ตอนที่ 3 ปี 2005
ณ สุสานแห่งหนึ่งในประเทศจีน
หยางเฟยกำลังยืนอยู่หน้าหลุมศพหลุมหนึ่งด้วยท่าทางนิ่งสงบ หลังจากเขาลืมตาตื่นขึ้นเขาก็เห็นว่าด้านหน้าของเขาเป็หลุมศพหลุมหนึ่ง แต่เขาไม่แปลกใจเลยที่ด้านหน้าของเขาคือหลุมศพ เพราะอลิสบอกเขาเอาไว้ว่า โฮสต์จะย้อนกลับไปใน่ที่ิญญาของโฮสต์ได้รับความเสียหายที่สุด!
หยางเฟยคิดว่า ่เวลาที่ิญญาของเขาได้รับความเสียหายที่สุดมันก็คือ่เวลานี้แหละ ่เวลานี้คือ่เวลาที่แม่ของเขาตายจากอุบัติเหตุ… ไม่สิ! เธอไม่ได้ตายจากอุบัติเหตุเธอตายจากาแย่งชิงอำนาจในตระกูลต่างหาก
แม่ของเขาที่อยู่ในหลุมศพตอนนี้ไม่ใช่แม่จริงๆ ของเขา เธอคือคนที่รับเลี้ยงเขา เื่นี้เป็เื่ที่หยางเฟยรู้ในอนาคตถ้าเขาไม่สืบเื่การตายของแม่ เขาก็คงไม่รู้ว่าเขาไม่ใช่ลูกจริงๆ ของเธอ และหลังจากสืบไปเรื่อยๆ หยางเฟยก็พบว่า พ่อผู้ให้กำเนิดของเขาเป็คนที่มีอำนาจมาก และแม่ผู้ให้กำเนิดของเขาก็เป็ดาราที่ดังมากๆ
หลังจากรู้ความจริงหยางเฟยก็อยากถามทั้งคู่ว่าทำไมถึงทิ้งเขา แต่มันสายเกินไป ในตอนที่เขารู้ความจริง พ่อผู้ให้กำเนิด และ แม่ผู้ให้กำเนิด ของเขาได้ตายไปแล้ว พวกเขาตายใน่ารวมโลก เนื่องจากทั้งคู่ตายใน่ารวมโลก ทำให้หยางเฟยไม่ได้ถามว่าทำไมทั้งคู่ถึงทิ้งเขา สิ่งที่เขาทำได้คือถามครอบครัวของทั้ง 2 คน
ครอบครัวฝั่งแม่ของเขาบอกว่า ครอบครัวฝั่งพ่อกดดันให้ทิ้ง
ครอบครัวฝั่งพ่อของเขาบอกว่า ครอบครัวฝั่งแม่กดดันให้ทิ้ง
คำตอบที่หยางเฟยได้รับมันคนละขั้วกันเลย แต่หยางเฟยก็คิดเอาไว้แล้วว่าทั้ง 2 ฝ่าย ต้องตอบแบบเอาดีเข้าตัวเองเอาชั่วเขาคนอื่น เขาเลยไม่ผิดหวังมากนัก หลังจากได้รับคำตอบจาก 2 ตระกูล หยางเฟยก็ลงโทษ 2 ตระกูล ด้วยะุปืน เหตุผลที่หยางเฟยฆ่าล้างตระกูลทั้ง 2 ก็เป็เพราะว่า 2 ตระกูลไม่ปกป้องเขา ถ้าเกิดว่ามีตระกูลหนึ่งตระกูลปกป้องเขาตระกูลนั้นก็คงรับเลี้ยงเขา เขาคงไม่โดนทิ้ง
เนื่องจากทั้ง 2 ตระกูล ไม่เห็นใจเขา เขาก็ไม่เห็นใจ 2 ตระกูลเช่นกัน
ส่วนตระกูลแม่เลี้ยงของเขา เขาทำลายพวกมันั้แ่เขามีอำนาจแรกๆ พวกมันอยากได้อำนาจจนฆ่าพี่น้องร่วมสายเืตัวเอง หยางเฟยเลยไม่ปรานีพวกมัน
“แม่…”
หยางเฟยรูปป้ายหลุมศพด้วยแววตาคิดถึง บนป้ายหลุมศพมีตัวหนังสือเขียนเอาไว้ว่า ‘หยางหลิง’
