ตอนที่25
ความลับของข่าน
ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นร่างของแม็กซ์ที่นั่งลงบนเก้าอี้ปะาก็หายไปจากมหานครนาโช่แม็กซ์ถูกส่งตัวไปยังมิติแห่งราชัน สถานที่ลึกลับอันเป็เอกเทศ ซึ่งผู้เล่นที่ได้รับเส้นทางราชันจากหกเซิร์ฟเวอร์ก่อนหน้าล้วนเคยมาเยือนสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้แล้วทั้งสิ้น
[ยินดีด้วย ท่านได้รับสมญานาม ผู้สืบทอดของราชันแห่งา(ไฮเซนข่าน)]
[ดวงิญญาของข่านยอมรับความมุ่งมั่นของท่านและหมายมั่นให้ท่านเป็ผู้สืบทอดพลังของตนเอง]
[ยินดีด้วย ท่านได้รับตำราจ้าวกลยุทธ์า]
(ไอเทมเปลี่ยนอาชีพถูกใช้งานอัตโนมัติ)
[พบข้อผิดพลาดตำราจ้าวกลยุทธ์าจะไม่แสดงผล หากผู้เล่นมีระดับต่ำกว่าเลเวล 10]
[เพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดข้างต้นระบบจะทำการเปลี่ยนอาชีพของท่านเป็...ผู้แสวงหาเส้นทางราชันแห่งา(Legendary) เมื่อเลเวลถึงกำหนดแล้วให้โดยอัตโนมัติ]
ท้องฟ้าเบื้องบนไร้หมู่ดาวแต่ความมืดมิดกลับไม่อาจกลบบังความงดงามของเกาะร้างไร้ผู้คนแห่งนี้พันธุ์ไม้ประหลาดส่องแสงเรืองรองบ้างสีเขียว บ้างสีฟ้า นวลตาราวกับภาพฝันในจินตนาการสองหูของแม็กซ์แว่วเสียงสกุณา แต่กลับไร้ตัวตนของมันให้ได้เห็น มีเพียงผีเสื้อน้อยโดดเดี่ยวที่กระพือปีกส่องสว่างสีเหลืองนวลตาวาววับไปมา บินวนเวียนอยู่รอบตัวของแม็กซ์ั้แ่ที่เขามาปรากฏกายณ สถานที่แห่งนี้ เมื่อเห็นว่าปล่อยให้ผู้มาเยือนชื่นชมกับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เพียงพอแล้วเ้าผีเสื้อปริศนาก็เริ่มออกตัว บินตรงนำหน้าแม็กซ์ลึกเข้าไปยังภายในในป่าเบื้องหน้ายามที่ผีเสื้อน้อยบินผ่าน ต้นไม้งดงามที่ขึ้นกันระเกะระกะหนาทึบต่างแหวกออกเป็เส้นทางเรืองรองสายหนึ่ง เ้าผีเสื้อน้อยก็รู้งาน ไม่เร่งบินไวเพราะผู้เล่นทุกคนที่ถูกส่งมายังที่นี่ ล้วนแตกตื่นกับความพิสดารและงดงามซึ่งเหล่าผู้สร้างบรรจงออกแบบมาโดยเฉพาะ ทำให้มันใช้วิธี บัดเดี๋ยวบินบัดเดี๋ยวหยุด ราวกับจะเชื้อเชิญ ให้แม็กซ์ที่เดินสลับหยุด พลางหันรีหันขวางมองสำรวจไปทั่วเดินตามตนเองลึกเข้าไปยังด้านในป่า โดยไม่หลงออกไปนอกเส้นทาง
แม้เสียงระบบยังดังแจ้งความสำเร็จจะน่าชื่นชมและยังคงดังไม่จบสิ้น แต่ดูเหมือนว่าสถานที่พิเศษแห่งนี้จะมีอำนาจดึงดูดใจแม็กซ์ได้มากกว่าข้อความที่สามารถเปิดดูย้อนหลังได้เมื่อมีเวลาว่าง
...แม่เ้า เกาะนี้สวยอย่างกับ์เอ๊ะ ! นั่นมัน
“เ้าบ้านี่ รีบ ๆ เดินตามมาซะทีหยุดอยู่นั่นละ” แม้ที่นี่จะเป็มิติเอกเทศ ที่เวลาไม่เป็ไปตามกฎเกณฑ์ของตัวเกมแต่แม็กซ์ก็ใช้เวลานานเกินกว่าที่ผู้เล่นคนอื่น ๆ ติดตามเ้าผีเสื้อไปยังจุดหมายกว่าสองเท่าแล้ว...ซึ่งเวลาสำหรับภารกิจนี้ มีความลับบางอย่างที่ซ่อนอยู่
“อ้าว ผีเสื้อพูดได้เหรอเนี่ย”แม็กซ์เอ่ยตอบพลางเกาศีรษะตนเอง
“ปกติข้าก็ไม่อยากพูดหรอกแต่เ้ามันเหลืออดเกินไป คนอื่นที่มายังสุสานิญญาราชันก่อนหน้าล้วนกระตือรือร้นจะรีบทำภารกิจสืบทอดพลังให้เสร็จสิ้น มีเพียงเ้า...เ้า เฮ้ย !!! นั่น...เ้าจะไปไหนอีก !!!”
