ใต้เมืองอู๋เหอ
หลัวชิงยังคงจ้องซูเหวิน
แต่ที่กองบัญชาการชายแดน
หลินรุ่ยกำลังจ้องหน้าจอระบบด้วยความตกตะลึง
—
ตรวจพบผู้ใช้ระบบ
หมายเลข 2
ตำแหน่ง : เมืองอู๋เหอ
สถานะ : ออนไลน์
—
หมายเลข 3
ตำแหน่ง : เมืองหลวง
สถานะ : ออนไลน์
—
มือของหลินรุ่ยกำแน่น
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
เขาเชื่อว่าระบบคือโชคชะตาของตน
คือความลับที่ไม่มีใครรู้
แต่ตอนนี้
กลับมีคนอื่นใช้งานได้เหมือนกัน
—
ทันใดนั้น
หน้าจอเปลี่ยน
ข้อความใหม่ปรากฏขึ้น
เป็นตัวอักษรสีทอง
ตรวจพบผู้ใช้ใกล้เคียง
อนุญาตการเชื่อมต่อชั่วคราว?
[ยอมรับ]
[ปฏิเสธ]
—
หลินรุ่ยนิ่ง
ชายชราขมวดคิ้ว
“เกิดอะไรขึ้น”
หลินรุ่ยไม่ตอบ
เพราะนี่เป็นเรื่องที่อธิบายไม่ได้
—
หลังเงียบไปครู่หนึ่ง
เขากด
ยอมรับ
—
วูบ!
ภาพตรงหน้าพลันเปลี่ยน
ราวกับจิตสำนึกถูกดึงเข้าไปในความมืด
—
เมื่อมองเห็นอีกครั้ง
เขาพบว่าตัวเองยืนอยู่ในห้องโถงสีขาว
ว่างเปล่า
ไร้ขอบเขต
—
เบื้องหน้า
มีชายคนหนึ่งยืนอยู่
สวมหน้ากากสีดำ
—
และเหนือศีรษะของอีกฝ่าย
มีตัวอักษรลอยอยู่
ผู้ใช้ระบบหมายเลข 2
—
หลินรุ่ยหรี่ตา
“เจ้าเป็นใคร”
—
ชายสวมหน้ากากหัวเราะ
“ในที่สุดก็เจอกัน”
—
“ตอบคำถามข้า”
—
อีกฝ่ายส่ายหน้า
“ตอนนี้ยังไม่สำคัญ”
“สิ่งสำคัญคือ”
เขามองหลินรุ่ย
“เจ้าโตเร็วกว่าที่ข้าคิด”
—
หัวใจหลินรุ่ยกระตุก
หมายความว่า
คนนี้เฝ้าดูเขามาตลอด?
—
“เมืองอู๋เหอ”
“องค์กรเงา”
“คดีเมื่อยี่สิบปีก่อน”
หลินรุ่ยจ้องอีกฝ่าย
“ทั้งหมดเกี่ยวข้องกับเจ้าหรือไม่”
—
ชายสวมหน้ากากเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนตอบ
“เกี่ยว”
—
คำตอบสั้น ๆ
แต่ทำให้บรรยากาศเย็นลงทันที
—
“แล้วบิดาข้า”
—
อีกฝ่ายนิ่ง
ก่อนตอบเบา ๆ
“หลินเทียนเซียวเป็นคนดี”
—
หลินรุ่ยกำหมัดแน่น
“ใครฆ่าเขา”
—
ชายสวมหน้ากากมองมา
สายตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน
“ตอนนี้...”
“ต่อให้บอก”
“เจ้าก็ฆ่าคนคนนั้นไม่ได้”
—
พลังงานรอบตัวเริ่มสั่นไหว
เวลาการเชื่อมต่อกำลังหมด
—
หลินรุ่ยรีบถาม
“ผู้ใช้ระบบหมายเลข 3 คือใคร”
—
ครั้งแรก
ชายสวมหน้ากากหัวเราะจริง ๆ
—
“คนที่อันตรายที่สุดในเกมนี้”
—
“ชื่อ?”
—
อีกฝ่ายเงียบ
ก่อนตอบ
“ถ้าเจ้าเจอเขา”
“จงหนี”
—
ทันใดนั้น
โลกสีขาวแตกสลาย
ภาพทุกอย่างพังทลายเป็นเศษแสง
—
หลินรุ่ยลืมตากลับมา
เหงื่อไหลเต็มแผ่นหลัง
—
ระบบเด้งขึ้นอีกครั้ง
การเชื่อมต่อสิ้นสุด
ได้รับข้อมูลสำคัญ
ความสัมพันธ์กับผู้ใช้หมายเลข 2
สถานะ : ไม่เป็นศัตรู
ไม่เป็นมิตร
—
ชายชราที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
จ้องเขาอย่างเคร่งเครียด
“เจ้าเห็นอะไร”
—
หลินรุ่ยยังไม่ทันตอบ
เสียงเตือนสีแดงก็ดังขึ้นอีกครั้ง
—
ผู้ใช้ระบบหมายเลข 3
กำลังตรวจพบตำแหน่งของคุณ
1%
3%
7%
15%
—
หัวใจหลินรุ่ยเย็นวาบ
อีกฝ่ายกำลังตามหาเขา
—
ขณะเดียวกัน
ณ เมืองหลวง
ภายในตำหนักลับใต้พระราชวัง
ชายผู้หนึ่งค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
บนโต๊ะด้านหน้า
มีหน้าจอระบบสีดำสนิท
—
เหนือศีรษะของเขา
มีข้อความลอยอยู่
ผู้ใช้ระบบหมายเลข 3
ระดับระบบ : ????
—
มุมปากของชายคนนั้นยกขึ้นช้า ๆ
ก่อนกล่าวเบา ๆ
“ในที่สุด...”
“ผู้สืบทอดของหลินเทียนเซียวก็ปรากฏตัวแล้ว”
—
และด้านหลังเขา
มีภาพวาดเก่าแก่แขวนอยู่
ภาพของชายสามคน
หนึ่งในนั้นคือหลินเทียนเซียว
แต่มีคนที่สี่ถูกวาดเพิ่มไว้ด้านหลัง
ใบหน้าถูกขีดทับจนมองไม่ออก
ตอนที่ 53 จบ
ตอนต่อไป : ตอนที่ 54 ผู้ใช้ระบบคนที่สาม