เช้าวันใหม่...
กว่าที่ญาดาจะนอนได้ เธอก็หลงช่วยตัวเองจนเกือบเช้าเสียงครวญครางของเจสันไม่เคยเงียบลงเลยหลังจากนั้นทำให้ญาดาเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเช่นเดียวกันยิ่งเธอได้ยินเสียงซีดซาดทุ่มต่ำเล็ดลอดออกมาหญิงสาวก็ไม่สามารถหยุดนิ้วของตัวเองได้เลย
โดยเฉพาะภาพแท่งเนื้อสีดำเมี่ยมที่ติดอยู่ในหัวของเธอตอนนี้...
ญาดาเองก็ไม่สามารถลบมันออกไปได้ ยิ่งคิดถึงภาพนั้นทีไรร่องสวาทของเธอก็จะเปียกแฉะขึ้นมาทันที!
และเช้าวันนี้ ญาดาก็ตื่นขึ้นมาทำอาหารเช้าให้สามีของเธอไม่ทันเช่นกัน...
“ขับรถดีๆนะคะคุณ ขอโทษเื่อาหารเช้าด้วยนะคะ”
“ไม่เป็ไรครับ เดี๋ยวผมกับเจสันออกไปทานข้างนอกก็ได้เมื่อคืนคุณคงเหนื่อยมาก”
“เอ่อ....ใช่ค่ะ.....ฉันรู้สึกเพลียนิดหน่อย”
“ถ้าอย่างนั้นผมไปทำงานก่อนนะครับ”
“ค่ะ”
ญาดาโบกมือลาสามีและเด็กหนุ่มผิวสีที่กำลังเคลื่อนรถออกจากรั้วบ้านก่อนที่ภรรยาสาวจะถอนหายใจออกมาหนักๆ เธอรู้สึกผิดกับสามีอยู่ลึกๆญาดาไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเด็กหนุมผิดดำร่างสูงคนนั้นเพราะเธอกลัวภาพแท่งเอ็นสีดำจะผุดขึ้นมาในหัวอีก
“ยังมีงานบ้านให้เราต้องทำอีกเยอะ”
ญาดาบอกกับตัวเอง ก่อนจะมุ่งหน้าเข้าไปในครัวและรีบหางานให้ตัวเองทำเพราะจู่ๆภาพร่างกายอันเปลือยเปล่าของเด็กหนุ่มที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสีด่ำเมี่ยมก็ปรากฎขึ้นเธออยากจะให้ตัวเองยุ่งอยู่ตลอดเวลา เพื่อที่จะได้ไม่คิดถึงแท่งเอ็นลำโตแท่งนั้นเพราะทุกครั้งที่คิด ช่องง่ามสวาทด้านล่างก็จะเปียกขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้!
ณ ห้องครัว
ญาดากำลังทำความสะอาดโต๊ะอาหารก่อนจะเหลือบไปเห็นขวดน้ำส้มที่ได้ถูกเปิดั้แ่เมื่อคืนนี้หญิงสาวนึกขึ้นได้ว่าตัวเองได้ใส่ยาปลุกเซ็กลงไปในเครื่องดื่มนี้ด้วยแต่ไม่คิดว่าจะมีคนกินมันไปทั้งหมด...
“เจสันหรอ...”
ญาดาพูดกับตัวเอง ต้องเป็เด็กหนุ่มคนนั้นแน่ๆที่ดื่มน้ำส้มขวดนี้จนหมดไม่เช่นนั้นเขาคงไม่แข็งทั้งคืนและครวญครางจนทำให้เธอต้องนอนไม่หลับเพราะถ้าเป็สามีของเธอดื่มมันคงไม่หดจนหลุดออกคารู
อยู่ ๆ ขายาวของภรรยาก็เบียดเสียดกันไปมา เธอวางผ้าเช็ดโต๊ะลงก่อนจะเดินไปที่ตู้เย็นเพื่อหาน้ำดื่มดับกระหาย
“ซักผ้า....ใช่...ซักผ้าดีกว่า”
ญาดาเดินไปตะกร้าแต่ก็ไม่มีผ้าหลงเหลืออยู่แล้วเธอพึ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองพึ่งจะซักมันไปเมื่อวานแต่หญิงสาวก็ไม่วายที่จะเดินขึ้นไปบนบ้านเพื่อเอาผ้าปูที่นอนและผ้าห่มที่เปียกแฉะจากคราบน้ำรักของตัวเองจากเมื่อคืนออกมาซักเธออยากจะยุ่งอยู่ตลอดเวลา ไม่เช่นนั้นภาพแท่งเนื้อสีดำต้องทำให้เธอใช้มืออีกแน่ๆ!
ญาดาหอบผ้าปูที่นอนออกมาจากห้อง...
ก่อนจะหยุดมองไปยังห้องนอนของเด็กหนุ่มผิวดำคนนั้น...
