บทที่ 18 คุณต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะ
“คุณไปขอของจากคนอื่นอีกแล้วใช่ไหม?”
เมื่อได้ยินคำพูดของสวีเจีย สีหน้าของจางอวี้ก็บึ้งตึงทันที
“อะไรคือ ‘อีกแล้ว’ เธอให้ฉันเองต่างหาก”
เมื่อเห็นสีหน้าของจางอวี้เป็แบบนี้ สวีเจียสูดหายใจลึก ๆ แล้วพูดว่า “ผมให้เงินคุณยี่สิบหยวนแล้ว ไปหาหมอที่โรงพยาบาลดูสิ ถ้าเงินไม่พอก็บอกผม ผมบอกคุณกี่ครั้งแล้วว่าคุณกินของเผ็ดไม่ได้ ก็กินให้น้อยลงหรือไม่ต้องกินเลย หน้าคุณบวมขนาดนี้ ดูเหมือนอะไร”
“คุณคิดว่าฉันดูน่าเกลียดงั้นเหรอ หรือคิดว่าฉันน่าอับอาย” จางอวี้โมโหขึ้นมาทันที
เสียงทะเลาะกันดังมาจากในห้อง
เจียงเยว่เพิ่งกลับมาถึงบ้าน ก็ได้ยินเสียงทะเลาะกันดังมาจากทางนั้น เธอไม่สนใจ แล้วเดินกลับเข้าห้อง
ลู่อวี้กำลังนั่งอยู่บนโซฟา
“ภรรยา”
เมื่อได้ยินเสียงของลู่อวี้ เจียงเยว่ก็มองไปที่เขา
ลู่อวี้จูงมือเจียงเยว่ แล้วอุ้มเธอมานั่งบนตักของเขา
“คุณมีอะไรจะบอกฉันเหรอ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ ลู่อวี้ก็พยักหน้า
“พรุ่งนี้ผมต้องออกไปปฏิบัติภารกิจ ตอนนี้ยังบอกไม่ได้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่”
สายตาของลู่อวี้จ้องมองเจียงเยว่
ก่อนหน้านี้เมื่อเธอมา เขาก็ออกไปปฏิบัติภารกิจ เธอโกรธมาก คราวนี้เขาต้องออกไปปฏิบัติภารกิจอีก จากไปนานแบบนี้ เขากลัวว่าเธอจะโกรธอีก
“คุณต้องระวังตัวให้มากเมื่ออยู่ข้างนอก ไม่ต้องเป็ห่วงฉัน” เจียงเยว่มองดูลู่อวี้ “คุณต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะ”
เจียงเยว่รู้ว่าเขามีหน้าที่ของเขา เขาต้องปกป้องบ้านเมืองและประเทศชาติ คุ้มครองความปลอดภัยของประชาชน เธอไม่อาจเป็ภาระให้เขา ยิ่งไม่ควรบ่นว่าเขา แต่เธอหวังว่าเขาจะกลับมาอย่างปลอดภัย
เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ ลู่อวี้ก็กุมมือของเจียงเยว่แน่น “ผมจะต้องกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน”
เจียงเยว่ได้ยินคำพูดของลู่อวี้ สายตาจ้องมองที่ลู่อวี้อย่างแน่วแน่
“คุณต้องทำตามที่พูด ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ยกโทษให้คุณเด็ดขาด”
“ผมจะทำตามที่พูดแน่นอน”
ลู่อวี้มองดูเจียงเยว่พลางรับรอง เขาจะต้องปลอดภัย จะต้องมีชีวิตกลับมาพบเธอแน่นอน
“ในลิ้นชักตู้เสื้อผ้ามีสมุดบัญชีเงินฝาก ถ้าคุณอยากซื้ออะไร ก็ไปเอาสมุดบัญชีไปถอนเงิน อยากกินอะไรก็กิน อย่าประหยัดเลย”
“ฉันยังมีเงินอยู่” เธอเอาสมุดบัญชีออกมาด้วย และในตัวเธอก็ยังมีเงินอยู่สองสามร้อยหยวน เงินที่ลู่อวี้ให้เธอก่อนหน้านี้ ก็ยังเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้า เธอไม่ได้เอาไป
ลู่อวี้กำลังจะพูดอยู่พอดี เมื่อเห็นนาฬิกาข้อมือที่เจียงเยว่สวมอยู่ ดวงตาของเขาก็เป็ประกายขึ้นมาทันที นี่ไม่ใช่นาฬิกาที่เขาซื้อให้ภรรยาหรอกหรือ?
