จนกระทั่งในชั่วโมงต่อมาสัตว์อสูรระดับหนึ่งที่ออกมาทั้งหมดจำนวนห้าสิบตัวเฟยหลงสามารถกำจัดสัตว์อสูรได้เพียงแค่สามสิบกว่าตัวก่อนที่เขาจะถูกส่งตัวออกมาเพราะพลังเวทในตัวของเฟยหลงนั้นหมดลงเขายังคงใช้พลังยุทธ์ต่อสู้ต่อจนในที่สุดพลังปราณของเขาก็หมดลงไปเช่นกัน ทำให้เขาถูกสัตว์อสูรเข้าโจมตีก่อนที่จะถูกส่งตัวกลับออกมา
เฟยหลงหันไปมองรอบๆ เขาพบว่าการทดสอบนั้นยังไม่สิ้นสุด พวกจ้าวเฟย หวนอู่และหยวนฉู่รีบวิ่งไปหาเฟยหลงอย่างรวดเร็ว
“เฟยหลงเ้าได้ลำดับที่สองเ้ารู้ตัวไหม พวกเราเองก็อยู่ในสิบลำดับแรก พวกเราทำได้แล้วเฟยหลง”ทั้งสี่ไม่สนใจผู้คนที่อยู่โดยรอบพวกเขาต่างะโกอดกันอย่างมีความสุขโดยไม่สนใจผู้ที่ได้ลำดับที่หนึ่งที่ออกมาหลังจากที่เฟยหลงออกมาได้ไม่นานเลยแม้แต่น้อย โดบผู้ที่สามารถคว้าลำดับที่หนึ่งในการทดสอบในครั้งนี้ไปคือโหลวต้า ซึ่งเมื่อครั้งก่อนเขาเองก็ได้ลำดับที่หนึ่งเช่นกันส่วนลำดับที่สองของครั้งก่อนกลับตกไปอยู่ในลำดับที่สี่แทน
โดยที่มีเฟยหลงและเพื่อนๆ สอดแทรกเข้ามาเป็สิบลำดับแรกถึงสี่คน ทำให้สิบลำดับที่ได้ในการทดสอบในครั้งก่อนๆ พากันหลุดจากสิบลำดับแรกไปถึงสี่คนด้วยกัน
ในที่สุดการทดสอบรอบสุดท้ายก็ได้สิ้นสุดลงผู้าุโอู่หลงจื่อได้ประกาศรายชื่อผู้ชนะทั้งหมดออกมาพร้อมกับให้ผู้ทดสอบทุกคนสามารถไปรับรางวัลของพวกเขาได้ในวันต่อมาส่วนผู้าุโหลายสิบคนที่มาเฝ้ารอดู พวกเขาได้เห็นภาพที่ศิษย์ของสถาบันฟ้าครามแต่ละคนต่อสู้พวกเขาแต่ละคนสามารถรับศิษย์สายในไปเป็ลูกศิษย์ในรอบสุดท้ายนี้มีผู้ที่ถูกคัดเลือกไปเป็ลูกศิษย์ของผู้าุโถึงสามสิบคน
เหล่าผู้ที่ถูกเลือกต่างพากันยินดีส่วนพวกที่ไม่ถูกเลือกก็ต้องแสดงฝีมือในครั้งต่อไป เฟยหลงและเพื่อน ๆ ต่างถูกอาจารย์ของพวกเขารับตัวกลับไปหลังจากเสร็จสิ้นการประกาศผลอย่างเป็ทางการผู้อำนวยการสถาบันพร้อมกับผู้าุโที่หนึ่งและผู้าุโที่สองต่างยิ้มไม่หุบเมื่อทราบผลการทดสอบว่าศิษย์ของพวกเขาติดลำดับหนึ่งในสิบคนสุดท้าย
