แม้ว่าการต่อสู้ในครั้งนี้จะใช้เวลาไม่กี่นาที แต่โพชั่นของเย่ฮวาก็หมดเกลี้ยง ปัจจุบันกัปตันก็อบลิน ยังมีพลังชีวิตเหลือประมาณ 50 หน่วย ส่วนพลังชีวิตของเขาเหลือ 30 หน่วย
ตราบใดที่โจมตีกัปตันก็อบลินได้สามครั้งก็จะสามารถจำกัดมันได้ เขาจึงทุ่มสุดกำลังในการโจมตีกัปตันก็อบลิน และในการโจมตีครั้งที่สองพลังชีวิตมันก็ลดลง ขณะเดียวกันการโจมตีของกัปตันก็อบลินก็ปล่อยออกมา
และด้วยพลังโจมตีของกัปตันก็อบลินที่ะเิออกครั้งนี้มันสามารถพรากชีวิตของเย่ฮวาได้ ทำให้วินาทีนั้นเกิดเสียงก้องขึ้นภายในหู " พลังชีวิตหมดแน่! "
" ระบบแจ้งเตือน : การโจมตี [ กัปตันก็อบลิน ] กำลังจะล้มเหลว หากคุณพลาดโอกาสในการโจมตีครั้งนี้ ]
ทันใดนั้นเองอักษรสีเหลือง " MISS "ขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเขา ซึ่งหมายความว่าเย่ฮวาหลบได้สำเร็จ!
"ฉั๊ว~"
และแล้วดาบก็กระแทกปักเข้าที่ต้นคอกัปตันก็อบลินหนึ่งครั้ง ส่งให้พลังชีวิตที่เหลือหยดสุดท้ายหมดลง จังหวะสุดท้ายในที่สุดเขาก็สังหารกัปตันก็อบลินได้สำเร็จ
เสียงระบบแจ้งเตือนดังขึ้นในหู และเขาก็ได้รับ ค่าประสบการณ์ 500 exp มันช่างเป็จำนวนตัวเลขที่มากมายจริงๆ!
เวลาเดียวกันที่ร่างกัปตันก็อบลินสลาย พร้อมๆ กับไอเท็มที่กระจายออกมา หากว่ามีผู้เล่นผ่านมาพบเห็นคงจะเกิดศึกการแย่งชิงที่ดุเดือด
หลังจากที่เก็บเหรียญทองแดง 50 เหรียญ ลงในกระเป๋าสัมภาระด้านหลัง แม้ว่ามันจะเทียบกับราคาโพชั่นที่เสียไปไม่ได้ แต่ก็ยังได้รับอุปกรณ์ถึงสองชิ้นที่อยู่ในกระเป๋าสัมภาระเป็การแลกเปลี่ยนคืนกลับมา! ช่างเป็ผลตอบแทนที่คุ้มค่า! "
[ บูทกัปตันก็อบลิน ] (อุปกรณ์สีขาว)
ประเภท : เกราะ
ป้องกัน : +4
Lv.ที่้า : 6
...
มันคืออุปกรณ์ชุดเกราะคุณภาพสีขาว มีลักษณะเป็รองเท้าบูทสีเขียว อุปกรณ์ส่วนเท้าจะมีค่าพลังป้องกันต่ำสุดในบรรดาชิ้นส่วนอุปกรณ์ แม้จะเป็รองเท้าบูท Lv.6 แต่ก็เพิ่มค่าพลังป้องกันแค่ 4 ซึ่งเทียบไม่ได้กับเกราะ Lv.4 ด้วยซ้ำ
อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่มันเป็อุปกรณ์ที่สามารถติดตั้งสวมใส่ได้ก็นับว่ายอดเยี่ยม!
ส่วนอุปกรณ์ชิ้นที่สอง
[ ผ้าคลุมพฤกษา ] (อุปกรณ์สีฟ้า)
ประเภท: เสื้อคลุม
พลังชีวิต: +45
Lv.ที่้า: 7
...
เข่าของเย่ฮวาแทบจะทรุดลงเมื่อเห็นคุณสมบัติเหล่านี้!
ลักกี้! โชคดีชะมัด!
