เอเธนส์กับอินดี้ช่วยกันพรวนดินและรดน้ำต้นไม้อย่างมีความสุข โดยไม่สนใจว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาที่ไม่สบอารมณ์อยู่…
"เอเธนส์อยู่ใกล้คอยดูแลไม่ห่างแบบนี้ พวกเราจะหาช่องไฟตรงไหนในการจัดการกับยัยเด็กนั่นล่ะคุณ"
"คอยดูไปก่อนแล้วกัน...ในตอนนี้เราต้องทำตัวให้เซ็นไว้ใจเราซะก่อน แล้วค่อยหาทางลงมาอีกครั้งเมื่อมาเรียกับบิลลี่กลับมา" ป้าเคกับลุงคริสได้แต่ยืนมองสองคนพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ซึ่งตัวคริสเอง ก็ดูออกว่าตอนนี้เอเธนส์มีความสุขมากขนาดไหน หนึ่งใจก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็หลานแต่อีกหนึ่งใจก็ไม่อยากทรยศต่อคำสั่งของเ้านายและเผ่าพันธุ์..
"ก่อนที่คุณจะมาทำงานที่นี่ คุณทำงานอะไรอยู่หรอ?"
"ฉันเป็พนักงานบริษัทมาก่อน…"
"อ้าว แล้วทำไมถึงไม่ทำต่อล่ะ?"
"ฉันถูกจ้างออก เพราะบริษัท้าจะลดค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับพนักงาน ก็เพราะไอ้โรคระบาดบ้านนี่แหละถึงทำให้ฉันต้องตกงานแบบนี้"
"แต่ตอนนี้คุณก็ได้งานใหม่แล้วนี่ แถมยังเป็งานที่ดีด้วย จริงไหม"
"มันก็จริง...ว่าแต่คุณเถอะ คุณไม่ได้ทำงานหรอฉันเห็นคุณอยู่ในบ้านตลอดเลย คุณไม่ออกไปไหนบ้างหรอ?"
"ไม่หรอก งานของผมก็คือนั่งอยู่ที่บ้านเฉยๆนี่แหละ"
"ฉันอิจฉาคุณจัง เมื่อไหร่ฉันจะได้นั่งเฉยๆอยู่บ้านแบบคุณบ้างนะ"
"งั้นคุณก็อยู่ในบ้านหลังนี้เฉยๆ ไม่ต้องทำอะไรดีไหม"
"ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ถ้าฉันไม่ทำงาน ฉันก็จะไม่ได้เงินเดือนไปใช้หนี้น่ะสิ"
"ถ้าคุณไม่อยากทำงาน คุณไม่ต้องทำก็ได้นะ ผมจะจ่ายเงินเดือนให้คุณเท่าเดิม"
"จริงหรอ!!แต่ไม่เอาหรอก ฉันไม่อยากให้ใครมาพูดว่าไม่ได้ทำงานก็ได้เงิน เดี๋ยวคนอื่นจะเอาไปนินทาว่าฉันี้เีสันหลังยาว"
"เื่นี้มีแค่ผมกับคุณเท่านั้นที่รู้ ใครจะนินทาคนอื่นได้ ว่าไงสนใจข้อเสนอของผมไหม?"
"ไม่ดีกว่า...ฉันว่าฉันทำงานแลกกับเงินเดือนแบบนี้แหละสบายใจดี อีกอย่างฉันกลัวป้าเคกับลุงคริสจะดุเอาน่ะ"
"คุณกลัวพวกเขามากเลยหรอ?"
"ก็ไม่ได้กลัวขนาดนั้นหรอกแต่ฉันเกรงใจ ฉันมาอยู่บ้านหลังนี้กับข้าวก็ไม่ต้องทำ แถมยังมีคนเอามาเสิร์ฟให้ถึงหน้าห้อง ถ้าฉันไม่ทำงานก็เท่ากับว่าฉันมาที่บ้านหลังนี้เพื่อนั่งกินนอนกินเฉยๆ แบบนั้นไม่เอาหรอก…"
"ผมคิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกคุณ"
"ฮ้ะ?!...เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ?"