ถ้าหยางเฟย้าเขาสามารถคืนชีพให้แม่เขาได้ เพราะเขามีความรู้ด้านวิทยาศาสตร์ระดับสูง การสร้างร่างโคลนมันไม่ใช่เื่ยาก แต่ว่า สิ่งที่เขาจะได้คือร่างกายของแม่เขาเท่านั้น ความทรงจำทั้งหมดจะหายไป และร่างที่ถูกโคลนขึ้นมาก็อ่อนแอมากๆ โดนสารพิษนิดหน่อยก็ตาย
ถ้าเขาคืนชีพให้แม่ของเขา แม่ของเขาจะไม่มีความจำ และแม่ของเขาก็ต้องอยู่ในห้องปลอดเชื้อตลอดเวลา การอยู่ในห้องปลอดเชื้อตลอดเวลามันก็ไม่ต่างจากนกที่โดนขังในกรง เขาไม่้าขังแม่ของเขาเอาไว้ในกรงเขาเลยเลือกไม่คืนชีพเธอ
[ติ้ง! โฮสต์ ให้ฉันแฮกระบบอินเทอร์เน็ตของดาวดวงนี้ไหม หลังจากฉันแฮกระบบอินเทอร์เน็ตแล้วโฮสต์จะสามารถควบคุมโลกอินเทอร์เน็ตของดาวดวงนี้ได้]
เสียงอลิสดังขึ้นในหัวของหยางเฟย
“วันนี้วันที่เท่าไหร่ เดือนอะไร ปีอะไร”
[ติ้ง! 1 เมษายน ค.ศ. 2005]
อลิสตอบ
หยางเฟยพยักหน้า จริงๆ เขารู้อยู่แล้วว่าวันนี้มันเป็วันอะไร วันนี้คือวันที่ิญญาของเขาได้รับความเสียหายมากที่สุดใน่เวลาหมื่นกว่าปี เขาจะลืมวันนี้ได้ยังไง
“เริ่มเลย”
หยางเฟยออกคำสั่งให้แฮกระบบอินเทอร์เน็ต
[ติ้ง! รับทราบ]
หลังจากตอบรับคำสั่ง อลิสก็เริ่มแฮกระบบอินเทอร์เน็ต เนื่องจากอลิสคือระบบที่ทรงพลังมากการเข้าควบคุมระบบอินเทอร์เน็ตของอารยธรรมที่มีระดับแค่ 0.8 จึงไม่ใช่เื่ยากอะไร ใช่แล้ว! เทคโนโลยีที่สูงที่สุดในโลกมนุษย์ตอนนี้มันยังไม่ถึงอารยธรรมระดับที่ 1 เลย มนุษย์ในปี 2005 ถือว่าล้าหลังมากๆ
[ติ้ง! เรียบร้อย ตอนนี้ฉันสามารถควบคุมโลกอินเทอร์เน็ตของดาวดวงนี้ได้แล้ว]
อลิสใช่เวลาไม่ถึง 10 วินาที เธอก็สามารถควบคุมระบบอินเทอร์เน็ตทั้งหมดได้
หยางเฟยไม่แปลกใจกับความเร็วนี้ เขาคิดเอาไว้แล้วว่าต้องใช้เวลาประมาณนี้ อลิสคือระบบที่มีเทคโนโลยีระดับพระเ้าอยู่ในฐานข้อมูล ระบบป้องกันของอารยธรรมที่ยังไม่ถึงระดับ 1 มันจะต้านทานเธอได้ยังไง
“มาแล้วสินะ”
หยางเฟยมองไปทางด้านหลังด้วยใบหน้าเ็า สิ่งที่เขากำลังมองอยู่คือกลุ่มคนสวมชุดดำที่กำลังเดินตรงมาทางเขา กลุ่มคนสวมชุดดำที่กำลังเดินมาทางเขามีประมาณ 20 คน และในกลุ่มคนสวมชุดดำมีคนถือพลั่วอยู่ 5 คน
นี่เป็เหตุการณ์ที่หยางเฟยจำได้ดี วันนี้คือวันที่คนตระกูลหยางส่งคนมาขุดศพแม่ของเขา เหตุผลที่พวกเขามาขุดก็เพราะจะเอาไปใช้ประโยชน์ในาแย่งชิงอำนาจใจตระกูล จากที่หยางเฟยสืบมา คนที่สั่งให้คนมาขุดคือลูกชายคนที่ 2 เขา้าเอาศพแม่ของหยางเฟยไปเล่นงานลูกชายคนที่ 1 เพราะลูกชายคนที่ 1 เป็คนสั่งฆ่าแม่ของเขา