อุปกรณ์สีฟ้า! ที่สามารถเพิ่มค่าพลังชีวิตขึ้น 45 หน่วย ในชิ้นเดียว สามารถพูดได้ว่านี้เป็ค่าคุณสมบัติที่เย่ฮวา้ามากที่สุด หนำซ้ำยังสามารถส่วมใส่ได้ตอน lv.7 เมื่อครู่เขาพึ่งสังหารกัปตันก็อบลินได้รับค่าประสบการณ์มา 500 exp ขาดค่าประสบการณ์อยู่อีกแค่ 400 exp ก็สามารถเลื่อนระดับกลายเป็ lv.7 ถึงตอนนั้นก็จะสามารถสวมใส่ผ้าคลุมพฤกษานี้ได้!
กัปตันก็อบลินไม่เพียงแต่ดรอปอุปกรณ์สองชิ้นเท่านั้น ยังมีไอเท็มบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายกับเหล็กแต่ถ้าสังเกตอย่างละเอียดถี่ถ้วนจะพบว่านี่ไม่ใช่เหล็กแต่เป็โลหะสแตนเลส ซึ่งมีคุณสมบัติดีกว่าเหล็กอย่างมาก แต่ไม่รู้ว่ามันใช้ทำอะไรได้
เย่ฮวาไม่มัวชักช้า รีบตรงกลับไปยังหมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่ทันที เขามีความประทับใจต่อาุโโก่ว ในตอนที่เข้าเกมมาใหม่ๆ ก็ได้พบกับ NPC ทุกคนในหมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่ และาุโโก่วก็เป็ช่างตีเหล็กประจำหมู่บ้าน ในร้านมีอุปกรณ์ราคาแพงวางขาย ขนาดอุปกรณ์สีขาวยังมีราคาถึง 1 เหรียญเงิน จะดีกว่าถ้าคว้าเงินไว้!
การวิ่งไปยังร้านขายอุปกรณ์ของาุโโก่ว ใช้เวลาไม่กี่นาทีก็มาถึง เนื่องจากเขาไม่จำเป็ต้องค้นหาตำแหน่งที่ตั้ง จึงทำให้ประหยัดเวลาไปได้มาก
าุโโก่วเป็ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วม นั่งอยู่ในร้านขายอุปกรณ์อย่างสบายอารมณ์ แตกต่างจากร้านขายยาที่วุ่นวายหัวหมุน ขณะที่ร้านขายอุปกรณ์ของเขาไม่ค่อยได้รับความสนใจ ช่างน่าเวทนาจริงๆ
เมื่อก้าวไปด้านหน้า าุโโก่วก็ยืนขึ้นแล้วถามว่า " เ้าหนุ่ม นายจะมาซื้ออุปกรณ์หรือซ่อมอุปกรณ์ "
จากสิ่งที่เรียนรู้ เขาจำเป็ต้องทำให้ NPC มีทัศนคติที่ดี เย่ฮวาจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า " ผมมาที่นี่เพื่อส่งภารกิจ ผมรวบรวมเหล็กกล้ามาได้ 30 ชิ้น และได้ยินมาว่าผมสามารถมาแลกรางวัลจากคุณ "
หลังจากได้ยินคำพูดของเย่ฮวา าุโโก่วก็ใช้ตาจับจ้องมาที่เขา ขึ้นๆ ลงๆ แล้วพูดว่า " ใช่แล้ว แต่ว่ามันเก่าเกินไปที่จะใช้ทำอุปกรณ์ พอจะมีเหล็กดีๆมาให้ฉันอีกมั้ย "
เย่ฮวาหันไปค้นกระเป๋าสัมภาระอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบบางอย่างในกระเป๋า ทันทีที่ าุโโก่ว เห็นมัน เขาก็เหยียดตัวตั้งพร้อมกับจ้องมาที่โลหะในมือ " เ้าหนุ่ม นายไปได้มันมาจากไหน?! "
เย่ฮวาตอบไปว่า " ตอนที่ฆ่ากัปตันก็อบลินในป่า ผมได้รับสิ่งนี้มาจากมัน "
าุโโก่วมองมาที่ฉันด้วยแววตาทอประกาย กระตือรือร้น
" นี้เป็โลหะเพียงหนึ่งเดียวในหมู่บ้านที่ฉันสามารถใช้สร้างอุปกรณ์ดีๆ ได้ แต่ว่าคนส่วนใหญ่ไม่มีใครสามารถใช้เ้าสิ่งนี้ได้ ฉันเห็นว่านายเป็มือใหม่ ถ้าหากนายยอมขายมันให้ฉัน ฉันจะให้นาย 20 เหรียญทองแดง "
" 20 เหรียญทองแดง ?"
