เช้าวันใหม่ดำเนินมาถึงอีกครั้ง วันนี้เป็วันที่สองที่วาสมายังโลกใบใหม่นี้ เขาลุกขึ้นจากที่นอนของตนอย่างรวดเร็ว ที่นอนของเขาคือชั้นบนสุดของเตียงไม้3ชั้นที่ตั้งวางเรียงรายจำนวนมากภายในห้องพักขนาดใหญ่ห้องหนึ่ง
สถานที่พักของเหล่ามือใหม่ที่กิลด์อาชาแดงได้จัดไว้ให้นั้น คือบ้านพักไม้ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านหลังปราสาทกิลด์อาชาแดง ภายในบ้านพักนั้นประกอบไปด้วย2ห้องนอน 2ห้องน้ำแยกชายหญิง และมี1ห้องนั่งเล่น ใกล้ๆนั้นยังมีโรงอาหารขนาดใหญ่ที่ทั้งมือใหม่มือเก่าสามารถไปใช้งานได้ แต่ต้องจ่ายเงิน
วาสเดินออกมาจากห้องนอนเงียบๆ และมุ่งหน้าไปยังห้องนั่งเล่นของบ้าน สองข้างทางเดินเริ่มมีมือใหม่บางคนออกมาเดินบ้างแล้วแต่ส่วนใหญ่ก็ยังคงหลับอยู่
ที่ห้องนั่งเล่นมีโต๊ะเก้าอี้ที่ทำจากไม้อยู่จำนวนมากวางกระจัดกระจายกันอยู่คล้ายร้านอาหาร มีหลายโต๊ะที่มีคนนั่งจับจองไปแล้ว บนผนังฝากหนึ่งมีแผนที่เมืองที่พวกเขาอาศัยอยู่ขนาดใหญ่ติดไว้ ภายในห้องนั่งเล่นนั้นมีอยู่3จุดที่มีคนต่อแถวอยู่เล็กน้อย
วาสเดินไปหนึ่งในที่ที่มีคนต่อแถวอยู่อยู่ หลังต่อแถวไปสักพักก็ถึงรอบของเขา ด้านหน้ของเขานั้นไม่กล่องใบหนึ่งตั้งอยู่ภายในนั้นถูกเรียงไว้ด้วยขนมปังจำนวนมากด้านข้างกล่องนั้นมีเครื่องปรุงสีเขียวประหลาดวางอยู่ ด้านหน้ากล่องมีกระดาษที่เขียนด้วยภาษากลางว่า
...นี้คืออาหารฟรีมื้อสุดท้ายของพวกนายสามารถหยิบไปได้เท่าที่้า จากนี้หาก้ารับประทานอาหารสามารถไปกินได้ที่โรงอาหารกิลด์นะจ๊ะ....จากอลัน....
วาสหยิบขนมปังมามากกว่า10ชิ้น ก่อนจะยัดเขาปากชิ้นหนึ่ง และเอาที่เหลือซุกไว้ในอกเสื้อ
จากนั้นวาสก็เดินไปต่ออีกแถวหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากกันนัก เมื่อถึงคิวของเขาวาสก็กวาดตามองไปยังกระดานขนาดใหญ่ บนหัวกระดาร์นเขียนไว้ว่า
....บอร์ดภารกิจมือใหม่....
วาสไล่สายตามองไปทั่วทั้งบอร์ด มีกระดาษที่ถูกปักหมุดไว้มากมาย วาสเลือกมองแต่อันที่หน้าสนใจ ก่อนจะฉีกมา3แผ่น
...ภารกิจ เก็บเมือกหนอนั์...
เนื้อหาภารกิจ[้าเมือกของหนอนั์ จำนวน 1กระสอบ]
รางวัล [คอร์ 50 ดิล]
...ภารกิจ เก็บหญ้าสีฟ้า...
เนื้อหาภารกิจ[เก็บหญ้าสีฟ้าจำนวน 50 ต้น ]
รางวัล [คอร์ 30 ดิล]
...ภารกิจ ช่วยงานร้านช่างเหล็ก 3 ชั่วโมง...