เฮ้อ~
หยางเฟยเหนื่อยกับพวกตระกูลหยางจริงๆ ขนาดน้องสาวของตัวเองตายแล้วยังมาระรานอีก
“เด็กน้อย ถอยออกไป”
ชายสวมชุดดำคนหนึ่งพูดกับหยางเฟย
ตอนนี้หยางเฟยคือชายหนุ่มอายุ 18 ปี ไม่แปลกที่เขาจะโดนเรียกว่าเด็กน้อย หยางเฟยไม่ได้แสดงท่าทางไม่พอใจแล้วเดินออกจากหน้าหลุมศพตามคำสั่ง
ชายชุดดำหลายคนขมวดคิ้ว พวกเขารู้ว่าเด็กน้อยด้านหน้าคือเขา พวกเขาคิดว่าพวกเขาคงต้องใช้กำลังเพื่อให้หยางเฟยหลีกทาง พวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าหยางเฟยจะยอมหลีกทางง่ายๆ
“ดีๆ เข้าใจอะไรง่ายๆ แบบนี้ก็ไม่ต้องเจ็บตัว ทำงาน!!”
ชายสวมชุดดำพูดไปพยักหน้าไป
หลังจากได้รับคำสั่ง ชายสวมชุดดำ 5 คนที่ถือพลั่วก็เริ่มเดินไปทางหลุมศพ จากนั้นพวกเขาก็เริ่มทำหน้าที่ของตัวเอง
จวบ!
ตุ๊บ!
ทันทีที่พลั่วของชายสวมชุดดำัักับพื้นดิน เขาก็โดนก้านคอไปเต็มๆ จากนั้นเขาก็นอนกองกับพื้น ชายสวมชุดดำอีก 4 คนหยุดมือของพวกเขาทันที มือของพวกเขาค้างอยู่กลางอากาศ พวกเขากำลังมองร่างของเพื่อนด้วยใบหน้าสงสัย
เกิดอะไรขึ้น??? ตีนใช่ไหม??? ตีนเตะก้านคอใช่ไหม???
หลังจากสงสัยสักพัก ชายสวมชุดดำทุกคนก็มองไปทางหยางเฟยที่ยืนอยู่ข้างๆ ชายที่สลบไป ชายสวมชุดดำพวกนี้ไม่ใช่คนโง่พวกเขาจะไม่รู้ดีว่าเมื่อครู่คือตีนของใคร แต่เพราะพวกเขาไม่ใช่คนโง่พวกเขาเลยไม่เคลื่อนไหวสุ่มสี่สุ่มห้า
การเตะเมื่อครู่มันรวดเร็วและแม่นยำมาก ถ้าคนที่เตะ้าฆ่าเป้าหมาย โอกาสตายคือ 90% พวกเขามองไปทางหยางเฟยด้วยใบหน้าจริงจัง ชายชุดดำที่ถือพลั่วโยนพลั่วทิ้ง ชายชุดดำที่ไม่ถืออะไรเริ่มตั้งท่าต่อสู้
“ขุดต่อสิ”
หยางเฟยพูดและยิ้ม
“…”
“…”
“…”
ชายชุดดำไม่ตอบอะไร พวกเขาไม่คิดมาก่อนว่าเื่มันจะเป็แบบนี้ ตามข้อมูลที่พวกเขาได้รับมาหยางเฟยเป็แค่เด็กมัธยมปลายธรรมดาเท่านั้น แต่ว่า ลูกเตะก้านคอเมื่อครู่มันไม่ใช่ลูกเตะธรรมดาแน่นอน ลูกเตะเมื่อครู่คือลูกเตะของคนที่ผ่านการต่อสู้มามากมาย
“กลับกันเถอะ”
ชายสวมชุดดำคนหนึ่งพูดขึ้น
หลังจากชายสวมชุดดำคนหนึ่งพูดขึ้นมา ชายสวมชุดดำคนอื่นๆ ก็พยักหน้าจากนั้นก็เตรียมตัวกลับ
“ฉันบอกให้พวกนายชุด”
หยางเฟยพูดด้วยน้ำเสียงเ็า ใบหน้าของเขาไม่ใช่ใบหน้าของคนที่กำลังยิ้มอีกต่อไป ใบหน้าของเขาตอนนี้คือใบหน้าเ็า
“เด็กน้อย พวกเรายอมถอยหนึ่งก้าวนายก็ควรถอยหนึ่งก้าวเหมือนกะ-“
ตุ๊บ!
