ดาวโหลด Ebook ได้ที่เว็บ MEB นะคะ
“เอ่อ...ขอโทษนะคะ มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ” คนถามถามอย่างระแวง แม้อีกฝ่ายจะหน้าตาท่าทางดูดีราวกับนายแบบ แต่นางก็ใช่จะวางใจ เพราะคนสมัยนี้ไว้ใจยาก
“ผมมาหายายป้า...ไม่ใช่สิครูกะทินะครับ” ธนภูมิบอกพร้อมกับส่งยิ้มเป็มิตรไปให้ หวังให้รอยยิ้มที่สาว ๆ หลายคนบอกว่ามันมีเสน่ห์เหลือหลายช่วยเปิดทาง
“อ๋อค่ะ เดี๋ยวป้าไปบอกคุณกะทิให้นะคะ ว่าแต่บอกว่าใครมาขอพบดีคะ”
“ไทนี่ครับ”
“ค่ะ คุณรออยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ” ป้าแม่บ้านบอกยิ้ม ๆ และกำลังจะเดินผละออกไป แต่ธนภูมิก็เรียกเอาไว้ก่อน
“เดี๋ยวครับป้า ผมขอเข้าไปรอข้างในได้ไหมครับ”
“ไม่ได้หรอกค่ะ จนกว่าป้าจะแน่ใจว่าคุณรู้จักกับคุณกะทิจริง ๆ รอสักครู่นะคะ” ป้าแม่บ้านรีบตอบปฏิเสธทันที เพราะที่นี่จะเปิดให้ใครเข้ามาในโรงเรียนสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ทั้งนี้ก็เพื่อความปลอดภัยของทุกคน แม้แต่ผู้ชายหน้าตาดีคนนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น
“ก็ได้ครับ” ธนภูมิพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปนั่งรอคนที่เขามาขอพบที่รถของตัวเอง และรอไม่นานเขาก็เห็นผู้หญิงแต่งตัวเฉิ่มเชยเดินมาแต่ไกล
“สวัสดีป้า” ธนภูมิร้องทักหญิงสาว พร้อมกับลุกขึ้นเดินไปเกาะรั้วประตูโรงเรียนด้วยรอยยิ้มขำ เมื่อเห็นสีหน้ายุ่ง ๆ ของคนที่เขาเรียกว่าป้า
“คุณมาทำไม” ธิษณามดีถามเสียงขุ่น ยืนกอดอกมองผู้ชายปากเสียตาขวาง
“ก็มาหาคุณไง” ธนภูมิบอกพลางส่งยิ้มทะเล้นไปให้
“มาหาทำไมมิทราบ”
“โฮ้...พูดกับผู้มีพระคุณแบบนี้เหรอ” ชายหนุ่มแสร้งโอดครวญ
“ฉันไปติดหนี้บุญคุณคุณั้แ่เมื่อไหร่มิทราบ” เธอถามอย่างจำไม่ได้จริง ๆ ว่าไปติดหนี้บุญคุณผู้ชายคนนี้ั้แ่เมื่อไหร่ เขาถึงได้ใจกว่าหน้าด้านมาทวงมันถึงโรงเรียน
“อะไรเพิ่งผ่านมาไม่กี่วันลืมแล้ว เป็คนลืมบุญคุณคนหรือนี่ เป็ตัวอย่างที่ไม่ดีกับเด็กเอาเสียเลย” ธนภูมิส่ายหน้า ทำเสียงจิ๊จ๊ะลำคอ
“ก็ฉัน...” ธิษณามดีที่กำลังจะอ้าปากปฏิเสธต้องชะงักเมื่อนึกถึงวันหยุดที่ผ่านมา “อย่าบอกนะว่าคุณมาทวงบุญคุณเื่ต่อท่อประปา”
“ใช่” ธนภูมิลอยหน้าลอยตายอมรับ แม้อีกฝ่ายจะทำหน้าแบบว่าไม่อยากเชื่อ เพราะคงคิดว่าเป็เื่เล็กน้อย ถึงมันจะเล็กน้อยแต่เขาอยากทวงใครจะทำไม
“จะเอาเท่าไหร่” ธิษณามดีถามเสียงเข้ม รู้สึกเสียหน้าอย่างบอกไม่ถูกไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมาทวงค่าแรงถึงโรงเรียน วันนั้นเธอก็ไม่ได้ถามด้วยสิ “ฉันหมายถึงคุณจะเอาค่าทำงานกี่บาท” เธอบอกย้ำอีกครั้ง เมื่อชายหนุ่มยังยืนทำหน้างง ๆ ทั้งที่เป็คนมาทวงเอง
“ไม่เอาเงิน มีผมมีเยอะแล้ว” ค่าต่อท่อประปามันจะกี่บาทเชียวเขาไม่ได้งกขนาดนั้นหรอก แต่ที่มาทวงนี่เขาอยากได้อย่างอื่นไม่ใช่เงินเสียหน่อย
“งั้นคุณจะเอาอะไร” ธิษณามดีเริ่มเสียงดังยกมือซับเหงือเมื่อแดดเริ่มแรง ตอนแรกคิดว่าจะคุยกันแค่แป๊บเดียว ไป ๆ มา ๆ ชายหนุ่มเริ่มเื่มากจนเสียเวลาไปเยอะ เงินก็ไม่เอา ตกลงจะเอาอะไรเนี่ย คิดแล้วเธอก็เงยหน้าไปมองธนภูมิแล้วก็ต้องหน้าร้อนผ่าวยิ่งกว่าถูกแดดตอนนี้เสียอีก เมื่อเจอสายตากรุ้มกริ่ม “นี่คุณ !อย่ามามองฉันด้วยสายตาแบบนี้นะ”
113K