เนื้อหาภารกิจ [ ทำงานตามคำสั่งเ้าของร้านช่างเหล็กไออ้อนเป็เวลา3ชั่วโมง]
รางวัล [คอร์ขั้นต่ำ50ดิล + เพิ่มตามผลงาน/ความพึงพอใจของเ้าของร้าน]
เมื่อฉีกกระดาษมา3 แผ่น วาสเดินตรงไปต่อแถวสุดท้าย ก่อนจะไปหยุดอยู่หน้าหญิงวัยกลางคนผมสีน้ำตาลแดง ที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ภายในห้องนั่งเล่น
“ว่าไงพ่อหนุ่ม เลือกภารกิจอะไรมาละ”
“นี้ครับ”วาสส่งกระดาษ3 แผ่นไปให้หญิงวัยกลางคน เธอกวาดตามองกระดาษทั้ง3แผ่น ก่อนจะสะดุดไปที่กระดาษแผ่นหนึ่งแล้วพูดว่า
“ว้าว! มีเธอเป็คนแรกเลยนะนี้ที่กล้าทำภารกิจเกี่ยวกับมอนเตอร์นะ”หญิงสาวพูดพลางหันหลังไปสั่งบางอย่างกับลูกมือของเธอ ก่อนจะหันมาพูดกับวาสว่า
“เอาละ ฉันจะขออธิบายวิธีการทำภารกิจของเธอเลยแล้วกันนะ สำหรับหนอนั์และหญ้าสีฟ้านั้นมันมีอยู่ที่ทางทิศเหนือของเมือง ห่างจากประตูเมืองไม่ไกล โดยหญ้าสีฟ้านั้นเป็อาหารของหนอนั์ ถ้าหากเธอเจอหนอนั์ที่ไหนเธอก็จะเจอหญ้าสีฟ้าอยู่ใกล้ๆ สำหรับการเก็บเมือกหนอนั์นั้นเธอจะต้องฆ่ามันให้ตายก่อนหลังจากนั้นร่างของมันจะหลั่งเมือกออกมา เธอก็ใช้อุปกรณ์ที่เราจัดเตรียมให้เก็บมันซะ ส่วนหญ้าสีฟ้านั้นเธอจะต้องเก็บมาในสภาพสมบูรณ์ที่สุด ขุดมันมาทั้งรากเลยก็ได้ สุดท้ายภารกิจช่วยงานร้านขายอาวุธฉันจะบอกหลังจากนายเอาของสองภารกิจแรกมาส่ง”หญิงสาวพูดจบก็ยื่นถุงกระสอบไปให้วาส2ถุง ซึ่งหนึ่งในนั้นมีของบางอย่างใส่ไว้ด้านใน และคูปอง3ใบ
“ในถุงหนึ่งนั้นมีที่ขูดเมือกขนาดเล็กอยู่ ใช้มันขูดเมือกใส่กระสอบมาส่งฉันได้เลย ส่วนคูปอง3ใบนั้น ให้มาส่งฉันเมื่อทำภารกิจสำเร็จ สุดท้ายฉันชื่อ มิลาน เป็ผู้รับผิดชอบเกี่ยวกับภารกิจของมือใหม่ อ๊ะ! ไม่ต้องบอกชื่อของเธอหรอกนะเพราะฉันจำชื่อมือใหม่ไม่ไหวหรอกมีตั้งเป็ร้อยคน”วาสพยักหน้า เขาก็ไม่อยากแนะนำตัวกับใครเช่นกัน แต่ก่อนจะไปเขาถามมิลานว่า
“คุณมิลานครับ เื่มอนเตอร์หนอนั์ ผมต้องระวังอะไรไว้มั้ยครับ”
“ไม่ต้องหรอก มันเป็มอนเตอร์Lv.2เอง แถมไม่ค่อยมีรูปแบบโจมตีมากเท่าไหร่ ที่นายควรระวังคือมอนเตอร์ตัวอื่นที่อยู่แถวนั้นหากกว่า หากเจอฉันแนะนำให้วิ่งก่อนละนะ”วาสพยักหน้ารับคำแนะนำ ก่อนจะบอกลาและจากไป ก่อนจะออกจากห้องนั่งเล่นวาสเหลือบไปมองแผนที่เมืองอยู่ครู่หนึ่งเมื่อจำได้แล้วก็มุ่งหน้าไปยังเป้าหมายทันที
