ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        จังหวะเดียวกันที่เสียงคำรามที่น่าสะพรึงกลัวดังออกไปทั่วพื้นที่รกร้าง กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังก็ปะทุออกมาจากพื้นที่ลับอย่างบ้าคลั่ง กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์นี้ไม่มีผลอะไรต่อมนุษย์และภูติมากนักแต่สำหรับครึ่งอสูรแม้แต่จอมพลก็ยังต้องร่างสั่นเทาด้วยความกลัว

        “แย่แล้ว!!!!!!!” พวกจ้าวหยเฟยกลายเป็นตื่นตระหนกเมื่อกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์นี้แผ่กระจายออกมา

        แม้แต่เสียงคำรามของสัตว์เวทในตำนานยังต้องหยุดลงราวกับว่ากลิ่นอายนี้ทำให้มันไม่กล้าส่งเสียงดัง

        “ข้างในนั้นมันมีอะไรอยู่” ผู้อาวุโสตระกูลปิงกล่าวด้วยสีหน้าสนใจขึ้นมาทันที

        “ท่านจักรพรรดิของพวกเรากำลังบ่มเพาะอยู่ด้านในเพราะงั้นพวกเจ้าอย่าได้เข้าไปยุ่งจะดีกว่า” จ้าวหยูซินกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

        ในตอนนี้พวกนางไม่มีทางเลือกที่จะต้องแต่งเรื่องขึ้นมาเพื่อปกปิดความจริง เพราะตอนนี้พวกครึ่งอสูรต่างก็สนใจในตัวของต้าหมิงอยู่แล้วถ้าพวกเขารู้ถึงความลับของต้าหมิงอีกละก็อาจจะเกิดความขัดแย้งที่ไม่สามารถแก้ไขได้อีกเลย

        “วูบ!!!!!!!!”

        กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์แผ่กระจายไปยังส่วนลึกของพื้นที่รกร้างได้ไม่นานมันก็หายไป พวกครึ่งอสูรได้สติทันที เมื่อครู่กลิ่นอายนั้นทำให้ร่างกายของพวกเขาหนักอึ้งและหวาดกลัวราวกับว่าตรงหน้าของพวกเขากำลังจะปรากฎตัวตนอันสูงศักดิ์ยิ่งกว่าจักรพรรดิอสูรทั้งสาม

        “เมื่อสักครู่มันอะไรกันแน่ จักรพรรดิหญิงของพวกเจ้าไม่มีทางมีกลิ่นอายแบบนี้แน่” จอมพลทั้งสามของพวกครึ่งอสูรพากันจ้องมองพวกจ้าวหยูซินด้วยสายตาแดงก่ำ

        “ข้าบอกแล้วไงว่าท่านจักรพรรดิของพวกเรากำลังบ่มเพาะอยู่ถ้าพวกเจ้ายังไม่จากไปตอนนี้ละก็พวกข้าจะให้พวกเจ้าอยู่ที่นี่ตลอดกาล” จ้าวเฟยหรูกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาจิตสังหารปะทุออกมา

        “คิดจะข่มขู่ข้างั้นเหรอ กลิ่นอายนั้นหรือว่าเด็กน้อยที่ชื่อต้าหมิงคนนั้นจะอยู่ข้างใน น่าสนใจจริงๆไม่แปลกใจที่ท่านจักรพรรดิต้องการตัว” จอมพลคนหนึ่งกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าชั่วร้าย

        “รนหาที่ตาย” จ้าวหยูเฟยคำรามออกมาพร้อมกับพุ่งออกไป

        “พวกเจ้ารีบหนีออกไปจากที่นี่ซะแล้วส่งข่าวไปให้ท่านจักรพรรดิว่าเจ้าเด็กน้อยนั่นมีกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าอสูร” จอมพลทั้งสามคำรามออกมา

