บทที่ 3 มาที่บ้านของฉันพร้อมกับสินสอดทองหมั้น
สวี่หรูเยว่หันกลับไปด้วยความตื่นตระหนก และพบว่าเป็สวี่ชิงที่ยืนข้างหลังหล่อนั้แ่เมื่อใดก็ไม่อาจทราบใด
เธอสวมชุดเดรสลายดอกไม้สีขาว ร่างสูงและผอมเพรียว ดูเรียวระหงเหมือนกิ่งหลิวในฤดูใบไม้ผลิ นุ่มนวลและมีเสน่ห์
แต่สวี่หรูเยว่ในขณะนี้ไม่อาจริษยาใด ๆ ได้ หัวใจของหล่อนกำลังวุ่นวาย ทำไมสวี่ชิงจึงปรากฏตัวที่นี่?
ไม่ใช่ว่าเธอฆ่าตัวตายเพราะไม่้าแต่งงานกับโจวจินหนานหรอกเหรอ?
ไม่ใช่ว่าตอนนี้เธอน่าจะนอนประชดอยู่ในห้องหรอกเหรอ?
ทำไมจู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้น?
สวี่หรูเยว่ไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าทำไมโจวจินหนานถึงเต็มใจที่จะแต่งงานกับรองเท้าพัง ๆ คู่นี้ ขนาดให้สวี่ชิงมาเป็เมียเก็บหรือนางบำเรอก็ยังไม่ได้เลย แล้วนับประสาอะไรกับการให้อีกฝ่ายมาเป็พี่สะใภ้หล่อน
ในความตื่นตระหนก สวี่หรูเยว่รีบไปจับมือสวี่ชิง "ชิงชิง เธอไม่อยากแต่งงานกับพี่โจวนี่ ฉันจะช่วยเธอโน้มน้าวให้เขาไม่แต่งงานกับเธอเอง"
สวี่ชิงเหลือบมองมือของโจวจินหนานที่ห้อยอยู่ข้างขาขวา ซึ่งขณะนี้กำลังกำหมัดแน่น
เธอหัวเราะและสะบัดมือออก “ใครบอกว่าฉันไม่อยากแต่งงานกับเขา?”
สวี่หรูเยว่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “เธอฆ่าตัวตายด้วยการกรีดข้อมือตัวเองเพราะไม่อยากแต่งงานกับเขาไม่ใช่เหรอ? ดูผ้าที่ข้อมือสิ ยังมีเืติดอยู่เลย”
สวี่ชิงหรี่ตามองสวี่หรูเยว่อย่างเ็า “ทำไมฉันถึงฆ่าตัวตาย เธอไม่รู้เหรอ?”
สวี่หรูเยว่กลืนน้ำลายลงโดยไม่รู้ตัว “พ่อบอกว่าเธอไม่อยาก...”
สวี่ชิงมองกลับอย่างเ็าอีกครั้ง สวี่หรูเยว่ทำให้เธอเ็ป เธอจะสนองคืนให้อย่างสาสมแน่นอน!
เพียงแต่ยังไม่ใช่ครั้งนี้ "ฉันอยู่ที่นี่แล้ว ฉันจะอธิบายให้พี่โจวเข้าใจเอง ถ้าเธอไม่มีอะไรแล้วก็ถอยไปเถอะ"
สวี่หรูเยว่ตกตะลึงอยู่พักหนึ่ง แต่การที่สวี่ชิงเป็แบบนี้ทำให้หล่อนกลัวขึ้นมาเล็กน้อย
แววตาคู่นั้นดูเหมือนจะฆ่าคนได้!
จู่ ๆ หล่อนก็หันหลังและวิ่งหนีไป
สวี่ชิงหรี่ตามองขณะที่สวี่หรูเยว่วิ่งหนี หลังจากที่เธอชี้แจงกับโจวจินหนานแล้ว เธอก็กลับไปจัดการแม่และลูกสาวต่อ
ขณะที่กำลังจะหันหลังให้โจวจินหนาน เธอก็พลันมองไปที่เขา
การได้ยืนในระยะใกล้ ๆ นี้ทำให้รู้ว่าเขาสูงมาก และเธอก็สูงเลยอกของเขามาเล็กน้อยเท่านั้น
โจวจินหนานไม่ขยับ ยังคงรักษาตำแหน่งที่ยืนขณะนี้ เขาจับสายจูงสุนัขด้วยมือข้างหนึ่งและปล่อยมืออีกข้างหนึ่ง
สวี่ชิงมองดูชายตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณาและกระซิบว่า "สวี่หรูเยว่พูดผิด ฉัน้าแต่งงานกับคุณค่ะ!"