“ทนไม่ไหวแล้ว ไอ้นี่กินได้ไหมเสียดาย ลูกก่อนหน้าอยู่สูงเกิน ข้าปีนไม่ถึง”แม็กซ์เอ่ยพลางะโขึ้นไปโหนบนกิ่งไม้ที่ยื่นโน้มลงมา ก่อนจะดึงตัวเองขึ้นไปนั่งอยู่บนกิ่งไม้พลางชี้นิ้วไปที่ผลไม้รูปร่างคล้ายแอปเปิ้ลเรืองแสงสีชมพูอ่อนลูกหนึ่ง
(ระบบเกมนี้ ผลไม้หรือของป่าบางอย่างผู้เล่นจะสามารถเก็บมาเป็วัตถุดิบในรูปแบบไอเทมได้)
“ไอ้คนประหลาด ได้พลังมาแบบฟลุค ๆเช่นนี้ อนาคตชื่อเสียงของราชันแห่งา คงป่นปี้ไม่มีชิ้นดีแน่ ๆ”
“ในเมื่อเ้าพูดได้ข้าขอถามหน่อยสิ...เ้าผีเสื้อ ข้าอยากรู้ว่าไอ้ลูกนี่กินได้ไหมอะ” ตอนนี้แม็กซ์ปีนขึ้นไปจนใกล้ถึงผลไม้เรืองแสงอยู่แล้ว“ถ้า ไม่ข้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาปีน”
“ทนไม่ไหวแล้ว มนุษย์คนนี้เ้าจะไร้เหตุผลไปถึงไหนเมื่อใดกัน ข้าไม่เข้าใจเ้าจริง ๆ”ผีเสื้อคืนร่างกลับกลายเป็หญิงสาวในอาภรณ์เรืองแสงงดงามราวเทพธิดาตามความเข้าใจในมนุษย์ของมันหวังว่าจะใช้ความงามราวจินตนาการสะกดให้แม็กซ์หันมาสนใจ “เ้าลงมาได้แล้วข้าไม่อยากจะเสียเวลาไปมากกว่านี้แล้ว เ้ารู้ไหมว่าสถานที่แห่งนี้มีเวลาจำกัด”
...ความงามอาจจะดึงดูดชายหนุ่มได้แทบจะทุกคนแต่สำหรับแม็กซ์ที่บ้าเกมเข้ากระดูกดำเป็อันดับหนึ่ง ส่วนอันดับสองก็คือการเสพติดของอร่อยเป็ชีวิตจิตใจเพราะในโลกความจริงเขามักจะช็อตและเป็มนุษย์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่เนือง ๆ ทำให้สิ่งที่ิญญาผู้นำทางคาดการณ์เอาไว้ล้วนผิดพลาด ซึ่งมันก็จะแตกต่างจากผู้เล่นชายทั่ว ๆ ไปหน่อย ๆ ละนะ
“ถ้าเ้าไม่บอกก็...รอแปบนะ ข้าใกล้จะเก็บผลไม้นั้นได้แล้วผลไม้อะไรก็ไม่รู้ กลิ่นก็ชวนน้ำลายไหล แถมรูปร่างก็โคตรน่ากินเลยแต่ถ้าเอาไปประมูลน่าจะ...”
