ยานยนต์คันแรกของหมู่บ้าน เริ่มเคลื่อนตัวออกจากบริเวณกองทิ้งของเสียด้านประตูหลังทันที
ทุกๆ คนมองด้านในยานยนต์และสำรวจสิ่งต่างๆ พร้อมกับศึกษาข้อมูลของยานยนต์คันนี้ไปด้วย
“ชิวชิว เลือกการพรางตัว และขับเคลื่อนเองอัตโนมัติโดยเลือกรายการด้านนี้นะคะทุกๆ คน”ชิวชิว เลื่อนปากหน้าจอที่เธอ้าทำรายการมาและล็อคคำสั่ง ในแผนที่และระบุปลายทางที่้าจะไป มันคำนวณระยะทาง และคำนวณเวลาถึงใช้ว่าไปถึงจุดหมายเท่าไหร่
เธอเลือกความเร็วที่ไม่มากจนเกินไป ใช้เวลาเพียงแค่ 15 นาทีเท่านั้นก็ถึงหมู่บ้านแล้ว
“ข้างหน้าถึงหมู่บ้านเราแล้วค่ะทุกคน”พี่สาวเซี่ยเซี่ย เอ่ยอย่างดีใจเ้ายานยนต์นี่มันสะดวกสบายมากเลยจริงๆ
“เร็วมากเลยค่ะ แป๊บเดียวมาถึงหมู่บ้านเราแล้ว”อาเล็กเจียงเจียง
“สมรรถนะมันดีเยี่ยมจริงๆ สมแล้วกับที่เป็ระดับยานยนต์พิเศษ”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“ใช่ครับคุณพ่อ มันดีมากจริงๆ”คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง)
ชิวชิว ปิดระบบอำพรางตัวออกและเช็คดูพลังงานสำรองสองลูกนั้นชาร์จเต็มหรือยัง ตัวเลขขึ้น 100 % ทั้งหมดสำหรับพลังงานหลัก และพลังงานสำรองทั้งสองลูก
“ทุกคนคะถึงหมู่บ้านแล้วค่ะ”ชิวชิว
“เย้………..เย้………..เย้………..เย้………..เย้………..เย้………..เย้………..เย้………..เย้………..เย้………..เย้………..เย้………..”เสียงเด็กๆ ที่ออกไปด้วยกันทั้ง 15 คนต่างส่งเสียงดีใจกัน และยังคงตื่นเต้นเกี่ยวกับเ้ายานยนต์คันนี้ไม่หายเลย
ใจก็อยากจะนั่งอยู่ในนี้อีกนานๆ ยังไม่อยากลุกจากไปไหนเลยมันสบายมากจริงๆ ภายในยานยนต์คันนี้
ทางด้านคนในหมู่บ้านก็แปลกใจอยู่ดีๆ ก็มียานยนต์คันใหญ่ราคาแพงเข้ามาในหมู่บ้าน และจอดอยู่ตรงลานจอดรถหมู่บ้านสำหรับแขกต่างเมือง
“นั่นมันยานยนต์ใครกัน พวกเขาเข้ามาทำไมในหมู่บ้านเรากัน รีบไปตามคุณปู่เฟยเทียนมาเร็วเข้า”เด็กหนุ่มวัยรุ่นในหมู่บ้านหยางจางคนที่ 1
“หรือจะเป็คุณปู่เฉิงเฉิง กับคุณตาลู่ซือเหมารถกลับมาที่หมู่บ้านล่ะครับ”เด็กหนุ่มวัยรุ่นในหมู่บ้านหยางจางคนที่ 2
“เดากันไปเรื่อยแล้วล่ะ ผมว่าน่าจะเป็คนด้านนอกมาติดต่อหมู่บ้านของเรามากกว่า พวกเราไม่มีเงินมากพอจะจ้างยานยนต์แบบนี้หรอกนะ น้องเล็กชิวชิวเจอทองคำวันนี้เอง คุณปู่กับคุณตาที่อยู่ที่นี่ยังไม่ได้นำออกไปขายนะจะมีเงินจ้างยานยนต์แพงๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน”เด็กหนุ่มวัยรุ่นในหมู่บ้านหยางจางคนที่ 3