“....ไหนๆก็จะซักแล้ว ซักให้เขาด้วยก็แล้วกัน”
ญาดาบิดประตูห้อง ก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน ภาพต่างๆเริ่มปรากฏขึ้นในหัวจนหญิงสาวต้องรีบดึงผ้าปูที่นอนของเจสันออกกลิ่นเหงื่อและกลิ่นสาบราคะอ่อนๆโชยขึ้นจมูกของภรรยาผู้เปลี่ยวเหงาญาดาหยุดนิ่งไปพักหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆก้มหน้าลงไปสูดดมกลิ่นนั้นบนผ้าปูที่นอน
“อาาาา...อื้ออ”
จู่ๆความคันก็เกิดขึ้นในร่องสวาท ญาดาเอามือกุมง่าม ก่อนจะทิ้งตัวลงเตียงกลิ่นเหงื่อเด็กหนุ่มและกลิ่นน้ำเชื้อที่หลงเหลืออยู่ทำให้สติของหญิงสาวผู้ไม่ได้ผ่านเื่เซ็กมานานขาดสติเธอก้มหน้าลงไปตามผ้าปูและใช้นิ้วเขี่ยไปตามกลีบแคมของตัวเองอย่างร้อนรน จนกระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นกางเกงขาสั้นที่กองอยู่ปลายเตียง...
“นะ....นั่น....”
ภรรยาสาวพูดเสียงสั่นเครือ...ก่อนจะมุ่งหน้าไปหยิบกางเกงตัวนั้นขึ้นมาเธอก้มหน้าลงไปสูดดมทันทีโดยที่ห้ามตัวเองไม่ได้เมื่อจมูกได้รับกลิ่นสาบรุนแรงของคราบน้ำเชื้อที่แห้งกรังบนกางเกงตัวนั้นญาดาก็แทบจะตาลอย เธอหยุดซูดดมกลิ่นความเป็ชายนั้นไม่ได้ ราวกับว่ามันเป็กลิ่นที่เธออยากจะให้สามีนั้นมีบ้าง!
“อื้อออ”
หญิงสาวทิ้งตัวลงบนเตียงอีกครั้ง เสื้อผ้าชุดนอนถูกถอดออกจนหมดนิ้วมือระรัวเล่นไปที่เนินโหนกอย่างรุนแรงสลับกับฝนเขี่ยที่จุกยอดอกเพื่อเพิ่มความเสียวในขณะที่ใบหน้ามีกางเกงขาสั้นของเด็กหนุ่มติดอยู่จมูกของญาดารับกลิ่นที่โชยติดอยู่กางเกงแรงขึ้นเรื่อยๆ!
“อ๊างงงนี่เราเป็อะไรไป อื้ออออ”
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
ฟอดดดดดด
“อ๊า กลิ่นของเขา....อื้อออ กลิ่นของเขากำลังจะทำให้เราเสร็จจจจ”
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“ย๊างงงง อ๊า เสียว ทำไมถึงมีอารมณ์ขนาดนี้ อื้ออออ”
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“อ๊างงง แตกแล้วววววว”
ญาดากระฉูดน้ำรักร้อนๆเป็สายน้ำพุออกมาั้แ่เช้าจนเลอะผ้าปูที่นอนของเด็กหนุ่มไปหมด เธอหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยเม็ดเหงื่อเกาะอยู่เต็มตัว ข้างๆหัวมีกางเกงตัวนั้นอยู่ใกล้ๆเสียงหอบหายใจดังรุนแรงมากกว่าปกติ อาการแบบนี้ญาดาไม่เคยเป็มาก่อนในชีวิตทำไมเด็กหนุ่มผิวดำที่พึ่งเจอกลับทำให้เธอหัวใจเต้นแรงได้ขนาดนี้!
“จะ...จะทำยังไงดี”
ญาดารู้สึกผิดกับสามีของตัวเอง...
เธอไม่สามารถหยุดความคิดและการกระทำอันลามกได้เลยการที่เข้ามาในห้องของแขกและใช้นิ้วเกี่ยวเบ็ดบนเตียงของเขาพร้อมกับสูดดมกางเกงที่ใช้แล้ว...
มันช่างเป็เื่ที่ญาดาก็รู้สึกรับไม่ได้เช่นเดียวกัน...
แต่อีกใจหนึ่ง....
มันกลับตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก...
“อ๊า ไม่ เราจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว”
หญิงสาวรีบใส่เสื้อผ้าของตัวเองก่อนจะดึงผ้าปูที่นอนและผ้าห่มของเจสันออกไปซักญาดาได้แต่คิดว่าอีกไม่นานหลังจากที่เจสันหาที่พักใหม่ได้เื่แบบนี้ก็จะไม่เกิดขึ้นอีก...และเธอก็จะได้กลับไปใช้ชีวิตเช่นเดิม...
ชีวิตที่แสนจืดชืด...และโดดเดี่ยวในบ้านหลังนี้
นั่นจึงเป็เหตุผลที่ภรรยาสาวไม่ได้ซักกางเกงของเจสันด้วย...เธอเก็บมันไว้ในลิ้นชักบนตู้เสื้อผ้าอย่างดีเผื่อว่าวันหนึ่ง...เธออาจจะต้องได้ใช้มันอีก
21K
![[จบ] รักสุดท้ายของนายซุปเปอร์สตาร์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1782539639_91203477.webp)
