เจียนเฉินก้าวผ่านประตูแห่งกาลเวลา เขาพบว่าตัวเองยืนอยู่บนพื้นที่ที่เหมือนลอยอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่า รอบตัวเต็มไปด้วยเศษเสี้ยวของเหตุการณ์ที่เขาไม่เคยเห็น ดวงตาของเขาสะท้อนภาพของโลกที่แตกสลาย และมิติที่ถูกกลืนกิน
“นี่คืออนาคตที่ข้ากำลังมุ่งหน้าไปหรือ?”
“ยืนยัน: โฮสต์เข้าสู่ มิติแห่งอนาคตที่ไม่อาจคาดเดา ที่นี่จะแสดงให้เห็นผลลัพธ์ที่เป็ไปได้ในทุกทางเลือกที่โฮสต์อาจทำ”
“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะต้องมองเห็นและเรียนรู้จากมัน”
ภาพแรกที่เจียนเฉินเห็นคือโลกที่เต็มไปด้วยความมืด มิติทั้งหมดถูกหลอมรวมเป็หนึ่งเดียว แต่สิ่งที่เหลืออยู่คือความสิ้นหวัง
“นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น หากเ้าปล่อยให้พลังของเ้ากลืนกินเ้าเอง”
ภาพที่สองปรากฏขึ้น เป็ภาพของมิติที่กลับมาสงบ แต่ไม่มีผู้ใดจดจำเจียนเฉินได้ ทุกคนที่เขาเคยช่วยเหลือหรือเผชิญหน้าหายไปจากความทรงจำของมิติ
“นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น หากเ้าสละทุกสิ่งเพื่อรักษาสมดุล”
และภาพสุดท้ายคือเจียนเฉินยืนอยู่บนบัลลังก์ที่ลอยอยู่กลางมิติ เขาปกครองทุกมิติด้วยพลังที่ไร้เทียมทาน แต่มันเป็โลกที่ไม่มีใครกล้าท้าทายหรือยืนเคียงข้าง
“นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น หากเ้าทุกสิ่งเพื่อตัวเ้าเอง”
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้น เป็เสียงที่เยือกเย็นแต่แฝงด้วยความเก่าแก่
“เ้ามองเห็นแล้วหรือยัง? ทุกการเลือกของเ้าจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่แตกต่าง และไม่มีทางใดที่สมบูรณ์แบบ”
ร่างของ ผู้เฝ้าประตูอนาคต ปรากฏขึ้น มันเป็สิ่งมีชีวิตที่เหมือนหลอมรวมจากเศษเสี้ยวแห่งกาลเวลา ร่างกายโปร่งใสและเปล่งแสงสีเงิน
“ข้าไม่ได้มาเพื่อเลือกทางใดทางหนึ่ง ข้ามาที่นี่เพื่อสร้างอนาคตที่ดีกว่านั้น”
“เ้าคิดว่าเ้าสามารถหลีกหนีจากการเลือกได้หรือ? ทุกสิ่งล้วนมีราคาที่ต้องจ่าย”
ผู้เฝ้าประตูยื่นมือออกมา และกาลเวลารอบตัวเริ่มหมุนวน เจียนเฉินพบว่าตัวเองอยู่กลางสนามรบที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตจากมิติอื่น ๆ ที่ต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง
“บททดสอบแรก: เ้าจะหยุดานี้ได้อย่างไร?”
เจียนเฉินตั้งสมาธิและเรียก พลังแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์ เขาหยุดการเคลื่อนไหวของทุกสิ่งรอบตัว และสร้างคลื่นพลังที่หลอมรวมทุกมิติให้กลับมาสงบ
“าจบลงได้ หากทุกฝ่ายเข้าใจสมดุล”
เสียงของผู้เฝ้าประตูดังขึ้นอีกครั้ง “เ้าทำได้ดี... แต่ยังไม่พอ”
ภาพรอบตัวเปลี่ยนไป เจียนเฉินยืนอยู่หน้ามิติที่กำลังจะล่มสลาย มันเต็มไปด้วยผู้คนที่ร้องขอความช่วยเหลือ
“บททดสอบที่สอง: เ้าจะช่วยมิตินี้ได้หรือไม่? แต่จำไว้ ทุกพลังที่เ้าใช้ที่นี่ จะไม่สามารถนำกลับคืนได้อีก”
เจียนเฉินรู้ว่าการเสียสละพลังหมายถึงการลดความสามารถของตัวเอง แต่เขาตัดสินใจโดยไม่ลังเล
“ข้าจะช่วย”
เขาใช้ แก่นพลังแห่งการฟื้นคืน เพื่อหลอมรวมพลังของตัวเองเข้ากับมิติที่ล่มสลาย แสงสีทองกระจายไปทั่ว และมิติเริ่มกลับคืนสู่ความสมบูรณ์
หลังจากผ่านสองบททดสอบ ผู้เฝ้าประตูปรากฏตรงหน้าเขาอีกครั้ง
“เ้าผ่านการทดสอบ แต่ยังมีคำถามสุดท้าย หากเ้าต้องเลือกระหว่างพลังทั้งหมดของเ้า กับการรักษาสมดุลของมิติ เ้าจะเลือกอะไร?”
เจียนเฉินตอบโดยไม่ลังเล “สมดุลคือสิ่งสำคัญที่สุด พลังของข้าเป็เพียงเครื่องมือ ข้าไม่กลัวที่จะเสียมันไป”
เสียงของผู้เฝ้าประตูแฝงด้วยความพอใจ “เ้าพิสูจน์ตัวเองแล้ว ข้ามอบพลังสุดท้ายให้แก่เ้า”
“เช็คอินสำเร็จ: ได้รับ [พลังแห่งอนาคตนิรันดร์]”
พลังนี้ทำให้เจียนเฉินสามารถเห็นผลลัพธ์ของทุกการตัดสินใจ และเลือกอนาคตที่เหมาะสมที่สุด
ประตูใหม่ที่เปล่งแสงสีเงินปรากฏขึ้น มันดูเหมือนเป็ทางเข้าสู่มิติที่เขาจะสามารถกำหนดอนาคตใหม่ได้
“นี่คงเป็จุดเริ่มต้นของการสร้างที่แท้จริง”
เจียนเฉินก้าวเข้าสู่ประตูใหม่ พร้อมกับพลังและความมั่นใจที่จะสร้างสมดุลในทุกมิติ