เด็กรุ่นๆ และพวกผู้ใหญ่บางคนที่อยู่ละแวกนี่มองยานยนต์คันนี้อย่างสงสัยว่ามาทำอะไรกันแน่ พอสักพักคุณปู่เฟยเทียนกับคุณลุงเฟยหลงก็มาถึง
“คุณพ่อคิดว่าใครมาหาเราถึงที่นี่เหรอครับ”คุณลุงเฟยหลง(ลูกชายคนโตปู่เฟยเทียน)
“พ่อเองก็เดาไม่ถูกเช่นกัน คนระดับที่มียานยนต์ขนส่งคันใหญ่และแพงขนาดนี้มาคงไม่ธรรมดาแน่นอน”คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
พวกท่านออกจะวิตกกังวลใจกัน พอสักพักข่าวลือเื่ที่มียานยนต์มาถึงหมู่บ้านก็กระจายทั่วรู้ถึงกันหมดแล้ว บรรดาเหล่าแม่บ้าน เด็กสาว เด็กน้อย ต่างก็ถูกอุ้มมาด้านหน้าหมู่บ้านกันทั้งหมดแล้ว
ทุกๆ คนในหมู่บ้านตอนนี้กำลังกังวลใจ ไม่รู้ผู้ที่มาด้วยยานยนต์ราคาแพงแบบนี้เข้ามาในหมู่บ้านของพวกเขาเื่อะไรกันจะมาดี หรือจะมาร้ายนั้นไม่แน่ใจกันเลย
เพราะหมู่บ้านหยางจางแห่งนี้ ไม่เคยมีผู้ใดเข้ามาวุ่นวายเลยมีเพียงแค่ชาวบ้านด้วยกันต่างหมู่บ้านที่เอาของมาแลกเปลี่ยนกันหรือนัดแนะเดินทานไกลเพื่อออกไปแสวงหาโชคลาภกันเท่านั้น ติดต่อค้าขาย หรือซื้อขายกันใดที่ใหญ่ๆ ส่วนมาก็จะต้องไปที่ส่วนค้าขายของตัวเมืองกันทั้งนั้น หรือไม่ก็ต้องเข้าไปในเมืองหลวงใหญ่เป็หลัก
เวลาล่วงเลยมาเกือบ 10 นาทีกันแล้วคนในยานยนต์คันนี้ก็ยังไม่มีใครลงมากันเลยสักคนยิ่งทำให้สถานการณ์รอบด้านของหมู่บ้านในตอนนี้เริ่มตึงเครียดมากขึ้น
“ทำไมไม่มีใครลงมาจากยานยนต์เลยครับคุณพ่อ ตกลงพวกเขามาดีหรือมาร้ายกันแน่”คุณลุงเฟยหลง(ลูกชายคนโตปู่เฟยเทียน)
“เราก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมกันไว้ก่อน เพื่อเกิดเื่ไม่ดีอย่างไรก็คุ้มกันเด็ก ผู้หญิง และคนชราไปก่อนเลย ไปบอกให้ทุกๆ คนเริ่มถอยออกจากบริเวณนี้ได้แล้ว”คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“ครับพ่อ”คุณลุงเฟยหลง(ลูกชายคนโตปู่เฟยเทียน)
ในระหว่างที่คนทางหมู่บ้านเริ่มที่จะเคลื่อนไหวเตรียมการอะไรบางอย่างกันแล้ว ยานยนต์คันนี้ก็มีการเคลื่อนไหวด้วยเช่นกันจากที่กระจกรอบยานยน์ที่บดบังคนด้านในไม่ให้คนด้านนอกได้เห็นว่าด้านในนั้นเป็อย่างไร กระจกก็เริ่มใส่ขึ้นเรื่อยๆ
ทันใดนั้นก็มีบางย่างแปะอยู่ตรงหน้ายานยนต์ !!! หน้าน้อยๆ ปากจู๋ ก็โผล่มาที่ด้านหน้ายานยนต์
