ผมกับ วาเลนเทียร์ ไม่มีตังค์ จะเช่ารถม้ากลับนครเหนือฟ้า ดังนั้นพวกเราจึงเดินเท้ากลับเมืองกัน ในระหว่างทาง ผมก็มองก้อนเยลลี่ เด้งดึ๋งของยัย วาเลนเทียร์ ไปด้วย จะได้ไม่เสียอารมณ์
" พวกเราจะทำยังไงกันดีอะ ลุงหน้าบู้ " จู่ๆวาเลนเทียร์ ก็ถามผมขึ้นมา
" เื่นี้ เป็ความผิดของเธอ ยังมีหน้ามาถามชั้นอีก " ผมกล่าวตอบโดยไม่แคร์ จิตใจของ วาเลนทเียร์เลย
" โหดร้าย " วาเลนเทีย เอามือทั้งสองขึ้นมาปิดหน้าแล้วร้องไห้ หลังจากนั้นเธอก็วิ่งไปอย่างไร้จุดหมาย ผมจึงรีบวิ่งตามไป
พวกเราสองคนมาหยุดอยู่ ตรงหน้าคฤหาสต์ ที่เขียนว่าขายในราคาต่ำ หรือให้เช่าฟรีตลอดชีพ
ผมกับวาเลนเทียร์มองหน้ากัน แล้วหันไปมองป้ายนั้นอีกครั้ง เพราะคิดว่ามันเป็ความฝัน
ด้วยความไม่กลัวอะไรเลย หรือจะเรียกว่า ความบ้า ของวาเลนเทียร์ เธอ ก็เดินตรงเข้าไปในคฤหาสต์นี้ทันที
ซึ่งตอนนั้น เวลาก็ปาไปประมาณเที่ยงคืนแล้ว ผมจึงตัดสินใจตามวาเลนเทียร์ไป
โชคดีที่ คฤหาสต์หลังนี้มีสองห้องนอน ผมกลับวาเลนเทียร์ จึงแยกกันนอน
เวลาผ่านไปอีกจนถึงประมาณตีสอง ผมก็ได้ยินเสียงกรนของวาเลนเทียร์ ดังมาจากข้างห้อง
...หลับแล้วรึฟระ ยัยนี่
ในขณะที่กำลังคิดอะไรอยู่ก็ได้ยินเสียงไม่พึงปรารถนา
[ ออกไป ออกไปซะ เ้าผู้บุกรุก เ้าพวกชินยูฉะ ]
ผมเงี่ยหูฟังอีกครั้ง แล้วต้องใที่อยู่ๆ ผู้หญิงใส่ชุดขาว ร่างโปร่งใสเหมือนิญญาจะลอยมาที่ข้างหน้าผม
...ตรู นึกอยู่แล้ว ว่าทำไม ค่าเช่าคฤหาสต์หลังนี้ถึงถูกนัก ที่แท้ก็มีิญญาอยู่นี่เอง แต่ทำไมไม่ไปหลอก ยัย วาเลนเทียร์ฟระ กลับมาหลอกตรู ผมคิด
ในระหว่างที่คิด ิญญาผีร้าย ก็ได้เข้าโจมตีผม ด้วยพลังเวทย์มนต์สายความมืด
ผมะโหลบพร้ะโกน ให้วาเลนทเียร์ช่วย
" เฮ้ย ยัยวาเลนเทียร์ ตื่นขึ้นมาช่วยตรู หน่อยสิฟระ " ผมะโอยู่อย่างนั้นสองสามรอบแต่ไม่มีเสียงตอบ ผมจึงต้องสู้กับ ิญญาผีร้ายด้วยตัวเอง
"จงเบ่งบาน บงกชเหมันต์ " นั่นคือ พลังเวทย์ทั้งหมดที่ผมมี แต่มันกลับไร้ผลเมื่อใช้กับิญญาผีร้าย ซึ่งิญญาผู้หญิงคนนั้นถึงกับหัวเราะชอบใจออกมา
ในขณะที่หมดทางสู้ ผมก็คิดถึงบทสวดโบราณที่ผม ได้สวดมาั้แ่เด็กๆ
" นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ...ที่เหลือหนูลืม " ผมพนมมือกล่าวนะโมตัสสะอยู่อย่างนั้น จนเหรียญทองต้องเปล่งแสงออกมาช่วยผม เพราะผมจำได้แค่ นะโมตัสสะ ที่เหลือผมจำไม่ได้ เพราะไม่ได้ท่องนาน
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ิญญาผีร้ายถึงกับทนแสงที่เปล่งออกมาจากเหรียญทองไม่ได้รีบหนีไป
เมื่อทุกอย่างสิ้นสุดลง ผมก็รีบไปถีบประตูห้องของ ยัยวาเลนเทียร์ เพื่อดูว่าเธอปลอดภัยรึป่าว ซึ่งภาพที่ผมเห็น คือ ยัยวาเลนเทียร์ นอนน้ำลายยืด กำพุง อย่างสบายใจ จนผมอดโกรธไม่ได้
ยัยยยยยยยยยยยยยยยยย วาเลนเทียร์!!!
และแล้วค่ำคืน ก็ผ่านพ้นไป
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