ชายชุดดำพูดยังไม่ทันจบ เขาก็โดนก้านคอไปอีกคน
“บอกให้ขุดก็ขุดสิ พูดทำไม”
พูดจบ หยางเฟยก็มองไปทางกลุ่มชายสวมชุดดำ จากนั้นเขาก็พุ่งตัวเขาไปหาทีละคน
คนที่ 1 ล้ม
คนที่ 2 ล้ม
คนที่ 3 ล้ม
…
….
…..
คนที่ 20 ล้ม
ภายในเวลาไม่ถึง 10 นาที ชายสวมชุดดำทั้งหมดก็นอนราบไปกับพื้น แต่ว่า ตัวหยางเฟยไม่ได้รับาเ็อะไรเลย… ไม่สิ! เขาได้รับาเ็อยู่นิดหน่อย ตอนนี้เขารู้สึกปวดตรงกำปั้นและตรงขาอยู่เล็กน้อย เขาปวดเพราะต่อยกับเตะมากเกินไป
“อลิส เรียกรถพยบาลให้หน่อย”
หยางเฟยออกคำสั่ง
[ติ้ง! รับทราบ]
อลิสตอบ
หลังจากบอกให้อลิสเรียกรถพยาบาล หยางเฟยก็เดินออกจากสุสาน ถ้าเขายังอยู่ที่นี่ต่อไปตำรวจต้องลากตัวเอาไปที่สถานีตำรวจแน่ๆ
ส่วนเื่หลุมศพแม่ของเขา เขาไม่เป็ห่วง หลังจากเจอเื่แบบนี้ไปหยางเฟยคิดว่าลูกชายคนที่ 2 ของตระกูลหยางคงจะไม่ส่งคนมาอีกสักพัก เขาเลยไม่เป็ห่วงหลุมศพแม่ของเขา
ระหว่างกำลังเดินอยู่บนถนน หยางเฟยก็พูดขึ้นว่า
“อลิส เธอมีวิธีสร้างชิป 1 นาโนเมตรไหม?”
[ติ้ง! มีอยู่ 100,000 แบบ]
อลิสตอบ
“เลือกแบบที่ดีที่สุดออกมา 1 แบบ และส่งวิธีผลิตบางส่วนไปที่บริษัทรผลิตชิบที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ แล้วก็ระบุข้อความว่า ‘ราคา 1,000 ล้านหยวน’”
หยางเฟยออกคำสั่ง สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้ก็คือหาเงิน ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องใช้เงินเขาเลยจะเริ่มหาเงินก่อน จริงๆ แล้ว ถ้าเขา้าเงินเยอะๆ เขาไม่ต้องเสียเวลาขายวิธีสร้างชิปก็ได้ ตอนนี้อลิสควบคุมโลกอินเทอร์เน็ตเอาไว้แล้ว เธอสามารถเปลี่ยนตัวเลยในบัญชีของหยางเฟยได้ตลอดเวลา
แต่ว่า หยางเฟยคิดว่าการเปลี่ยนตัวเลขในบัญชีมันอันตรายเกินไป ตอนนี้ในโลกอินเทอร์เน็ตเขาคืออันดับ 1 ก็จริง แต่ในโลกความเป็จริงเขาเป็แค่มนุษย์ธรรมดา ไม่มีอำนาจ ไม่มีกำลัง ตอนนี้เขาอ่อนแอเกินไปถ้าโดนจับได้คงไม่รอด รัฐบาลไม่เก็บคนอันตรายแบบเขาเอาไว้แน่
[ติ้ง! รับทราบ]
อลิสรับคำสั่ง
4K
![อุ๊บ!...สะดุดรักพ่อเลี้ยงขา [ มี E-book ขายแล้วจ้าา ] อ่านยาวๆ ฟินๆ กันไปเลย nc จุกๆ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1734328497_3992743.webp)