"ผมหมายถึงว่า ผมคิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกคุณเข้ามาทำงานในบ้านของผมน่ะ"
"อ่อ...อืมก็คงงั้นแหละ คุณโชคดีมากนะ ที่ได้ฉันมาเป็แม่บ้าน คิดดูสิแม่บ้านที่ไหนจะสวย น่ารัก ทำงานเก่ง มารยาทดีแถมยังฉลาดแบบฉันเนี่ย แถวนี้ไม่มีอีกแล้ว รู้ป่าว?"
"ฮ่าฮ่าฮ้า..ฮึฮึ"
"ขำอะไรของคุณเนี่ย?"
"ครับผมขำให้กับความสวย น่ารัก ทำงานเก่ง มารยาทดีแถมยังฉลาดของคุณไง ฮ่าฮ่าฮ้า" อินดี้ขมวดคิ้วและทำสีหน้าไม่พอใจเพราะเธอรู้ว่าเอเธนส์กำลังหัวเราะประชดในคำพูดของเธออยู่ อินดี้ทำท่าจะพรวนดินแต่เธอกลับตวัดดินสูงจนกระเด็นไปเข้าปากของเอเธนส์เข้าเต็ม
"แอ้ะ!!แว้ะ!!ทำอะไรของคุณเนี่ย ดินเข้าปากผมหมดแล้ว ถุยๆๆ"
"อุ้ย!!ขอโทษนะพอดีว่าไม่ได้ตั้งใจน่ะ"
"ผมรู้นะว่าคุณอยากแกล้งผมอ่ะ...ได้ๆ.."
"นี่จะทำอะไรน่ะ ว้าย!!หยุดนะ!!พอแล้ว พอ!!ฮ่าฮ่าฮ้า" เอเธนส์หยิบสายยางน้ำขึ้นมาและฉีดไปที่ตัวของอินดี้จนเนื้อตัวของเธอตอนนี้เปียกโชก ในสภาพเหมือนลูกหมาตกน้ำ อินดี้ไม่รอช้ารีบหันสายยางไปฉีดน้ำใส่เอเธนส์คืน ในตอนนี้พวกเขาสองคนเปื้อนทั้งดินและเปียกน้ำมอมเเมมไปหมด จากแค่จะมารดน้ำต้นไม้หน้าบ้าน มันกลับกลายเป็ว่าทั้งสองคนเลอะไปทั้งตัวด้วยเศษดินโคลนและน้ำ พวกเขาทั้งคู่ใช้สายยางฉีดน้ำหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานจนเวลาล่วงเลยมาเกือบจะ 2 ทุ่ม อินดี้ที่ตอนนี้เปียกโชกไปทั้ง ตัวกำลังนั่งตัวสั่นอยู่ที่โคนต้นไม้ ส่วนเอเธนส์ตัวกำลังถอดเสื้อและบิดน้ำออกให้มาด วินาทีนั้นอินดี้ได้เหลือบไปเห็นเรือนร่างอันขาวโพลน่บนของเอเธนส์เต็มๆ ซิกแพคที่เรียงกันเป็ลูกคลื่นรวมถึงแผงอกที่กำยำคู่นั้น มันทำให้อินดี้เผลอจินตนาการเตลิดไปไกล
"นี่คุณหนาวหรอ คุณ..คุณ..คุ๊ณ!!!"
"ฮ้ะ..คะ..อ่าคือ คุณว่าอะไรนะ?"
"ละเมออะไรอยู่...ตอนนี้มองผมด้วยสายตาแบบนั้นทำไม?"
