โมลี่ได้แต่แค้นอยู่ในใจเพราะเธอรู้สึกว่า์ช่างลำเอียงยิ่งหนักเธอไม่เคยทำผิดต่อใครแต่เหตุใดเธอถึงรับเคราะห์กรรมเช่นนี้ขณะที่เธอกำลังต่อว่า์อยู่นั้นเธอก็ได้ถูกสายฟ้าผ่าใส่ิญญาของเธอจนทำให้เธอแต่สลายหายไปในอากาศ
ตอนนี้โมลี่ได้เกิดใหม่ในยุคปัจจุบันเธอได้เกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นและมีพี่น้องคลานตามกันมา3 คน เธอเป็ลูกคนกลาง พี่ชายของเธอเป็หมอรักษาคนน้องสาวของเธอได้เรียนหมอรักษาสัตว์ส่วนตัวของเธอกลับเรียนหมอจีนทั้งสมุนไพรและการฝังเข็ม
สาเหตุที่เธอได้เรียนเพราะตอนที่เธออายุได้ 18 ปีเธอกลับจำเื่ราวในอดีตได้ทุกอย่างมันทำให้เธอตัดสินใจที่จะเลือกเรียนสิ่งนี้เพราะเธอมั่นใจว่าอย่างน้อยเธอจะได้กลับไปหาสามีและลูกของเธออีกครั้ง
ตอนนี้โมลี่อายุได้ 30ปีแล้วแต่เธอยังเป็โสดในขณะที่พี่ชายและน้องสาวของเธอได้แต่งงานมีครอบครัวกันหมดแล้วทำให้พ่อแม่ของเธอคอยหาคู่ให้เธอจนเธอต้องยื่นคำขาดว่าหากพ่อแม่ของเธอยังทำแบบนี้เธอจะไม่กลับมาบ้านอีกและทำให้เธอได้กลับมามีชีวิตที่สงบอีกครั้ง
นอกจากโมลี่จะเป็หมอจีนแล้วเธอยังเปิดร้านขนมเป็อาชีพเสริมอีกด้วยนอกจากจะทำงานเก่งแล้วเธอยังมีฝีมือทางด้านอาหารอีกด้วยเธอได้เรียนรู้และฝึกทำอาหารหลากหลายเมนูเธอถูกจัดให้เป็ผู้หญิงติดอันดับสาวๆ ในฝันของใครหลายๆคนแต่เธอก็เลือกที่จะไม่มองใครเลย
มาวันหนึ่งเป็วันศุกร์ของสุดสัปดาห์โมลี่กำลังนั่งเคลียร์งานอยู่ในคอนโดเธอรู้สึกง่วงนอนเป็อย่างมากก่อนจะฟุบนอนลงบนโต๊ะทำงานอย่างไม่ได้ตั้งใจในความฝันโมลี่ได้ยืนมองเื่ราวของเธอั้แ่เกิดจนิญญาของเธอได้แตกสลายไปก่อนจะมีเสียงๆหนึ่งพูดมา
“เป็อย่างไรบ้างชีวิตในโลกใบนี้เ้าพอใจกับความสุขความสำเร็จในชีวิตที่เ้าได้รับแล้วยังหรือเ้ายังโทษ์อยู่อีกว่าให้เ้ามีชีวิตที่ขมขื่นอยู่อีก”
“ใครค่ะ เสียงมาจากไหนค่ะ” โมลี่หันไปรอบๆตัวของเธอแต่ไม่มีใครอยู่เลยสักคนนอกจากความว่างเปล่า
“นังหนูเธอไม่ต้องอยากรู้หรอกว่าฉันเป็ใครเธอแค่ตอบคำถามที่ฉันได้ถามไปก็เพียงพอแล้ว”
“ใช่ค่ะหนูไม่พอใจ์ที่ให้หนูได้ใช้ชีวิตกับครอบครัวในชาติที่แล้วน้อยเกินไปแต่สำหรับชาตินี้หนูพอใจมากค่ะเพราะหนูมีครอบครัวที่อบอุ่นหนูไม่ได้้าอะไรเพิ่มแล้วค่ะ”
“แล้วหากฉันให้เธอเลือกระหว่างใช้ชีวิตในชาตินี้กับครอบครัวที่อบอุ่นหรือจะย้อนกลับไปในชาติที่แล้วแต่มีชีวิตที่ยากลำบากเธอจะเลือกแบบไหน”
“หนูขอกลับไปชาติที่แล้วคะหนูอยากได้ดูลูกสาวของหนูได้เติบใหญ่และมีความสุขในชีวิตของเขาหนูยอมกลับไปมีชีวิตที่ลำบากแต่ขอให้หนูได้กลับไปหาครอบครัวของหนูอีกครั้งเถอะคะ”
“อืม...แน่ใจแล้วใช่ไหมในสิ่งที่เธอได้ตัดสินใจเลือก”
“ใช่ค่ะ หนูตัดสินใจที่จะกลับไปอีกครั้ง”
“ได้ ฉันให้เวลาเธออีกสองวันได้กลับไปร่ำลาครอบครัวของเธอและจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย”
“ไม่ว่าคุณจะเป็ใคร หนูขอขอบคุณมากเลยคะ”
แล้วโมลี่ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา ตอนแรกเธอกำลังนั่งคิดอยู่ว่าเป็ความฝันหรือเื่จริงแต่เธอเหลือบหันไปมองนาฬิกาตั้งโต๊ะปรากฎว่าเวลาผ่านไปเพียงแค่ห้านาทีในขณะที่เธอรู้สึกว่าเธอได้หลับไปหลายชั่วโมง