โจวจินหนานขยับมือที่ถือสายจูงสุนัขโดยไม่แสดงสีหน้าหรือพูดอะไร
สวี่ชิงรู้ว่าเขาเป็คนใจร้อนและเ็า และไม่ได้คาดหวังให้เขาพูดอะไรเช่นกัน "ในเมื่อคุณรู้ถึงประสบการณ์เลวร้ายของฉันแล้ว ถ้าไม่รังเกียจและเต็มใจที่จะแต่งงานกับฉัน อย่าลืมมาที่บ้านของฉันพร้อมกับสินสอดทองหมั้นนะคะ”
โจวจินหนานขยับนิ้วอีกครั้ง คำพูดที่ว่า ‘คนในคืนนั้นคือผม’ ติดอยู่ที่ปลายลิ้นของเขาก่อนจะกลืนกลับลงไป ก่อนกลายเป็คำพูดหนักแน่นว่า "ตกลง"
สวี่ชิงรู้สึกดีขึ้นมาก อย่างน้อยในชีวิตนี้ การแต่งงานของเธอกับโจวจินหนานก็จะไม่จบลงอย่างเ็าเหมือนอย่างชาติก่อน
“คุณพักผ่อนเถอะ ฉันจะรอคุณที่บ้านนะคะ”
หลังจากที่สวี่ชิงพูดจบ เธอก็มองโจวจินหนานด้วยสายตาล้ำลึก แล้วหันหลังเดินกลับบ้านอย่างรวดเร็ว
ก่อนแต่งงาน เธอมีหลายสิ่งที่ต้องทำ เธอต้องขจัดความหน้าซื่อใจคดของแม่กับลูกสาวคู่นั้น และเธอต้องลาออกจากงานด้วย
ถือเป็การเลิกรากับอดีตของฟางหลานซิน!
...
สวี่หรูเยว่ถูกจับได้ว่าพูดไม่ดีเกี่ยวกับสวี่ชิง จึงดิ่งตรงมาที่บ้านด้วยความตื่นตระหนก
ถือโอกาสที่สวี่จื้อกั๋วที่ออกไปหาคนเล่นหมากรุกนอกบ้าน หล่อนก็สาธยายให้ฟางหลานซินฟังอย่างหวาดผวา "แม่คะ สวี่ชิงเปลี่ยนไปแล้ว หล่อนไปที่บ้านของพี่โจว บอกว่า้าแต่งงาน นังนี่มันไร้ยางอายมากเลยค่ะ!”
ฟางหลานซินขมวดคิ้ว “หล่อนไปหาโจวจินหนานเหรอ?”
สวี่หรูเยว่พยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า "หล่อนยังแอบฟังฉันคุยกับพี่โจวด้วย สายตาที่มองฉันมันดูน่ากลัวมาก แม่คะ แม่คิดว่าหล่อนรู้อะไรบางอย่างหรือเปล่าคะ?"
ฟางหลานซินส่ายหน้า "ไม่มีทาง ไอ้พวกสารเลวสองคนที่ต้าหย่งหามาให้แม่เป็พวกอันธพาลแม่ให้แหวนทองกับพวกมันไปแล้ว พวกมันไม่กล้าพูดเื่ไร้สาระข้างนอกหรอก "
แต่ถึงอย่างนั้นหล่อนก็ไม่แน่ใจ เพราะรู้สึกได้เช่นกันว่าสวี่ชิงที่ออกมาจากห้องในตอนบ่ายนั้นดูร้ายกาจขึ้นเล็กน้อย
ท่าทางนั้นช่างน่าขนลุกจริง ๆ
สวี่หรูเยว่อดไม่ได้ที่จะบ่นอีกครั้ง "ฉันได้ยินจินเซวี่ยนบอกว่าเป็พี่โจวเองที่เสนอแต่งงานกับสวี่ชิง พี่โจวจริงจังมาก ต่อให้เขาจะตาบอดแต่ก็มีผู้หญิงมากมายที่้าแต่งงานกับเขา ทำไมถึงอยากแต่งงานกับรองเท้าที่หัก ๆ แบบนั้นกันคะ”
ฟางหลานซินไม่รู้เลยว่าก่อนที่โจวจินหนานจะตาบอด มีผู้หญิงกี่คนในเมืองหลวงประจำมณฑลต่างแห่กันไปขอแต่งงานกับเขา
แม้ว่าเขาจะตาบอด แต่ก็ยังมีผู้หญิงอีกมากมายที่ยินดีจะแต่งงานกับเขา!
เขามีภูมิหลังครอบครัวที่ดี ทั้งยังหน้าตาดี และเป็วีรบุรุษที่มีชื่อเสียง!
แต่ทำไมถึงตกหลุมรักนังจิ้งจอกสวี่ชิงนั่น!
สวี่หรูเยว่ลุกขึ้นยืนและเดินวนไปรอบ ๆ ห้อง "ไม่ได้! สวี่ชิงจะแต่งงานกับพี่โจวไม่ได้! ฉันไม่้าเป็น้องสะใภ้กับหล่อน! หล่อนจะมีน้ำหน้าจะไปแต่งงานเข้าตระกูลโจวได้อย่างไร แม่คะ แม่ควรขายหล่อนไปทีู่เาเพื่อเป็ภรรยาของชายชราคนหนึ่งนะคะ”
ทันใดนั้น ประตูห้องนั่งเล่นก็ถูกกระแทกเปิดอย่างดัง
สวี่ชิงเข้ามาอย่างเ็า ปิดประตูแล้วเดินไปทางสวี่หรูเยว่
ก่อนรอให้แม่และลูกสาวที่กำลังตกตะลึงได้ทันตอบสนองอะไร สวี่ชิงก็คว้าจิกผมของสวี่หรูเยว่ด้วยมือข้างหนึ่งแล้วตบหล่อนฉาดใหญ่!
