส่วนขาของมังกรเข้ามามันสะบัดมือเปิดเนื้อที่ขาออกมาลงไปที่กระดูกอย่างรวดเร็วแต่ยังมิหยุดมันสะบัดมือดึงกระดูกขาทั้งสองออกมาความเจ็บปวดถาโถมเข้าใส่มันกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

ความเจ็บปวดเมื่อถูกดึงกระดูกออกมาทำให้มันเกือบจะสลบไปเลยมันสะบัดมืออีกครั้งอย่างเร่งรีบและดึงกระดูกหยกขามังกรเข้ามาใส่เข้าไปที่ขาของมันแทนทำให้ความเจ็บปวดเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเสียงกรีดร้องดึงขึ้นอีกครั้งมันเกือบจะเสียสติอยู่แล้วตอนนี้

เทียนถางสะบัดมือของมันอย่างรวดเร็วเชื่อมต่อขาทั้งสองข้างของมันด้วยพลังแห่งธรรมชาติและพลังจากเหมันและอสนีอย่างรวดเร็วปรากฏปราณปีศาจที่แท้จริงพุ่งมาที่กล้ามเนื้อและเชื่อมต่อขาทั้งสองข้างของเทียนถางมันกรีดร้องออกมาอีกครั้งการเชื่อมต่อนี้มันทำให้กล้ามเนื้อและกระดูกของเทียนถางสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

“อัก...ฮ่า ฮ่า ฮ่า”เทียนถางกัดฟันอย่างแรงมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนานตอนนี้มันเต็มไปด้วยความสุขเพราะว่าขาของมันประสานเข้ากับกระดูกของหยกมังกรได้อย่างสมบูรณ์เทียนถางสามารถที่จะสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของขาทั้งสองข้างได้อย่างสมบูรณ์และพยายามที่จะลุกขึ้นเมื่อมันลุกขึ้นได้มันเต็มไปด้วยความสุขเพราะตอนนี้มันสามารถที่จะเดินได้แล้ว

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”เทียนถางหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขมันเดินไปมาอย่างช้าๆเพื่อปรับสภาพของขากับร่างกายให้เข้ากันเมื่อครุ่นคิดถึงบางสิ่งเทียนถางจึงได้เต็มไปด้วยสนุกสนานเพราะสิ่งที่มันคิดก็คือทักษะท่าเท้าปราณเทพ ซึ่งเป็นทักษะระดับสิบและมันจะช่วยให้เทียนถางเพิ่มพลังของขาทั้งสองข้างได้อย่างรวดเร็วที่สุด

ทักษะท่าเท้าปราณเทพประกอบด้วยห้าบทบทที่หนึ่ง สร้างปราณธาตุใดก็ได้ที่ขา บทที่สอง เคลื่อนไหวทวงท่าแห่งทักษะจนสมบูรณ์  บทที่สาม หลอมรวมพลังจากทวงท่าเข้ากับธาตุปราณบทที่สี่ สร้างทวงท่าปราณเทพที่ขา บทที่ห้า ฝึกจนสมบูรณ์จะสามารถใช้ท่าเท้าเทพไร้รูปได้

เทียนถางเริ่มฝึกทักษะแรกเลยมันส่งพลังปราณธาตุอสนีเข้าไปที่ขาทั้งสองอย่างรวดเร็วปรากฏแสงสีทองส่องออกมาจากขาทั้งสองข้างของเทียนถาง มันเต็มไปด้วยความสุขเพราะว่าปราณธาตุอสนีเข้ากับกระดูกของมันได้อย่างดีแต่ก่อนที่มันจะดีใจก็ปรากฏปราณปีศาจแทรกแซงเข้ามาภายในกระดูกของเทียนถางด้วยเช่นกัน

“ฟุมมม”เทียนถางคุกเข่าลงไปที่พื้นเพราะความเจ็บปวดเริ่มถาโถมเข้าใส่มันและพลังปราณอสนีก็เริ่มเข้าทำให้ปราณปีศาจที่เข้ามาแทรกแซงเทียนถางเต็มไปด้วยความดุร้ายและความเจ็บปวดแต่มีนานก็มีพลังระเบิดออกมาจากร่างกายของมันตอนนี้เทียนถางได้เลื่อนระดับสู่ระดับเหนือราชันย์ขึ้นสูงแล้วเทียนถางตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นมา

มินานพลังทั้งหมดก็หยุดลงและเทียนถางก็ได้เห็นว่าภายในเกาะตันเถียนก็ส่งพลังที่รุนแรงออกมาอย่างหมาศาลเกาะตันเถียนขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและลูกแก้วพลังก็ขยายขึ้นมากกว่าเดิมถึงยี่สิบเท่า มันเต็มไปด้วยความตกตะลึงแต่ก็มิได้สนใจและมันก็เพ่งสมาธิกลับมาที่ขาของมันเทียนถางพบว่าตอนนี้ขาของมันหลอมรวมเข้ากับธาตุอสนีได้อย่างสมบูรณ์แล้ว

