เรือนท้ายจวน
ในห้องที่แสนจะเรียบง่ายมีข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็เท่านั้นหากจะมองหาสิ่งที่งดงามเจริญหูเจริญตานั้นคงไม่มีผู้ใดที่พอเห็นแล้วจะต้องบอกเป็เสียงเดียวกันว่านี่เป็ห้องของสาวใช้อย่างแน่นอน
แต่ไม่ใช่! นี่เป็ห้องนอนของคุณหนูใหญ่ของจวนเ้ากรมพิธีการต่างหาก
ริมหน้าต่างที่เริ่มจะผุพังไร้การซ่อมแซมนั้นปรากฎสาวน้อยร่างบางนางหนึ่งนั่งเหม่อลอยมองไปยังด้านนอกอย่างไร้จุดมุ่งหมายนางอายุเพียงสิบสี่ปี ชื่อของนางคือ ฟางซูซิน
นางเป็บุตรตรีคนแรกของฟางหลีเว่ยเ้ากรมพิธีการกับฮูหยินเอกคนก่อนถึงจะเป็บุตรคนแรกแต่ก็ใช่ว่าจะได้รับความรักจากท่านพ่อเสมอไปนับั้แ่ที่ท่านแม่ตายจากไปเมื่อสามปีก่อนท่านพ่อก็รีบแต่งตั้งอนุหลินให้ขึ้นมาแทนที่ทั้งที่เพิ่งจะผ่านพิธีฝังศพท่านแม่ไปได้แค่สามวันเท่านั้น
แต่นางจะคัดค้านอะไรได้ในเมื่อตอนที่ท่านแม่ยังมีชีวิตอยู่ท่านพ่อก็ไม่ค่อยจะชอบนางอยู่แล้วหลังจากที่ท่านแม่จากไปท่านพ่อก็ยิ่งไม่สนใจนางมาก
ขึ้น
และหากจะพูดถึงเื่ความไม่เหมาะสมนั้นฟางหลีเว่ยก็ให้คำอธิบายแก่ทุกคนไว้ว่านี่เป็ความตั้งใจของฮูหยินคนก่อนที่ไม่้าให้ตำแหน่งฮูหยินเอกต้องเว้นว่างนานเพราะนางเป็กังวลว่าจะเกิดความวุ่นวายขึ้นผู้ใดเลยจะล่วงรู้ได้ว่านี่เป็ความปรารถนาของนางจริงๆในเมื่อคนก็
ตายไปแล้วผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้นที่สามารถพูดสิ่งใดก็ได้
ใน่แรกที่ฮูหยินคนใหม่ได้รับการแต่งตั้งนั้นลูกเลี้ยงอย่างนางก็ยังได้รับการดูแลอยู่บ้างแต่เมื่อหนึ่งปีก่อนความสัมพันธ์ระหว่างแม่เลี้ยงและลูกเลี้ยงของพวกนางก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปหลังจากที่ฮูหยินคนใหม่ตั้งครรภ์และคลอดบุตรชายออกมาให้ท่านพ่อได้สมใจท่านพ่อพึงพอใจเป็อย่างมากเขาเองมีอนุอยู่มากมายแต่จะหาคนที่คลอดบุตรชายให้นั้นไม่มีเลย
หลินฮูหยินที่เพิ่งจะได้ตำแหน่งฮูหยินเอกทั้งยังคลอดบุตรชายไว้สืบสกุลจึงได้รับทั้งความรักและการประคบประหงมจากท่านพ่อราวกับไข่ในหินมีบ้างที่อนุบางคนไม่พอใจแต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อตนเองไม่สามารถที่จะให้บุตรชายที่ท่านพ่อ้าได้
อำนาจของหลินฮูหยินในจวนเ้ากรมพิธีการจึงยิ่งแผ่ขยายจนคนในจวนไม่มีใครกล้าจะต่อต้านนางทั้งบ่าวรับใช้ที่เคยอยู่ฝ่ายฮูหยินคนก่อนก็เริ่มที่จะพากันไปพึ่งพิงทางฝั่งนั้นกันมากขึ้นจนในท้ายที่สุดก็ไม่มีใครสักคนที่จะอยู่เคียงข้างเพื่อปกป้องคุณหนูใหญ่ที่เกิดจากฮูหยินคนก่อน
