จากนั้นก็ปล่อยน้ำทะเลเข้ามาในพื้นที่นาเกลือแล้วกักเอาไว้
“ฝ่าาทำเช่นไรต่อพ่ะย่ะค่ะ”
“ราชเลขาจางจากนี้ให้รอสิบถึงยี่สิบวัน ข้าจะให้ทหารป้องกันบริเวณนี้เอาไว้”
“พ่ะย่ะค่ะฝ่าา”
ในระหว่างที่รอเว่ยชิงหลงจึงให้สร้างเมืองชายทะเลและสร้างท่าเรือขึ้น โดยให้ทหารช่างสองแสนนายจากมิติเป็ผู้สร้าง
“เสนาบหลินเื่การหาวัสดุในการก่อสร้างเมืองให้เป็หน้าที่ของท่าน”
“พ่ะย่ะค่ะฝ่าา”
ในการมาครั้งนี้ของเว่ยชิงหลงนอกจากจะพาครอบครัวมาด้วยแล้วยังมีสองเสนาบดีและแม่ทัพอีกหนึ่งนาย
หลังจากนั้นการสร้างเมืองติดกับชายฝั่งและการสร้างท่าเรือก็ได้เริ่มต้นขึ้น
ครึ่งเดือนต่อมา…
[ติ๊ง! ครบหนึ่งเดือนยินดีกับนายท่านที่ได้รับแม่ทัพผู้บัญชาการทหารเรือหนึ่งนาย]
เว่ยชิงหลงเมื่อได้รับรางวัลจากระบบเป็แม่ทัพทหารเรือ ก็เรียกออกมาจากมิติ
“ถวายบังคมฝ่าา”
“เ้ามีชื่อหรือไม่?”
“กระหม่อมเซียวกังพ่ะย่ะค่ะ”
“ตามข้ามา”
ฮ่องเต้เว่ยชิงหลงและแม่ทัพเซียวกังเดินไปยังพื้นที่กว้าง ก่อนที่ฮ่องเต้เว่ยชิงหลงจะเรียกทหารเรือสามแสนนายออกมาจากมิติ ไม่นานทหารสามแสนนายนั่งคุกเข่าเคารพฮ่องเต้เว่ยชิงหลงโดยพร้อมเพรียงกัน
“แม่ทัพเซียวกัง เ้าจะมีหน้าที่พิทักษ์พื้นที่อาณาเขตทะเลและชายฝั่ง ระหว่างการสร้างเรือรบเ้าจงดูแลความสงบของเมืองที่กำลังสร้าง เ้าไปทำหน้าที่ตามที่ข้ามอบหมายเถอะ”
"พ่ะย่ะค่ะฝ่าา:
หลังจากนั้นฮ่องเต้เว่ยชิงหลงก็ไปดูนาเกลือต่อ
“ฝ่าาขั้นตอนต่อไปคือสิ่งใดพ่ะย่ะค่ะ”
“ราชเลขาจางตอนนี้น้ำเกลือได้ตกผนึกเป็เกลือแล้ว ให้ทหารทุบเกลือให้ละเอียดจากนั้นก็โกยเกลือมากองกันไว้ เพื่อให้สิ่งเจือปนถูกนำออกแล้วรอ”
“ต้องรอกี่วันหรือพ่ะย่ะค่ะ”
“สี่ถึงห้าวัน ในระหว่างนี้ให้เ้าไปทำอุปกรณ์ตักเกลือมาพร้อมกับที่หาบ”
“พ่ะย่ะค่ะฝ่าา”
ผ่านไปห้าวัน ฮ่องเต้เว่ยชิงหลงจึงให้ทหารนำเกลือไปตากซึ่งเป็ขั้นตอนสุดท้าย
“ฮ่องเต้ เกลือขาวมากมายนัก”
“พ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่ ถึงกระนั้นก็ยังไม่เพียงพอต่อราษฎรลูกจะขยายพื้นที่ทำนาเกลือเพิ่มให้เพียงพอ จากนั้นลูกก็จะแจกจ่ายเกลือเหล่านี้ให้กับราษฎรในครั้งแรก ”
หลังจากนั้นไม่กี่วันเกลือถูกส่งไปยังเมืองต่างๆทั่วแคว้นต้าเว่ย ก่อนจะเริ่มแจกจ่ายให้กับราษฎร
สิบสี่วันต่อมา…
ณ เมืองหลวงของแคว้นเซี่ยภายในท้องพระโรง
“ฝ่าาเกิดเื่ใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“มีอันใดท่านเสนาบดีถางจงฮ่วน”
“ฝ่าาแคว้นต้าเว่ยผลิตเกลือขาวได้แล้ว คุณภาพยังดีกว่าเกลือของแคว้นเซี่ยเราพ่ะย่ะค่ะ”
“จะเป็ไปได้เช่นไรที่แคว้นต้าเว่ยที่ก่อตั้งใหม่ได้ไม่นานกับสร้างเกลือขาวหายากได้ ”
“กระหม่อมได้นำเกลือขาวของแคว้นต้าเว่ยมาถวายฝ่าาด้วย โปรดทรงทอดพระเนตรพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้เซี่ยหว่านชุน ทอดพระเนตรเกลือขาวที่อยู่ถุงผ้าก่อนจะเอามือไปแตะเกลือขาวขึ้นมาชิม
“เสนาบดีถางเกลือขาวของแคว้นต้าเซี่ยมีมากน้อยเพียงใด”
“กระหม่อมมิรู้ว่าเกลือขาวมีมากน้อยเพียงใด แต่ทราบมาว่าฮ่องเต้แคว้นต้าเว่ยทรงโปรดให้นำเกลือขาวไปยังเมืองต่างๆทั่วแคว้นต้าเว่ย แล้วสั่งให้เ้าเมืองแจกจ่ายให้กับราษฎรครัวเรือนละสี่จินพ่ะย่ะค่ะ” (2 จินเท่ากับ 1 กิโลกรม)
“หากถึงขั้นแจกจ่ายให้กับราษฎรได้เช่นนี้คงมีมากมายเป็แน่มิรู้ว่าฮ่องเต้ต้าเว่ยใช้วิธีการใดถึงได้สร้างเกลือขาวออกมาได้เช่นนี้”
“ฝ่าาตามที่กระหม่อมทราบ ฮ่องเต้แคว้นต้าเว่ยมีพระชนมายุเพียงแค่หกพระชันษา คงไม่มีความสามารถเช่นนี้แน่ ผู้ผลิตเกลือขาวได้อาจเป็ผู้อื่น หากแคว้นเซี่ยสามารถนำตัวคนผู้นี้มาได้ก็จะเกิดประโยชน์อย่างมหาศาลพ่ะย่ะค่ะ”
“ความคิดของท่านเสนาบดีถางช่างยอดเยี่ยม ข้าจะมอบหมายให้ท่านเป็คนจัดการในเื่นี้”
“กระหม่อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”