“ชิวชิว !!!”คนในหมู่บ้านที่อยู่ใกล้ยานยนต์ ก็จำได้ทันทีหน้าน้อยๆ น่ารักแปะติดหน้ากระจกยานยนต์คันนี้ที่ตอนนี้กระจกรอบด้านของยานยนต์เปลี่ยนเป็กระจกใสทั้งหมดแล้ว
อาเล็กเจียงเจียง พี่สาวเซี่ยเซี่ย พี่เฟยิ(หลานปู่เฟยเทียน) พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน) พี่ลู่จื้อ(หลานชายคุณตาลู่คง) พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) และเด็กคนอื่นๆจากหมู่บ้านก็ทำตามแม่หนูน้อยชิวชิวเอาใบหน้าแนบติดกระจกยานยนต์ทักทายทุกๆ คนในหมู่บ้านอย่างสนุกสนานกัน
คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)และคุณลุงเฟยหลง(ลูกชายคนโตปู่เฟยเทียน) กึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้าไปยังยานยนต์เป็คนแรกๆ อย่างรวดเร็วประตูยานยนต์ค่อยๆ เปิดออกมา ก็คือทุกๆ คนที่พึ่งกลับมาจากไปกองทิ้งของเสียใกล้หมู่บ้านนั่นเอง
พวกเขาทั้งหมดอยู่ในยานยนต์ราคาแพงคันนี้ ใช้มันขับกลับมายังหมู่บ้าน
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นน่ะลู่คง ลู่เสียน ยานยนต์คันนี้ของใครแล้วทำไมพวกเ้าถึงได้นำกลับมาที่หมู่บ้านของเราได้ล่ะ” คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับไหนว่าไปกองทิ้งของเสียกันทำไมจู่ๆ ถึงมียานยนต์คันนี้กลับมาด้วยครับ”คุณลุงเฟยหลง(ลูกชายคนโตปู่เฟยเทียน)
“ฮ่า…………ฮ่า………….ฮ่า…………ฮ่า………….ฮ่า…………ฮ่า………….ฮ่า…………ฮ่า………….ฮ่า…………ฮ่า………….ฮ่า…………ฮ่า………….”ทุกๆ คนที่อยู่บนยานยนต์หัวเราะอย่างอารมณ์ดีที่เห็นสีหน้าของคนในหมู่บ้านแห่งนี้ทำท่าทางตลกมาก นี่ขนาดยังไม่ได้เล่าเื่ว่าแม่หนูน้อยชิวชิวของเราเจอยานยนต์นี้เลยนะ
“เอาล่ะทุกๆ คนฟังนะผมจะอธิบายสั้นๆได้ใจความยานยนต์คันนี้เป็ของหมู่บ้านของเราเอง”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
แค่พูดเพียงเท่านี้เสียงคนในหมู่บ้านหลายร้อยคนเริ่มสงเสียงดังกันทั่วไปหมด
“ทุกๆ คนเงียบก่อน เงียบก่อนผมยังพูดไม่จบยานยนต์นี้เป็ของผู้บ้านเรา เพราะว่าและหลานเล็กชิวชิว ของเราเป็ผู้เจอยานยนต์คันนี้ที่กองทิ้งของเสีย”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“ชิวชิวเจอยานยนต์ !!!!!”รอบนี้ยิ่งเสียงดังขึ้นไปอีก ต่างพูดคุยถกเถียงถึงดาวนำโชคอย่างแม่หนูน้อยชิวชิว ที่วันนี้นำโชคทั้งทองคำก้อนที่หนักถึง 30 กิโลกรัม และไหนจะเ้ายานยนต์คันนี้ที่เจอที่กองทิ้งของเสียอีก มันน่าเหลือเชื่อมาก
