"1เดือนหลังจากที่โอจังมาอยู่ด้วยดูเหมือนว่าห้องของฉันจะสะอาดและเป็ระเบียบทุกวันเลยค่ะแต่นี่น่ะไม่ใช่ผลมาจากพลังของโอจังหรอกนะแต่ว่าโอจังน่ะลงมือทำความสะอาดแล้วก็จัดระเบียบห้องด้วยตัวเองเลยทั้งที่ใช้พลังของตัวเองสะดวกกว่าแท้ๆ แต่ที่โอจังต้องทำด้วยตัวเองมันมีสาเหตุอยู่ค่ะ"
(2สัปดาห์ก่อน)
"นี่ซุเมะจังไอเ้านี่มันคืออะไรหร?"
"อ๋อเ้านั่นน่ะหรอมันเรียกว่าคอมพิวเตอร์น่ะโอจังสนใจหรอเดี๋ยวฉันสอนใช้นะมาสิ'ใช้แบนี้แล้วก็แบบนี้นะ'"
"ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมงโอจังก็เข้าใจระบบการทำงานของคอมพิวเตอร์ได้ช่างน่าน้อยใจจริงๆ ทั้งที่ฉันต้องเรียนมาเป็สิบๆ ปีแท้ๆ ถึงจะเข้าใจได้ขนาดนี้
แต่ก็ช่าเถอะ เห้อออ..ไปพักสักหน่อยดีกว่า"
"นี่~~โอจังฉันไปนอนก่อนน้าา~~"
"อื้มขอให้หลับอย่างสงบนะ"
"หลับอย่างสงบนี่มันอะไรฉันไปนอนไม่ได้ไปตายย๊ะโอจังก็อย่าฝื้นล่ะฝันดี~(＃｀皿´)"
(1วันต่อมา)
"นี่ซุเมะจัง.ตื่นได้แล้วนะเดี๋ยวก็ไปทำงานสายหรอกนะเ้าคะ...หืมมโอจังหรอแล้วเ้าคะนี่มันอะไรเนี้ยบ้าน่าฉันต้องฝันอยู่แน่ๆ โอจังจะพูดอะไรแบบนั้นได้ยังอะ...ฮู้วว..ชุดเมดนั่นมันอะไรน่ะโอจางงงง.."
"ก็ข้าเห็นซุเมะจังเซฟภาพหญิงสาวที่แต่งชุดแบบนี้เก็บไว้ในคอมเป็พันๆ รูปเลยนี่นาข้าก็เลยไปหาข้อมูลเพิ่มเติมมานิดหน่อยก็เลยรู้ว่าเ้าสิ่งนี้มันเรียกว่าชุดเมดข้าเลยถือโอกาสศึกษาเื่เมดแบบเจาะลึกซะเลยข้าน่ะตัดสินใจแล้วว่าต่อจากนี้จะเป็เมดประจำตัวของซุเมะจังให้เองนะเ้าค่ะ"
ฉันที่กำลังอึ้งกับภาพเทพธิดาสาวในชุดเมดก็ได้ทำการตั้งสติกลับมาอีกครั้ง...
"นี่โอจังน่ะอดนอนมาศึกษาเื่เมดเพื่อฉันงั้นหรอ"
"จะว่างั้นก็ได้ก็ซุเมะจังช่วยข้าออกมาจากผนึกนั่นนี่นาเเล้วก็ข้าน่ะนอนมามากพอแล้วล่ะจากนี้ไปข้าขอฝากตัวในฐานะเมดสาวของซุเมะจังด้วยนะเ้าคะ"
"ถ้าโอจังว่างั้นก็ช่วยไม่ได้นะงั้นก็ฉันก็ฝากตัวด้วยนะคุณเมดโอจัง..ว่าแต่นะโอจัง"
"อะไรหรอเ้าคะ"
"ตอนนี้กี่โมงแล้วหรอ"
"ก็..10โมงแล้วนะเ้าคะ"
"อ๊าาาาา...สายแล้วนี่~~~ (ﾟ□ﾟ) ทำไงล่ะดีโอจัง
แบบนี้ฉันต้องโดนไล่ออกแน่ๆ เลย..อืมใช่แล้วโอจัง
ใช้คาถาที่ช่วยย้อนเวลาให้หน่อยสิ"
"เสียใจด้วยนะเ้าคะแต่ไม่มีของแบบนั้นหรอกนะ"
"ใช้การไม่ได้เลยนะเป็เมดแท้ๆ ต้องทำได้สิ"
"ข้าว่าต่อให้เป็สุดยอดเมดก็ทำไม่ได้หรอกนะเ้าคะ"
"ก็จริงนะปกติก็คงไม่มีเมดที่ไหนเขาแปลงร่างเป็
งูั์8หัวได้กันหรอกเน๊าะ"
"เื่มันก็เป็แบบนี้แหละเพราะว่าโอจังตั้งเป้าว่าจะเป็เื่การทำสะอาดก็เลยต้องลงมือทำด้วยตัวเองรวมไปจนถึงเื่ของการอาหารก็ด้วยทำให้ฉันไม่ทนกินพวกอาหารสำเร็จรูปอีกแล้วฉันนี่โชคดีจริงๆ น้าที่ได้เจอกับโอจัง"
"กลับมาแล้วจร้าา"
"ยินดีต้อนรับกลับนะเ้าคะ
นายท่านแล้ววันนี้ทำงานเป็ยังไงบ้างหรอเ้าคะ
หึหือ"
"ฉันน่ะได้เลื่อนขั้นเป็หัวแผนกแล้วนะทั้งที่พึ่งทำงานได้แค่เดือนเดียวเองแท้ๆ เอาสิพูดชมฉันสิ
โอ..จังงง."