ก่อนหน้านี้ภรรยาไม่เคยสวมมันเลย แต่วันนี้กลับสวมขึ้นมา
ลู่อวี้จับมือของเจียงเยว่เข้ามาใกล้ ๆ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายิ่งกว้างขึ้น
ที่บ้านผู้กองเซียว
สีหน้าของหวงหรูซื่อยังคงดูไม่ค่อยดีนัก
เซียวอี๋เอ่ยปากปลอบโยนหวงหรูซื่อ
“ป้า อย่าโกรธจนทำร้ายตัวเองนะคะ”
“ผู้กองลู่คนนั้นก็ไม่รู้ว่ามีสายตาอะไร ถึงได้ชอบผู้หญิงแบบนี้”
“เจียงเยว่คนนั้นนอกจากหน้าตาแล้ว ยังมีอะไรดีอีกล่ะ?”
สายตาของหวงหรูซื่อมองไปที่เซียวอี๋อีกครั้ง หลานสาวของสามีคนนี้ ทั้งหน้าตาและความสามารถก็มีครบ ตอนนี้ยังเป็คนที่โดดเด่นที่สุดในคณะศิลปินอีกด้วย ลู่อวี้นี่สมองคงมีปัญหาจริง ๆ
ก่อนหน้านี้เธอกับผู้กองเซียวคิดจะแนะนำเซียวอี๋ให้กับลู่อวี้ แต่ไม่คิดว่าลู่อวี้จะบอกว่าได้หมั้นหมายไว้แล้ว
ตอนแรกพวกเธอก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่
ผู้นำคนอื่น ๆ ก็แนะนำคู่ให้กับลู่อวี้ แต่ลู่อวี้ปฏิเสธทั้งหมด
ต่อมาพวกเขาก็ล้มเลิกความคิดนี้
เมื่อลู่อวี้ยื่นรายงานการแต่งงาน เธอรู้สึกอยากรู้อยากเห็น อยากทราบว่าภรรยาของลู่อวี้เป็ใคร แต่รู้เพียงแค่ว่าเป็คนจากเมืองหลวง
รอจนกระทั่งเจียงเยว่มาที่บ้านพักทหาร และสร้างความไม่พอใจให้กับทุกคนที่นั่น
ภายหลังได้ยินมาว่า เจียงเยว่เป็ลูกสาวของนายทุน
ดูเหมือนจะเป็เช่นนั้นจริง ๆ
เมื่อไม่กี่วันก่อนได้ยินว่าเธอใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่าย ก่อนหน้านี้ก็สร้างความวุ่นวายต่าง ๆ นอกจากลูกสาวนายทุนแล้ว จะเป็ใครไปได้อีก?