“พอ ๆ กันที” หญิงสาวดีดนิ้วดังเปาะแม็กซ์ก็ร่วงลงมาจากต้นไม้ในทันที เกาะร้างยังเป็เกาะร้างดังเดิมแต่กลับไม่เหลือความงดงามของสิ่งแวดล้อมรอบข้างอีกทุกอย่างสลายกลายเป็อากาศธาตุไปเสียดื้อ ๆ ซะยังงั้นแถมเวลากลางคืนยังถูกเปลี่ยนให้กลายเป็กลางวัน ทำให้ผู้เล่นสามารถมองเห็นสภาพแวดล้อมที่แท้จริงว่าสถานที่นี้เป็เพียงแค่เกาะว่างเปล่าสีขาวโพลนไปทั่ว ขนาดเล็กเท่านั้น
“อะไรกันเนี่ย ภาพลวงตาหรอกรึ”
“ใช่ทุกอย่างในเกมมันก็ภาพลวงตาทั้งนั้นแหละ ทีนี้เ้าก็เดินไปที่รูปปั้นนั้นซะ ภารกิจที่นี่จะได้จบๆ ไปเสียที”
แม็กซ์ที่เพิ่งจะลุกขึ้นมองกวาดตาไปยังรูปปั้นสิบกว่าตัว “แล้วตัวไหนกันละที่ข้าต้องเข้าไปหา”
“กรอดทำไมเ้านี่ถึงได้รับพลังของข่านกันนะ เ้ามนุษย์ !!!เ้าไม่รู้จักไฮเซน ข่านรึไง”
“อ๋อ ราชันตอนเข้าเกม โอเค ว่าแต่มีรูปปั้นเพียบเลยเนอะราชันมีเยอะดี” แม้ปากเอ่ยลอย ๆ แต่สายตากลับมองกวาดสำรวจและจดจำรายละเอียดเอาไว้จนขึ้นใจ “แล้วรูปปั้นตัวอื่นเป็ใครกันมั้งอะบอกข้าหน่อยได้ไหม”
“ข้าให้เวลาเ้าสามสิบวินาทีหากเ้ายังไม่รีบปิดภารกิจรับพลังของข่านอีกละก็ ข้าจะยึดพลังนั้นกลับคืน”
“ฮั่นแน่...!!! เ้าล้อข้าเล่นใช่มั้ย”
“ข้าพูดจริง !!!” น้ำเสียงของหญิงสาวกลายเป็ห้วนสั้น แข็งกร้าว ดวงตาสีฟ้าที่ดูลึกลับกลับโชนแสงสีแดงด้วยอารมณ์หงุดหงิดสุดขีด รังสีสังหารที่ชวนขนลุกแผ่กระจายออกมาจากร่างอรชร
แม็กซ์เห็นท่าไม่ดี ไม่กล้าล้อเล่นอีกวิ่งตรงไปยังหน้ารูปปั้นของข่าน ด้วยความไวราวกับสัตว์ที่ถูกจุดไฟไหม้หาง
“เหรียญตรานะ วางลงไปที่แท่น”น้ำเสียงของหญิงสาวยังคงหงุดหงิดอยู่ไม่หาย
ทันทีที่เหรียญตราถูกวางลงไปิญญาของข่านก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของแม็กซ์แต่เขายังไม่ได้ให้ความใส่ใจผู้สืบทอดของตนเองในตอนนี้ แต่กลับพยักหน้าส่งยิ้มหวานให้กับหญิงสาวซึ่งทำหน้าที่พาแม็กซ์มาส่งยังจุดนัดหมาย
“ดูเหมือนเ้าจะโชคร้ายกว่าคนอื่นๆ หน่อยนะ แต่เอาเถอะภารกิจพิเศษของข้าคงจบลงแล้วที่เหลือเ้าก็จัดการต่อเลยละกัน” แต่หญิงงามกลับไม่ได้สนใจแม็กซ์อีกมองตรงพลางเอ่ยกับิญญาของข่านที่ด้านหน้าของแม็กซ์