เมื่อมันหลอมรวมเข้ากับพลังธาตุอสนีได้อย่างสมบูรณ์เทียนถางจึงได้เริ่มฝึกต่อบทที่สองมันเริ่มเคลื่อนไหวร่างกายตามที่ในตำราได้เขียนเอาไว้แต่ด้วยร่างกายของเทียนถางตอนนี้มันยังมิเคยชินกับขาทั้งสองข้างมันจึงมิสามารถที่จะเคลื่อนไหวอย่างเคยชินนักแม้เวลาจะผ่านไปสิบวันเต็มก็ตามมันทำเพียงถอนหายในเท่านั้น

หนึ่งเดือนต่อมา

เวลาผ่านไปถึงหนึ่งเดือนเต็มเทียนถางก็สามารถที่จะบรรลุบทที่สองแห่งทักษะท่าเท้าปราณเทพ แล้วมันรู้สึกได้ว่าตอนนี้ร่างกายของมันประสานเข้ากันอย่างสมบูรณ์แล้ว ด้วยร่างกายของมันตอนนี้ทำให้เทียนถางสามารถที่จะดูดซับพลังจากผืนฟ้าและผืนพิภพได้รวดเร็วขึ้นอย่างมากตอนนี้ภายในลูกแก้วพลังมีปริมาณพลังอยู่ที่หนึ่งในสิบแล้วโดยที่เทียนถางใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งเดือนเท่านั้นเพราะร่างกายของมันแข็งแกร่งมากขึ้นอย่างมหาศาล

เทียนถางเริ่มฝึกบทที่สามต่อทันทีโดยที่มันจำเป็นที่จะต้องหลอมรวมพลังแห่งธาตุอสนีเข้าไปที่ทวงท่าของมันแต่สิ่งที่มันรู้ตอนนี้คือมันอาจที่จะทำมิสำเร็จเพราะว่าต่อให้มันรู้ว่าร่างกายหลอมรวมเข้ากับธาตุอสนีได้สมบูรณ์แต่มันรู้ว่าหยกกระดูกมังกรนั้นมิได้เข้ากับพลังธาตุอสนีเลยและมันคิดถึงบางอย่างออกมาได้

“ดอกกำเนิดเพลิง”เทียนถางกล่าวออกมาและเรียกดอกกำเนิดเพลิงออกมาจากเข็มขัดมิติเฟรย่าได้ให้ข้อมูลของดอกกำเนิดเพลิงเข้าในสมองของเทียนถางมันจึงได้รู้ว่าควรจะทำสิ่งใดเทียนถางดึงใจกลางของดอกกำเนิดเพลิงออกมามันมีสีทองส่องสว่างและเทียนถางก็โยนใจกลางดอกกำเนิดเพลิงเข้าไปในปาก

“ฟุมมม”เมื่อแก่นกลางของดอกกำเนิดเพลิงเข้ามาภายในตันเถียนพลังเพลิงจำนวนมหาศาลก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลภายในร่างกายของมันตอนนี้ปรากฏเปลวเพลิงที่รุนแรงพุ่งเข้ามาภายในเกาะตันเถียนของเทียนถางและหลั่งไหลเข้าไปภายในทะเลปีศาจสีขาวของมัน

เทียนถางเต็มไปด้วยความตกตะลึงเพราะตอนนี้ทะเลปีศาจเปลี่ยนไปจนกลายเป็นทะเลเพลิงสีแดงฉานที่รุนแรงเต็มไปด้วยเพลิงที่บ้าคลั่งเทียนถางจ้องมองอย่างงุนงงและเต็มไปด้วยความสับสนเพราะตอนนี้ทั่วร่างกายของมันเต็มไปด้วยเปลวเพลิงและปราณธาตุเพลิงก็ถูกส่งไปที่ขาทั้งสองขาทั้งสองข้างของเทียนถางด้วยความเร็วสูง

มินานพลังปราณธาตุเพลิงที่รุนแรงก็เข้ามาแทนที่ปราณธาตุอสนีบาตภายในหยกกระดูกมังกรของเทียนถางมันหลอมรวมเข้ากับขาทั้งสองข้างของเทียนถางโดยสมบูรณ์ มันเต็มไปด้วยความสุขและเทียนถางก็ลืมตาขึ้น

เทียนถางเริ่มฝึกบทที่สองมินานร่างกายของเทียนถางก็ประสานอีกครั้งโดยสมบูรณ์และเริ่มฝึกบทที่สามต่อทันทีมันรู้ว่าตอนนี้มันรู้ว่าพลังของดอกกำเนิดเพลิงยังมิหมดสภาพ จึงได้เริ่มโคจรพลังเพลิงจากทะเลเพลิงปีศาจเข้าไปที่ขาทั้งสองข้าเพื่อหลอมรวมพลังธาตุเพลิงเข้ากับทวงท่าของเทียนถาง