แต่ละวันในจวนเ้ากรมพิธีการของฟางซูซินนั้นผ่านไปด้วยความยากลำบากโชคดีที่นางยังพอมีสาวใช้ที่จงรักภักดีเหลืออยู่หนึ่งคนลี่ซือนางเป็เด็กน้อยที่ถูกฮูหยินคนก่อนรับซื้อมาจากพ่อค้าทาสลี่ซือจึงตั้งใจไว้ว่าจะคอยปกป้องและรับใช้คุณหนูไปตลอดชีวิตเพื่อเป็การตอบแทนบุญคุณที่ฮูหยินคนก่อนได้ช่วยชีวิตของนางเอาไว้
ตลอดระยะเวลาสามปีที่ท่านแม่จากไปไม่เคยมีสักวันที่ท่านพ่อจะมาหานางแต่นางก็ไม่เคยจะโกรธเคืองอาจจะมีบางครั้งที่มีความน้อยใจนิดๆเกิดขึ้นในบางเวลาที่นางรู้สึกโดดเดี่ยวจนกระทั้งวันนี้ที่ท่านพ่อให้คนมาเรียกนางไปพบนางรู้สึกดีใจมากคาดหวังว่าท่านพ่อคงจะคิดถึงนางเป็แน่ถึงได้เรียกให้ไปหาเช่นนี้
เมื่อก้าวเข้ามาภายในห้องโถงที่เรือนกลางภายในนั้นนับได้ว่าแตกต่างกับเรือนที่นางอยู่ลิบลับเลยที่เดียวแต่ก่อนยามที่ท่านแม่ยังอยู่ก็ใช่ว่านางจะไม่เคยได้รับสิ่งของหรูหราเช่นนี้แต่เมื่อท่านแม่ไม่อยู่แล้วของเ่าั้ก็เริ่มที่จะหายไปทีละชิ้นสองชิ้นจนในที่สุดมันก็ไม่เหลืออะไรไว้ให้นางได้เก็บแล้ว
นางรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ยอมที่จะเก็บเงียบไว้เพราะต่างก็เห็นใจคนเ่าั้ที่เคยรับใช้ท่านแม่มาก่อนหวังเพียงให้พวกเขายังคงจดจำบุญคุณของท่านแม่ไว้ก็พอแล้วแต่ความปรารถนาของนางก็สูญสิ้นในเมื่อคนเ่าั้ต่างก็เมินเฉยกับการกระทำหยามเกียรติที่หลินฮูหยินทำต่อท่านแม่ของนาง
สิ่งของทุกชิ้นที่เป็ของท่านแม่ถูกหลินฮูหยินนำไปเก็บไว้ทั้งเครื่องประดับเงินทองหรือแม้กระทั่งภาพวาดล่ำค่าต่างๆนางให้เหตุผลกับท่านพ่อว่าในเมื่อฮูหยินคนก่อนตายไปแล้วทรัพย์สมบัติใยจะต้องเก็บไว้ให้ฝุ่นเกาะไม่สู้เอามาซื้อข้าวของเครื่องใช้ให้กับบุตรชายตัวน้อยของนางไม่ดีกว่าหรือ
เหตุผลอื่นใดหรือจะเทียบเท่ากับความรักที่มีต่อบุตรชายที่แสนจะล้ำค่าไม่ว่าจะเป็เหตุผลสิ้นคิดเพียงใดท่านพ่อก็พร้อมจะยอมรับหากว่ามันเป็ประโยชน์กับบุตรชายของเขา
ความรักของบิดาใครว่าเท่ากัน
นางเดินก้มหน้าเข้ามาภายในห้องโถงก่อนจะหยุดลงที่กลางห้องเมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าไม่ได้มีเพียงท่านพ่อเท่านั้นที่อยู่ภายในห้องนี้ทั้งหลินฮูหยินและบุตรสาวของนางฟางเฟยเซียนที่เกิดหลังนางเพียงสองเดือนเท่านั้นหากแต่ชีวิตความเป็อยู่ภายในจวนนั้นนับว่านางไม่สามารถสู้น้องสาวคนนี้ได้เลย
"ท่านพ่อ ท่านแม่ น้องรอง"นางกล่าวทักทายผู้ใหญ่ทั้งสองคนภายในห้อง ทั้งยังกล่าวทั้งทายน้องสาวด้วยอีกคน
"ซินเอ๋อร์มาแล้วก็รีบนั่งลงยืนทื่อเป็ตอไม้อยู่ได้"ส่วนผู้เป็บิดาใช่ว่าจะยินดีที่ได้พบเจอบุตรสาวคนโตเสียเมื่อไรหากว่าไม่มีเื่จำเป็เขาก็ไม่คิดจะเรียกนางมาหรอก