ทำเอาเย่ฮวาต้องบ่นอุบอิบเล็กน้อย จริงอยู่ที่เขาไม่รู้ว่าไอเท็มชิ้นนี้สามารถใช้ทำอะไรได้ แต่ว่ามันดูมูลค่ามากกว่าเกินจะขายในราคา 20 เหรียญทองแดง และดูจากท่าทางการแสดงออกของาุโโก่ว ของสิ่งนี้ต้องไม่ได้มีราคาแค่ 20 เหรียญทองแดงแน่นอน
ทำให้เย่ฮวาเริ่มใช้หัวคิดแล้วพูดออกไปว่า " คุณอย่าโกหกผมให้ยาก ตอนอยู่ในป่ามีลุงคนหนึ่งบอกผมว่าโลหะชิ้นนี้มีค่ามาก เขาบอกว่าจะขอซื้อมันในราคาสูงเพื่อใช้มันสร้างอุปกรณ์ในอนาคต"
หลังจากที่ได้ยินเช่นนี้ าุโโก่วก็รีบถามว่า " เขาเสนอราคาซื้อโลหะนี้เท่าไหร่ ? "
ฉันยื่นมือกลางนิ้วทั้ง 5 ออก หมายถึงจำนวน 50 เหรียญทองแดง เนื่องจากราคา 50 เหรียญทองแดง ก็ถือว่าเป็ราคาที่สูงมาก หากขายแพงกว่านี้เขากลัวว่าาุโโก่วจะไม่ยอมซื้อมัน มิหนำซ้ำเขาก็ไม่สามารถใช้มันได้
าุโโก่วมองมาที่นิ้วของฉันด้วยความใ : " 5 เหรียญเงิน เ้าหนุ่ม นายอย่าไปหลงกลเขา โลหะสแตนเลสชิ้นนี้สามารถขายได้อย่างน้อย 10 เหรียญเงิน... "
หลังจากที่าุโโก่วหลุดปาก เย่ฮวาก็หัวเราะขึ้น ก่อนจะเงียบไปพัก แล้วค่อยพูดต่อว่า " ใช่ ผมรู้ว่า 5 เหรียญเงินไม่คุ้มค่ากับสิ่งนี้ ดังนั้นผมจึงได้วิ่งมาหาคุณลุงที่นี่ เพื่อที่จะขายมัน "
าุโโก่วย่อตัวลง ระหว่างพิจารณาไตร่ตรอง เย่ฮวาเห็นแบบนั้นจึงตัดสินใจลองเสี่ยงดูสักตั้ง " จริงๆแล้ว ผมเห็นว่าคุณลุงเป็คนดี ผมจึงไม่ได้วางแผนที่จะขายโลหะสแตนเลสในราคาที่แพงมากมายอะไร ถ้าหากคุณ้าผมก็จะขายให้ "
ได้ยินแบบนั้น าุโโก่ว ก็เงยหน้าขึ้นและถามอย่างรวดเร็วว่า " จริงเหรอ ?! "
"ผมจำเป็ต้องหลอกด้วยเหรอ ? "
าุโโก่วพยักหน้า " ตกลง! ฉันจะซื้อมัน! "
แม้ว่าจะรู้อยู่เต็มอกว่าการขายมันในราคา 7 เหรียญเงิน ไม่คุ้มค่า แต่เขาไม่รู้วิธีการใช้สแตนเลสนี้ เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ สู้ขายมันไปเปลี่ยนเป็เหรียญเงินเอาไว้ซื้อโพชั่นยังดีซะกว่า
จำนวนโลหะสแตนเลสทั้งหมดมีอยู่ 4 ชิ้น จึงแลกเปลี่ยนมาได้ 28 เหรียญเงิน จากนั้นก็ส่งเหล็กกล้าจำนวน 30 ชิ้นให้กับาุโโก่วเพื่อจบภารกิจ ทันใดนั้นก็มีเสียงระบบดังขึ้นในหู
"ติ๊ง~!"
" ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดี ที่สำเร็จภารกิจ [ รวบรวมเหล็กกล้า ] ( ระดับ : D ) คุณได้รับ ค่าประสบการณ์ +800 exp , +80 เหรียญทองแดง , ชื่อเสียง +50 "
...
หลังจากได้ยินเสียงของระบบแจ้งเตือน ก็ทำเอาเย่ฮวาอึดอัดเล็กน้อย เพราะเขาคาดหวังว่าเมื่อสำเร็จภารกิจบางทีอาจได้รับรางวัลอย่างเช่น ดาบยาวฝีมือาุโโก่ว แต่มันก็ขึ้นอยู่กับความพอใจของ NPC ที่จะมอบรางวัลให้ เห็นได้ชัดว่าาุโโก่วเป็คนขี้งกอย่างแท้จริง!
อย่างไรก็ตาม ค่าประสบการณ์เมื่อภารกิจสำเร็จมันค่อนข้างน่าประทับใจ เพราะมันทำให้ เย่ฮวา เลื่อนระดับกลายเป็ lv.7 สามารถสวมใส่ผ้าคลุมพฤกษาและเพิ่มค่าคุณสมบัติทำให้สเตตัสของเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง——
【 อีเย่กู่โจว 】 (นักดาบฝึกหัด)
Lv : 7
โจมตี : 41 - 53
ป้องกัน : 12
พลังชีวิต : 155
เวทมนตร์ : 90
ชื่อเสียง: 70
...
ตอนนี้เย่ฮวามี lv.7 แล้ว ตราบใดที่สามารถบรรลุ lv.10 เขาก็จะสามารถออกจากหมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่ โดยย้ายไปที่เมืองหลักเพื่อก้าวสู่เส้นทางนักดาบที่แท้จริง และสามารถเรียนรู้ทักษะสกิล ตอนนี้เป้าหมายอยู่ห่างอีกแค่ 3 lv เท่านั้น!
แต่ก่อนหน้านั้น เขาจำเป็ต้องตรงไปที่ร้านขายยาเพื่อซื้อโพชั่นแดงระดับสองและนี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้เห็นโพชั่นระดับ 3 ซึ่งราคาของมันแพงเอาเื่ สนนราคาอยู่ที่ 40 เหรียญทองแดงต่อขวด สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 100 หน่วย ด้วยปริมาณที่จำกัด ทำให้สามารถซื้อได้ครั้งละ 10 ขวด ตามด้วยการซื้อโพชั่นระดับสองมาอีก 50 ขวด
การเดินทางบริเวณป่าทางด้านตะวันตกของหมู่บ้านสิ้นสุดลง ส่วนทางตะวันออกของหมู่บ้านยังมีป่าไผ่ ซึ่งเป็บริเวณที่จะต้องไปสำรวจดู
เมื่อตรงไปยังฝั่งตะวันออกของหมู่บ้าน เย่ฮวาก็ได้พบผู้เล่นสองสามคนที่มองมายังเขา และพูดคุยซุบซิบเกี่ยวกับอุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่บนร่างเขา แน่นอนว่าทุกคนต่างก็เป็ผู้เล่นใหม่ดังนั้นจึงยังไม่มีอุปกรณ์สวมใส่หรือเงินจำนวนมาก
ในป่าย่อมมีไม้ มีไม้ย่อมมีฟืน ทำให้เขาเริ่มตระหนักถึงเหตุผลว่าทำไมผู้เล่นถึงจำเป็ต้องปิดแผงสถานะ และปรับอุปกรณ์สวมใส่ให้เป็ลักษณะโปร่งใส ยกเว้นดาบยาวสีขาวในมือส่วนที่เหลือก็มีลักษณะเหมือนกับคนอื่นๆ ทั้งหมด อุปกรณ์ที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่สวมใส่คือเสื้อเน่าๆ กางเกงขาสั้นและเท้าเปล่า
