ภรรยาในพันธสัญญาของบอส - Bosss Proposal - ตอนที่ 18 ปองร้าย_[1]

กณิกนันท์คิดว่าต้องยกตำแหน่งผู้ชายขี้เห่อแห่งปีให้สามีของเธอเป็นคนแรกหากมีการจัดลำดับรวมกับผู้ชายทั่วโลกโดยเฉพาะอาการเห่อลูก

หญิงสาวปิดฝาพับเคสไอแพด หลังหาวติดต่อกันรอบที่ 3 ชักเบลอๆ อ่านเนื้อหาในชีตเตรียมสอบไม่ค่อยรู้เรื่อง ค่อยอ่านต่อพรุ่งนี้ก็แล้วกันคืนนี้ขอหลับเติมพลังงานที่เจ้าจิ๋วในท้องแบ่งไปใช้ก่อนดีกว่า

“จะนอนแล้วเหรอครับ” ว่าที่คุณพ่อเงยหน้าถาม ยังแนบหูแนบใบหน้ากับท้องทั้งที่ยังสัมผัสถึงเจ้าตัวจิ๋วไม่ได้ด้วยอายุครรภ์ยังน้อยมากแต่เขาก็ยืนยันว่าลูกควรได้รับความอบอุ่นจากพ่อนับตั้งแต่หัวใจเริ่มต้น

เขาอยากให้ลูกผูกพันกับตัวเองเท่าๆ คนเป็นแม่จึงวนเวียนอยู่กับหน้าท้องแบนๆ ของเธอไม่ห่าง

“ค่ะ ง่วงมาก” หญิงสาวตาปรือ

ชายหนุ่มขยับตัวออก ช่วยจัดหมอนแล้วคอยห่มผ้าให้ตอนหญิงสาวล้มตัวลงนอน

เธอยังไม่หลับ แม้ดวงตาฉ่ำเยิ้มใกล้เข้าสู่ห้วงนิทราเต็มที่

“พอคุณนอนผมจะช่วยทวนบทที่ 1 กับบทที่ 2 ให้ว่าที่โน้ตไว้เข้าใจถูกต้องไหม คุณอ่านแล้วก็สรุปแต่ละหัวข้อแล้วใช่มั้ย”

คนเรียนจบปริญญาโทจบก่อนมีประสบการณ์ทำวิทยานิพนธ์อาสาช่วย เขาไม่ถึงกับทำให้แต่จะช่วยอ่านทบทวนเพราะรู้ว่าลำพังแต่นั่งทำ เปิดหนังสือเล่มโต กับเอกสารที่ปริ้นจากเว็บออกมาอ่านก็เหนื่อยเอาการสำหรับช่วงแพ้ท้องไตรมาสแรก

“ค่ะ แต่เหลืออีกบางหัวข้อบัวยังสรุปไม่เสร็จ”

“งั้นผมจะช่วยทำสรุปให้คร่าวๆ แล้วคุณเอาไปอ่านทวนแล้วเกลาเป็นภาษาของตัวเองอีกที”

ดวงตาหญิงสาวเป็นประกาย มือเล็กยกประนมทั้งยังนอน “ขอบคุณค่ะ”

“ไม่คิดจะปฏิเสธเลยเหรอ หืม?” เขาพูดทีเล่นทีจริง หญิงสาวฉีกยิ้มหัวเราะแฮ่ะเบาๆ

“อยากปฏิเสธเหมือนกันค่ะ แต่อ่านหนังสือเยอะๆ ทีไรเวียนหัวอยากนอนทุกที”

ใช้อาการแพ้ท้องเป็นข้ออ้างหรือว่าเพลียจริงกันแน่เนี่ย ชายหนุ่มเริ่มไม่แน่ใจแต่เขาตั้งใจจะช่วยก็ต้องช่วยจนตลอดรอดฝั่งที่สาวเจ้ามีอาการแบบนี้ก็เป็นเพราะเขาไม่ใช่หรือ ถ้าไม่ตั้งท้องหญิงสาวก็คงมีพลังงานล้นเหลือมานั่งปั่นงานดึกๆ ดื่นๆ เหมือนเดิม