ในที่สุดประตูเมืองทิศเหนือก็โผล่เข้าสู่สายตาวาส ที่หน้าประตูนั้นมีคนเข้าออกตลอดเวลา โดยบนกำแพงมีชายสองคนที่มีตราแผ่นเหล็กที่มีรูปชุดเกราะอัศวินถือโล่ประดับไว้
‘พวกเขาคงเป็คนของกิลด์อัศวินแห่งแสงสินะ’วาสคิดในใจก่อนจะเหลือบมองที่หลังมือด้านซ้ายของตนที่มีตราปั้มรูปม้าสีแดงอยู่
วาสเดินออกมาจากประตูเมือง กลิ่นสายลมและต้นหญ้าพุ่งเข้าปะทะใบหน้าเขา ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะก้าวออกเดินไป
แหล่งที่อยู่ของหนอนั์นั้นมองง่ายมาก เพราะรอบๆนั้นมีเหล่ามือใหม่หลายคนอยู่ประปราย แต่พวกเขานั้นไม่ได้เป็คนของกิลด์อาชาแดงเหมือนวาส
ตัวหนอนั์นั้นคือหนอนสีเขียวตัวใหญ่ขนาดเท่าแมวโตเต็มวัย มันคลานกระดึ๊บๆอยู่รอบๆ วาสเห็นเหล่ามือใหม่หลายคนกำลังถือท่อนไม้ไล่ฟาดพวกมัน วาสเหมือนนึกบางอย่างขึ้นได้
‘ว่าแล้วเชียวว่าลืมอะไรบางอย่าง ที่แท้ฉันลืมหาอาวุธนี้เอง’วาสคิดในใจอย่างปลงตก ดูท่าเขาต้องเดินไปหาท่อนไม้มาใช้อย่างคนอื่นบ้างแล้ว
วาสตอนนี้นั่งชันเข่าอยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง ที่หน้าของเขานั้นมีหน้าต่างสกิลปรากฏอยู่
หน้าต่างสกิล
สุดยอดสัญชาตญาณ
Lv.1 (0%)
‘ตกลงสกิลนี้มันคืออะไรกัน’วาสยื่นมือไปก่อนจะแตะเข้าที่ชื่อสกิลอย่างแ่เบาจากนั้นจึงมีคำอธิบายขึ้นมาว่า
..สกิลสุดยอดสัญชาตญาณ[เป็สกิลติดตัว ผลของสกิลช่วยเพิ่มสัญชาตญาณในการรับรู้ถึงสิ่งที่เป็อันตรายต่างๆที่ส่งผลเสียต่อชีวิต ]…
วาสอ่านทำความเข้าใจอย่างคร่าวๆ ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นและเดินตรงไปหาเหยื่อรายแรก
วาสยืนนิ่งกำท่อนไม้ขนาดเหมาะมือ ด้านหน้าของเขาคือหนอนสีเขียวตัวั์ที่กำลังกระดึ๊บไปข้างอย่างช้าๆราวกับไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา วาสเงื้อมือขึ้นก่อนจะฟาดท่อนไม้ในมือลงมาอย่างแรง
ผัวะ! กี๊!
หนอนั์ร้องอย่างเ็ป วาสสะดุ้งใเล็กน้อยกับเสียงร้องของมัน
‘หนอนนี้มันร้องได้ด้วยหรอวะ’วาสคิดในใจเงียบๆ ก่อนที่เขาจะสังเกตเห็นว่าหนอนั์เงยหน้ายกหัวเล็กน้อยมาทางเขา ก่อนที่หนอนั์จะพ่นเมือกสีเขียวสดใส่ใบหน้าของเขา
วาสเอียงตัวหลบทำให้เมือกสีเขียวพุ่งไปแปะแน่นไว้ที่ต้นไม้ต้นหนึ่งด้านหลังเขา
‘เมือกมันคงมีคุณสมบัติคล้ายกาว’
วาสไม่รอช้าระดมทุบไปที่หนอนั์ไม่ยั้ง จนในที่สุดมันก็แน่นิ่งไป วาสใช้เท้าเขี่ยที่ตัวมัน เมื่อเห็นว่าตัวมันไม่ขยับเขาก็ถอนหายใจ
ก่อนจะลงมือขูดเมือกที่หลั่งออกจาตัวมัน ก่อนที่เขาจะพบปัญหาอีกอีกอย่าง
