Whisper เพื่อนไม่จริง (จบ)

Whisper เพื่อนไม่จริง

ตอนที่ 4 คอนโดนักรบ

เตยหอมจะไม่ทนอีกต่อไป!

เพราะนักรบเอาแต่นั่งทำตัวซึมๆ หรือไม่ก็เล่นเกมอย่างเอาเป็๲เอาตาย หล่อนเลยตัดสินใจเองคนเดียวว่าจะต้องพาเพื่อนรักไปเที่ยวให้ได้ และถึงแม้อีกฝ่ายจะยังไม่ยอมรับปากก็เหอะ แต่ถ้าทุกอย่างมันเรียบร้อยทั้งหมดแล้ว ยังไงนักรบก็คงยอมตามใจหล่อนอยู่ดี

เพราะฉะนั้นเธอต้องเริ่มจากไปหาพาสปอร์ตที่คอนโดของเ๯้าตัวก่อนเลย

มา เดี๋ยวเจ๊จองตั๋วไปญี่ปุ่นให้เอง!

“ทำอะไรอะ”

นักรบเงยหน้าจากเกม๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่เธอก็ไม่รู้ แต่เหมือนเธอกำลังจะถูกจับได้ เพราะกระเป๋าของนักรบอยู่ในมือเธอ และอันที่จริงเธอหาคีย์การ์ดคอนโดเจอแล้วแต่ยังไม่ทันได้หยิบใส่กระเป๋าตัวเอง

“เปล๊า!” เตยหอมเสียงสูง ยิ่งทำให้นักรบไม่ไหวใจ

“เปล่าอะไร หาอะไรอะ หยิบออกมาดิ๊”

“หาตัง...เมื่อกี้สั่งไลน์แมนอะ ข้าวกลางวันแกกับฉันไงรบ ฉันไม่ได้พกเงินมาอะ เอาตังแกนะ” ลูกสาวเจ็กโป้งโกหกคำโต ท่าทางไม่ได้น่าไว้ใจเลย แต่นักรบไม่ได้อยู่ในอารมณ์จะเซ้าซี้เลยพยักหน้ารับแล้วกลับไปกดเกมเอาเป็๞เอาตายเหมือนเดิม

หล่อนจึงได้คีย์การ์ดคอนโดของนักรบมาอยู่กับตัวเรียบร้อย

“แก ฉันเปลี่ยนใจยกเลิกไลน์แมนแล้วนะ เดี๋ยวออกไปซื้อก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านที่แกชอบมาให้ดีกว่า ไปและ เดี๋ยวมาใหม่” แล้วเธอก็จากมาทั้งแบบนั้น

เตยหอมเคยไปที่คอนโดนักรบอยู่บ่อยๆ ตอนที่นักรบยังไม่ชวนอิงฟ้ามาอยู่ด้วย มันเลยไม่ยากอะไรกับการเดินทางมาย่านพระรามเก้าแล้วเข้าไปในคอนโดของเพื่อนรัก

เธอเดาว่ารหัสหน้าประตูห้องคอนโดจะยังคงเป็๞เลขวันเกิดของเ๯้าตัวอยู่

ตื้อดื่อ

และมันสำเร็จ!

“พี่รบ... อ้าว ไม่ใช่ พี่เตยมาทำไมคะ...” เสียงแหลมสูงของอิงฟ้าดังขึ้นทันที เธอทำท่าจะกระโจนเข้าใส่เตยหอม แต่ชะงักไปเมื่อรู้ว่าเป็๲หล่อนไม่ใช่คนที่เธอเพียรเฝ้าโทรหามาตลอดหลายวันนี้

เตยหอมยักไหล่ อันที่จริงโกรธยัยนี่มาก แต่รู้ว่าเพื่อนยังรักยัยน้องนี่มาก เลยไม่อยากทำอะไร

“นั่นคีย์การ์ดพี่รบ... พี่รบให้มาหรอ” อิงฟ้าเริ่มเสียงสูงขึ้นจนเตยหอมรู้สึกปวดหูหน่อยๆ

“พี่จะมาเอาของอะ”

“พี่รบให้มาที่นี่หรอ?” เธอถามซ้ำเสียงสูง

“ใช่สิ ไม่งั้นพี่จะมีคีย์การ์ดได้ไงอะ” ลูกสาวของช่างอู่ซ่อมรถยังคงปดอย่างต่อเนื่อง

“ทำไมอะ? แล้วทำไมมือถือพี่รบไม่เปิดเลย? พี่รบอยู่ไหน?”

“ไม่-บอก”

เตยหอมไม่ตอบอะไรแล้วตรงดิ่งไปรื้อหาพาสปอร์ตของนักรบ

“นี่มันห้องฟ้านะคะ พี่เตยจะเข้ามารื้อๆ แบบนี้ไม่ได้!” หล่อนตามมาห้ามเตยหอมที่เริ่มเปิดลิ้นชักช่องแล้วช่องเล่า

“ห้องฟ้าที่ไหน นี่ห้องเพื่อนพี่!” พอถูกห้ามเลยชักอารมณ์เสีย ลูกสาวนายช่างใหญ่เริ่มเท้าเอวมอง

“ก็เพื่อนพี่เป็๞แฟนฟ้าอะ”

“นี่น้อง... น้องทำตัวแบบนั้นแล้วยังกล้าเรียกตัวเองว่าเป็๲แฟนรบอีกอ่อ”

“พี่รบรู้อะไร?!” อิงฟ้าทำท่ามีพิรุธ สายตาเลิกลั่ก แสดงว่าไอ้รบไม่ได้บอกอะไรแม่นี่เลยสักคำ สงสัยจะยังตัดใจจากยัยนี่ไม่ได้...

“ไม่รู้ ไปถามรบเอง”

เตยหอมถูกก่อกวนโดยอิงฟ้าเป็๞ระยะๆ แต่เธอก็หาพาสปอร์ตเจอจนได้ และอิงฟ้าก็เอาแต่ถามว่าพี่รบจะไปไหนไม่ยอมหยุด น่ารำคาญชะมัด

แต่ไม่เป็๲ไร แค่นี้เตยหอมทนได้สบายเพื่อเพื่อนรักเพื่อนตายอย่างนักรบ