วันถัดมาหลินตงเหมารถเดินทางไปยังนอกเมืองั้แ่เช้า มาถึงร้านอาหารร้านเดิม ก็เห็นหญิงชรากำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารอยู่ เนื่องจากหลินตงรีบมาจึงยังไม่ได้กินมื้อเช้า เขากล่าวทักทายหญิงชราพร้อมกับสั่งอาหารไป
หลังจากกินอาหารเรียบร้อยแล้ว หลินตงก็ขอตัวเดินทางไปยังสวนทันที รถกระบะคันเก่าค่อยๆเคลื่อนที่ไปอย่างช้าๆ ใช้เวลาเดินทางประมาณ20นาทีก็มาถึง เขากับคนขับรถช่วยกันขนอุปกรณ์ลงจากรถ พวกเขาใช้เวลาไม่นานในการขนย้าย ก่อนคนขับรถจะกลับหลินตงก็ไม่ลืมบอกให้มารับเขาอีกครั้งในตอนเย็น
เมื่อคนขับรถจากไปแล้ว หลินตงก็ลงมือเตรียมพื้นที่เพาะปลูกทันที เขาเลือกที่จะจัดการพื้นที่ใกล้แม่น้ำก่อน จะได้สะดวกในการดูแล วางแปลนแปลงผักเป็แนวยาวตามแม่น้ำ ขุดดินมูลให้สูงเป็แปลงเล็กๆติดกันพอประมาณ หมดเวลา่เช้าไปกับการขุดแปลงดิน ถึงเวลาเที่ยงก็หยุดพักไปกินข้าวที่ร้านของหญิงชรา
หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว หลินตงไม่ปล่อยเวลาให้หมดไปโดยเปล่าประโยชน์ เขากลับมาทำแปลงผักต่อโดยทันที เมื่อได้จำนวนแปลงที่้า เขาก็พักการทำแปลงผักเอาไว้ก่อน บ่ายแก่ๆเขาเริ่มขุดหลุมเพื่อวางเสาสร้างโรงเรือน การสร้างโรงเรือนใช้เวลาจนหมดวันพอดี ถึงเวลาเย็นลุงขับรถรับจ้างก็มารับหลินตงตามนัด
ก่อนกลับเขาก็ไม่ลืมแวะทักทายหญิงชรา วันนี้เขาทำงานตามแผนที่วางไว้เป็อย่างดี สถานที่เพาะปลูกถูกจัดเตรียมแล้ว เหลือแค่ลงมือปลูกเพียงแค่นั้น นี่เป็กำหนดการของวันพรุ่งนี้
รถคันเก่าค่อยๆเคลื่อนที่ตามเส้นทางไปเรื่อยๆ เป็เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงกว่าจะมาถึงยังเขตห้องพักของหลินตง เขาเองก็ตระหนักถึงเื่การเดินทาง ในหนึ่งวันเขาใช้เวลาในการเดินทางนานเกินไประหว่างไปกลับ
มาถึงที่พักก็กล่าวลาลุงขับรถ แล้วเขาเดินขึ้นไปยังห้องทันที เข้ามาภายในห้องเขายืนพิงบานประตูพร้อมกับมองไปรอบๆห้อง มองดูที่นอน มองหน้าต่าง มองโต๊ะกินข้าวฯ
“ซื้อรถซักคันดีไหมนะ?” มองดูเงินในกระเป๋าพร้อมกับถอนหายใจออกมา
“ซื้อรถอะไรกันล่ะ เหลือแค่หกร้อยกว่าหยวน!”
