ตอนที่ 14 ์ส่งมาทรมานฉัน (1)
ตกดึกกู้อันซินฝันร้าย ฝันว่าเฉินหลงเฟยถือมีดมาขวางเธอไว้ สายตาดุร้ายราวกับคนบ้า
หลิงเย่ว์นั่งอยู่ด้านหลังเธอ แต่ไม่ว่าจะร้องขอความช่วยเหลืออย่างไร หลิงเย่ว์ก็ยังคงนั่งนิ่งราวกับรูปปั้น
ในที่สุดเฉินหลงเฟยก็แทงมีดเข้าไปในอกของเธอ!
“ช่วยด้วย!” กู้อันซินะโลั่น สะดุ้งขึ้นนั่งบนเตียง เหงื่อเย็นไหลออกมาราวกับผ่าน่เวลาความเป็ความตาย
กู้อันซินเงยหน้ามองห้องของตัวเอง ก่อนจะตระหนักได้ว่าเมื่อครู่เป็แค่ฝันร้าย
เธอตั้งสตินั่งอยู่บนเตียง หอบหายใจเฮือกใหญ่
‘แอ๊ด’ ทันใดนั้นประตูห้องถูกเปิดออก หลิงเย่ว์ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูห้อง
กู้อันซินใจนรีบกอดผ้าห่ม คลุมตัวเองไว้ “นายๆ...นายเข้ามาได้ยังไง!”
เธอจำได้ว่าเธอล็อกประตู!
หลิงเย่ว์ถือลูกบิดประตูที่หักในมือ “คุณภาพแย่มาก”
เมื่อเห็นว่าเธอไม่เป็อะไร หลิงเย่ว์ก็เข้าใจทันทีว่าเธอคงฝันร้าย จึงไม่ได้ถามอะไรมาก ถือลูกบิดประตูที่หักและจากไป
กู้อันซิน “...”
เธอลุกขึ้น เอาลูกบิดประตูที่อยู่ในมือหลิงเย่ว์มาดู สีหน้าตื่นตะลึง “ตัวล็อกของฉัน!”
เดิมที ‘ครอบครัวกำลังลำบาก’ เพราะเขาอยู่แล้ว ยังเที่ยวทำลายข้าวของไปทั่วอีก ชายหญิงอยู่กันตามลำพัง ห้องจะไม่มีตัวล็อกได้อย่างไร!
แต่ก่อนที่กู้อันซินจะตำหนิเขา เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น
ปกติแล้วไม่มีใครโทรหากู้อันซินั้แ่เช้าตรู่ จึงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เธอมองหลิงเย่ว์อย่างเคียดแค้น ก่อนจะวางลูกบิดประตูลงบนโต๊ะแล้วไปรับโทรศัพท์
“ฮัลโหล เสี่ยวเมิ่งเหรอ ทำไมโทรหาั้แ่เช้าตรู่ล่ะ”
คนโทรศัพท์มาคือถังเมิ่ง
ฝั่งถังเมิ่งกำลังเคี้ยวอาหารเช้าอยู่ ยังไม่ได้กลืนลงไป “พี่อันซิน ทำไมการ์ตูนพี่ถึงถูกถอดจากชั้นวางล่ะ”
“ถอดจากชั้นวางเหรอ” กู้อันซินคิ้วกระตุก “เดี๋ยวนะ ขอฉันดูก่อน!”
เมื่อรู้ว่าสถานการณ์ไม่ดี กู้อันซินก็ตื่นตระหนก
เธอรีบไปเปิดคอมพิวเตอร์ หลิงเย่ว์ที่อยู่ด้านข้างถูกลืมเสียสนิท
หลิงเย่ว์มองสีหน้าที่ดูลนลานของกู้อันซินแล้วก็นิ่งขรึม เอนพิงรถเข็นและมองเธอ
“พี่อันซิน พี่เห็นไหม หรือเป็เพราะเครือข่ายอินเทอร์เน็ตของฉันมีปัญหา” ถังเมิ่งถามจากปลายสาย เธอไล่ตามอ่านการ์ตูนของกู้อันซินมาตลอด เป็แฟนคลับตัวน้อยของกู้อันซิน แต่ตอนนี้การ์ตูนถูกถอดออกจากชั้นวางไม่มีให้ดูแล้ว จึงรู้สึกร้อนใจมาก
กู้อันซินเปิดบัญชีนักเขียนของตนเองก็ปรากฏ “404 ไม่พบหน้าที่คุณ้า!”
เธอรู้สึกราวกับถูกสาดด้วยน้ำเย็น สีหน้าหดหู่
ไม่เพียงการ์ตูนถูกถอดออกจากชั้นวาง แม้แต่บัญชีนักเขียนของเธอก็ถูกปลดออกจากระบบด้วย!
เฉินหลงเฟยต้องเป็คนทำแน่นอน คนธรรมดาไม่มีสิทธิ์ยกเลิกบัญชีของนักเขียน!
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเฉินหลงเฟยถึงไม่ลงมือกับเธอเมื่อวานนี้ ที่แท้ก็เพราะเก็บงำลูกไม้นี้เอาไว้!
“พี่อันซิน พี่ยังอยู่ไหม ทำไมพี่ไม่พูดล่ะ” ถังเมิ่งไม่ได้รับคำตอบนานจึงรีบถามเธอ
“เครือข่ายอินเทอร์เน็ตของเธอไม่มีปัญหาหรอก” กู้อันซินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จ้องหน้าคอมพิวเตอร์ของตัวเอง “ถูกถอดออกจากชั้นวางจริงๆ”
การ์ตูนของเธอไม่เพียงแต่ถูกถอดออกจากชั้นวางเท่านั้น ยังมีประกาศเล็กๆ ระบุไว้ด้วยว่า: เนื่องจากผู้เขียนการ์ตูน ‘ท่านประธานตกลงมาจากฟ้า’ ถูกต้องสงสัยว่ามีการคัดลอกและละเมิดลิขสิทธิ์ จึงถูกถอดออกจากเว็บไซต์เพื่อทำการตรวจสอบ!
“งั้นมันเกิดอะไรขึ้น นี่โดนถอดชั่วคราวเหรอคะ” ถังเมิ่งถาม
“เสี่ยวเมิ่ง ฉันมีเื่ต้องจัดการนิดหน่อย ขอวางสายก่อนนะ” กู้อันซินไม่มีกะจิตกะใจจะพูดกับถังเมิ่งต่ออีก
ก่อนที่ถังเมิ่งจะตอบ เธอก็วางสายทันทีและค้นหาเบอร์ของเฉินหลงเฟยในสมุดบันทึก
1K
![[Friend Zone] เพื่อนกันจริงดิ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592974670_46248616.webp)
