ณ บ้านของหลิ่วฉิน
เมื่อฝึกเสร็จแล้วลืมตาตื่นแล้วเขาก็เห็นคราบดำๆติดอยู่รอบตัวเขา"บ้าเอ้ย กลิ่นนี้มัน เหม็นสุดๆเลย"ซึ่งนี้ก็คือสิ่งสกปรกในร่างกาย
"ดูเหมือนฉันจะต้องอาบน้ำแล้วสินะเนี้ย"หลังจากที่หลิ่วฉินอาบน้ำเสร็จแล้วออกมาจากห้องน้ำก็เจอน้องสาวที่ทำหน้าอารมณ์เสียอยู่ข้างๆเขา
"เป็อะไรหรอหลิวปิง?"หลิ่วฉินถามขึ้น
"นายไม่เข้าใจฉันหรอกนายไม่ใช่ผู้ฝึกตนนี้น่า"หลิ่วปิงเอ่ยขึ้นความอารมณ์ไม่ดี
"เอาน่าบอกมาหน่อย เพื่อชั้นจะช่วยได้"หลิ่วฉินพูดขึ้นด้วยความเป็ห่วงหลังจากผ่านไปสักครู่หลิ่วปิงก็พูดขึ้น"มันเป็เพราะเมื่อคืนอยู่ดีๆพลังปราณรอบๆนี้ก็หายไปหมดเลย"
หลิ่วฉินขำอยู่ในใจ'ดูเหมือนการฝึกของชั้นจะไปรบกวนน้องสาวสินะ ฮา ฮา ฮา'หลิ่วฉินจึงเอ่ยถาม"แล้วเธอคิดว่ามันเป็เพราะอะไรล่ะ"
หลิ่วปิงครุ่นคิดอยู่สักพักก็เอ่ยขึ้น"น่าจะเป็ยอดฝีมือระดับสูงผ่านมาแถวนี้แน่เลย"หลิ่วฉินรู้สึกดีอยู่ในใจ'เธอว่าชั้นเป็ยอดฝีมือละ ถึงแม้เธอจะไม่รู้ก็เถอะนะ'
หลังจากนั้นหลิ่วฉินก็ดูค่าสถานะของของหลิ่วปิง
ชื่อ:หลิ่วปิง ขั้นพลัง:นักรบขั้น9
พลังต่อสู้:10 พร์:ระดับ5
ทักษะบ่มเพาะ:(เหล็กขั้นกลาง)หมุนเวียนปราณ//ฝึกถึงแม่ทัพขั้น10
สัตว์เลี้ยง:จิ้งจากน้ำแข็ง
เมื่อดูค่าสถานะของน้องสาวเสร็จหลิ่วฉินก็รู้สึกพอใจจึงเดินไปใส่เสื้อผ้าแล้วลงไปข้างล่างเจอแม่ที่กำลังอาหารอยู่"เอ้าลูกจะไม่กินข้าวก่อนหรอ"
หลิ่วฉินตอบ"ไม่ครับ ผมจะไปกินอยู่ร้านเลย"หลังจากได้ยินคำตอบหลิ้วซูเหมยก็รู้สึกแปลกใจที่ลูกตัวเองแปลกไปทางขยันขึ้นและรู้สึกภูมิใจ
ณ ร้านค้านิรันดร์
ตอนมาถึงร้านหลิ่วจึงเข้าไปในร้านแล้วนั่งลงตรงเคาน์เตอร์แล้วเปิดระบบดูฟังชั่นอื่นแล้วจึงเห็น'มิติบ่มเพาะ'จึงกดเข้าไปจึงเห็นตารางโผล่ขึ้นมาแต่ละแถวมีชื่อเป็ของตัวเอง
มี เช่น แดนปฐี,โลกแห่งไฟ,โลกัเขียว,แดนน้ำแข็ง,ป่าทมิฬ,อื่นๆอีกมากมายซึ่งมีเกรดต่างกันมีต่ำ,กลาง,สูง,สุดยอด,พิเศษ
เมื่อหันไปดูราคาเข้าก็ทำให้หัวใจหลิ่วฉินหล่นไปตาตุ้มเพราะราคามันแพงมากมิติระดับกลางราคา'10ผลึกวีรชนหรือ100ผลึกผู้กล้า' "มันเยอะจังหวะฉันจะไปหาเงินขนาดมาจากไหน"
เสียงระบบก็โผล่"ก็แค่10ผลึกวีรชนไม่เห็นมีอะไรเยอะนายก็แค่เปิดร้านไปเดี๋ยวก็จะได้เองแหละ"เสียงของค่อนข้างเย้ยเหยียดหยามหลิ่วฉิน
เมื่อได้ยินแบบนั้นหลิ่วฉินก็อดกลั้นเอาไว้ในใจไว้ก่อนแล้วกดไปดูมิติระดับต่ำ'100ผลึกจอมพลหรือ10ผลึกผู้กล้า' "มันจะแพงไปไหน"
หลังจากที่ตัดใจจากมิติบ่มเพาะได้แล้วหลิ่วฉินจึงทำสมาธิบ่มเพาะ