เขาวางมือบนเรือนผมนุ่ม ลูบไล้อย่างเบามือด้วยความรักผ่านปฏิกิริยารวมถึงน้ำเสียง และแววตาอันอ่อนโยน

“คุณภรีม”

“ครับ” เขาเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ รอฟังเผื่อภรรยามีเรื่องสำคัญอยากพูด

“ฝากอ่านทวนตรงเนื้อหาด้วยนะคะเผื่อบัวพิมพ์ผิด”

คิดว่าจะบอกรักหรือบอกฝันดีซะอีก เอาใหญ่เลยนะพอใช้เขาได้ก็กระหน่ำใช้เลยเชียวแม่คุณ!

“ครับ”

ภัทรกรโน้มใบหน้าจุมพิตตรงขมับหญิงสาวเบาๆ แล้วเอื้อมมือปิดไฟเหนือเตียง คุณภรรยาหลับแล้วส่วนเขาต้องรับบทแอดไวเซอร์ให้เธอต่อ

ตั้งใจทำเขาท้องนี่นะก็ต้องรับผิดชอบการกระทำตัวเองยาวๆ ไปไอ้ภรีม ตอนนี้เหนื่อยช่วยทำวิทยานิพนธ์ อีกหน่อยก็ต้องเหนื่อยช่วยกันเลี้ยงลูก

…

ครั้นพอขับรถเก่งมีใบขับขี่เป็นของตัวเองหญิงสาวก็เดินทางไปไหนมาไหนด้วยรถที่คุณสามีซื้อให้ จนคนทุ่มทุนซื้อด้วยเงินสดออกปากชมถึงฝีมือการขับคล่องแคล่ว ตัดสินใจเด็ดขาด แถมขับนิ่มนวลให้ผู้โดยสารหลับสนิทได้เลยทีเดียว

มือเรียวสวมแหวนแต่งงานแตะเบาๆ ตรงหน้าท้องซึ่งยังคงแบนราบแล้วเงยหน้ายิ้มตอบคนมีประสบการณ์เลี้ยงลูก 2 คน พี่อิง เพื่อนร่วมคลาสของหญิงสาว เพื่อนที่ถูกชะตาและสนิทกันรวดเร็วนับตั้งแต่วันแรกที่เข้าพบอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์

แก้วชานมไข่มุกหวานระดับกลางยื่นตรงหน้าหญิงสาววัยห่างกัน 1 รอบ เป็นกลางสัปดาห์ก็จริงแต่นักศึกษาบางตาคงเพราะตรงกับช่วงสอบกลางภาค เผลอแป๊บๆ เธอกำลังจะเรียนครบ 1 ปี ช่วงนี้กำลังเคี่ยวเข็ญกับการปั่นวิทยานิพนธ์บทที่ 2 หัวข้อวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง ซึ่งได้คุณสามีช่วยอ่านสรุป เกลาภาษาเขียนและช่วยเธอทวนความเข้าใจ เรียกได้ว่ามีแอดไวเซอร์ไฟแรงทั้งอาจารย์ ทั้งแอดไวเซอร์จำเป็นอย่างคุณสามี บางทีอาจปิดเล่มจบก่อนใครในรุ่นก็ได้ถ้าเป็นอย่างนั้นคงดีไม่น้อยเหมือนกันเพราะเธอจะได้มีเวลาดูแลเจ้าจิ๋วเต็มที่

“น้องบัวจะไปที่ไหนต่อหรือเปล่าคะหลังเลิกเรียน” หญิงสาวต่างวัยไถ่ถามด้วยความสนิทสนม

“จะไปพบคุณหมอ แอบส่องน้องน่ะค่ะ” เธอตอบพยักพเยิดใบหน้าไปยังหน้าท้องแล้วดูดชานมอึกใหญ่

“ไตรมาสแรกระวังหน่อยนะคะ พักผ่อนมากๆ พอพ้นช่วงนี้ก็กลับมาใช้ชีวิตโลดโผนได้อีกหน่อยจนกว่าท้องจะขยายเริ่มเดินอุ้ยอ้ายโน้นล่ะค่ะ”