หลังจากนั้นเย่ฮวาก็คอยสังเกตบริเวณรอบๆ หมู่บ้าน กระทั่งยืนยันจนแน่ใจแล้วว่า เขาออกจากหมู่บ้านโดยที่ไม่มีผู้เล่นคนไหนแอบตาม สถานที่นอกหมู่บ้านมีลักษณะเป็ป่า สามารถทำการ PK ได้ เมื่อพวกเขาตายก็จะถูกลดค่าประสบการณ์และยังมีผลเสียตามมาอีกมาก เช่นโอกาสในการที่อุปกรณ์จะเสียหายจนกระทั่งไอเท็มตก ฉะนั้นเวลาที่ออกไปด้านนอกจำเป็ต้องใช้ความระมัดระวังรอบคอบ
เนื่องจากมีคนเห็นอุปกรณ์ที่เขาสวมใส่ ซึ่งอาจทำให้ตนเองตกเป็เป้าและอาจจะมีคนแอบตามเข้ามาในป่า จากนั้นก็เริ่มต้นการ PK ถึงแม้หลายคนอาจเรียกที่นี่ว่า แดน์แต่มันไม่ใช่โลกที่สวยหรูนัก
สภาพแวดล้อมของป่าไผ่ทิศตะวันออกของหมู่บ้านอุดมสมบูรณ์มาก หาก้าวัสดุอุปกรณ์สิ่งปลูกสร้างหรือหาอาหารเช่นการขุดหน่อไม้หรือทำซุปหน่อไม้ ที่นี่ถือว่าเหมาะสมอย่างมาก
ใน่เวลานั้น เขาก็ได้ยินเสียงขยับเขยื่อนดังมาจากด้านหลัง ด้วยความตื่นตัวทำให้เขามีปฏิกิริยาตอบสนอง สิ่งแรกที่คิดคืออาจถูกตามโดยผู้เล่น แต่เมื่อเขามองย้อนกลับไปก็พบว่ามันคือมอนสเตอร์ในป่าไผ่
【 ไผ่มรกต】
Lv : 8
โจมตี: 47-62
ป้องกัน: 18
พลังชีวิต: 450
สกิลโจมตี : ใบมีดสังหาร
ข้อมูล : เดิมทีมันเป็ไผ่ธรรมดาที่ขึ้นอยู่ในป่า แต่มีมอนสเตอร์ปรากฏตัวขึ้นในป่าไผ่ทำให้ไม่กี่ปีต่อมามันก็วิวัฒนาการกลายเป็มอนสเตอร์
...
มอนสเตอร์ lv.8 ก็นับว่าเหมาะสำหรับเขาในตอนนี้!
"ฉิ้ง! ~"
เย่ฮวาดึงดาบยาวออกมา แล้วพุ่งตรงไปยัง ไผ่มรกต พร้อมกับตวัดดาบในมือผ่านลำต้นของไผ่มรกตส่งผลให้ใบไผ่ปลิวหลุด!
"32"
หลังจากที่ทำการโจมตีไผ่มรกต กิ่งของมันก็ฟาดเข้าใส่ด้วยความเร็ว ส่งผลให้บริเวณไหล่ััถึงความเ็ป ขณะที่พลังชีวิตของเขาลดลง
"43"
โชคดีที่ค่าสเตตัสเย่ฮวาแข็งแกร่งขึ้นมาก ไม่งั้นการเผชิญหน้ากับไผ่มรกตก็ไม่ต่างจากการเอาไข่กะเทาะหิน!
จากนั้นเย่ฮวาก็กระชับดาบยาวเข้าโจมตีมันอีกครั้ง เวลาเดียวกันกระแสพลังก็รวบรวมไปยังลำต้นของไผ่มรกตจำนวนมาก เมื่อมันทำการตอบโต้กลับมาพลังชีวิตเขาก็ลดลงฮวบ และเขาก็ไม่ลังเลที่จะดื่มโพชั่นแดงระดับสองเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิต 50 หน่วย
มั่งคั่ง! มันก็ดีแบบนี้!
ด้วยโพชั่นแดงที่มีอยู่อาจพูดได้ว่ามันทำให้ประสิทธิภาพในการล่ามอนสเตอร์ของเขาได้รับการพัฒนาขึ้นพรวดพราด แค่ใช้โพชั่นแดงระดับสอง 4 ขวด ก็สามารถจัดการกับไผ่มรกตได้อย่างรวดเร็วง่ายดาย
นอกจากนี้การกำจัดมอนสเตอร์ lv.8 ยังได้รับค่าประสบการณ์มากมายกลับมา แม้พวกมันจะไม่ได้ให้ค่าประสบการณ์ยอดเยี่ยมเหมือนกับ กัปตันก็อบลิน แต่พวกมันก็ให้ค่าประสบการณ์มากถึง 270 exp
จบตอน