เมื่อซีซาลงจากเรือทุกคนก็หายไป บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปเป็อวกาศเหมือนครั้งที่ซีซาเคยใช้ไทม์แมชชีนแล้วมาโผล่ที่อวกาศ แต่คราวนี้มีแรงโน้มถ่วงทำให้เดินได้ปกติ เหมือนอวกาศรอบตัวเป็เพียงภาพลวงตา
"EDI นายอยู่มั้ย" ซีซาลองติดต่อเรียก แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ สักพักมีเสียงดังขึ้นแต่ฟังไม่ออกว่าพูดอะไร ซีซาเดินตามทิศทางที่เสียงดังมา ซีซาเห็นชายชรายืนหันหลังให้อยู่ข้างหน้า 'นั่นพระเ้าหรือเปล่านะ ชุดที่ใส่เหมือนคนที่เคยเรียกตัวเองว่าพระเ้า' ซีซาเดินไปข้างหลังชายชรา
"สวัสดีครับ" ซีซากล่าวทักแต่ไม่มีเสียงตอบกลับ ซีซาอ้อมไปข้างหน้าชายชรา เห็นชายชรายืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว ชายชราดูเหมือนรูปปั้น ยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว สักพักหน้าชายชรามีรอยร้าวเหมือนกระจก รอยร้าวค่อย ๆ เพิ่มมากขึ้น จนชายชราตัวแตกไปกองกับพื้นเหมือนแก้วที่โดนทุบให้แตกและชายชราก็หายไป ซีซาใกับสิ่งที่เห็น
ซีซาลองมองสำรวจไปรอบ ๆ อวกาศ มองเห็นโลกที่เหมือนมีอะไรมาพุ่งชนได้รับความเสียหาย โลกหายไปครึ่งนึง
ตอนนี้ซีซารู้สึกเหนื่อยและง่วงมาก อยากจะหลับจึงนั่งลงพักผ่อนและหลับไป
ไม่รู้ว่าซีซาหลับไปนานแค่ไหน ซีซาได้ยินเหมือนเสียงคนเรียกจึงพยายามลองตื่นขึ้นมา
ซีซาลืมตาตื่นขึ้นมาพบว่ายังอยู่ในอวกาศเหมือนเดิม ซีซามองไปข้างหน้าเห็นไข่แปลกประหลาดใบหนึ่ง
"นั่นไข่ที่เก็บมาตอนไปสำรวจในถ้ำกับเดลโลนนี่" ซีซาพูดขึ้นและเดินไปใกล้ ๆ ไข่
ไข่เปล่งแสงออกมาและดูเหมือนไข่กำลังจะแตกฟักเป็ตัว
เปลือกไข่แตก เห็นเป็นกฟีนิกซ์สีแดง ซีซาจ้องมองไปที่นก
นกฟีนิกซ์ได้บินขึ้นต่อหน้าซีซาและสยายปีก
"นึกชื่อตัวเองให้ออก" เสียงดังมาจากนกฟีนิกซ์ แล้วนกฟินิกซ์ก็หายไป
ซีซาทบทวนคำพูดของนกฟีนิกซ์อีกครั้ง "นึกชื่อตัวเองให้ออกเหรอ หมายถึงอะไร"
ซีซาลองนึกชื่อของตัวเอง "เราชื่ออะไร ทำไมนึกไม่ออก" ตอนนี้ซีซาเหมือนลืมหมดทุกอย่าง พยายามนึกว่าตัวเองเป็ใครแต่จำอะไรไม่ได้ ซีซาพยามนึกชื่อตัวเอง แต่นึกเท่าไรก็ไม่ออก ซีซาจึงนั่งทำสมาธิหลับตาลงนึกถึงชื่อตัวเอง
ซีซานั่งทำสมาธินึกถึงชื่อตัวเอง แต่นึกเท่าไรก็ไม่ออก ซีซารู้สึกเหมือนตัวเองนั่งทำสมาธิอยู่นาน ความรู้สึกของซีซาเหมือนผ่านไป 1 ปี หรือ 2 ปี รู้สึกตัวเองนั่งทำสมาธิอยู่นานแต่นึกชื่อตัวเองไม่ออก
ตอนนี้ซีซาไม่คิดถึงเวลาว่าจะผ่านไปนานเท่าไร นั่งนึกถึงแต่ชื่อตัวเองจิตใจจดจ่อเกิดเป็สมาธิ ดำลึกลงไปถึงจิตใต้สำนึก
"ซีซา" ซีซาพูดขึ้นมา
"นายตื่นแล้วเหรอ" เสียงจาก EDI
ซีซาลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในห้องมิติลับ มองไปรอบ ๆ เป็สถานที่คุ้นเคย มองเห็นหุ่นยนต์ของ ยูระ และทุกคน
"เกิดอะไรขึ้น" ซีซาถาม EDI
"นายหลับไปหลังจากเก็บแร่ธาตุทั้งหมดและกลับไปหากลุ่มของยูระ" เมื่อมารวมกับกลุ่มของยูระนายก็หลับไป ปลุกเท่าไรก็ไม่ตื่น ตอนหลับไปนายได้ยินเสียงฉันหรือเปล่า ในท้องมอนสเตอร์นั่นอาจมีแก๊สบางอย่างที่ทำให้หลับ แต่ร่างกายและจิตใจนายแข็งแกร่งกว่าคนอื่นเลยหลับทีหลัง หลังจากนายกลับมาที่กลุ่มยูระ เปิดฝาครอบหุ่นยนต์ออก แก๊สนั่นคงจะเข้าไปแล้วทำให้นายหลับทันที
"เมื่อเห็นว่าปลุกเท่าไรก็ไม่ตื่น เลยเปิดประตูมิติ สั่งให้รูลิลากพวกนายเข้ามา" EDI กล่าว