“เป็นไงเป็นกัน!”
ลั่วเซวียนเซวียนเห็นสถานการณ์ตรงหน้าก็กัดฟันกรอดรู้ดีว่าตนเองถอยไม่ได้อีกแล้ว เธอตัดสินใจทุ่มสุดตัวงัดสกิลไม้ตายก้นหีบออกมาสวนกลับทันที
“พรสวรรค์การต่อสู้ เทพีแห่งการไถ่บาป!”
วิ้ง...
วินาทีต่อมาแสงศักดิ์สิทธิ์อันเจิดจ้าสายหนึ่งก็พุ่งทะยานออกจากร่างของลั่วเซวียนเซวียนแสงนั้นสว่างวาบเสียจนผู้คนไม่อาจลืมตาจ้องมองได้
ท่ามกลางแสงเจิดจ้าที่ห้อมล้อมลั่วเซวียนเซวียนราวกับจำแลงกายเป็นเทพีจากสรวงสวรรค์ เพียงเธอโบกมือเบาๆสิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาดมากมายก็ก่อตัวขึ้นเบื้องหน้าเธอทันที
สิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีจำนวนมหาศาลมีทั้งหมูป่าขนาดมหึมา หมาป่าวายุขนสีขาวโพลน และปีศาจชั้นต่ำถือกระบอง
ยังมีกระทั่ง‘ราชาปีศาจเปลวเพลิง’ ที่ลู่เซิ่งเคยกำจัดในถ้ำปีศาจลาวาปรากฏออกมาด้วยแต่ละตัวล้วนแปลกประหลาดแตกต่างกันไปนับไม่ถ้วน
ทว่าสิ่งเดียวที่เหมือนกันคือสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจริงๆ
เพราะร่างของพวกมันกึ่งโปร่งใสมีสภาพคล้ายกับร่างวิญญาณ
“สกิลนั้นอีกแล้วเหรอ? ทุกคนระวัง!”
เมื่อเห็นภาพนี้พัคยูจีและคนอื่นๆ ต่างเบิกตากว้าง รีบตั้งท่าป้องกันอย่างแน่นหนาดูเหมือนพวกเขาจะเคยเห็นความร้ายกาจของสกิลนี้ของลั่วเซวียนเซวียนมาก่อนจึงไม่กล้าประมาทเลยแม้แต่น้อย
ทว่าการอัญเชิญของลั่วเซวียนเซวียนดูเหมือนจะไร้ที่สิ้นสุดเพียงไม่กี่อึดใจ ร่างวิญญาณมอนสเตอร์กว่าหนึ่งพันตนก็ถูกเรียกออกมาเรียงรายจนกลายเป็นกองทัพ ‘ร่างวิญญาณ’ ขนาดมหึมา
“เอ๊ะ? ทำไมยังมีเยอะขนาดนี้!”
เมื่อเห็นจำนวนมหาศาลของร่างวิญญาณตรงหน้าพัคยูจีก็สีหน้าเปลี่ยนไป
“ไม่ต้องกลัว ก่อนหน้านี้ตอนสู้กับพวกเรายัยนี่ใช้ร่างวิญญาณไปหลายพันตัวแล้ว ที่เหลืออยู่นี่แหละคือไพ่ตายใบสุดท้ายของเธอ”จารูรีบเอ่ยปลอบจากด้านข้าง
“ใช่แล้ว แค่กวาดล้างพวกร่างวิญญาณนี่ให้หมดเธอก็จะไม่มีอะไรมาขวางทางเราได้อีกถึงตอนนั้นจะฆ่าจะแกงยังไงก็แล้วแต่เราไม่ใช่เหรอ?”
ชายในชุดซามูไรเอ่ยเสริมขึ้นมาเช่นกัน
“ทุกคนอย่าออมมือ ลุยเข้าไปพร้อมกัน รีบจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด”
สุดท้ายหญิงสาวสวมหน้ากากเพียงคนเดียวในกลุ่มทั้งสี่ก็โบกมือสั่งการ
“ได้เลย!”
อีกสามคนรับคำพร้อมกันและบรรลุข้อตกลงในทันที
“เคล็ดวิชาเทควันโดขั้นสูง: ลูกเตะมังกรทะยานต่อเนื่อง!”