เซียวอี๋ก้มหน้าลง มือของเธอกำแน่นเป็กำปั้น
เมื่อลู่อวี้ปฏิเสธการแนะนำคู่กับเธอ เธอรู้สึกเสียใจมาก
ต่อมาเมื่อลู่อวี้ยื่นรายงานการแต่งงาน เธอถึงกับร้องไห้ออกมา เธออยากรู้มาตลอดว่าใครกันที่ได้แต่งงานกับลู่อวี้
ก่อนหน้านี้ตอนที่เจียงเยว่มา เธอออกไปแสดงกับคณะ จึงไม่ได้พบเจียงเยว่ตัวจริง แต่ภายหลังได้ยินเื่ราวบางอย่างเกี่ยวกับเจียงเยว่
ตอนนี้เมื่อได้เห็นเจียงเยว่ เธอรู้สึกว่าเจียงเยว่กับผู้กองลู่ไม่เหมาะสมกัน เจียงเยว่สวยก็จริง แต่ทำตัววุ่นวายแบบนี้ จะนำความยุ่งยากมาให้ผู้กองลู่ และส่งผลกระทบต่ออนาคตของเขา
ก่อนหน้านี้เธอยังได้ยินมาว่า เจียงเยว่จะหย่ากับผู้กองลู่
แต่ไม่กี่วันมานี้ ก็ได้ยินว่าพวกเขาคืนดีกันแล้ว
“เจียงเยว่คนนี้มีที่มาอย่างไรกันแน่ ฉันถามคนมาหลายคนแล้ว ก็ยังไม่รู้” หวงหรูซื่อพูดอย่างไม่พอใจ เธอจะต้องหาคนมาถามอีก ดูซิว่าเจียงเยว่คนนี้เป็ใครกันแน่ ทำตัวไม่เคารพใครแบบนี้ บ้านพักทหารมีคนแบบเจียงเยว่ ทำให้บ้านพักดูไม่เป็ระเบียบมากขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนกลางคืนหลังอาบน้ำเสร็จ เจียงเยว่ก็รู้สึกว่าท้องของเธอเริ่มปวด
เจียงเยว่นึกขึ้นได้ว่า เธอมีประจำเดือนใน่นี้พอดี
เธอรีบวิ่งเข้าห้องนอน เปิดกระเป๋าเดินทาง หยิบผ้าฝ้ายที่เย็บไว้ออกมา
ตอนนี้ยังไม่มีผ้าอนามัย ผ้าฝ้ายพวกนี้คือสิ่งที่ย่าเย็บให้เธอ มีอยู่หนึ่งห่อใหญ่ พวกนี้พอใช้ได้สองถึงสามเดือน
เจียงเยว่ถือผ้าฝ้ายแล้วเข้าห้องน้ำอีกครั้ง
“ภรรยา คุณเป็อะไร?”
ลู่อวี้ถามด้วยความห่วงใย
เจียงเยว่หน้าแดงและพูดว่า
“ประจำเดือนของฉันกำลังจะมา”
ประจำเดือนจะมา? อะไรจะมา?
ลู่อวี้งงไปครู่หนึ่ง สักพักจึงเข้าใจ
เขาไม่ได้พูดอะไร แต่เดินไปที่ห้องหนังสือ และหยิบกระเป๋าน้ำร้อนออกมาจากตู้
ลู่อวี้เติมน้ำร้อนลงในกระเป๋าน้ำร้อน ปิดฝาให้แน่น แล้วยื่นให้เจียงเยว่
“เอาอันนี้วางไว้บนท้อง มันจะอุ่นขึ้นมาก”
เจียงเยว่ประหลาดใจเมื่อเห็นกระเป๋าน้ำร้อน
เจียงเยว่กำลังจะพูดขอบคุณ แต่แล้วก็เห็นลู่อวี้หยิบน้ำตาลทรายแดงก้อนหนึ่งออกมาจากตู้ในห้องนั่งเล่น เขาใส่มันลงในถ้วยกระเบื้องเคลือบ เทน้ำลงไป คนสักครู่แล้วยื่นส่งให้
เขาเป็ผู้ชายตรง ๆ แบบนี้ แต่กลับรู้เื่พวกนี้ด้วย แถมยังทำเป็อีก
“ขอบคุณ”
เจียงเยว่มองดูน้ำตาลทรายแดงแก้วนี้ หลังจากดื่มน้ำตาลทรายแดงแล้ว เธอก็กอดกระเป๋าน้ำร้อนไว้ รู้สึกว่าอาการปวดท้องหายไปในทันที
10K