หญิงสาวยิ้มรับ มีความสุขเพิ่มขึ้นทุกวันนับตั้งแต่รู้ตัวแน่ใจว่าตั้งท้องพร้อมๆ กับพ่อของเจ้าหนูที่รับรู้ถึงการมีตัวตนของลูกที่เขาตั้งใจทำให้เกิดมา

รอยยิ้มเปี่ยมสุขของหญิงสาวคล้ายกับกรีดลึกลงกลางใจผู้อีกคนซึ่งนั่งหลังตรง บีบพวงมาลัยรถแน่น ริมฝีปากบางสวยเม้มเป็นเส้นตรง โดยกณิกนันท์ไม่รู้เนื้อรู้ตัวว่าถูกติดตามอยู่ห่างๆ นับตั้งแต่เคลื่อนรถออกจากบ้านเมื่อเช้า

ทายาทของอดีตสามีกับภรรยาใหม่คล้ายเป็นหนามแทงกลางใจสร้างความทุกข์ตรม กับความริษยากระทั่งต้องพึ่งยาช่วยให้หลับนับตั้งแต่รู้ข่าวจากคุณศิรินาถ

สายตาที่มุกระรินมองภรรยาปัจจุบันของภัทรกรเต็มไปด้วยความเกลียดชังและความริษยา

“ตอนบ่ายพ่อกับแม่จะแอบดูหนูกันนะคะ” กณิกนันท์ก้มหน้าพูดกับเจ้าตัวจิ๋วในท้องแตะหน้าท้องแบนราบอีกครั้ง

“จะใช้ลูกแลกกับผลประโยชน์น่ะสิ!” คนเคยคิดจะใช้ภัทรกรเป็นพ่อของลูกใช้อคติตัดสินภาพความรักเต็มเปี่ยมตรงหน้า

กณิกนันท์จำไม่ได้เลยว่ารถหรูที่จอดเทียบฟุตบาทเป็นคันเดียวกับที่เคยเห็นผ่านๆ ละแวกบ้านหลายครั้ง หญิงสาวหยิบมือถือจากกระเป๋าหนังงานแฮนด์เมดประณีตที่ราคาถูกลงมากกว่าใบก่อนด้วยไม่อยากผลาญเงินทองสามีแม้เขาเต็มใจควักจ่ายโดยไม่ลังเลก็ตาม

เธอรับสายแลกกรอกเสียงทักทายคุณสามี เขากำลังจะขับรถไปเจอเธอที่โรงพยาบาลเพื่อนัดอัลตราซาวด์ดูเจ้าตัวเล็กครั้งแรก ว่าที่คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ตื่นเต้นชวนคุยเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อคืนตั้งตารอคอยตลอดสัปดาห์นับตั้งแต่ได้วันนัดจากแพทย์ที่รับฝากครรภ์

เจ้าของเรือนร่างสวยมองหันซ้ายแลขวาขณะคุยโทรศัพท์เตรียมก้าวข้ามทางม้าลาย ระแวดระวังเพื่อความปลอดภัยทั้งตัวเองรวมถึงอีกหนึ่งชีวิตในท้อง

หญิงสาวกำลังสนใจคู่สนทนา จึงมองถนนแต่ละเลนเพียงครั้งเดียวก่อนสาวเท้าก้าวยาวๆ เพียงไม่กี่ก้าวก็จะพ้นพื้นถนนหากแต่เสียงร้องเตือนของเด็กหนุ่มสักคนซึ่งอยู่ไม่ไกลทำหัวใจหญิงสาวหล่นไปกองตรงตาตุ่ม

“พี่!! ระวังรถ!”

คล้ายร่างลอยคว้าง สติสัมปชัญญะหลุดลอยอย่างสิ้นเชิงในฉับพลัน

ก่อนล้มสู่พื้นคล้ายมีอีกร่างซึ่งสูงใหญ่กว่าคว้าเธอไว้ และเมื่อสัมผัสถึงแรงกระแทกก่อนสำเหนียกได้ว่าปวดหรือเจ็บตรงส่วนใดสติก็ดับวูบ ไร้ซึ่งการรับรู้ไปเสียก่อน

…