พัคยูจีลงมือก่อน
เขาพุ่งตัวขึ้นสู่ที่สูงอีกครั้งขาสั้นๆ ทั้งสองข้างตวัดกวาดอย่างรวดเร็วจนเกิดเป็นภาพติดตา ทุกครั้งที่วาดขาออกไปก็เตะอัดจนร่างวิญญาณหลายสิบตนระเบิดเป็นผุยผงทันที
“วิชาสังหาร: ดาบวายุปลิดชีพ!”
ชายในชุดซามูไรตามมาติดๆเขาชักดาบตงอิ๋งที่ข้างเอวฟันออกไปกลางอากาศคมดาบสยดสยองแหวกมิติสร้างพายุคลั่งพัดถล่มร่างวิญญาณอีกหลายสิบตนถูกฟันขาดสะบั้นทันที
“สัจธรรมทุกรกิริยา: ท่าแส้คลั่ง!”
จารูเองก็ไม่นิ่งเฉยแขนทั้งสองข้างของเขายืดออกราวกับยาง ยาวออกไปไกลกว่าร้อยเมตรเมื่อเหวี่ยงวาดออกไปก็ไม่ต่างจากแส้ทรงพลังที่ฟาดฟันจนร่างวิญญาณรอบตัวแตกกระจายเป็นชิ้นๆไม่มีมอนสเตอร์ตนใดสามารถเข้าใกล้เขาในระยะร้อยเมตรได้เลย
“ศาสตร์องเมียว: ผีร่ำไห้!”
วิ้งวิ้ง วิ้ง วิ้ง วิ้ง...
สุดท้ายหญิงสาวลึกลับสวมหน้ากากก็งัดสกิลถนัดออกมา เธอคลี่พัดพับอันวิจิตรออกเมื่อโบกพัดไปมาเงาผีที่น่าสยดสยองก็พวยพุ่งออกมาเข้าปะทะกับกองทัพร่างวิญญาณเบื้องหน้าทุกที่ที่เงาผีผ่านไป กองทัพของลั่วเซวียนเซวียนจะล้มตายลงเป็นแถบๆพลังโจมตีช่างรุนแรงเหลือร้าย
“แย่แล้ว!”
ในขณะเดียวกันเมื่อเห็นกองทัพร่างวิญญาณที่สะสมมาอย่างยากลำบากถูกสี่นักฆ่าทำลายล้างอย่างย่อยยับลั่วเซวียนเซวียนในความคับขันก็คิดจะสั่งให้ร่างวิญญาณกระจายตัวออกเพื่อไม่ให้ถูกท่าไม้ตายหมู่ของอีกฝ่ายกวาดล้างจนหมด
ทว่าเธอยังไม่ทันได้ออกคำสั่ง
“สัจธรรมทุกรกิริยา: ท่าผีพันธนาการ!”
ฟุ่บฟุ่บ!
แขนของจารูยืดออกไปอีกครั้งคราวนี้พุ่งทะลุผ่านกองทัพวิญญาณตรงหน้าเธอเข้ามาและรัดร่างของเธอไว้อย่างแน่นหนาจนขยับเขยื้อนไม่ได้
“ฮ่าฮ่า สำเร็จแล้ว!”
“ซวยแล้ว!”
ถึงจุดนี้ลั่วเซวียนเซวียนไม่อาจข่มกลั้นความรู้สึกพ่ายแพ้ได้อีกต่อไปแววตาของเธอฉายแววสิ้นหวังอย่างสุดซึ้ง
“ฮ่าฮ่า สำเร็จแล้ว!”
ในเวลานั้นเมื่อเห็นว่าลั่วเซวียนเซวียนถูกพันธนาการได้สำเร็จจารูก็แผดเสียงตะโกนบอกอีกสามคนว่า “เร็วเข้ายัยนั่นถูกฉันคุมตัวไว้แล้ว พวกแกเร่งมือ ปิดบัญชีเธอด้วยท่าปลิดชีพ”
“ฉันเอง!”
ได้ยินดังนั้นชายชุดซามูไรก็อาสาด้วยตัวเองทันที เขาชักดาบตงอิ๋งออกมาอีกเล่มจากฝักจากนั้นจึงใช้ดาบคู่ประสานพลังฟันใส่ลั่วเซวียนเซวียนที่ขยับไม่ได้อยู่ไม่ไกลออกไปสองดาบติด
“วิชาดาบคู่: กางเขนสังหาร!”
ฉับฉับ!
