มหาศึกแห่งจักรวาล

หลังจากข้อความของกล้าปรากฏขึ้น

นัทก็ยังคงมองหน้าจอระบบ

อยู่ครู่หนึ่ง

กล้าอยู่บนโลกเดิม

ไม่ได้เดินออกมาจากจุดวาป

และตอนนี้

กำลังเดินทางมายังสถานที่แห่งนี้

นัทจึงเพียงส่งตำแหน่งให้เขา

ก่อนปิดหน้าต่างแชตลง

รอบตัว

ยังคงเต็มไปด้วยผู้คน

คนจากชุดแรก

ทยอยกลับมายังโลกเดิม

มากกว่าหนึ่งร้อยคนแล้ว

แต่ยังไม่ครบทั้งหมด

หนึ่งร้อยสี่สิบสามคน

บางคน

ยังคงอยู่โลก 1

บางคน

อยู่โลก 2

และบางคน

อาจยังมีสิ่งที่ต้องทำ

จนไม่สามารถเดินทางกลับมาได้ในตอนนี้

ดังนั้น

กลุ่มคนที่ยืนอยู่บริเวณจุดวาป

จึงเป็นเพียงส่วนหนึ่ง

ของผู้รอดชีวิตจากชุดแรก

ไม่ใช่ทั้งหมด

แต่ถึงอย่างนั้น

เพียงจำนวนคนที่อยู่ตรงนี้

ก็เพียงพอแล้ว

ที่จะทำให้สถานการณ์

ไม่สามารถปิดบังได้อีกต่อไป

ตำรวจหลายนาย

เริ่มเข้ามาควบคุมพื้นที่

มีการกันผู้คนออก

และขอให้ทุกคน

อยู่ภายในบริเวณที่กำหนด

นัทมองไปรอบตัว

ก่อนจะเห็นคนจำนวนมาก

เริ่มจัดการกับสิ่งของของตัวเอง

บางคนเก็บอาวุธ

บางคนเก็บสัมภาระ

บางคนเก็บของที่ติดตัวมาจากอีกโลก

เข้าไปภายในระบบ

ทีละชิ้น

เพราะอย่างน้อย

พวกเขาก็รู้ดีว่า

ของจากโลกอื่น

ไม่ควรปล่อยให้คนทั่วไป

เข้ามาจับต้องง่าย ๆ

ไม่นานนัก

ภาพของคนกว่าร้อยคน

ที่เมื่อครู่ยังสวมชุดนักรบ

ชุดเกราะ

เสื้อคลุม

หรืออุปกรณ์แปลกตา

ก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป

แม้เสื้อผ้าที่สวมอยู่

ยังคงติดตัวพวกเขา

แต่สิ่งของสำคัญจำนวนมาก

กลับหายเข้าไปในระบบ

ราวกับไม่เคยมีอยู่

เจ้าหน้าที่หลายคน

เริ่มมองภาพนั้น

ด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป

ตอนแรก

พวกเขาอาจยังคิดว่า

คนกลุ่มนี้เป็นเพียง

กลุ่มผู้สูญหาย

ที่กลับมาปรากฏตัวอย่างผิดปกติ

แต่หลังจากได้เห็น

สิ่งของหายไปต่อหน้าต่อตา

ทุกอย่างก็เริ่มไม่ใช่เรื่อง

ที่สามารถอธิบายได้ด้วยเหตุผลเดิมอีกต่อไป

นัทมองหน้าจอระบบอีกครั้ง

แชตยังคงมีข้อความ

ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แต่คนที่อยู่ในนั้น

ยังคงเป็นคนกลุ่มเดิม

คนจากชุดแรกเท่านั้น

ไม่มีตำรวจ

ไม่มีรัฐบาล

ไม่มีผู้คนบนโลกเดิม

และไม่มีใคร

ที่ไม่ได้ผ่านเหตุการณ์เดียวกันกับพวกเขา

สามารถเข้ามาอ่านข้อความเหล่านี้ได้

โลกภายนอก

จึงยังไม่รู้

ว่าภายในหน้าจอของคนกลุ่มนี้

กำลังมีข้อมูลอีกมากมาย

ที่พวกเขาไม่สามารถมองเห็นได้

นัทปิดหน้าต่างแชต

แล้วมองไปยังจุดวาป

เรื่องนี้

เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

ไม่นานหลังจากนั้น

เจ้าหน้าที่ระดับสูง

ก็เริ่มเดินทางเข้ามา

จำนวนตำรวจรอบพื้นที่

เพิ่มขึ้น

และบริเวณโดยรอบ

ถูกควบคุมอย่างจริงจังมากขึ้น

จากนั้น

คนในกลุ่มก็เริ่มถูกขอข้อมูล

