ตอนที่ 6
จิตใจร้าวราน
เมื่อวาน หลังจากที่น้องชายกลับถึงบ้าน ก็เจอพ่อ จ้าวอวี่ พร้อมแม่เลี้ยง โหยวโยว และน้อง ๆ ที่เกิดจากแม่เลี้ยง ยืนหน้าดำ คร่ำเครียด สีหน้ากำลังโกรธ ต้อนรับอยู่ และยิ่งเห็นน้องชายฉันใส่เสื้อใหม่ที่ฉันให้ไป
ลูกชายแม่เลี้ยง จ้าวเสวียน ก็นึกอิจฉาอยากได้ ส่วนลูกสาว จ้าวชิงฮว๋า ก็ยิ่งพูดใส่ไฟให้ร้าย เป่าหูอยู่ข้างๆ ว่าน้องชาย นำอาหารคือไก่ป่า ที่ล่าได้ ซึ่งสมควรเป็อาหารของครอบครัวจ้าว แต่กลับเอามาให้ฉันเพื่อแลกกับเสื้อตัวใหม่ ยังกล่าวหาว่า ที่แล้วมา น้องชายฉัน น่าจะขโมย อาหารมาให้ฉันบ่อย ๆ เพื่อแลกกะสิ่งของ
แม่เลี้ยงก็ด่าทอ ว่าน้องชายเนรคุณ ไม่กตัญญู เลี้ยงเสียข้าวสุก เห็นคนนอกดีกว่าครอบครัว แม่เลี้ยงยิ่งยุ พ่อจ้าวก็ยิ่งโกรธ จึงคว้าท่อนไม้ฟืน เข้าตีน้องชายไม่ยั้ง
น้องชายทำได้เพียงหลบหลีก และใช้ท่อนแขนบัง เดินถอยจนไปจมมุม ที่กองไม้ฟืน พ่อจ้าวตีกระหน่ำลงบนแขนที่ตั้งรับ จนหัก และกองฟืนที่อยู่ด้านหลังก็ล้มลงมาทับ ตีหน้าผากแตก เืชุ่ม จึงได้หยุดมือ แม่เลี้ยงไม่ให้ไปตามหมอกลัวเสียเงิน ตอนนี้ น้องชายนอนเป็ไข้ ตัวร้อน ไม่ได้สติอยู่
ฉันรับฟังด้วยจิตใจที่ปวดร้าว ทำไมแม่เลี้ยงและลูก ๆ ของเธอ ถึงได้จงเกลียดจงชัง เราสองพี่น้องยิ่งนัก ั้แ่เล็กจนเราโต แม่เลี้ยงยิ่งเกลียดเราจะปฏิบัติต่อพวกเราเหมือนไม่ใช่คน ไม่ว่าน้องชายจะพยายาม ทำงานอย่างขยันขันแข็ง แม่เลี้ยงก็ยังรังแก เกลียดชัง ความรู้สึกนี้ ยังส่งต่อไปยังบุตรทั้งสองของนาง ไม่เคยนับพวกเราเป็พี่น้องของพวกเขาเลย
ส่วนพ่อจ้าว ฉันหมดใจนับถือไปนานแล้ว ชั่งเป็คน หูเบา โง่ มุทะลุ ยกตัวเองเหนือปัญหา ปล่อยปละละเลย ให้แม่เลี้ยงทำร้ายลูกเลี้ยง ตาบอดทั้งสองข้าง
แม่เลี้ยง โหยวโยว คนนี้เป็เ้าสาวแต่งงานหน้าศพ ของแม่ฉัน ถ้าพ่อไม่รีบแต่งงานภายใน 100 วัน จะไม่สามารถแต่งเมียใหม่ได้ จะต้องไว้ทุกข์ให้แม่ฉัน 3 ปี
แต่จริงๆแล้ว ่ที่แม่ฉันป่วย แม่เลี้ยงคนนี้ก็ทอดสะพานแอบ กุ๊กกิ๊ก กับพ่อฉันมาก่อนแล้ว เพราะนางเป็สาวใหญ่ ใกล้ขึ้นคาน รอ 3 ปีไม่ไหว
ตอนแต่งเข้ามาใหม่ๆ นางดูเรียบร้อย เอาใจใส่ลูกเลี้ยงและครอบครัวดี แต่พอมีลูกเป็ของตัวเอง ทุกอย่างแปรเปลี่ยน แปลงกายจากนางฟ้าเป็อสุรกาย นิสัยหน้าไหว้หลังหลอก ต่อหน้าพ่อจ้าว พูดดีพูดหวาน จนพ่อฉันหลงหัวปักหัวปำ ชี้ไม้เป็นก ชี้หมูเป็หมา ก็เชื่อ
แต่พอลับหลังพ่อ ถ้าพวกเราทำอะไรไม่ถูกใจก็ด่าทอ ทุบตี นี่แหละสาเหตุ ที่ฉันโตขึ้นมาเป็คนเก็บกด แรดเรียกพี่ แต่ผิดกับน้องชายๆ เป็คนเรียบร้อย อ่อนโยน กตัญญู ฉันกับน้องชายนิสัยต่างกันสุดขั้ว แต่เราก็รักกันมาก มีอะไรก็แบ่งปันกัน
่ที่ยังไม่แต่งงานฉันจะแอบเอาอาหารให้น้องกินบ่อยๆ ทำตัวเป็พี่ใหญ่ น้องข้าใครอย่าแตะ เมื่อฉันแต่งงาน ฉันละเลยน้องชายๆ ก็ไม่เคยเล่าอะไรให้ฟัง ถามทุกครั้ง ก็ตอบว่าสบายดีทุกครั้ง จนฉันวางใจ คิดว่าพ่อจ้าว คงเอาใจใส่น้องชายมากขึ้น แต่อนิจจา พี่ผิดไปแล้ว
13K