ปราณดาบสองสายทับซ้อนกันกลางอากาศหลอมรวมกลายเป็นรูปกางเขนที่เฉียบคมและรุนแรง
“จบสิ้นแล้ว หรือว่าเขตสงครามทรายโลหิตแห่งนี้ จะเป็นสุสานของฉันกัน?”
เมื่อเห็นสกิลของคู่ต่อสู้ใกล้เข้ามาทุกทีในขณะที่หลอดเลือดของตนเองก็เหลืออยู่เพียงน้อยนิด
ในที่สุดใบหน้าสะสวยของลั่วเซวียนเซวียนก็ปรากฏความสิ้นหวังอย่างล้ำลึก เธอถึงกับหลับตาลงเตรียมใจรอรับความตายตรงหน้า
แต่ทว่าในเสี้ยววินาทีวิกฤตนั้นเอง
เคร้ง!!!
HP-88!
“โอ๊ย!”
จารูร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวดบนหัวของเขาปรากฏหัวโนขนาดเท่าไข่ห่านขึ้นมาทันที
และความเจ็บปวดรุนแรงที่หัวนั้นเองทำให้เขาเสียหลักและเผลอคลายแขนที่รัดร่างลั่วเซวียนเซวียนไว้แน่นออกโดยไม่ทันตั้งตัว
“เอ๊ะ? โอกาสทอง!”
เมื่อสัมผัสได้ว่าแรงรัดตามร่างกายลดน้อยลงดวงตาของลั่วเซวียนเซวียนก็มีประกายความหวัง เธอแทบไม่ต้องเสียเวลาคิดรีบดิ้นรนสุดแรงจนหลุดออกมาจากวงแขนของจารูได้สำเร็จ
แต่หลังจากหลุดออกมาได้เธอก็ไม่ได้ชะล่าใจ รีบใช้สกิลเคลื่อนย้ายตำแหน่งทันที
“โซ่ตรวนทะยานฟ้า!”
ฟึ่บ!
โซ่สีขาวเงินพุ่งออกจากมือของลั่วเซวียนเซวียนไปปักเข้าที่พุ่มไม้บนยอดไม้ใหญ่อย่างแม่นยำ
เมื่อทำเช่นนั้นลั่วเซวียนเซวียนก็ออกแรงที่ฝ่ามือขวาใช้แรงเหวี่ยงดีดตัวลอยละลิ่วขึ้นไปกลางอากาศข้ามระยะทางหลายร้อยเมตรถอยห่างจากสี่นักฆ่าไปอยู่ในตำแหน่งที่ปลอดภัยกว่าเดิม
“ไอ้สารเลว! ใครหน้าไหนมันลอบกัดข้างหลังวะ?”
ถึงตอนนี้จารูถึงเพิ่งจะได้สติกลับมา
เมื่อเห็นเหยื่อที่นอนรอให้เชือดอยู่รอมร่อกลับบินหนีไปซะได้เขาก็โกรธจนตัวสั่น แผดเสียงร้องโวยวายหมายจะดูว่าใครกันที่มาขัดขวางงานของเขา
แต่พอเขามองไปเท่านั้นแหละเขาก็ต้องยืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้นทันที
เพราะที่เบื้องหลังของเขาไม่รู้ว่ามีโครงกระดูกปรากฏตัวขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ใช่แล้วมันคือโครงกระดูกจริงๆ
และไอ้ที่หัวเขาโดนฟาดจนปูดเมื่อครู่นี้ไม่ใช่ฝีมือของเจ้าสิ่งนี้หรอกหรือ?
“เฮ้ย! นี่มันสิ่งมีชีวิตอมตะนี่หว่า?”
เมื่อจ้องมองโครงกระดูกท่าทางเงอะงะที่อยู่ตรงหน้าจารูก็ถึงกับทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ
ความจริงแล้วในตอนนี้ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว แม้แต่ฆาตกรอีกสามคนที่ไล่ล่าลั่วเซวียนเซวียนรวมถึงตัวลั่วเซวียนเซวียนเองด้วยทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันอึ้งจนพูดไม่ออก
เพราะเท่าที่พวกเขารู้มามอนสเตอร์ตามธรรมชาติในเขตสงครามทรายโลหิตควรจะเป็นพวกสัตว์ป่าทั้งหมดไม่มีทางมีสิ่งมีชีวิตอมตะเช่นนี้โผล่มาได้เลย
แล้วไอ้โครงกระดูกตัวนี้มันโผล่หัวมาจากไหนกันแน่?
คำตอบนั้นชัดแจ้งด้วยตัวมันเองแล้ว