ทีละส่วน

ชื่อ

สัญชาติ

ข้อมูลส่วนตัว

และตัวตนเดิม

คำถามจำนวนมาก

ถูกส่งออกมา

เพื่อยืนยันว่า

คนเหล่านี้คือใคร

ผลที่ตามมา

ทำให้สถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

เพราะคนที่ยืนอยู่ตรงนี้

ไม่ได้มีเพียงคนไทย

พวกเขามาจากหลายประเทศ

หลายภาษา

หลายเชื้อชาติ

แต่สิ่งที่เหมือนกัน

คือคนจำนวนมากในกลุ่มนี้

เคยเป็นผู้สูญหาย

บนโลกเดิม

ชื่อของพวกเขา

เคยอยู่ในรายชื่อคนหาย

บางคน

หายไปนานพอ

จนโลกเดิมเริ่มยอมรับ

ว่าพวกเขาอาจไม่มีวันกลับมา

แต่ตอนนี้

คนเหล่านั้น

กำลังยืนอยู่ตรงหน้า

นัทมองเจ้าหน้าที่

ที่เริ่มพูดคุยกันอย่างจริงจัง

เขาไม่จำเป็นต้องได้ยินทั้งหมด

ก็พอจะเดาออก

ว่าเรื่องนี้กำลังไปไกลแล้ว

ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ที่กลับมา

ย่อมถูกตรวจสอบ

และเมื่อมีการยืนยันสัญชาติ

ประเทศต้นสังกัดของแต่ละคน

ก็ต้องได้รับแจ้งในที่สุด

คนที่กลับมา

ไม่ใช่คนของประเทศไทยทั้งหมด

และประเทศไทย

ก็ไม่สามารถตัดสินใจแทนทุกคนได้

เพียงเพราะจุดวาป

ปรากฏขึ้นบนแผ่นดินไทย

นั่นคือปัญหาแรก

แต่ปัญหาที่ใหญ่กว่า

ยังมาไม่ถึง

นัทมองหน้าจอระบบ

ก่อนเปิดหน้าต่างภารกิจ

ขึ้นมาอีกครั้ง

ข้อความที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

ยังคงเหมือนเดิม

[ภารกิจใหม่]

เงื่อนไขที่ 1 — ผู้นำพา

ข้อความสั้น ๆ

แต่สำหรับคนที่รู้ความหมายของมัน

มันไม่ใช่เรื่องเล็ก

เงื่อนไขที่พวกเขาได้รับ

คือระบบผู้นำพา

คนจากชุดแรก

หนึ่งคน

สามารถพาคนใหม่

เข้าสู่เส้นทางการทดสอบได้

หนึ่งคน

ต่อหนึ่งคน

และเมื่อรายละเอียดนี้

เริ่มถูกนำมาพูดถึง

ปัญหาใหม่

ก็เริ่มปรากฏขึ้นทันที

เพราะสิทธิ์นี้

ไม่ได้กระจายอย่างเท่าเทียม

ประเทศที่มีคนจากชุดแรก

ย่อมมีโอกาส

แต่ประเทศที่ไม่มีคนจากชุดแรกเลย

จะทำอย่างไร?

ประเทศไทย

อย่างน้อย

ยังมีคนไทยจากชุดแรก

สองคน

นัท

และกล้า

แม้ตอนนี้

กล้ายังเดินทางมาไม่ถึง

แต่ความจริง

ก็ไม่ได้เปลี่ยนไป

ประเทศไทยมีคนของตัวเอง

อยู่ในกลุ่มหนึ่งร้อยสี่สิบสามคน

แต่สำหรับบางประเทศ

สถานการณ์อาจแตกต่างออกไป

บางประเทศ

อาจไม่มีพลเมืองของตัวเอง

อยู่ในชุดแรกที่รอดชีวิต

หรืออย่างน้อย

ในเวลานี้

อาจยังไม่พบ

คนของตัวเองกลับมา

และนั่นหมายความว่า

หากวันหนึ่ง

เรื่องผู้นำพา

กลายเป็นที่รับรู้ของโลกภายนอก

คำถามหนึ่ง

จะถูกถามขึ้นอย่างแน่นอน

แล้วประเทศที่ไม่มีคนของตัวเองอยู่ในชุดแรก จะทำอย่างไร?

พวกเขาจะถูกตัดออก

จากโอกาสนี้หรือไม่?

หรือประเทศที่มีคนจากชุดแรก

ต้องแบ่งสิทธิ์ให้?

และหากต้องแบ่ง

คำถามต่อไปก็คือ

ทำไม?

ทำไมคนจากชุดแรก

หรือประเทศต้นสังกัดของพวกเขา

จึงต้องยอมสละสิทธิ์

ที่ระบบมอบให้

เพื่อคนอื่น?