หลังจากนี้หนึ่งอาทิตย์พวกเขาทั้งหนึ่งร้อยคนจะถูกส่งตัวไปฝึกฝนยังดินแดนแห่งเวทของสถาบันซึ่งมันจะสามารถช่วยให้พวกเขาทั้งหลายเติบโตขึ้นได้อย่างรวดเร็ว
เฟยหลงที่ถูกอาจารย์ของเขาพาตัวกลับมาพร้อมๆ กับเพื่อนๆของเขานั้นต่างรู้สึกสงสัยว่าเหตุใดอาจารย์ของพวกเขาจึงรีบพาพวกเขากลับมาทั้ง ๆที่คนอื่น ๆ ยังอยู่ที่นั่นแต่พวกเขาเองก็ไม่กล้าที่จะถามอาจารย์ของพวกเขาเมื่อกลับมาถึงที่พัก
“ท่านอาจารย์ศิษย์อยากจะทราบว่าดินแดนแห่งเวทมันเป็สถานที่ยังไงแล้วศิษย์ต้องทำอย่างไรบ้างเมื่อไปถึงที่นั่น?”เฟยหลงถามอาจารย์ของเขาทันทีเมื่อกลับถึงที่พัก
“ดินแดนแห่งเวทคือสถานที่ที่บรรพบุรุษของเราสร้างเอาไว้ให้คนรุ่นหลังภายในดินแดนแห่งเวทนั้นพวกเ้าจะสามารถเข้าใจถึงพลังเวทที่อยู่รอบๆ ตัวได้ง่ายกว่าโอกาสที่พวกเ้าจะพัฒนาพลังเวทของพวกเ้าให้ดียิ่งขึ้นนั้นเกิดขึ้นได้ง่ายมาก”
“ดินแดนแห่งเวทถูกแบ่งตามธาตุต่างๆ โดยแต่ละสถานที่นั้นจะแบ่งแยกตามธาตุที่พวกเ้าสามารถััได้ข้าจะแนะนำให้เ้าเมื่อไปถึงดินแดนแห่งเวทให้เ้าไปยังดินแดนของธาตุสายฟ้าและดินแดนของธาตุมิติก่อนเพราะเ้ามีเวลาเพียงแค่หนึ่งเดือนที่จะอยู่ที่นั่นหากเ้าสามารถเข้าใจสองธาตุนี้ได้ มันจะเป็ประโยชน์อย่างมหาศาลกับเ้าเลยทีเดียวส่วนธาตุไฟและธาตุอื่นๆเมื่อเ้าเขาใจธาตุมิติและธาตุสายฟ้าได้อย่างทะลุปรุโปร่งแล้วเ้าค่อยไปศึกษาทีหลังจะดีที่สุดสำหรับตัวเ้า”
“ขอรับท่านอาจารย์ศิษย์จะทำตามที่อาจารย์สั่ง”
“เ้ามีเวลาเตรียมตัวก่อนออกเดินทางหนึ่งอาทิตย์ตอนนี้เ้ากลับไปพักผ่อนก่อนแล้ววันพรุ่งนี้อาจารย์จะสอนเ้าเองว่าจะสามารถฝึกฝนในดินแดนแห่งเวทนั้นอย่างไร”
“ขอรับท่านอาจารย์”
หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์เฟยหลงและเพื่อนๆ ของเขาแทบจะไม่เจอกันเลยเพราะพวกเขาทั้งสี่ต่างถูกอาจารย์ของพวกเขาสั่งสอนตลอดทั้งเจ็ดวัน
จนกระทั่งวันที่พวกเขาทั้งหนึ่งร้อยคนต้องเดินทางไปยังดินแดนแห่งเวทมาถึง