“ฟุม ฟุม”เมื่อเทียนถางเริ่มขยับร่างกายเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วทุกอย่างก้าวของมันพื้นที่มันเหยียบก็เริ่มถูกหลอมละลายเทียนถางจึงได้พุ่งออกไปนอกถ้ำเพราะว่ามันมิต้องการที่จะทำลายรูปแบบเคลื่อนย้าย เมื่อเทียนถางออกมามันก็เคลื่อนไหวพื้นที่ล้อมรอบด้วยความเร็วสูงเพื่อที่จะหลอมรวมปราณเปลวเพลิงเข้ากับกระดูกกล้ามเนื้อและขาให้ได้อย่างสมบูรณ์

สิบห้าวันต่อมา

เวลาผ่านไปสิบห้าวันเต็มเทียนถางจึงได้หยุดวิ่งและหอบหายใจอย่างทรมานคุกเข่าลงไปที่พื้นอย่างเหนื่อยล้าเทียนถางเต็มไปด้วยความเจ็บปวดเพราะมันมันวิ่งด้วยทวงท่าจากบทที่สองแห่งทักษะท่าเท้าปราณเทพ เพื่อหลอมรวมบทที่สามและมันสมบูรณ์แล้วหยกกระดูกมังกรนี้หลอมรวมเข้ากับปราณธาตุเพลิงอย่างสมบูรณ์จนหน้าเหลือเชื่อ

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า สำเร็จแล้ว”เทียนถางหัวเราะและกล่าวออกมาอย่างมีความสุขเพราะว่าตอนนี้มันได้หลอมรวมเข้ากับปราณธาตุเพลิงโดยสมบูรณ์และยังบรรลุบทที่สามแห่งทักษะท่าเท้าปราณเทพ ได้อย่างสมบูรณ์แล้วเช่นกัน เทียนถางจึงได้กลับไปที่ถ้ำเพื่อพัก

เทียนถางเมื่อมาถึงมันก็นั่งสมาธิเพื่อฟื้นฟูร่างกายและเริ่มครุ่นคิดถึงทักษะเปลวเพลิง ที่มีภายในความทรงจำของมันและมันได้พบว่ามีทักษะของตระกูลโป้ยที่น่าสนใจมีตำราทักษะหนึ่งเล่มของตระกูลโป้ยที่มีนามว่า หลอมเพลิงสมบูรณ์ เป็นทักษะที่ใช้ฝึกกับศาสตราวุธได้ทุกประเภท

เทียนถางคิดว่ามันมิต้องการที่จะใช้กับศาสตราวุธเพราะมันจะลดพลังของทักษะลงไปมากแม้จะใช้ศาสตราวุธก็ตาม มันจึงได้คิดว่าจะใช้รวมเข้ากับทักษะ ดรรชนีเบิกฟ้า เทียนถางจึงได้เริ่มฝึกโดยหลอมรวมทักษะหลอมเพลิงสมบูรณ์เข้ากับดรรชนีเบิกฟ้า

ทักษะหลอมเพลิงสมบูรณ์ประกอบด้วยสามบท บทที่หนึ่ง หลอมรวมเพลิงกับศาสตราวุธ บทที่สอง ฝึกทวงท่าแห่งทักษะนี้บทที่สาม หลอมรวมเพลิงเข้ากับทวงท่าและทักษะโดยสมบูรณ์ เทียนถางทบทวนทักษะทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

เทียนถางจ้องมองไปที่นิ้วมือขวาของมันและลุกขึ้นยืนมันปลดปล่อยเปลวเพลิงออกมาอย่างรุนแรงห่อหุ้มมือทั้งสองข้างของมันและรวบรวมพลังไปที่นิ้วชี้ของมันทั้งสองข้างมินานมันก็สามารถที่จะรวบรวมเข้ากันอย่างสมบูรณ์

“สำเร็จ”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจเพราะมันมิคิดว่าจะทำสำเร็จจริงๆมันคิดว่าทักษะนี้มิเหมาะกับศาสตราวุธแต่มิคิดว่าจะใช้กับร่างกายได้อย่างสมบูรณ์เช่นนี้ เทียนถางเต็มไปด้วยความสนุกสนานมันจึงเริ่มฝึกต่อทันที

เทียนถางเริ่มฝึกตามทวงท่าแห่งทักษะ หลอมเพลิงสมบูรณ์โดยที่มันสามารถที่จะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและรุนแรงทวงท่าหลายสิบกระบวนท่าเทียนถางสามารถที่จะเปลี่ยนแปลงให้เหมาะกับการใช้ดรรชนีมากกว่าศาสตราวุธมินานทวงท่าก็ค่อยๆเปลี่ยนไปอย่างช้าๆจนเริ่มที่จะแสดงพลังแห่งทักษะออกมาอย่างรุนแรง เทียนถางเต็มไปด้วยความสุขทุกครั้งที่มันออกทวงท่าพลังก็จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