แต่หากคำตอบคือ

คนจากชุดแรก

สามารถพาคนต่างชาติ

เข้าสู่โลกใหม่ได้

ปัญหาก็ไม่ได้หายไป

ตรงกันข้าม

มันจะยิ่งใหญ่กว่าเดิม

เพราะสิทธิ์หนึ่งต่อหนึ่ง

จะกลายเป็นสิ่งที่มีค่า

ในระดับโลก

คนจากชุดแรก

จะไม่ใช่เพียง

ผู้รอดชีวิต

ที่กลับมาจากเหตุการณ์ลึกลับอีกต่อไป

พวกเขาอาจกลายเป็น

กุญแจ

ที่สามารถเปิดทาง

ให้มนุษย์คนอื่น

ก้าวเข้าสู่โลกใหม่

และนั่น

คือจุดที่น่ากังวลที่สุด

เพราะหากคนภายนอกรู้

ว่าสิทธิ์นี้มีอยู่จริง

สิ่งที่ตามมา

ย่อมมีมากกว่าคำขอธรรมดา

อาจมีการขอความร่วมมือ

การเสนอผลประโยชน์

การเจรจา

การกดดัน

หรือการแข่งขัน

ระหว่างประเทศ

โดยที่คนจากชุดแรก

อาจยังไม่ได้มีโอกาส

ตัดสินใจอะไรเลยด้วยซ้ำ

นัทถอนหายใจเบา ๆ

ก่อนปิดหน้าต่างระบบ

เขาเพิ่งกลับมายังโลกเดิม

แต่โลกเดิม

ดูเหมือนจะไม่ได้สงบ

อย่างที่คิด

เพราะแม้ตอนนี้

รัฐบาลและประเทศต่าง ๆ

อาจยังอยู่เพียงขั้น

ตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้น

แต่เมื่อข้อมูล

เริ่มต่อกันมากขึ้น

เรื่องของคนกว่าร้อยคน

ที่กลับมาพร้อมกับจุดวาป

ย่อมไม่สามารถหยุดอยู่

เพียงแค่นี้

และหลังจากนั้น

ยังมีอีกปัญหาหนึ่ง

ที่ไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงได้

หากประเทศไทย

สามารถส่งคนใหม่เข้าไปได้

แล้วใคร

ควรเป็นคนที่ได้รับเลือก?

ทหาร?

นักวิทยาศาสตร์?

หมอ?

วิศวกร?

ผู้เชี่ยวชาญด้านต่าง ๆ?

หรือคนธรรมดา

ที่สมัครใจ?

และหากให้รัฐบาลเป็นคนเลือกทั้งหมด

คนจากชุดแรก

จะยอมรับหรือไม่?

เพราะสำหรับคนภายนอก

โลกใหม่

อาจเป็นโอกาส

อาจเป็นทรัพยากร

อาจเป็นความรู้

หรืออาจเป็นอนาคตใหม่

ของมนุษยชาติ

แต่สำหรับผู้ที่เคยอยู่ที่นั่น

มันมีอีกความหมายหนึ่ง

มันคือสถานที่ที่คนสามารถตายได้จริง

คนที่ไม่พร้อม

ไม่ได้หมายความว่า

จะมีโอกาสกลับมาแก้ตัว

และคนที่เก่งบนโลกเดิม

ก็ไม่ได้หมายความว่า

จะรอดชีวิต

ในอีกโลกหนึ่ง

นัทมองผู้คนรอบตัว

คนเหล่านี้

ต่างเคยผ่านสิ่งเดียวกันมา

และแม้ตอนนี้

ยังไม่มีการตัดสินใจอะไรเกิดขึ้น

แต่วันหนึ่ง

คนจากชุดแรกทั้งหมด

จะต้องเผชิญกับคำถามเดียวกัน

พวกเขา

มีสิทธิ์เลือกเองหรือไม่?

รัฐบาล

มีสิทธิ์เลือกแทนพวกเขาหรือไม่?

และประเทศต่าง ๆ

มีสิทธิ์เรียกร้อง

ให้พวกเขาพาคนอื่น

เข้าสู่โลกใหม่หรือไม่?

คำถามเหล่านั้น

ยังไม่มีคำตอบ

แต่ในเวลานี้

ผู้คนกว่าร้อยคน

ที่ยืนอยู่ใกล้จุดวาป

ยังไม่รู้ว่า

การกลับมายังโลกเดิมครั้งนี้

จะเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาอีกครั้ง

และบางที

อันตรายที่สุด

อาจไม่ใช่โลก 1

หรือโลก 2

แต่อาจเป็น

โลกเดิมที่พวกเขาเพิ่งกลับมา