คุณย่า คุณยาย คุณแม่ และคุณป้า ต่างเดินเข้ามาหาและสอบถามให้แน่ใจอีกครั้งหนึ่งด้วยความตื่นตระหนก และยินดี
“มันเื่จริงหรือคะพี่ลู่คง ที่ชิวชิวเจอยานยนต์คันนี้ที่กองทิ้งของเสียน่ะค่ะ”คุณย่า หยางฮุ่ยเหมย
“ใช่แล้วครับ คุณอาฮุ่ยเหม่ย คุณน้าฟางเหนียง ชิวชิวหลานเล็กเจอยานยนต์คันนี้จริงๆ ครับเื่มันก็คือ………………………….”คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง)
คุณลุงลู่เสียนเริ่มเล่าเื่ราวที่เด็กๆ เล่าให้ฟังเกี่ยวกับการเจอยานยนต์คันนี้ให้ทุกๆ คนในหมู่บ้านได้ฟังและรับรู้กันถ้วนหน้า
“ไม่น่าเชื่อเลย ชิวชิวคือดาวนำโชคของพวกเราจริงๆ”คนในหมู่บ้านคนที่ 1
“ยานยนต์แบบนี้ราคาแพงมาก จนผมไม่คิดว่าจะเห็นและััมันใกล้ๆ แบบนี้เลย”คนในหมู่บ้านคนที่ 2
“แม่หนูน้อยชิวชิวของเรา คือดาวนำโชคมาให้หมู่บ้านของพวกเราจริงๆ ค่ะ”คนในหมู่บ้านคนที่ 3
ทุกๆ คนต่างทยอยลงจากยานต์ มีเพียงเด็กๆ เท่านั้นยังไม่ยอมและ และเด็กๆ ที่เหลือในหมู่บ้านต่างพากันขึ้นไปกันเกือบทั้งหมด เด็กโตยังคอยดูด้านนอกและลูบคลำ ปล่อยให้น้องตัวน้อยๆ ขึ้นไป้าก่อนเพราะถึงยานยนต์คันนี้จะจุคนได้ถึง 110 คน แต่พวกเขาก็กลัวเหลือเกินจะทำให้ยานยนต์คันนี้แบกรับน้ำหนักมากจนเกินไป
พวกเด็กๆ ต่างผลัดกันขึ้นชมยานยนต์คันงาน คันแรกของหมู่บ้านด้วยรอยยิ้มพร้อมกับเสียงหัวเรา
พวกผู้ใหญ่ก็ต่าง ชื่นชมััยานยนต์ด้านนอกกันอย่างเนืองแน่น ชิวชิวจึงได้เห็นจีนมุงรอบ 2 อีกครั้งจากครั้งแรกพวกเขาก็มุงดูทองคำ รอบนี้ก็มาดูยานยนต์คันนี้กันต่อ
ทางด้านคุณย่า คุณยาย คุณแม่ คุณป้า คุณปู่ คุณตา คุณลุง ในตอนนี้กำลังนั่งคุยกันอยู่โต๊ะด้านนอกที่มีตั้งไว้สำหรับแขกหรือคนในหมู่บ้านนั่งพักผ่อนและพูดคุยกัน
“พอดีพี่มีเื่จะปรึกษาทุกๆ คนตอนนี้เลยจะได้ไม่ช้านักพี่จะนำยานยนต์คันนี้ไปรับลู่ซือ เฉิงเฉิง ไห่ไห่ เด็กๆ และคนในหมู่ในบ้านทั้งหมดกลับหมู่บ้าน”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“ดีจังค่ะพี่ลู่คง น้องเห็นด้วย”คุณยาย จางฟางเหนียง
“และอีกอย่างนะฮุ่ยเหมย ฟางเหนียงพวกพี่จะนำทองคำ 30 กิโลกรัมไปด้วยเลย พอไปรับเ้าลู่ซือ เฉิงเฉิงและทุกๆ คนแล้วพวกเราจะแวะไปเมืองหลวงใหญ่ เพื่อกระจายทองคำกลุ่มนี้ไปขาย และนำเงินหยวนส่วนหนึ่งไปขึ้นทะเบียนเสียภาษียานยนต์คันนี้ว่าเราเป็ผู้ถือครอง”คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“พวกเ้าเห็นด้วยไหม”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“เห็นด้วยค่ะ” คุณย่าฮุ่ยเหมย และคุณยายฟางเหนียง
