ข้ามีระบบกองทัพสุดแกร่ง

    บทที่ 17

    จากนั้นก็ปล่อยน้ำทะเลเข้ามาในพื้นที่นาเกลือแล้วกักเอาไว้


    “ฝ่า๤า๿ทำเช่นไรต่อพ่ะย่ะค่ะ”


    “ราชเลขาจางจากนี้ให้รอสิบถึงยี่สิบวัน ข้าจะให้ทหารป้องกันบริเวณนี้เอาไว้”


    “พ่ะย่ะค่ะฝ่า๤า๿”


    ในระหว่างที่รอเว่ยชิงหลงจึงให้สร้างเมืองชายทะเลและสร้างท่าเรือขึ้น โดยให้ทหารช่างสองแสนนายจากมิติเป็๲ผู้สร้าง


    “เสนาบหลินเ๱ื่๵๹การหาวัสดุในการก่อสร้างเมืองให้เป็๲หน้าที่ของท่าน”


    “พ่ะย่ะค่ะฝ่า๤า๿”


    ในการมาครั้งนี้ของเว่ยชิงหลงนอกจากจะพาครอบครัวมาด้วยแล้วยังมีสองเสนาบดีและแม่ทัพอีกหนึ่งนาย 


    หลังจากนั้นการสร้างเมืองติดกับชายฝั่งและการสร้างท่าเรือก็ได้เริ่มต้นขึ้น 


     


    ครึ่งเดือนต่อมา…


    [ติ๊ง! ครบหนึ่งเดือนยินดีกับนายท่านที่ได้รับแม่ทัพผู้บัญชาการทหารเรือหนึ่งนาย]


    เว่ยชิงหลงเมื่อได้รับรางวัลจากระบบเป็๲แม่ทัพทหารเรือ ก็เรียกออกมาจากมิติ


    “ถวายบังคมฝ่า๤า๿”


    “เ๽้ามีชื่อหรือไม่?”


    “กระหม่อมเซียวกังพ่ะย่ะค่ะ”


    “ตามข้ามา”


    ฮ่องเต้เว่ยชิงหลงและแม่ทัพเซียวกังเดินไปยังพื้นที่กว้าง ก่อนที่ฮ่องเต้เว่ยชิงหลงจะเรียกทหารเรือสามแสนนายออกมาจากมิติ ไม่นานทหารสามแสนนายนั่งคุกเข่าเคารพฮ่องเต้เว่ยชิงหลงโดยพร้อมเพรียงกัน


    “แม่ทัพเซียวกัง เ๽้าจะมีหน้าที่พิทักษ์พื้นที่อาณาเขตทะเลและชายฝั่ง ระหว่างการสร้างเรือรบเ๽้าจงดูแลความสงบของเมืองที่กำลังสร้าง เ๽้าไปทำหน้าที่ตามที่ข้ามอบหมายเถอะ”


    "พ่ะย่ะค่ะฝ่า๤า๿:


     


    หลังจากนั้นฮ่องเต้เว่ยชิงหลงก็ไปดูนาเกลือต่อ


    “ฝ่า๤า๿ขั้นตอนต่อไปคือสิ่งใดพ่ะย่ะค่ะ”


    “ราชเลขาจางตอนนี้น้ำเกลือได้ตกผนึกเป็๲เกลือแล้ว ให้ทหารทุบเกลือให้ละเอียดจากนั้นก็โกยเกลือมากองกันไว้ เพื่อให้สิ่งเจือปนถูกนำออกแล้วรอ”


    “ต้องรอกี่วันหรือพ่ะย่ะค่ะ”


    “สี่ถึงห้าวัน ในระหว่างนี้ให้เ๽้าไปทำอุปกรณ์ตักเกลือมาพร้อมกับที่หาบ”


    “พ่ะย่ะค่ะฝ่า๤า๿”


     


    ผ่านไปห้าวัน ฮ่องเต้เว่ยชิงหลงจึงให้ทหารนำเกลือไปตากซึ่งเป็๲ขั้นตอนสุดท้าย


    “ฮ่องเต้ เกลือขาวมากมายนัก”


    “พ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่ ถึงกระนั้นก็ยังไม่เพียงพอต่อราษฎรลูกจะขยายพื้นที่ทำนาเกลือเพิ่มให้เพียงพอ จากนั้นลูกก็จะแจกจ่ายเกลือเหล่านี้ให้กับราษฎรในครั้งแรก ”


    หลังจากนั้นไม่กี่วันเกลือถูกส่งไปยังเมืองต่างๆทั่วแคว้นต้าเว่ย ก่อนจะเริ่มแจกจ่ายให้กับราษฎร


     


    สิบสี่วันต่อมา…


    ณ เมืองหลวงของแคว้นเซี่ยภายในท้องพระโรง


    “ฝ่า๤า๿เกิดเ๱ื่๵๹ใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”


    “มีอันใดท่านเสนาบดีถางจงฮ่วน”


    “ฝ่า๤า๿แคว้นต้าเว่ยผลิตเกลือขาวได้แล้ว คุณภาพยังดีกว่าเกลือของแคว้นเซี่ยเราพ่ะย่ะค่ะ”


    “จะเป็๲ไปได้เช่นไรที่แคว้นต้าเว่ยที่ก่อตั้งใหม่ได้ไม่นานกับสร้างเกลือขาวหายากได้ ”


    “กระหม่อมได้นำเกลือขาวของแคว้นต้าเว่ยมาถวายฝ่า๤า๿ด้วย โปรดทรงทอดพระเนตรพ่ะย่ะค่ะ”


    ฮ่องเต้เซี่ยหว่านชุน ทอดพระเนตรเกลือขาวที่อยู่ถุงผ้าก่อนจะเอามือไปแตะเกลือขาวขึ้นมาชิม


    “เสนาบดีถางเกลือขาวของแคว้นต้าเซี่ยมีมากน้อยเพียงใด”


    “กระหม่อมมิรู้ว่าเกลือขาวมีมากน้อยเพียงใด แต่ทราบมาว่าฮ่องเต้แคว้นต้าเว่ยทรงโปรดให้นำเกลือขาวไปยังเมืองต่างๆทั่วแคว้นต้าเว่ย แล้วสั่งให้เ๽้าเมืองแจกจ่ายให้กับราษฎรครัวเรือนละสี่จินพ่ะย่ะค่ะ” (2 จินเท่ากับ 1 กิโลกรม)


    “หากถึงขั้นแจกจ่ายให้กับราษฎรได้เช่นนี้คงมีมากมายเป็๲แน่มิรู้ว่าฮ่องเต้ต้าเว่ยใช้วิธีการใดถึงได้สร้างเกลือขาวออกมาได้เช่นนี้”


    “ฝ่า๤า๿ตามที่กระหม่อมทราบ ฮ่องเต้แคว้นต้าเว่ยมีพระชนมายุเพียงแค่หกพระชันษา คงไม่มีความสามารถเช่นนี้แน่ ผู้ผลิตเกลือขาวได้อาจเป็๲ผู้อื่น หากแคว้นเซี่ยสามารถนำตัวคนผู้นี้มาได้ก็จะเกิดประโยชน์อย่างมหาศาลพ่ะย่ะค่ะ”


    “ความคิดของท่านเสนาบดีถางช่างยอดเยี่ยม ข้าจะมอบหมายให้ท่านเป็๲คนจัดการในเ๱ื่๵๹นี้”


    “กระหม่อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”