‘แล้วคอร์ของมัน ฉันจะผ่าออกมายังไงดี’วาสหันไปมองรอบๆ เขาพบว่ามือใหม่คนอื่นนั้นส่วนใหญ่จะพกมีดเล่มเล็กมาด้วยเพื่อที่จะผ่าเอาคอร์ของหนอนั์
วาสปั้นหน้ายากแม้เขาจะสามารถขอยืมกับคนอื่นได้ แต่เขาไม่ค่อยอยากจะสุงสิงกับใครเท่าไหร่
ในที่สุดวาสก็เลือกที่จะใช้หินแบนเรียบที่มีความแหลมอยู่มุมหนึ่งที่เขาเจออยู่ใกล้ๆมาใช้ผ่าร่างหนอนั์
วาสแทงหินเข้าไปที่หัวของหนอนั์จากนั้นก็กรีดให้แผลเปิดออก เืสีเขียวของหนอนั์ไหลนองออกมา วาสแหวกซากของหนอนั์ ก่อนที่เขาจะพบคอร์ขนาดเล็ก1ชิ้นฝังอยู่ที่หัวของมัน
วาสใช้เวลา4ชั่วโมงในการรวบรวมเมือกหนอนั์จนเต็มกระสอบ และใช้เวลาอีก2ชั่วโมงในการรวบรวมหญ้าสีฟ้า โดยพักเพียง30นาทีกินอาหารกลางวันซึ่งคือขนมปังที่เขาเอามาจากกิลด์อาชาแดง
และนอกจากนั้นเขายังได้คอร์จากหนอนั์มาอีก30ดิล ซึ่งเขาได้ความรู้เพิ่มมาอย่างหนึ่งคือ คอร์ในแต่ละตัวนั้นไม่เท่ากับ บางตัวมีแค่1ดิล แต่บางตัวก็มีถึง3ดิล
เวลาตอนนี้เป็เวลา่บ่ายแล้ว วาสได้กลับมายืนที่หน้าของมิลานที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง เขายื่นกระสอบทั้งสองและคูปอง2ใบให้มิลาน
ลูกมือของเธอนั่งนับจำนวนหญ้าสีฟ้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า มิลานจึงหันหน้ามาหาวาสและเอ่ยว่า
“ภารกิจทั้งสองของเธอสำเร็จแล้ว ตอนนี้เธอมีคอร์อยู่ทั้งหมด 80 ดิล แต่ทางเราจะเก็บคอร์นี้ไว้ให้และจดบันทึกไว้ในชื่อของเธอ เพราะขืนให้คอร์เธอไปอาจเสี่ยงที่จะโดนขโมยหรือปล้นได้ หาก้าจะใช้ก็ให้มาเบิกที่นี้ เข้าใจนะ?”วาสพยักหน้า ยังไงตอนนี้เขาก็มีคอร์30ดิลพกติดตัวอยู่แล้วจึงไม่มีปัญหา ก่อนที่มิลานจะพูดต่อว่า
“นี้คือแผนที่เป้าหมายภารกิจสุดท้ายของเธอ มีอะไรจะถามไหม”มิลานยื่นเศษกระดาษแผ่นหนึ่งให้ วาสคำนวณเวลาในใจ ก่อนที่จะคิดว่าหลังเสร็จภารกิจสุดท้ายเขาจะมีเวลาว่างพอสมควร
“ผมอยากจะรู้วิธีฝึกเพื่อเพิ่มค่าสถานะนะครับ”
“ไม่ยากเลย หากเธออยากจะเพิ่มค่าสถานะ สำหรับค่ากายนั้นจะง่ายที่สุดขอเพียงเธอออกแรงหรือใช้งานร่างกายจนเกินขีดจำกัดระดับหนึ่งแล้ว มันจะเพิ่มขึ้นมาเอง ส่วนค่าความเร็วจะยากขึ้นมาหน่อยแต่ก็คล้ายๆกันคือเธอจะต้องทลายขีดจำกัดความเร็วของตัวเอง เคยมีคนฝึกวิ่งเพื่อที่จะให้ค่าความเร็วเพิ่มแต่สุดท้ายกลับได้ค่ากายซะงั้น ตอนนี้วิธีฝึกที่นิยมคือฝึกการหลบหลีกสิ่งของ ส่วนค่าจิติญญานั้นจะฝึกยากที่สุดเพราะมันเป็เื่ของจิตใจ วิธีที่ง่ายที่สุดคือกินคอร์เข้าไป แต่มันใช้ได้ผลแค่่แรกๆเท่านั้นเพราะยิ่งค่าจิติญญาของนายมากก็ยิ่งทำให้นายต้องกินคอร์มากขึ้นเป็เงาตามตัว วิธีที่ง่ายรองลงมือคือการนั่งสมาธิ ซึ่งวิธีนี้จะว่ายากก็ยากจะว่าง่ายก็ง่าย ขอแค่นายปล่อยวางจิตใจให้สงบได้นายก็จะสามารถเพิ่มค่าจิติญญาได้ แต่สุดท้ายก็ไม่ค่อยมีใครฝึกฝนค่าจิติญญากันเพราะมันต้องนั่งสมาธิกันเป็วันเลยทีเดียว แถมยังใช้ได้ผลแค่่แรกๆเท่านั้นยิ่งคนที่จิตไม่นิ่งพอยิ่งไม่สามารถฝึกได้เลย คำแนะนำสุดท้ายหากนายตั้งใจจะฝึกฝนเพื่อเพิ่มค่าสถานะก็รีบทำั้แ่เลเวลน้อยๆซะ เพราะยิ่งนายมีเลเวลมากขึ้น ค่าสถานะนายก็จะมากขึ้นทำให้นายก็ยิ่งจะฝึกยากขึ้นด้วย”วาสพยักหน้าเงียบๆแล้วถามต่อว่า
“แล้วพอมีสถานที่ฝึกฝนแนะนำผมมั้ยครับ”
“ในเมืองของเรามีสนามกีฬาสร้างไว้อยู่ ส่วนใหญ่เขาจะไปฝึกฝนเพิ่มค่าสถานะกายและความเร็วที่นั่น ค่าบริการก็ชั่วโมงละ 5 ดิล แต่เอาเข้าจริงๆส่วนใหญ่มือใหม่ก็พากันไปฝึกแค่่แรกๆเท่านั้นละ เพราะไม่มีใครทนฝืนมันไหว สมัยก่อนฉันก็เคยฝึกเหมือนกันแต่ไม่ไหว วิ่งแทบตาย แต่กลับได้ค่ากายแต้มเดียว ไม่คุ้มสักนิด สู้เอาเวลาไปฆ่ามอนเตอร์เก็บเลเวลเอาง่ายกว่าอีก”มิลานร่ายยาว ซึ่งวาสก็รับฟังเงียบก่อนจะขอตัวออกมา
วาสเดินไปตามเส้นทางที่มิลานมอบให้ ก่อนเขาจะไปโผล่ที่หน้าร้านค้าแห่งหนึ่งที่มีปล่องไฟปล่อยควันออกมาตลอดเวลา ที่หน้าร้านแขวนป้ายไว้ว่า ร้านช่างเหล็กไออ้อน
กริ๊ง!
วาสเปิดประตูเขาไปทำให้เสียงกริ๊งดังขึ้น ก่อนที่เขาจะพบว่าภายในนั้นเต็มไปด้ายชั้นวางอาวุธที่เต็มไปด้วยอาวุธมากมายหลายชนิดรวมถึงบรรดาชุดเกราะเหล็กที่สง่างามหลายรูปแบบ แสงวาวที่ส่องมาจากคมของอาวุธทำให้วาสมองอย่างสนใจ ราวกับพวกมันมีมนต์ขลังบางอย่าง
“สวัสดี ไม่ทราบว่า้าอะไร”เสียงห้าวเรียกสายตาวาสให้หันไปมอง ก่อนจะเห็นร่างที่สูงเพียงครึ่งเดียวของเขา ใบหน้านั้นเป็ชายชราที่เต็มไปด้วยหนวดเครารุงรัง แต่ทั้งหนวดเคราและเส้นผมตอนนี้นั้นเริ่มกลายเป็สีขาวแล้ว
“ผมมาทำภารกิจนะครับ”วาสตอบคนแคระชราที่อยู่ตรงหน้า
“โฮ่! เ้าเองหรือที่รับภารกิจของข้า ปล่อยให้ข้ารอซะนานจนคิดว่าไม่มีใครรับภารกิจข้าไปทำแล้ว”คนแคระชราบ่นเล็กน้อย ก่อนจะกวักมือวาสไปใกล้ๆแล้วพูดว่า
“ข้าชื่อไออ้อน เ้าชื่ออะไร เด็กหนุ่มชาวมนุษย์”
“วาสครับ”วาสตอบเรียบๆ