"ใคร ใครมองคุณ..ฉันมองต้นไม้ต่างหากล่ะ เพ้อเจ้อ!!แล้วเมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะฉันไม่ทันได้ฟังอ่ะ"
"ผมถามว่าคุณหนาวหรอ นั่งตัวสั่นเชียว"
"อืม ก็นิดนึงอ่ะ…พอดีไม่ได้เล่นน้ำแบบนี้นานแล้ว" ในขณะที่อินดี้กำลังพูดอยู่นั้น เธอก็ไม่อาจละสายตาจากแผงอกของเอเธนส์ได้เลย จนกระทั่งเอเธนส์สังเกตได้ว่าเธอกำลังมองร่างกายของเขาด้วยสายตาที่ชวนเพ้อฝันและมันใช่ ตอนนี้อินดี้กำลังฝันว่าเธอติดอยู่ในอ้อมกอดนั้น แผงหน้าอกอันขาวโพลนมันกำลังห่อหุ้มร่างกายของเธอเอาไว้กล้ามแขนที่แสนจะกำยำนั้นกำลังอบกอดร่างกายของเธอเพื่อไม่ให้เธอหายไปไหน แววตาอันหวานซึ้งของทั้งคู่ประสานเข้าด้วยกันอย่างไม่อาจยุติได้
"นี่คุณ..ผมว่าเรา….คุณ นี่คุณ คุ๊ณ!!"
"ว้าย!!อะไรอีกเนี่ย เรียกซะใหมดเลย มีอะไร?"
"ผมเรียกคุณตั้งนานแล้ว ไม่ได้ยินหรอ? หรือว่ากำลังสนใจอย่างอื่นอยู่ก็เลยไม่ได้ยินเสียงผม"
"สนใจอะไร ไม่มีอะไรสักหน่อย..ฉันก็เเค่หนาวก็เลยหูอื้ออ่ะ"
"ใช่หรอ...ผมก็นึกว่า คุณมองเรือนร่างของผมแล้วเอาไปจินตนาการซะอีก...ผมรู้ทันนะ..สายตาคุณอ่ะมันมองตัวผมจนจะทะลุอยู่แล้ว...ถ้าจะจ้องขนาดนี้ผมก็เขินเป็นะคุณ"
"เพ้อเจ้อ!!ฉัน...รดน้ำต้นไม้เสร็จแล้ว ฉันเข้าห้องก่อนนะ" อินดี้หน้าแดงด้วยความอายที่เอเธนส์รู้ทันเธอ เธอรีบลุกขึ้นแล้วเดินพรวดเข้าไปในบ้านโดยไม่ทันจะได้ฟังคำตอบของเอเธนส์เลย ซึ่งเอเธนส์ก็รู้ดีว่าอาการนี้มันคืออะไรเขาจึงแกล้งพูดแซวเธอไปอีกรอบ
"อย่ามัวนึกจินตนาการร่างกายของผม จนลืมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้านะคุณ ฮ่าฮ่าฮ้า" เสียงแว่วๆของเอเธนส์ดังมากระทบที่หูของอินดี้ทำให้เธอยิ่งเขินหนักไปมากกว่าเดิม...อินดี้อายจนกลับห้องไม่ถูก เธอเผลอเดินเลยห้องของตัวเองไปจนกระทั่งจะเดินถึงบันได เธอจึงนึกขึ้นได้ว่าเธอเดินผ่านห้องของเธอมาไกลแล้ว
"บ้าเอ้ย!!!ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ ซิคแพคแน่น กล้ามชัดหน้าตาดีแถมยังมีหัวนมชมพูอีก โอ้ย!!อะไรมันจะ perfect ขนาดนั้น!! เฮ้ย!!ไม่ได้นะอินดี้นั่นมันเ้านายของเธอนะ!! อย่าคิดเกินเลยเด็ดขาด ท่องเอาไว้ระหว่างเธอกับเขาเป็แค่เ้านายกับลูกน้องเท่านั้น เฮ้อ!!!" อินดี้เดินมาถึงหน้าห้องแล้วเปิดประตูเข้าไป ด้วยสภาพที่เนื้อตัวของเธอเพื่อนดินและน้ำจนเละเทะไปหมดจึงทำให้เธอรีบตรงไปที่ห้องน้ำทันที ส่วนเอเธนส์เองก็เดินกลับเข้ามาในบ้านด้วยสภาพเปลือยท่อนบนและถือเสื้อของเขาเดินกลับเข้ามา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่แสนจะมีความสุขจนมันล้นออกมาทางแววตา ความรู้สึกตอนนี้ของเขามันมีความสุขมากและหาที่เปรียบใดไม่ได้เลย เข้าได้แต่หวังเล็กๆว่าความสุขนี้จะยังอยู่กับเขาไปอีกนาน จะนานแค่ไหนนั้นติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