เธอเริ่มลงมืออย่างไร้ปรานีโดยไม่พูดอะไรสักคำ
สวี่หรูเยว่ตกตะลึง หลังจากนั้นไม่นานหล่อนก็กรีดร้องและะโ "กรี๊ด นังสวี่ชิง แกกล้าดีอย่างไรมาตบฉัน!"
พอสวี่หรูเยว่เงียบ สวี่ชิงก็ตบหล่อนอีกหลายต่อหลายครั้ง
เธอง้างมือและใส่แรงทั้งหมดที่มีลงไป!
หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็รู้สึกว่าแขนชาไปครึ่งหนึ่ง
ฟางหลานซินตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก เพราะสวี่ชิงลงมืออย่างฉับพลันเกินไป
หลังจากได้สติคืนมา หล่อนก็รีบวิ่งเข้าไปกอดแขนของสวี่ชิง "สวี่ชิง แกเป็บ้าไปแล้ว! นั่นพี่สาวนะ แกทำแบบนี้กับพี่สาวได้อย่างไร”
สวี่ชิงสะบัดมือของหล่อนออกไป ฟางหลานซินถูกสะบัดด้วยกำลังมหาศาล จากนั้นสวี่ชิงก็คว้าสวี่หรูเยว่มาตบตีจนอีกฝ่ายเจียนตาย
าแที่ข้อมือของเธอเปิดออก มีเืไหลซึมลงมาตามแขนจนน่าใ
แต่สวี่ชิงไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ในตอนนี้เธอยังทำอะไรฟางหลานซินไม่ได้
ท้ายที่สุดหล่อนก็เป็ผู้าุโ และยังสร้างภาพลักษณ์ของแม่เลี้ยงแสนดีไว้ข้างนอกเสมอ!
ถ้าเธอลงมือก่อน เธอจะเสียเปรียบเอาได้!
แต่เมื่อพูดถึงการตบสวี่หรูเยว่ เธอจะไม่มีวันใจอ่อน!
จิตใจของหล่อนช่างเลวร้ายนัก คิดจะทำลายชีวิตของเธอด้วยวิธีการหยาบช้า!
เมื่อฟางหลานซินเห็นผมเผ้าที่หลุดเป็กระจุกกับใบหน้าที่บวมช้ำเหมือนหัวหมูของลูกสาว หล่อนก็ไม่สนใจที่จะเสแสร้งเป็แม่เลี้ยงแสนดีอีกแล้ว "สวี่ชิง! หยุดเลยนะนังสารเลว แกกล้าดีอย่างไรมาทำร้ายหรูเยว่ของฉัน วันนี้ฉันจะจัดการกับแก แกมันเลว สมควรที่จะถูกดัดนิสัย…”
ขณะที่พูดแบบนั้น ฟางหลานซินก็พุ่งเข้าใส่สวี่ชิง หวังจะได้ฉีกเนื้อเธอ
สวี่ชิงหันกลับไป และผลักฟางหลานซินอย่างแรง
ด้วยความที่อีกฝ่ายแข็งแรงกว่า ฟางหลานซินจึงเซถอยหลังไปสองสามก้าว
สวี่ชิงมองฟางหลานซินอย่างเ็า หายใจหอบถี่เล็กน้อย การตบตีคนอื่นทำให้เธอหมดแรง "ทำไม? ไม่เสแสร้งแล้วเหรอ? ไม่ใช่ว่าคุณควรจะเป็แม่เลี้ยงที่มีความอดทนและเอื้ออาทรหรอกเหรอ?"
ฟางหลานซินได้สติทันที ั้แ่เมื่อไรกันที่สวี่ชิงมองออกว่าหล่อนเสแสร้ง
ดังนั้นหล่อนก็ไม่จำเป็ต้องเสแสร้งอีกต่อไปแล้ว!
หล่อนมองสวี่ชิงอย่างเคร่งขรึม "ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะฉลาดขึ้นขนาดนี้! แกมันก็เหมือนกับแม่ของแกนั่นแหละ ที่นอกจากจะเป็นังจิ้งจอกแล้ว สมองกลับเต็มไปด้วยหญ้า"
เมื่อสวี่ชิงได้ยินอีกฝ่ายพูดถึงแม่ของเธอ แววตาของเธอก็พลันเ็าขึ้นทันที และเดินไปหาฟางหลานซินทีละก้าว...
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
หรือคนที่มีอะไรกับชิงชิงคืนนั้นจะเป็จินหนาน? พี่แกก็เลยกระตือรือร้นอยากแต่งงานกับชิงชิง
นังแม่เลี้ยงโดนฉีกหน้ากากแล้ว ชิงชิงคนนี้เขารู้ทันแกแล้วย่ะ
ไหหม่า(海馬)
932