“หรือเราจะย้ายไปอยู่ที่โน้นเลย”
“ก็ไม่น่าจะได้อีก อืม…ไว้ค่อยคิดละกัน” วันนี้หลินตงทำงานหนักแทบทั้งวัน ร่างกายสะสมไปด้วยอาการเหนื่อยล้า อาบน้ำเสร็จแล้วหลินตงก็เข้านอนทันที
วันต่อมาหลินตงเดินทางโดยรถประจำทางไปยังสวนั้แ่เข้า เขาลงมือปลูกถั่วงอกก่อนเป็อันดับแรก เสร็จแล้วก็ไปยังแปลงด้านนอกเพื่อปลูกผักบุ้งจีนและผักอื่นๆผสมๆกัน ใช้เวลาไม่นานในการปลูกผักต่างๆ เมื่อเสร็จจากการปลูกแล้วหลินตงก็นอนพักเอาแรงไปงีบหนึ่ง เมื่อตื่นมาอีกทีก็เป็เวลาเกือบเที่ยงแล้ว
ด้วยความหิวเขาจึงไปกินข้าวที่ร้านยาย เสร็จแล้วก็กลับมาเตรียมพื้นที่รอบๆต่อ ถึงเวลาเย็นก็เป็เวลาที่ถั่วงอกโตเต็มที่ ครั้งนี้เขาเก็บเกี่ยวผลผลิตทั้งหมดได้เกือบ20กิโลกรัม ไม่ใช่เพียงแค่ถั่วงอกเท่านั้น พวกผักอื่นๆก็มีต้นอ่อนโผล่ขึ้นมาจากดินให้เห็นอย่างชัดเจน แต่ว่าผักอื่นๆยังไม่สามารถเก็บเกี่ยวได้ ต้องรออีกสองสามวัน
เนื่องจากมีถั่วงอกจำนวนมาก หากเดินทางกลับโดยรถประจำทางคงไม่สะดวก หลินตงจึงโทรศัพท์หาลุงรถรับจ้างให้มารับแทน ประมาณครึ่งชั่วโมงรถกระบะคันเก่าก็มาถึง
เขามารอตรงทางเข้าสวนก่อนที่ลุงจะมา เขายังไม่อยากให้ใครมาเห็นสวนของเขาในตอนนี้ รออยู่ครู่ใหญ่รถกระบะคันเก่าก็มาถึง เขารีบนำถุงถั่วงอกขึ้นหลังรถและเดินทางไปยังร้านของหยุนจือทันที ระหว่างการเดินทาง หลินตงก็ได้พูดคุยเื่ต่างๆกับลุงคนขับ จึงได้รู้ว่าลุงมีชื่อว่า “ลุงหลี่” เข้ามาทำงานที่หนานจินทั้งครอบครัว ทั้งสองพูดคุยกันมาตลอดทาง ทำให้เวลาเดินทางรู้สึกว่าไวกว่าปกติ
ที่ร้านหยุนจือก็กำลังยุ่งกับการเก็บของอยู่ รถกระบะมาจอดด้านหน้าร้าน หลินตงลงจากรถเดินไปหลังกระบะ ยกถุงถั่วงอกเดินเข้ามายังในร้าน หยุนจือเห็นถุงถั่วงอกก็เธอแสดงออกถึงความดีใจอย่างเห็นได้ชัด
“มาแล้วหรอ มีเท่าไรล่ะ”
“ประมาณ 20 โลครับ”
“ทั้งหมดเท่าไร คิดเงินเลย”
“ผมคิด 80 หยวนละกัน”
“ห๊ะ นั้นมันราคาปกตินิ ถั่วงอกของนายมันอร่อยมากเลยนะ”
“อะนี่ 100 หยวน ไม่ต้องทอน”
“ขอบคุณครับพี่ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
“โอเค พรุ่งนี้อย่าลืมมาส่งถั่วงอกอีกด้วยล่ะ”
“อะ โอเคครับ”
เมื่อเสร็จธุระกับหยุนจือเสร็จแล้ว หลินตงก็เดินกลับห้องพักทันที ระหว่างทางกลับเขายังมีอาการงงๆหลงเหลืออยู่
“นั่นสิ ถั่วของเรามันดีกว่า ลืมเื่นี้ไปได้ยังไง!!”
“พรุ่งนี้ต้องเริ่มหาลูกค้าเพิ่มซะแล้ว”
หลินตงจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะเข้านอนเขาก็ไม่ลืมที่จะโทรหาแม่ก่อน หลังจากคุยกับแม่เสร็จแล้วเขาก็เข้านอนทันที
เช้าวันใหม่ที่สดใส หลินตงตื่นนอนเตรียมตัวเสร็จแล้ว ก็เดินทางไปยังสวนผักโดยรถประจำทางเช่นเคย เมื่อมาถึงสวนเขามองดูภาพแปลงผักของเขาแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ
พืชผักต่างๆเจริญเติบโตขึ้นมากกว่าเมื่อวาน พรุ่งนี้ก็น่าจะเก็บเกี่ยวได้แล้ว เมื่อวานหลังจากเก็บเกี่ยวแปลงถั่วงอกแล้ว หลินตงก็ทำการปลูกชุดถัดไปต่อทันที ทำให้เช้านี้เขามีผลผลิตของถั่วงอกเกือบ20กิโลเช่นเมื่อวาน
เขาทำการเก็บถั่วงอกทั้งหมดและปลูกถั่วชุดต่อไปเหมือนเดิม หลินตงนำถั่วงอกประมาณห้ากิโลใส่ถุงเป็สองถุง ถุงแรกเขาตั้งใจจะนำไปให้หญิงชรา และอีกถุงจะนำไปเป็ตัวอย่างสินค้าในการหาลูกค้า
