ร่างที่าเ็สาหัสและเปียกโชกไปด้วยเืก้าวได้ก้าวเดินเข้ามาด้วยท่าทางอันทุลักทุเล การ์เดี้ยนทั้งสองคนกระชับปืนยาวในมือแน่น นิ้วมือเตรียมที่จะเหนี่ยวไก ทั้งสองถึงเห็นเขาาเ็แบบนั่นแต่สถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้ถือว่าเป็สิ่งที่แปลกประหลาด ทำไมถึงมีอาชญากรคนเดียวที่เหลือรอด ทั้งๆที่40คนที่เหลือนั่นถูกกวาดล้างจนสิ้น
"ชะ..ช่วยด้วยท่านผู้คุม อยู่ดีๆภาพที่มองเห็นก็มืดมิด แล้วพอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมารอบๆบริเวณก็กลายเป็เศษซากไปทั้งหมดแล้วแถมร่างกายตอนนี้ก็ยังเ็ปเป็อย่างมาก"
ไครเซอก้าวเดินออกมาจนถึงหน้าประตู แสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาได้ทำให้เห็นถึงสภาพอันาเ็ที่สาหัสนั่น ใบหน้าที่ซีดเผือดและร่างกายที่ถูกชะโลมไปด้วยเื าแฉีกขาดมากมายได้สร้างความตกตะลึงให้กับพวกเขาทั้งสอง ขณะนั่นมีผู้คุมคนนึงที่เห็นถึงใบหน้าและสัญลักษณ์ตัวเลขตรงบริเวณอกเสื้อ
"นี่มันเ้าหนุ่มที่โดนอาชญากรคนอื่นๆลุมทำร้ายอยู่บ่อยๆ"
"เป็นักโทษหลายเลข471จริงๆ เขายังมีชีวิตอยู่ รีบเข้ามาช่วยเหลือเขาเร็วเข้า!!"
ผู้คุมคนนึงเมื่อเห็นใบหน้าของชายหนุ่มก็รีบเข้ามาประคองเขาอย่างรวดเร็ว อาชญากรหมายเลข471นั่น เป็ที่รู้กันดีถึงเื่ราวที่ได้เกิดขึ้นกับเขา ชายหนุ่มที่มีชื่อว่าไครเซอผู้นี้เป็เพียงแค่แพะรับบาปผู้นึงเท่านั้น ทั้งหัวหน้าผู้คุม ทั้งการ์เดี้ยนคนอื่นๆก็รับรู้ถึงสิ่งที่ได้เกิดขึ้นกับชายหนุ่มผู้นี้ ถึงในใจจะนึกสงสารและเวทนามากเพียงใดก็ตาม แต่ทว่าก็ไม่มีใครที่จะกล้าพูดมันออกมาเลยแม้แต่คนเดียว อิทธิพลของผู้ว่าการเมืองแอลและครอบครัวของเขานั่นยิ่งกว่าเป็อย่างมาก อาจจะทัดเทียมได้กับสาขาย่อยสมาพันธ์การ์เดี้ยนของเมืองแอลเลยก็เป็ได้
"อึก? ขอบคุณท่านผู้คุมทั้งสอง"
ไครเซอหมดสติลงท่ามกลางสายตาของพวกเขา ร่างกายที่อาบไปด้วยเืเริ่มที่จะร่วงหล่นลงสู่ผืนปูนที่แข็งกระด่าง
"หะ..เห้ย?!! อย่าเพิ่งตาย"
ผู้คุมคนนึงรีบยื่นมือออกไปประคองอย่างเบามือพร้อมกับอุ้มร่างและวิ่งไปยังทิศทางนึงอย่างรวดเร็ว เขาตอนนี้จะต้องนำร่างที่ไร้สตินี้ไปยังห้องพยาบาลที่ล้ำสมัยมากที่สุดในคุก ถ้าพยานและผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวเกิดตายขึ้นมา สถานการณ์ลึกลับที่เกิดขึ้นคงจะเป็เื่ราวปริศนาไปอย่างแน่นอน ส่วนอีกคนนึงก็พูดไปยังสายรัดข้อมือสีเงินของตน มันคือสายรัดข้อมูลที่ล้ำยุคล้ำสมัย มันคือเทคโนโลยีที่เอาไว้ใช้ติดต่อสื่อสารหรือยืนยันตัวตนต่างๆ ถือเป็สิ่งที่ทุกคนในยุคสมัยจักรวาลแห่งนี้ต้องมีมัน
"เหตุร้าย!! เหตุร้าย!! ห้องขังลำดับที่10 ตอนนี้เกิดการสังหารหมู่ขึ้น มีผู้รอดชีวิตเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น อาชญากรหมายเลข471บอกว่ามีสัตว์ประหลาดเข้ามาทำร้ายพวกเขา..!!"