“เห็นด้วยอย่างแน่นอนค่ะ เพราะถ้าเราไม่นำทองคำพวกนี้ไปขายคงจะไม่มีเงินหยวนมากพอไปจ่ายค่าขึ้นทะเบียนเสียภาษียานยนต์คันนี้หรอกค่ะพี่ลู่คง พี่เฟยเทียน”คุณยาย จางฟางเหนียง
“พวกพี่ทั้งสองคนจัดการตามความเหมาะสมได้เลยค่ะ ไม่ต้องกังวล”คุณย่า หยางฮุ่ยเหมย
“ขอบใจมาก”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา) และคุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“และชื่อผู้ถือยานยนต์คันนี้ พี่จะเสนอให้เป็เ้าหยางไห่ไห่ให้เป็เ้าของนะ”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“ทำไมล่ะคะ ให้คนอื่นเป็ก็ได้ค่ะเื่นี้น้องไม่คิดอะไร”คุณยาย จางฟางเหนียง
“เชื่อพี่เถอะเ้าลู่ซือ และเฉิงเฉิงต้องไม่อยากให้พวกมันเอาชื่อเป็เ้าของแน่นอน เพราะคนที่เจอยานยนต์คันนี้คือหลานเล็กชิวชิวของเรา เ้าหยางไห่ไห่มันเป็พ่อย่อมต้องมีสิทธิ์นะ”คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“ถึงเราจะมีกฎเกณฑ์ดูแลกันและกัน หารายได้มาก็แบ่งปันเท่าเทียมกันมาช้านานหลายร้อยปีแล้วในหมู่บ้านแห่งนี้ที่บรรพบุรุษเราก่อตั้งสร้างขึ้นมา แต่เื่แบบนี้พี่ว่าทุกๆ คนในหมู่บ้านต้องเห็นด้วยอย่างแน่นอน”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“ตกลงค่ะ”คุณย่าฮุ่ยเหมย และคุณยายฟางเหนียง ของชิวชิว
“ไม่คิดเลยนะคะว่าวันนี้อะไรๆมันจะเกิดขึ้นพร้อมๆ กันจนตั้งตัวแทบไม่ติดแบบนี้”คุณแม่ฟางเซียน
ทุกๆ คนหันไปทางยานยนต์คันงามราคาแพงแบบเหมือนกำลังอยู่ในห้วงความฝัน
“มันคือและอธิบายมากกว่านี้ไม่ออกเหมือนกันนะครับ ไม่รู้ครั้งต่อไปความโชคดีของดาวนำโชคของเราจะนำอะไรมาให้พวกเราใอีกนะครับ”คุณลุงเฟยหลง(ลูกชายคนโตปู่เฟยเทียน)
“เอาล่ะเห็นที่จะต้องออกเดินทางกันเลยจะได้ไม่เสียเวลา จริงๆ กำหนดที่กลุ่มด้านนอกจะกลับเข้าหมู่บ้านก็จะอีก 2-3 วันข้างหน้า แต่เรามียานยนต์คันนี้แล้วคงเหลือเพียงไม่ถึง 1 วันพวกเราคงกลับถึงหมู่บ้านกันทั้งหมด แต่ต้องคำนวณเวลาที่จะเดินทางไปขายทองคำที่เมืองหลวงใหญ่กันด้วย”คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“ค่ะ” “ครับ”
เมื่อปรึกษาในเื่ของทองคำ และยานยนต์กันเรียบร้อยแล้วทุกๆ คนก็แยกย้ายไปทำตามหน้าที่ของแต่ละคนทันที
1K
