"วันที่สามเเล้วซินะ เย็นนี้เราคงถึงเมืองนักผจญภัย" ชายหนุ่มกล่าวกับตัวเอง ร่างกายเขาตอนนี้ปวดเมื่อยจากการเดินทางไกลตลอด 3 วัน ถึงม้าที่ใช้ลากจะมีอุปกรณ์เวทย์ที่ช่วยลดความเหนื่อย อีกทั้งรถม้ายังเป็อุปกรณ์เวทย์ที่สามารถลดแรงกระเเทกได้ แต่เด็กหนุ่มก็ยังเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางอย่างเห็นได้ชัด
หลังจากที่อัลได้รู้เื่ชาติก่อนของตน ทำให้เค้าตัดสินใจออกเดินทาง แต่ก่อนหน้านั้น เขาใช้เวลาหลายวันเพื่อทำความเข้าใจความสามารถของเขา ในโลกใบนี้เวทย์มนต์และการต่อสู้เป็ส่วนหนึ่งของชีวิต โรงเรียนเลือกที่จะสอน พื้นฐานเวทย์ และหลักการใช้อาวุธเบื้องต้น มากกว่าการสอนคณิตศาสตร์ หรือ วิทยาศาสตร์ เวทย์ที่สอนกันในโรงเรียนนั้นแบ่งเป็มี 7 ประเภท คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ แสง มืด และเวทย์อำนวยความสะดวก โดย 6 เวทย์แรกนั้น มีการแบ่งระดับชัดเจน ั้แ่ 1-10 เด็กทุกๆคนในที่ได้เรียนจะต้องผ่านเวทย์ทั้งหมด และหลักการใช้อาวุธเบื้องต้น ในระดับ 1 จึงจะถือว่าผ่านเกณฑ์ขั้นพื้นฐาน ส่วนใครสนใจด้านไหนต่อก็ต้องไปต่อที่สถาบันเฉพาะทางกันเอง คนที่ฝึกฝนเวทย์ได้ถึงระดับ 3 ก็สามารถขอใบรับรองการเป็นายพรานได้แล้ว ใครที่สามารถใช้เวทย์ระดับ 5 ได้จะสามารถสมัครเป็ทหารของอาณาจักร หรือขอใบอนุญาติออกล่าสัตว์เวทย์มนต์ได้ ใครที่สามารถฝึกฝนเวทย์ได้ถึงระดับ 7 จะสามารถเป็อาจารย์สอนในด้านนั้นๆได้ ส่วนระดับ 10 ว่ากันว่ามีแต่แค่ไม่กี่คนที่ไปถึง ส่วนใหญ่ก็จะเป็ผู้กล้าในตำนาน หรือไม่ก็เป็นักปราชชั้นสูง ของอัลนั้น มีเวทย์และพื้นฐานอาวุธระยะไกลอยู่ที่ขั้น 1 ด้วยความที่เขาตั้งใจจะเป็นักแปรธาตุ เขาจึงเลือกที่จะเรียนเวทย์เพิ่มเติม เพียงแค่ 2 อย่างในหมวดเวทย์อำนวยความสะดวก คือเวทย์เร่งปฎิกิริยาระดับ 5 และเวทย์หน่วงปฎิกิริยาระดับ 3 เท่านั้น เพราะว่าเกณฑ์ขั้นต่ำในการสอบคัดเลือกของสมาคมเล่นเเร่แปรธาตุคือ ผ่านการศึกษาขั้นพื้นฐาน และมีเวทย์เร่งและหน่วงปฎิกิริยาระดับ 3
"ไฟจงติด" อัลกล่าวพร้อมกับเกิดลูกบอลไฟเล็กๆขึ้นบนมือของเขา
เงื่อนไขในการผ่านระดับ 1 ก็คือการสามารถเรียกเเละคงสภาพเวทย์นั้นๆ ได้ 1 นาที
"ถ้าเป็อย่างในนิยายที่เคยอ่านมา ผู้ที่ได้เกิดใหม่ในต่างโลก น่าจะมีพลังพิเศษนี่" อัลได้เเต่คิดพร้อมมองไปที่ลูกไฟเล็กๆบนฝ่ามือ ที่แทบไม่ต่างอะไรกับตอนที่เขาสอบผ่านระดับ 1
"ไฟเอ๋ย จงยืดออก" อัลร่ายคำสั่งพร้อมทั้งเพ่งสมาธิ เปลวไฟมาการเคลื่อนไหวนิดหน่อย แต่ก็กลับมากลมเหมือนเดิม
"เฮ้อ!! ไม่เห็นมีอะไรต่างเลย เวทย์พื้นฐานเราก็ยังคงระดับ 1 เหมือนเดิม"
เงื่อนไขในการขึ้นระดับ 2 ของเวทย์ไฟนั้น คือการที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างง่ายๆให้บอลไฟที่เรียกมาได้
"นายก็จะไปเป็นักผจญภัยเหรอ" เสียงชายหนุ่มร่างใหญ่ที่นั่งพิงดาบขนาดมหึมาของเขาเอ่ยถาม ทำให้อัลหลุดออกจากห้วงความคิด
"ใช่ครับ ผมชื่ออัลครับ กำลังจะไปสอบ เอ่อ คุณ..."
"ชั้นเอ็ดก้า กำลังจะไปสอบเหมือนกัน มีพื้นฐานดาบใหญ่ระดับ 4 กับเวทย์ความมืดระดับ 3 เคยเป็นายพรานมาก่อน นายละ"
"ผมมี เร่งปฏิกิริยาระดับ 5 กับ หน่วงปฏิกิริยาระดับ 3 ครับ เคยเป็นักแปรธาตุมาก่อน" อัลกล่าวออกมาอย่างเขินๆ
"แล้วเวทย์โจมตีละ อย่าบอกนะว่าระดับ 1 หมดเลย แล้วนักแปรธาตุจะมาเป็นักผจญภัยเนี้ยนะ ฮ่าๆๆๆ" เอ็ดก้าหัวเราะดังลั่น พร้อมทั้งยื่นมือไปตบไหล่อัล
"ถึงประตูเมืองเเล้ว ทุกคนเตรียมเอกสารขอเข้าเมืองให้เรียบร้อยด้วย" เสียงะโจะคนขับรถม้า หยุดเสียงหัวเราะของเอ็ดก้า ทุกคนในรถก้มตัวไปหาเอกสารโดยอัตโนมัติ
"หวังว่านายจะสอบผ่านนะ นักแปรธาตุอัล ไว้ถ้ามีภารกิจหาสมุนไพรชั้นจะไปชวนนายนะ" เอ็ดก้าพูดพร้อมทั้งโบกมือให้อัล หลังจากตรวจเอกสารผ่าน มันเป็คำพูดที่เหมือนคำอวยพรของเพื่อนใหม่ แต่กลับแฝงไว้ด้วยการดูถูก
อัลยื่นเอกสารเสร็จเรียบร้อย ขณะนี้ตรงหน้าของเขาคือเมืองนักผจญภัย ผู้คนแตกต่างจากเมืองแห่งการศึกษาที่เขาจากมาอย่างมาก ทั้งชุดเกราะแปลกๆ อาวุธแปลกๆ ร้านขายของแปลกๆ เหล่านักผจญภัยที่ลากรถเข็นใส่ชิ้นส่วนของสัตว์ที่ต้องล่าในภารกิจ
"รู้สึกตื่นเต้นละแล้วซิ" ชายหนุ่มคิดขณะที่กำหมัดเเน่น หลังจากบิดตัวเพื่อบรรเทาอาการปวดเมื่อย