เสียงสัญญาณแจ้งเตือนเริ่มส่งไปยังผู้คุมคนอื่นๆซึ่งนั่นรวมถึงหัวหน้าผู้คุมคุกด้วย ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนได้ดังออกไป เสียงสัญญาณเตือนที่ดังก้องก็ได้กระจายไปทั่วทั้งคุกสภาเมือง อาชญากรที่อยู่ในห้องขังอื่นๆล้วนแล้วแต่ตื่นใกันยกใหญ่ หรือว่ากำลังมีเหตุการณ์ที่อาชญากรได้หลบหนีกันนะ
"บ้าไปแล้ว สถานการณ์ที่มัน?!!"
เพียงพริบตาเดียวผู้คุมทั้งหมดไม่ว่าจะใครคนไหนรีบรุดหน้าเข้ามากันอย่างตื่นตระหนัก
"เร็วเข้า หน่วยตรวจสอบเดินเข้าไปดู แล้วเริ่มเปิดใช้เครื่องจำลองประมวลผลสิ่งที่ได้เกิดขึ้นก่อนหน้านั่น ตรวจสอบสิ่งผิดปกติที่อยู่ในห้องขังแห่งนี้ทันที..!!"
บริเวณห้องขังขนาดใหญ่ของหมายเลขสิบก็เต็มไปด้วยการ์เดี้ยนหลายสิบคน พวกเขาเป็ผู้เชียวชาญนักสู้แห่งดวงดาวทั้งสิ้น แต่ละคนยกปืนลำแสงลำยาวสาดส่องไปยังรอบๆ มีบางคนเริ่มที่จะตรวจสอบถึงการลงมือที่โหดร้ายเช่นนี้ พวกเขาจ้องมองไปยังรอบๆราวกับกำลังเริ่มทำบางสิ่ง ถ้าจะมองให้ดีตรงบริเวณดวงตาของเขานั่นมีสิ่งประดิษฐ์ที่คล้ายคลึงกับแว่นตาและยืนออกมาจากดวงตาข้างนึง มันคืออุปกรณ์ที่ไว้ใช้ตรวจสอบสิ่งต่างๆที่หน้าจอแสดงผลนั่นตรวจจับได้ เมื่อม่านตามองผ่านไปยังเทคโนโลยีนี้พวกเขาจะรับรู้ได้ถึงการลงมือต่างๆที่เกิดขึ้น เหมือนเป็ระบบการคาดคะเนและจำลองถึงสถานการณ์ทั้งหมดที่ได้เกิดขึ้นก่อนหน้า อัตราความคาดคะเนของมันนั่นแม่นยำสูงถึง90% ถือเป็อุปกรณ์ที่ใช้ช่วยเหลือหรือตรวจสอบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั่นได้อย่างสมบูรณ์
แต่เทคโนโลยีนี้ก็มีผลเสียเช่นเดียวกัน เพราะมันสามารถใช้งานได้เพียงแค่ครึ่งวันหลังจากที่พื้นที่แห่งนั่นเกิดสิ่งผิดปกติขึ้นแล้ว
ปี๊บ! ปี๊บ! ปี๊บ! ............