        ระดับขุนพลและอัจฉริยะรุ่นเยาว์ต่างไม่รอช้ากระจายกันออกไปทันที พวกจ้าวหยูซินพากันระเบิดพลังอำนาจออกมาไล่สังหารทันที

        อีกด้านหนึ่งทันทีที่เสียงคำรามของสัตว์เวทระดับ 9 ดังขึ้นมาตัวตนระดับจักรพรรดิก็ปรากฏตัวที่พื้นที่รกร้างในเวลาต่อมาแล้ว

        “ดูเหมือนว่าในยุคนี้เจ้านั่นจะหลุดออกมาจากผนึกแล้วสินะ” เสียงที่สุดใสดังขึ้นพร้อมกับหญิงสาวผมสีขาวเหมือนหิมะก้าวเดินออกมาจากอากาศ หญิงสาวคนนี้มีใบหูของจิ้งจอกและหางงอกออกมา 9 หาง

        “จักรพรรดิจิ้งจอกงั้นเหรอ” จักรพรรดิหญิงที่ปรากฏตัวกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา

        “จักรพรรดิจิ้งจอกยังงดงามเหมือนเช่นเคย” เสียงของชายหนุ่มดังขึ้น ชายหนุ่มผมสีฟ้าอ่อนก้าวออกมากลิ่นอายที่หนาวเหน็บแผ่กระจายออกมาอย่างต่อเนื่อง

        “เจ้าเองก็ยังปากหวานเช่นเคยเหมือนกันจักรพรรดิเหมันต์” จักรพรดิจิ้งจอกกล่าว

        “ดูเหมือนว่าจักรพรรดิที่แข็งแกร่งจะมารวมตัวกันแล้วสินะ” เสียงที่สดใสดังขึ้น

        หญิงสาวที่สวมชุดสีเขียวและมีเส้นผมสีทองสว่างปรากฏตัวเช่นกัน

        “ราชินีภูติงั้นหรือ ดูเหมือนว่าหลายปีมานี้เจ้ายังคงงดงามแม้จะแต่งงานแล้ว” เสียงที่หยาบคายดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ก้าวเดินออกมา

        “จักรพรรดิอสนี เจ้าอยากตายงั้นเหรอ” เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้น ชายคนนี้มีเส้นผมสีเขียวอ่อนกลิ่นอายที่ดูลึกลับก็ปรากฎออกมาเช่นกันและด้านหลังปรากฎชายชราอีกคน

        “จักรพรรดิวิญญาณเจ้ายังไม่อยู่ในสายตาของข้าแต่ถ้าเป็นตาแก่นั่นข้าก็พอจะอยากจะต่อสู้ด้วยอยู่” จักรพรรดิอสนีกล่าว

        “หยุดคำทักทายเอาไว้แค่นั้นก็พอ เพราะตอนนี้สถานการณ์ของพวกเราค่อนข้างที่จะแย่” จักรพรรดิครึ่งอสูรอีกสามคนเองก็ปรากฏตัวออกมาเช่นกัน

        “เท่านี้ก็มากันครบแล้ว จากเสียงคำรามเมื่อครู่ดูเหมือนแม้จะถูกผนึกไปเป็นเวลาหลายหมื่นปีพลังของมันก็ไม่ลดลงเลยกลับกันมันกลับเพิ่มขึ้นอีก” จักรพรรดิจิ้งจอกกล่าว

        “ใช่ และถ้าพวกเราตรวจสอบดีๆผนึกนั่นอาจจะทนได้อีกไม่กี่ปีแล้ว” จักรพรรดิวิญญาณกล่าว

        “หลายหมื่นปีมานี้พวกเราพยายามที่จะเติมพลังเวทย์ให้กับค่ายกลที่ผนึกเจ้าสัตว์ร้ายเอาไว้ตลอดแต่ในที่สุดมันก็ทนไม่ได้แล้ว” จักรพรรดิอสรพิษกล่าว