“งานของเ้าไม่มีอะไรมาก แค่คอยเฝ้าหน้าร้านให้ข้า รอรับลูกค้าเท่านั้นราคาของต่างๆนั้นข้าติดไว้หมดแล้ว เ้าสามารถดูได้ แต่ตอนนี้ยังไม่มีลูกค้าเ้าตามข้ามาหลังร้านก่อน”ไออ้อนเดินนำวาสไป น่าแปลกทั้งที่อายุมากแล้วแต่ฝีเท้าของเขานั้นกลับดูหนักแน่นทรงพลังกว่าวาสเสียอีก
ด้านหลังของร้านนั้นเป็โรงตีเหล็กขนาดย่อม ที่เตาเผานั้นมีไฟที่ถูกจุดติดตลอดเวลา
“เ้าตีเหล็กเป็หรือไม่?”วาสส่ายหน้า ไออ้อนย่นหน้าก่อนจะถอนลมหายใจพรางเดินไปมุมหนึ่ง แล้วหยิบก้อนแร่ชิ้นหนึ่งออกมา
“ดูวิธีข้าไว้”สิ้นคำไออ้อนก็นำก้อนแร่ไปเพิ่มความร้อนจนแดงเถือกและกระหน่ำค้อนลงไปไม่ยั้ง ภายในเวลาไม่ถึงนาที ก้อนแร่ที่ไออ้อนตีได้กลายเป็แผ่นราบ
“ที่ข้าจะให้เ้าทำคือตีแร่นี้ซะ และคอยส่งมันมาให้ข้า ที่เหลือข้าจะจัดการต่อเอง”วาสพยักหน้า
แก๊ง! แก๊ง! แก๊ง!...
เสียงค้อนกระทบลงบนก้อนแร่ดังไปทั่วโรงตีเหล็ก ร่างสองร่างยืนเคียงข้างกันทั้งวาสและไออ้อนนั้นตอนนี้กำลังลงมือตีก้อนแร่อยู่ โดยไออ้อนนั้นใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีเริ่มตีก้อนแร่จนมันบี้แบนและขึ้นรูปมันให้กลายเป็มีดเล่มเล็กเล่มหนึ่ง ในขณะที่วาสต้องใช้เวลาถึง20นาทีเพื่อที่จะตีก้อนแร่ให้ได้รูปก่อนจะส่งให้ไออ้อน และทุกครั้งเมื่อไออ้อนได้รับก้อนแร่จากวาสแล้วเขาจะขมวดคิ้วอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลงมือทุบก้อนแร่ของวาสอีก2-3ครั้ง จึงนำไปขึ้นรูปต่อไป
ทั้งสองยืนอยู่เคียงข้างกันภายให้โรงตีเหล็กที่ร้อนระอุ เสียงตีก้อนแร่ดังเป็จังหวะ วาสแม้ตอนแรกจะตีไปมั่วซั่วแต่เมื่อได้ฟังเสียงตีก้อนแร่ของไออ้อน จังหวะการตีของเขาก็เริ่มคงที่ไปเรื่อย จนสอดประสานกับไออ้อนอย่างไม่รู้ตัว
บนร่างวาสเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อไคลที่ไหลซึมไปทั่วทั้งร่าง ความเร็วในการตีเหล็กค่อยๆลดลง แขนเริ่มปวดระบม มือที่กุมค้อนเริ่มที่จะชาด้าน
วาสหันไปมองไออ้อนเล็กน้อยแล้วเบิกตากว้าง ความเร็วของชาชราไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย รวมทั้งบนใบหน้าของเขาไม่มีเหงื่อสักหยด
วาสกัดฟันก่อนจะระดมตีก้อนแร่ของตนไม่ยั้ง ขนาดคนแก่ยังไม่มีท่าทีเหนื่อยอ่อนแล้วเขาจะมีหน้าหยุดพักได้อย่างไร
จากแขนที่เริ่มปวดก็กลายเป็เริ่มชา จนในที่สุดวาสก็รู้สึกคล้ายว่าตนเองไม่มีแขนอีกต่อไปทั้งๆที่มันยังคงอยู่ตรงหน้าเขา ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น