"ท่านพี่ใจเย็นๆก่อนสิเ้าคะซินเอ๋อร์นั่งลงก่อนนะเดินมาเหนื่อยๆจิบชาเสียหน่อย"หลินฮูหยินเป็ผู้เกลี่ยกล่อมสามีให้ใจเย็นลงไม่เช่นนั้นแผนการของวันนี้อาจจะล่มก็เป็ได้
"ขอบคุณเ้าค่ะท่านแม่"นางรับถ้วยชาจากสาวใช้ที่ยื่นส่งมาให้จิบให้พอชุ่มคอจึงได้วางลงไว้ที่โต๊ะด้านข้าง
"เอาล่ะวันนี้ที่ท่านพ่อของเ้าเรียกเ้ามาพบก็เพราะว่ามีเื่จำเป็ต้องให้เ้าช่วยเหลือ"หลินฮูหยินเอ่ยเข้าเื่ทันทีเพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลานางอยากจะรีบจบๆเื่นี้สักที
"ท่านพ่อมีเื่ใดหรือเ้าคะ?" หัวใจของนางในตอนนี้มันพองฟูราวกับได้รับน้ำทิพย์มาชโลมจิตใจที่เหี่ยวแห้งมานานนางเคยคิดมาตลอดว่าท่านพ่อนั้นไม่ชอบนางแต่พอมาวันนี้ท่านพ่อกลับเห็นความสำคัญของนางแล้ว
"อีกไม่กี่วันเ้าก็จะถึงวัยปักปิ่นแล้วเมื่อถึงตอนนั้นเ้าก็แต่งงานออกไปซะ"น้ำเสียงที่ใช้ไม่ได้มีความอ่อนโยนเลยสักนิดออกจะติดรำคาญเสียด้วยซ้ำท่านพ่อหมายความว่าอย่างไร้าให้นางแต่งงานเช่นนั้นหรือ
"พ่อของเ้าคงจะพูดรวบรัดไปน่ะเขาไม่ได้หมายความให้เ้ารีบแต่งออกไปแต่อยากให้เ้าได้คู่ครองที่ดีต่างหาก อันที่จริงแล้วการแต่งงานครั้งนี้ไม่ถือว่าเลวร้ายเลยนะออกจะเป็วาสนาของเ้าเสียด้วยซ้ำหญิงสาวในเมืองหลวงต่างก็จับจ้องหมายตาบุรุษผู้นี้กันเป็แถวเ้าอย่าได้เข้าใจพ่อของเ้าผิดไปเสียเล่า"หลินฮูหยินรีบแก้ต่างแทนสามีหากว่าเด็กนี่เกิดไม่ยินยอมขึ้นมาเื่ก็อาจจะยุ่งยากกว่าเดิม
ฟางซูซินที่ได้ยินทั้งท่านพ่อที่บอกให้นางรีบๆแต่งงานไปซะและแม่เลี้ยงที่คอยพูดเกลี้ยกล่อมให้นางยอมรับการแต่งงานครั้งนี้ใจที่เคยพองฟูเมื่อครู่ก็หดรัดเหลือเพียงก้อนเนื้อน้อยๆที่ยังคงเต้นอยู่เป็ปกติเช่นทุกวันแต่เหมือนว่าครั้งนี้นางจะหวังไว้เยอะพอไม่เป็เช่นที่หวังถึงได้เจ็บกว่าทุกครั้ง ท่านพ่อก็ยังคงเป็ท่านพ่อเขาไม่รักนางอย่างไรในอดีตในปัจจุบันก็ไม่รักนางเช่นเดิม
...แต่หากท่านพ่อมีทางเลือกมากกว่านี้ก็คงจะไม่คิดพึงพานางใช่หรือไม่
"ว่าอย่างไรซินเอ๋อร์ เ้าจะตกลงหรือไม่"เมื่อเห็นว่านางเงียบไปหลินฮูหยินก็เริ่มจะอดทนต่อไปไม่ไหวนางจะต้องให้เด็กนี่ยอมแต่งออกไปให้
ได้
"ท่านแม่อย่ากดดันพี่สาวเลยเ้าค่ะหากไม่เหลือทางเลือกใดแล้วลูกก็พร้อมจะแต่งออกไปให้เองเ้าค่ะ"ฟางเฟยเซียนที่นั่งเงียบอยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้นทั้งน้ำเสียงสั่นเครือขอบตาก็เริ่มแดงมีน้ำใสๆคลอให้เห็น
"เหลวไหลหากนางไม่แต่งก็จับนางโกนหัวแล้วให้บวชไปตลอดชีวิตซะ"เขาจะให้เซียนเอ๋อร์ที่เขาเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอมไปแต่งงานกับคนเช่นนั้นได้อย่างไรหากยังดื้อด้านก็คงต้องจับนางมัดแล้วโยนขึ้นเกี้ยวไปเสีย
15K