เครื่องจำลองประมวลผลเริ่มคาดคะเนถึงเหตุการณ์ของการลงมือที่เกิดขึ้น ภาพต่างๆเริ่มแสดงเป็ภาพโฮโลแกรมสามมิติ ภาพที่ปรากฏขึ้นมาคือร่างเงาร่างนึงที่ไล่ฆ่าสังหารอาชญากรอย่างบ้าคลั่ง แต่ทว่าทั้งใบหน้ารวมถึงรูปลักษณ์ของมันนั่นไม่สามารถที่จะระบุได้เลยซักนิดเดียว เหมือนกับเป็ตัวตนที่ไร้ซึ่งการดำรงอยู่ ไอ้เ้านั่นไล่ฆ่าอาชญากรทั้งหมดจนกลายเป็เศษซาก
"อะไร? มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
ชายในชุดเกราะสีดำหยุดชะงักเมื่อเห็นถึงเหตุการณ์นั่น
"หัวหน้า? ภาพที่เห็นตอนนี้แปลกประหลาดมาก เ้าคนลงมือไม่มีทั้งใบหน้า ไม่อาจที่จะแยกแยะสายพันธุ์หรือความสูงได้เลยด้วยซ้ำ!!"
การ์เดี้ยนคนนึงกำลังใกับสิ่งที่เห็นพร้อมกับะโให้ทุกคนนั่นได้ยิน ทั้งๆที่เครื่องประมวลผลสามารถจำลองทั้งใบหน้าของนักโทษคนอื่นๆได้ มีทั้งคนที่มันคุ้นเคยอย่างโทมัสหรือคนอื่นๆ แล้วทำไมภาพของเ้าสัตว์ประหลาดนั่นถึงไม่มีอยู่และวินาทีนั่นเครื่องประมวลผลที่ติดตั้งตรงบริเวณใบหูกับดวงตาก็เริ่มเกิดสิ่งผิดปกติ ภายในเครื่องนั่นมีกลุ่มควันและประกายไฟที่ลุกไหม้ จากนั่นมันก็เกิดการะเิขึ้นอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
ปัง!
ทั้งประกายไฟทั้งวัสดุที่ใช้เป็วัตถุดิบหลักได้กระจายไปทั่วบริเวณ มันกระแทกเข้าสู่บริเวณทั่วใบหน้าของเขา ิัของผู้คุมไหม้เกรียมจนกลายเป็สีดำ
อ๊ากกกกกกกกกกกก!
เสียงกรีดร้องได้ดังขึ้นในทันที ร่างที่าเ็เพราะถูกะเิอัดเข้าหน้าเริ่มที่จะดิ้นไปมาอย่างเ็ปพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ดังก้องไปทั่ว การ์เดี้ยนคนอื่นๆหรือแม้แต่หัวหน้าผู้คุมก็ต้องใกับสิ่งที่เห็น พวกเขารีบรุดเข้ามาดูอย่างร้อนรน หัวหน้าผู้คุมคือชายวัยกลางคนผู้นึง เขารีบสั่งการให้ลูกน้องของตนนำพาผู้าเ็ออกไปในทันที ขณะนั่นเดียวกันเขาก็ก้มลงและใช้มือหยิบไปยังเศษโลหะสีเงินของเครื่องประมวลผลนั่น ใบหน้าของเขาถึงกับจริงจังขึ้นในทันที
"แม้แต่เครื่องประมวลผลก็ยังะเิเลยหรอเนี่ย? อย่าบอกนะว่าเป็ฝีมือของริปเปอร์..!!"
หัวหน้าผู้คุมเรย์บ่นพึมพำออกมาอย่างหวาดกลัว ั์ตาเลือบมองไปยังซากศพที่กระจายไปทั่วทั้งห้องด้วยความเคร่งเครียด ถ้าแม้แต่เครื่องประมวลผลก็ยังไม่สามารถจำลองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ มันก็คงจะเป็สิ่งมีชีวิตเดียว ผู้ที่ลงมือจะต้องเป็ผู้มีพลังริปเปอร์อย่างแน่นอน ไม่ได้การ ถ้าเป็งั้นจริงๆมันก็ถือเป็เื่ใหญ่
"รองผู้คุม เอาชิปประมวลผลที่ยังไม่เสียหายกู้การทำงานของมันและแสดงภาพประมวลผลที่ได้เห็นก่อนหน้านี้กลับคืนมา ส่วนข้าจะต้องไปหาเ้าหนุ่มที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์นี้"
แน่นอนแล้วว่าใครที่ลงมือแทรกแซงเทคโนโลยีนี้ ถ้าปล่อยให้เกิดภาพของไครเซอหลุดออกไปก็อาจจะทำให้เกิดปัญหาขึ้นมาได้