ณ ถนนแห่งหนึ่ง
มีคนคนหนึ่งพูดว่า"ไป่จ้านนายว่าการสอบเข้าโรงเรียนัเพลิงครั้งนี้มันค่อนค้างอันตรายเราควรไปซื้อยามามั้ย"
คนที่ถูกเรียกว่าไป่จ้านเอ่ยขึ้น"ก็ได้ถังจิงไปหาซื้อยามาน่าจะปลอดภัยกว่า"พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
หลังจากที่พวกเดินมาไม่นานก็เจอกับร้านเล็กๆที่ชื่อร้านค้านิรันดร์"ร้านค้านิรันดร์ เป็ชื่ออหังการจริงๆ"
แต่พวกเขาก็เดินเข้าไปแล้วเจอผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์แล้วกำลังนั่งบ่มเพาะอยู่เมื่อเห็นว่าคนที่นั่งไม่ลุกมาต้อนรับเขาเช่นนั้นไป่จ้านก็พูดขึ้น"เถ้าแก่ ร้านค้าของคุณขายยาอะไรบ้าง"
ดวงตาคนที่นั่งอยู่ก็เปิดขึ้นแล้วจ้องไปที่สองคนที่เข้ามาด้วยฉายแววความตื่นเต้นเพราะภารกิจของเขากำลังจะสำเร็จแล้วและชายคนนั้นก็คือหลิ่วฉินนั้นเอง
หลิ่วฉินจึงลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปหาแล้วพูดว่า"ยินดีต้อนรับครับร้านของเราขายดังนี้เลยครับ"แล้วพาเดินไปดูสินค้าแล้วอธิบายคุณสมบัติแล้วบอกราคา
เมื่อไป่จ้านได้ยินไม่อยากจะเชื่อว่าราคามันจะแพงขนาดนี้และไม่เชื่อในคุณสมบัติของมันแล้วเอ่ยขึ้นด้วยความไม่พอใจ
"ทำไมราคามันถึงแพงขนาดนี้ล่ะและของร้านอื่นราคาก็แค่10-20ผลึกนักรบเอง"
เมื่อถังจิงได้ฟังก็บอกไป่จ้านว่า"เราไปร้านอื่นดีกว่า"เมื่อไป่จ้านได้ยินเช่นก็เลยพูด"ถ้าเราปล่อยร้านค้าแบบนี้เอาไว้คนอื่นอาจจะถูกหลอกก็ได้"
เมื่อหลิ่วฉินได้ยินเช่นนั้นก็พูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ"ถ้าจะไม่ซื้อของก็ไสหัวไป"ได้ยินแบบนั้นแล้วไป่จ้านก็โกรธมากแล้วปล่อยพลังใส่หลิ่วฉินเพราะเห็นว่าหลิ่วฉินเป็ผู้ฝึกตนเหมือนกันแต่ก็เบามือไว้เพราะหลิ่วฉินเป็แค่นักรบขั้น6
เมื่อเห็นเช่นนั้นก็มีเสียง"ติ๊งตรวจพบอันตรายเล็กน้อย ทำการใช้มาตรการป้องระดับที่1 ทันใดพลังมากมายก็เข้ามาในร่างกายของหลิ่วฉินอย่างบ้าคลั่งทำให้พลังของเขาพุ่งถึงวีรชนขั้น6แล้วจึงหยุดลง
ทันทีที่กลิ่นอายวีรชนขั้น6โผล่พลังที่ไป่จ้านปล่อยก็หายไปไป่จ้านและถังจิงก็ตัวแข็งไปเพราะนี้ให้ความรู้สึกเหมือนพวกเขากำลังเผชิญกับอาจารย์ใหญ่แต่แข็งแกร่งกว่ามาก
พลังนี้ให้หลิ่วฉินเหม่อไปชั่วขณะแต่
แล้วก็รู้สึกเจ็บแปล๊บๆที่ร่างกายเพราะเขาก็แค่นักรบขั้น6 ทำให้เขารู้สึกตัวได้แล้วก็มองไปที่สองคนนั้นทำให้หัวใจของพวกเขาทั้งสองหล่นไปที่ตาตุ้ม
