ตอน ผัวให้สวิงกิ้งกับเ้านายญี่ปุ่น
เอาล่ะค่ะ... เื่นี้เป็ความลับที่หนูไม่เคยคิดว่าจะต้องเผชิญ... มันเริ่มต้นจากความทะเยอทะยานของสามี... ความอึดอัดใจที่กลายเป็ความยินยอม
หนูชื่อดา อายุสามสิบต้นๆ แต่งงานกับเคน สามีที่ทำงานในบริษัทญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง เคนเป็คนขยันและมีความมุ่งมั่นในหน้าที่การงานมาก เขามักจะพูดถึงความก้าวหน้าในบริษัทอยู่เสมอ และหวังว่าจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งในเร็ววัน
คืนนี้ เคนกลับบ้านมาด้วยท่าทางเคร่งเครียดผิดปกติ เขานั่งลงบนโซฟาในคอนโดหรูของเรา มองออกไปยังวิวเมืองยามค่ำคืนด้วยสายตาที่เหม่อลอย
"เป็อะไรไปเคน? ดูไม่สบายใจเลย" ฉันถามด้วยความเป็ห่วง
เคนถอนหายใจออกมาเบาๆ "ดา... มีเื่อยากจะคุยกับเธอหน่อย"
ฉันนั่งลงข้างๆ เขา จับมือของเขาไว้แน่น "มีอะไรก็บอกมาเถอะ"
เคนหันมามองหน้าฉัน ดวงตาของเขาเป็ประกายวาววับด้วยความกังวลและความคาดหวัง "คือว่า... หัวหน้าของฉัน... คุณทานากะ... เขา..." เคนหยุดชะงัก ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า
ฉันรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง "คุณทานากะทำไมเหรอ?"
เคนสูดหายใจเข้าลึกๆ "คุณทานากะ... เขาบอกว่า... ถ้าฉัน..." เขาเงียบไปอีกครั้ง
"ถ้าคุณทำอะไร?" ฉันเร่งเร้า
เคนมองหน้าฉันด้วยสายตาที่หนักแน่น "ถ้าฉัน... ถ้าเรา... สวิงกิ้งกับเขา... เขาจะช่วยผลักดันเื่เลื่อนตำแหน่งให้ฉัน"
ฉันนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ มองหน้าสามีอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง คำพูดของเขาเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ฉันไม่รู้ว่าจะตอบสนองอย่างไร ความรู้สึกสับสน ใ และประหลาดใจ ปะปนกันจนฉันพูดไม่ออก
"เคน... นี่นายพูดจริงเหรอ?" ฉันถามด้วยเสียงที่สั่นเล็กน้อย
เคนพยักหน้าอย่างจริงจัง ดวงตาของเขาเป็ประกายวาววับ "ใช่ดา... ฉันอยากได้ตำแหน่งนั้นมาก มันสำคัญกับอนาคตของเรา"
ฉันรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบของฉันหมุนคว้าง ฉันไม่เคยคิดถึงเื่แบบนี้มาก่อน ชีวิตคู่ของฉันกับเคนถึงแม้จะเปิดเผย แต่ก็ไม่เคยไปถึงขั้นนี้
"แต่ว่า... ฉัน..." ฉันพยายามหาคำพูดมาปฏิเสธ แต่ในใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ ความอยากรู้อยากลอง... ความทะเยอทะยานของสามี... และความรู้สึกผิดบาปที่แอบแฝงอยู่
"เชื่อใจฉันนะดา" เคนจับมือฉันไว้แน่น บีบเบาๆ "แค่ลองดู ถ้าเธอไม่สบายใจจริงๆ เราจะไม่บังคับ"
ฉันมองหน้าสามี ดวงตาของเขาเป็ประกายวาววับ ฉันรู้สึกถึงความรักและความมุ่งมั่นที่เขามีต่ออนาคตของเรา
"แล้ว... คุณทานากะจะมาเมื่อไหร่?" ฉันถามด้วยเสียงที่สั่นเล็กน้อย
"เขาจะมาถึงคืนนี้" เคนตอบเสียงแ่
ฉันเบิกตากว้างอีกครั้ง คืนนี้... ผู้ชายแปลกหน้าชาวญี่ปุ่น... ในคอนโดหรูของเรา
ฉันมองหน้าเคนอีกครั้ง ดวงตาของเขาเป็ประกายวาววับด้วยความคาดหวัง ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ อย่างจำใจ "ก็ได้...แต่แค่ครั้งเดียวนะ"
รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของเคน เขาจูบหน้าผากฉันเบาๆ "ขอบคุณนะที่รัก" แล้วลุกขึ้นเดินไปยังโทรศัพท์มือถือ
ไม่นานนัก เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น เคนลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู พบกับชายร่างท้วม ผิวขาว ใบหน้ากลม สวมชุดสูทสีเข้ม ท่าทางภูมิฐาน เขาคือคุณทานากะ หัวหน้าของเคน
คุณทานากะทักทายเคนด้วยภาษาญี่ปุ่น ก่อนจะหันมายิ้มให้ฉันอย่างสุภาพ "สวัสดีครับคุณดา ยินดีที่ได้รู้จักครับ"
"สวัสดีค่ะคุณทานากะ" ฉันตอบกลับด้วยความประหม่าเล็กน้อย
เคนเชื้อเชิญคุณทานากะเข้ามาในคอนโด บรรยากาศในห้องนั่งเล่นดูตึงเครียดเล็กน้อย ฉันรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก
เคนทำลายความเงียบด้วยรอยยิ้มกระตือรือร้น "คุณทานากะครับ ดาพร้อมแล้วครับ"
คุณทานากะมองฉันด้วยสายตาที่สำรวจเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ "ครับคุณเคน"
เคนเดินเข้ามาใกล้ฉัน จับมือฉันไว้แน่น "ไม่เป็ไรนะดา ทำตามสบาย" เขากระซิบข้างหูฉัน
ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมความประหม่า แต่หัวใจของฉันก็ยังคงเต้นแรง
เคนหันไปยิ้มให้คุณทานากะ "คุณทานากะครับ เริ่มเลยไหมครับ?"
คุณทานากะพยักหน้า เดินเข้ามาใกล้ฉันช้าๆ เขามองฉันด้วยสายตาที่สุภาพแต่ก็แฝงไปด้วยความสนใจ
"คุณดาครับ ผมขอจับมือคุณได้ไหมครับ?" คุณทานากะถามด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล
ฉันลังเลเพียงเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือออกไปจับมือของคุณทานากะ ััของเขานุ่มนวลและอบอุ่น
คุณทานากะค่อยๆ ลูบหลังมือของฉันเบาๆ ดวงตาของเขาจับจ้องมาที่ดวงตาของฉันอย่างอ่อนโยน
เคนมองดูพวกเราด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจ เขาลุกขึ้นเดินไปเปิดเพลงคลอเบาๆ บรรยากาศในห้องเริ่มผ่อนคลายลงเล็กน้อย
"คุณดาครับ ผมว่าอากาศค่อนข้างร้อนนะครับ คุณจะว่าอะไรไหมถ้าผมจะถอดเสื้อนอก?" คุณทานากะถามด้วยความเกรงใจ
ฉันมองหน้าเคนเล็กน้อย เขาพยักหน้าให้ฉันอย่างให้กำลังใจ
"ตามสบายเลยค่ะคุณทานากะ" ฉันตอบเสียงแ่
คุณทานากะถอดเสื้อสูทออก เผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาที่อยู่ด้านใน เขายังคงมองฉันด้วยสายตาที่สุภาพ
เคนเดินเข้ามาใกล้ฉันอีกครั้ง โอบไหล่ฉันอย่างใกล้ชิด "ดา... คุณทานากะอยากให้เราสบายตัวกันก่อน" เขากระซิบข้างหูฉัน
ฉันรู้สึกถึงความประหม่าที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ฉันไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป
เคนมองฉันด้วยสายตาที่สื่อความหมาย ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือไปััชายเสื้อของฉันอย่างแ่เบา... ค่ำคืนแห่งการเปิดประตู... กำลังจะนำพาฉันไปสู่ความรู้สึกที่ฉันไม่เคยััมาก่อน... และสายตาของสามี... มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่?