-คุณได้รับค่าสถานะกาย+1จุด-
เสียงนั้นปลุกวาสขึ้นจากภวังค์ ก่อนที่เขาจะได้ยินเสียง เคร้ง! ค้อนในมือของเขาได้หลุดออกจากมือของเขาไปก่อนจะกระทบพื้นหินเสียงดังลั่น
“หือ!”ไออ้อนหันมามองเล็กน้อย เมื่อเห็นสภาพของวาสที่เหงื่อท่วมตัวแขนข้างหนึ่งชาจนขยับไม่ได้
“ถ้าไม่ไหวก็ไปเฝ้าหน้าร้านซะ ที่เหลือข้าจัดการต่อเอง”พูดเสร็จไออ้อนก็หันไปตั้งหน้าตั้งตาทำงานของตนต่อไป
วาสรู้สึกเจ็บใจเล็กๆแต่ก็ไม่มีทางเลือกจึงได้แต่ออกไปเฝ้าหน้าร้านตามคำสั่งไออ้อน
ในที่สุดเวลา3ชั่วโมงตามภารกิจก็หมดลง ไออ้อนเดินออกมาในสภาพสบายๆจากหลังร้านทำเอาวาสทึ่งไม่น้อย
“ครบกำหนดเวลาแล้วสินะ”วาสพยักหน้า ไออ้อนมองหน้าวาสพักหนึ่งก่อนพูดนอกเื่
“เ้ามีน้ำอดน้ำทนพอดูนี้เ้าหนูวาส แต่ก่อนข้าก็เคยจ้างมนุษย์คนอื่นเหมือนกัน แต่พวกนั้นตีแร่ไปได้4-5ชิ้นก็บ่นนู่นบ่นนี้แล้ว”วาสได้ยินอย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าจะตอบว่าอะไรจึงนิ่งเงียบ ก่อนไออ้อนจะเอ่ยว่า
“เ้าพึ่งมาถึงโลกนี้สินะ”วาสพยักหน้า
“เ้าสนใจจะมาเป็ลูกจ้างประจำร้านข้าไหม?”วาสนิ่งอึ้งไป ก่อนจะกล่าวว่า
“เอ่อ ผมยังเป็สมาชิกชั่วคราวของกิลด์อาชาแดงอยู่นะครับ คงมาเป็ลูกจ้างประจำคุณไม่ได้”ไออ้อนดูหงุดหงิดไม่น้อย
“งั้นถามใหม่ เ้าอยากจะเป็ลูกจ้างประจำข้าไหม?”วาสนิ่งอึ้งอีกครั้ง ชายหนุ่มรู้สึกสงสัยว่าทำไมไออ้อนจึงถามเช่นนั้นหรือว่าคนแคระชรารู้สึกพิศวาสอะไรเขากัน
“ก็อยากนะครับ”วาสเลือกพูดไปตามตรง อันที่จริงงานในร้านไออ้อนนั้นมีประโยชน์กับเขาไม่น้อย ทั้งได้คอร์ และก็ยังได้ฝึกเพิ่มค่าสถานะอีกด้วย
“ถ้าอย่างนั้นเ้าต้องนำคอร์เท่าไหร่ไปจ่ายเพื่อออกจากกิลด์นั้น”วาสนิ่ง ก่อนจะพูดว่า
“500ดิลครับ”ไออ้อนเดินไปที่เคานเตอร์ของร้าน ก่อนจะล้วงลงไปหยิบถุงใบหนึ่งขึ้นมาแล้วโยนให้วาส
“เอ้า! นี้เงิน500ดิลข้าให้ยืม เอาไปจ่ายซะ จากนั้นก็มาเป็ลูกจ้างประจำร้านข้า”
“เอ่อ จะดีหรอครับ?”วาสเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ทำไมจะไม่ดี อ้อ! หรือเ้ากลัวว่าข้าจะให้ค่าจ้างเ้าน้อย ไม่ต้องห่วงข้าให้ค่าจ้างเ้าวันละ200ดิลเลย แถมให้เ้าพักที่นี้ได้ เอาละไปแล้ว รีบกลับมาด้วยละ”วาสนิ่งอึ้ง ก่อนจะพยักหน้าแล้วเดินออกจากร้านไปอย่างงงๆ
1K
![[รีไรท์] หลานชายคนโปรด(อาภาคหลานภัทร) [25+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721719332_31299023.webp)