        “ถ้าเจ้านั่นหลุกออกมาได้ ด้วยพลังของพวกเราจะสามารถเอาชนะเจ้านั่นได้จริงงั้นรึ” ราชินีภูติกล่าว

        “........” ไม่มีจักรพรรดิคนใหนกล้าออกความเห็นเพราะพวกเขารู้ตัวดี สำหรับสัตว์เวทระดับ 9 การที่จะล้มเจ้านั่นได้อย่างน้อยจะต้องมีตัวตนที่อยู่เหนือกว่าระดับจักรพรรดิ แต่น่าเสียดายที่ทวีปแห่งนี้ระดับจักรพรรดิคือขีดจำกัดแล้ว

        “หืมกลิ่นอายนั่นมันอะไร” ในขณะนั้นเองจักรพรรดิวิหคที่ยืนอยู่ก็สั่นใหวเพราะกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฎนั้นทำให้ร่างกายของพวกเขาหวาดกลัว

        “ทางนั้นมัน...” จักรพรรดิหญิงแสดงสีหน้าจริงจังออกมาก่อนจะพุ่งออกไป

        “ตามไป!!!!!!!!!” จักรพรรดิจิ้งจอกไม่รอช้ารีบติดตามไปทันทีเพราะนางเองก็พอจะได้ข้อมูลบางอย่างมาเกี่ยวกับตัวตนของต้าหมิง

        “นี่มันเกิดอะไรขึ้น” จักรพรรดิคนอื่นๆไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

        เมื่อจักรพรรดิหญิงไปถึงก็เห็นว่าพวกจ้าวหยูเฟยกำลังต่อสู้อยู่กับจอมพลของครึ่งอสูรอยู่

        “หยุด!!!!!!!!!!!!”

        จักรพรรดิหญิงคำรามออกมา เสียงคำรามแฝงไว้ด้วยแรงกดดันของจักรพรรดิทำให้พวกจ้าวหยูซินต้องหยุดลงและก้มคารวะให้กับจักรพรรดิของตนเอง

        “นี่มันเกิดอะไรขึ้น” จักรพรรดิจิ้งจอกที่พึ่งมาถึงก็รีบกล่าวขึ้นมาทันที

        “เรียนท่านจักรพรรดิ กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์มันออกมาจากที่นั่น” จอมพลทั้งสามที่รับบาดเจ็บไม่รอช้ารีบชี้ไปทางพื้นที่ลับที่ต้าหมิงบ่มเพาะอยู่ทันที

        “โอ้ เจ้ามีปัญหาอะไรกับพื้นที่บ่มเพาะของข้างั้นหรือ” จักรพรรดิหญิงกล่าวพร้อมกับมองไปยังจอมพลทั้งสามของครึ่งอสูรทันที

        “ไม่...ไม่มี...อะไร พวกเราแค่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์จากด้านในก็เท่านั้น” จอมพลทั้งสามของดินแดนครึ่งอสูรกล่าว

        “ถ้าเจ้าไม่ว่าอะไรข้าขอเข้าไปดูได้หรือไม่” จักรพรรดิจิ้งจอกกล่าว

        “ถ้าเจ้าว่าแบบนั้นเอาไว้ข้าขอเข้าไปดูพื้นที่ลับของเจ้าที่ดินแดนครึ่งอสูรจะได้หรือเปล่าละ” จักรพรรดิหญิงก้าวออกมาขวางทางจักรพรรดิจิ้งจอกเอาไว้และกล่าวขึ้น

        “นี่มันเกิดอะไรขึ้น” จักรพรรดิเหมันต์ปรากฏออกมาข้างๆพวกปิงเสวี่ยก่อนจะถาม

        พวกปิงเสวี่ยได้แต่เล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ถึงอย่างงั้นข้อมูลก็น้อยเกินไปทำให้จักรพรรดิเหมันต์ไม่รู้ว่าความจริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้น