วันนี้หลินตงต้องหาลูกค้าเพิ่มให้ได้ จะรอขายให้กับหยุนจือคนเดียวคงไม่พอ เขาจัดเตรียมของครบแล้วก็โทรเรียกลุงหลี่ให้มารับ รอประมาณครึ่งชั่วโมงรถก็มาถึง เมื่อขนของขึ้นหลังรถเสร็จแล้ว รถกระบะก็ค่อยๆเคลื่อนที่ออกไป จากสวนมายังร้านข้าวใช้เวลาไม่นานก็มาถึง หลินตงลงจากรถถือถุงถั่วงอกเดินเข้าไปยังภายในร้าน ยายที่เห็นหลินตงมาก็กล่าวทักทาย
“จะกลับแล้วหรอ”
“อ่อ ผมจะไปทำธุระนะครับ อะนี่ ผมเอาถั่วงอกมาฝาก”
“ขอบใจๆ”
“ผมขอตัวไปทำธุระก่อนนะครับ”
“ไปเถอะๆ โชคดีๆ”
เมืองหนานจินเป็เมืองใหญ่ เต็มไปด้วยตึกสูงมากมาย สถานบันเทิง ร้านอาหาร ร้านค้า มีให้เห็นแทบทุกที่ หลินตงให้ลุงหลี่มาส่งบริเวณในเมือง รถจอดอยู่บริเวณหน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง ร้านอาหารร้านนี้ตั้งอยู่รอบนอกของสถานที่แห่งนี้ เป็ร้านขนาดเล็ก เขาลงจากรถและบอกให้ลุงหลี่กลับไปก่อน
เขาเดินเข้าไปด้านในเพื่อที่จะทำการขายถั่วงอก แต่เขาเขาไปได้ไม่นานก็ต้องรีบออกมาแทบจะทันที เ้าของร้านปฏิเสธทันควันที่รู้ว่าหลินตงมาขายของ
“ไม่เป็ไร ร้านนี้ไม่ซื้อไม่ใช่ว่าร้านอื่นจะไม่ซื้อ”
เขากล่าวปลอบตัวเองพร้อมกับเดินหาร้านอาหารร้านต่อไป ทั้งวันหลินตงเดินไปเสนอขายถั่วงอกอยู่หลายร้าน แต่เขายังไม่สามารถขายได้แม้แต่ต้นเดียว ทุกๆร้านปฏิเสธแทบจะทันทีโดยไม่ฟังสิ่งที่หลินตงจะพูดด้วยซ้ำ
ถึงเวลาเย็น หลินตงเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่งร้านอาหารร้านนี้เป็ร้านขนาดใหญ่และมีความหรูหราเป็อย่างมาก ตั้งอยู่บริเวณใจกลางเมือง บนประตูด้านหน้ายังมีป้าย “ร้านอาหารโกลด์สตาร์”แสดงถึงชื่อร้านเอาไว้อยู่อย่างเด่นสง่า
ร้านอาหารโกลด์สตาร์เป็ร้านอาหารสุดหรูแห่งหนึ่งของเมืองหนานจิน หากจะมากินอาหารร้านนี้ต้องเตรียมค่าอาหารอย่างน้อยสองพันหยวนเป็อย่างต่ำ
ด้านหน้าประตูมีการ์ดสองคนยืนทำหน้าที่อยู่ เมื่อเห็นหลินตงเดินมาถึง การ์ดคนหนึ่งก็รีบเปิดประตูให้ด้วยท่าทีเคารพ ด้านในร้านมีผู้จัดการคอยดูแลความเรียบร้อย เมื่อเห็นว่ามีลูกค้าเข้ามาใหม่ก็รีบออกมาต้อนรับโดยเร็ว ภายในร้านมีสองชั้น ชั้นแรกมีโต๊ะเพียงสิบกว่าโต๊ะเท่านั้น ส่วนชั้นที่สองไม่สามารถเห็นจำนวนได้ แต่หากมองที่ชั้นแรกแล้ว ชั้นสองก็คงมีพอๆกัน
“เชิญทางนี้ครับ” เขากล่าวพร้อมกับทำท่าแบมือไปยังด้านหน้า
“คะ คือว่าผมมีถั่วงอกมาขายนะครับ”
ผู้จัดการได้ยินว่าหลินตงจะมาขายถั่วงอก เขาก็เปลี่ยนสีหน้าและท่าทางเชิงไม่พอใจออกมา
“อั๊ยหย่า ร้านเรามีเ้าประจำอยู่แล้ว ไม่เอาๆ”
เห็นท่าทางผู้จัดการที่แสดงออกมา หลินตงก็เข้าใจแต่เขาเองก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
“คุณลองชิมดูก่อน ถั่วงอกของผมอร่อยมากๆเลยนะครับ”
“ถั่วงอกมันก็เหมือนๆกันหมดแหละน่า ลองไปถามร้านอื่นๆดูแล้วกัน”
“เอี๊ยด”
เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับมีร่างคนปรากฎให้เห็น เ้าของร่างทั้งสองเป็หญิงชายวัยรุ่น มีหน้าตาที่สวยหล่อทั้งคู่ ฝ่ายชายสวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมแทบทั้งตัว ฝ่ายหญิงเองก็ไม่น้อยหน้า เธอสะพายกระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพง ข้อมือข้างหนึ่งแสดงให้เห็นนาฬิกาสุดหรูสีทองสวมไว้อยู่ ผู้จัดการไม่รีรอเขาหันหลังให้หลินตง รีบเดินไปต้อนรับลูกค้าทั้งสองด้วยรอยยิ้มที่แทบจะฉีกถึงหูทันที
311