"เก่งมากเลยนะเ้าคะแบบนี้ต้องฉลองกันสักหน่อยแล้วล่ะจะว่าไปวันนี้ฉันมีสุดยอดเครื่องที่พึ่งได้มาด้วยนายท่านน่าจะชอบนะเ้าคะ"
"โฮ้..สุดยอดเครื่องดื่มหรอมันคืออะไรง่ะเบียร์หรือว่าเหล้างั้นหรอ"
"เป็ไวน์น่ะเ้าค่ะต้องบินไปซื้อถึงต่างประเทศเลยนะเห็นว่าจะวางขายทุกๆ 50ปีด้วยนะเ้าคะ"
"โหวว..งั้นหรอๆ ลำบากน่าดูเลยนะนั่นงั้นตอนนี้เรามาฉลองกันดีกว่าเย้~~~"
"นี่~~โอจัง"
" อะไรหรอเ้าคะ"
"เนื้อนี่มันอะไรหรอทำไมอร่อยจังเลยอ่าาจะว่าเป็เนื้อหมูก็ไม่ใช่เนื้อไก่ก็ไม่เชิง"
"อ๋อถ้าเ้านี่น่ะเป็เนื้อของงูั์ในแถบลุ่มน้ำอเมซอนน่ะเ้าค่ะขากลับจากไปซื้อไวน์ข้าก็บังเอิญไปเจอเข้าพอดีข้าเห็นว่าตัวมันใหญ่ดีน่าจะเก็บไว้กินได้หลายอาทิตย์อยู่นะเ้าคะทีแรกก็กังวนเรืองรสชาติอยู่แต่ถ้านายท่านบอกว่าอร่อยข้าก็หายห่วงเ้าค่ะ "
"แหมๆ อะไรกันเนื้อของงูอนาคอนด้านี่เองอนาคอนด้าาาา!อุ.อ๊ววว"
" นายท่านเป็อะไรไปเ้าคะถูกปากแล้วหรอหรือว่าเนื้อของมันมีพิษหรอเ้าคะ"
"ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้นย๊ะ.เธอมันฆาตกร
ชัดๆ นี่ฆ่าพวกเดียวกันโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยหรอยิ่งไปกว่านั้นเ้านี่น่ะกินมาบ้างก็ไม่รู้บางทีอาจจะกินคนเข้าไปแล้วก็ได้นะ"
"อ๋อถ้าเป็เื่นั้นล่ะก็เ้านี่น่าจะกินเนื้อคนเข้าไปแล้วล่ะเ้าคะก็ตอนที่ผ่าท้องมันข้าเจอชิ้นส่วนมนุษย์อยู่เต็มไปหมดเลยล่ะเ้าค่ะ"
"อ๊าาาา..แอ๊ะ"
"นายท่านเป็อะไรไปเ้าคะแย่ล่ะนายท่านสลบไปซะแล้วในเวลาแบบนี้ต้องไอนั่นสินะ ผายปอด เอ้า 1..2"
"หลังจากวันนั้นฉันก็ได้ทำการอบรมสั่งสอนโอจังว่าเนื้ออันไหนที่สามารถเอามาทำอาหารได้บ้าง"
88