หลิ่วจึงควบคุมกลิ่นอายให้เบาลงแต่ก็เหลือไว้นิดหน่อยทำให้พวกเขารู้สึกกลัวแต่นั้นก็เพียงพอแล้วที่ทำให้ทำให้พวกเปิดปากพูดได้ "ขอโทษครับท่าน พวกผมโง่เขลาไปเอง"
พวกเขาก้มหน้าลงระหว่างพูดในน้ำเสียงนั้นมีหลากหลายอารมณ์เต็มไปด้วยความเคารพและหวาดกลัวแต่ส่วนมากจะหวาดกลัว
หลิ่วฉินพูดขึ้นด้วยความน่าเกรงขาม"ฉันเข้าใจละถ้าอยากขอโทษก็ ไปซื้อของในร้านซะ"เมื่อได้ยินแบบนั้นพวกเขาทั้งสองก็ก้มหัวลงแล้วเดินไปซื้อยากับอุปกรณ์ซึ่งการทำแบบนี้ทำให้หลิ่วฉินพอใจมาก "ติ๊ง ท่านได้รับผลึกนักรบ400ผลึก"
เมื่อเลือกของเสร็จแล้วพวกเขาเดินไปที่เคาน์เตอร์แล้วจ่ายเงินทันทีที่จ่ายเงินไป่จ้านจึงเอ่ยถาม"ขอทราบได้มั้ยว่าท่านชื่ออะไร"
หลิ่วฉินได้ยินดังนั้นจึงขมวดคิ้วเล็กน้อยซึ่งการแบบนี้ทำให้หัวใจของไป่จ้านเต้นตูมตามเหงือไหลทั่วหน้าแล้วก็มีเสียงขึ้นที่ทำให้เขาโล่งอก"ฉันชื่อหลิ่วฉิน"
หลิ่วฉินได้ครุ่นคิดไตรตรองสักครู่แล้วก็ตอบไปด้วยความจริง แล้วก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง"พวกนายช่วยแนะนำร้านของฉันให้หน่อยแล้วกัน"ด้วยเสียงที่ดูไม่มีพิษมีภัย
เมื่อได้ยินแบบนั้นทั้งสองก็รู้ดีใจแล้วแทบลืมสิ่งตัวเองพึ่งจะทำไปเมื่อไม่นานไม่ได้เลยแล้วพูดขึ้น"ได้ครับ"แล้วพวกเขาจึงเดินออกไปนอกร้านแล้วรีบไปอย่างรวดเร็ว
และพลังที่อยู่ในร้านก็หายไปแล้วก็มีเสียงโผล่ขึ้นมาหัวของหลิ่วฉิน"ติ๊ง อันตรายได้หายไปแล้วทำการปิดระบบป้องกัน"
เมื่อทั้งสองคนออกไปจากแล้วเสียงระบบจึงขึ้น"ติ๊ง ภารกิจหาลูกค้าเข้าร้านสำเร็จแล้ว รับรางวัล'สุ่มอุปกรณ์ฟรี1ครั้ง"
"้าสุ่มทันทีหรือไม่ ใช่หรือไม่"เสียงระบบถามขึ้นมาหลิ่วฉินจึงตอบไป"ใช่"
แล้วก็มีตู้สุ่มโผล่มาและเริ่มหมุนแล้วทันทีที่หยุดลงก็มีแสงสีแดงหลุดรอดออกมาจากตู้"ติ๊ง ยินดีด้วยได้รับ(ทองแดงขั้นต่ำ)'คาตานะกิเลน'
สกิลแอคทีฟ:'ขาดสะบัน'สามารถตัดสิ่งที่ไม่แข็งแกร่งเกินกว่าขั้นแม่ทัพในทันที//คูลดาวน์1วันและถึงขั้นทำให้ขั้นจอมพลาเ็
สกิลพาสซีฟ:มีโอกาสมากที่ติดสถานะเืไหล
สกิลขาดสะบันทำให้หลิ่วฉินรู้สึกสนใจเพราะว่ามันสามารถที่จะตัดคนที่อยู่ต่ำกว่าขั้นแม่ทัพขาดทันทีแต่ข้อเสียคือ
คูลดาวน์1วัน ดังนั้นเขาจึงครุ่นคิดที่จะเอาดาบนี้มาเป็ดาบประจำตัวแต่สุดท้ายก็เอา
ค่าสถานะ
ชื่อ:หลิ่วฉิน ขั้นพลัง:นักรบขั้น6
พลังต่อสู้:19(เทียบได้กับแม่ทัพขั้น9)
พร์:ระดับ7
ทักษะบ่มเพาะ:คัมภีร์ผสาน์
อุปกรณ์:คาตานะกิเลน
สัตว์เลี้ยง:ไม่มี
---------------------------------------