ทั้งหนึ่งร้อยคนมารวมตัวอยู่ที่ลานกลางแจ้งหน้าสถาบันฟ้าครามเพียงไม่นานมีเรือบินแล่นมารับพวกเขาทั้งหนึ่งร้อยคนให้ขึ้นไปบนเรือบินทั้งศิษย์ที่ผ่านการคัดเลือกและผู้าุโที่ร่วมเดินทางทั้งหมดใช้เวลากว่าครึ่งวันในการเดินทางไปยังดินแดนแห่งเวทซึ่งดินแดนแห่งนี้เรียกได้ว่าเป็์ของเหล่านักเวททั้งหลายเลยก็ว่าได้
“พวกเ้าทั้งหมดมีเวลาเพียงแค่หนึ่งเดือนที่จะสามารถฝึกฝนอยู่ในสถานที่แห่งนี้ได้หากพ้นระยะเวลาหนึ่งเดือนพวกเ้าจะถูกส่งตัวออกมาอยู่ด้านนอกดินแดนแห่งเวทนี้ทันทีเพราะฉะนั้นพวกเ้าจะต้องฝึกฝนในดินแดนประจำธาตุในร่างกายของเ้าจึงจะดีที่สุด เพราะพวกเ้าสามารถเข้าดินแดนแห่งนี้ได้เพียงครั้งเดียวตลอดชั่วชีวิตของพวกเ้าดังนั้นจงตั้งใจฝึกฝน”ผู้าุโอู่หลงจื่อ อธิบายให้กับศิษย์สายในที่ผ่านการทดสอบทั้งหนึ่งร้อยคนให้เข้าใจ
เมื่อทุกคนได้ฟังคำอธิบายเสร็จเรียบร้อยเหล่าผู้าุโจำนวนกว่ายี่สิบคนที่เดินทางร่วมมาด้วยในครั้งนี้เริ่มทำการร่ายเวทในทันทีหลังจากนั้นเพียงสิบนาทีประตูดินแดนแห่งเวทจึงค่อยๆ เปิดออก
“พวกเ้ารีบเข้าไปก่อนที่ประตูจะปิดหากพวกเ้าเข้าไปยังดินแดนแห่งเวทแล้วจงจำไว้ว่าพวกเ้าจะถูกส่งตัวออกมาภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนหลังจากนี้ฉะนั้นพวกเ้าจงใช้เวลาทุกนาทีให้คุ้มค่าที่สุด”
เหล่าศิษย์สายในทั้งหนึ่งร้อยคนที่ผ่านการทดสอบพุ่งทะยานเข้าไปยังดินแดนแห่งเวทในทันทีเพียงไม่กี่นาทีพวกเขาทั้งหนึ่งร้อยคนก็ไปอยู่ยังดินแดนแห่งเวทเรียบร้อยแล้วหลังจากที่ประตูดินแดนนแห่งเวทปิดตัวลงทุก ๆ คนพลันมองไปยังทิศทางต่าง ๆที่พวกเขาได้เห็นอยู่เบื้องหน้า ทิศเหนือพวกเขาจะเห็นเป็ผืนดินกว้างใหญ่ หลากหลายสีสันพาดผ่านตลอดเวลานั่นหมายความว่าทางทิศเหนือนั้นเป็ที่สำหรับฝึกฝนพลังธาตุดินโดยเฉพาะ
ทิศใต้เป็ดินแดนที่มีสีแดงส่องสว่างอยู่ตลอดเวลาพวกเขาสันนิฐานว่าน่าจะเป็ดินแดนแห่งเปลวเพลิงส่วนทิศตะวันออกนั้นมีเมฆฝนอยู่ทั่ว คาดว่าน่าจะเป็ดินแดนของธาตุน้ำทิศตะวันตกนั้นมองเห็นเป็พายุลูกใหญ่อยู่ไกล ๆ นั่นเป็ดินแดนของธาตุลม ส่วนดินแดนของธาตุสายฟ้าและมิตินั้นเฟยหลงพยายามจ้องมองไปยังทิศต่างๆ แต่ก็ไม่อาจจะพบเห็นจุดกำเนิดของธาตุทั้งสองได้เลยแม้แต่น้อย