“ขอบคุณมาก...มายา”ข่านเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่ดูเหมือนมายาผู้ที่เขาสื่อสารด้วย จะไม่ได้อยู่ฟังคำขอบคุณเพราะทันทีที่นางเอ่ยจบ ร่างงดงามสุดเปรียบก็จางหายไปทันที “ อ้าวไปซะแล้วว่าแต่นางหงุดหงิดอะไรกันนี่ ถึงได้รับไปซะขนาดนั้น” ข่านพึมพำเบากับตนเองก่อนจะหันกลับมาสนใจแม็กซ์ “นายชื่อแม็กซ์สินะ”
“ใช่แล้วครับ”
“อืม แม้ผู้สืบทอดของราชันคนอื่นๆ อาจจะมีเส้นทางเลือกเพียงหนึ่ง แต่สำหรับข้านั้นแตกต่าง”
“แตกต่างยังไงกัน”
“ชีวิตของข้า มีทั้ง่ชีวิตที่รุ่งโรจน์และ่เวลาที่ตกต่ำ ซึ่งทั้งสองเส้นทางยังคงเป็เส้นขนานที่ไม่อาจกันได้พลังทั้งสองก็ไม่เหมือที่เ้าจะต้องเลือกก็เช่นเดียวกัน”
“สองทางเลือก แล้วอันไหนดีกว่า”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ้าเป็คนตรงดีแต่คำตอบนั้น ข้าคงบอกเ้าไม่ได้ เอาเป็ว่าเส้นทางหนึ่งนั้นเ้าจะได้เดินอยู่บนลาภยศชื่อเสียง และเงินทอง ส่วนอีกเส้นทาง...คือเส้นทางแห่งความจริงซึ่งแตกต่างจากเส้นทางสายแรกโดยสิ้นเชิง เ้าจงคิดให้ดี...ส่วนทางเลือกนั้นก็...”
ข่านยังไม่ทันเอ่ยจบแม็กซ์ก็พูดสวนข้นมาทันที
“เส้นทางที่หนึ่ง”
“อืม ไม่เสียเวลาคิดเลยสินะแต่มันก็คือเส้นทางของคนฉลาดสินะ ใครกันที่จะอยากลำบาก” ข่านยิ้มจางแต่เ้ายังไม่จำเป็ต้องเลือกในเวลานี้หรอก เพราะตัวเลือกของเ้าจะถูกเติมเต็มด้วยภารกิจที่ข้ากำลังจะมอบให้”
[ข่านเสนอ ภารกิจ...เส้นทางแห่งราชัน ให้ท่าน]
[เนื่องจากเป็ภารกิจอาชีพ ท่านจะได้รับภารกิจแบบอัตโนมัติเมื่อได้รับอาชีพผู้แสวงหาเส้นทางราชันแห่งา]
“เ้ายังเลเวลไม่ถึงสิบนี่สินะที่มายาเตือนข้าก่อนเข้ามา ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ้าช่างน่าสนใจยิ่งนักแค่เลเวลเก้าก็สามารถทำภารกิจที่ถือว่าหินที่สุดในหมู่ราชันทั้งเจ็ดได้จนจบว่าแต่บอกหน่อยได้ไหมว่าเ้าทำได้ยังไงกัน”
“หา สุดหิน แค่ขุดดินในถ้ำร้างแล้วฟลุคได้ของกับถูกจับไปนั่งเก้าอี้ปะาเนี่ยนะ”
“เื่...จริง”
“แน่นอน ภารกิจมันง่ายเวอร์เลยละ”
“เออข้าคงต้องไปตรวจสอบเส้นทางของเ้าดูอีกรอบ”ิญญาของข่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย
“นี่ท่านข่าน ข้าถามอะไร ท่านหน่อยได้มั้ย”
“อืมได้สิ เ้ามีเวลาจนกว่ามิติวิเศษนี้จะหมดลงหากข้าตอบได้ ข้าจะไม่ปกปิด”
“ดี รูปปั้นราชันที่นี่มีเยอะแยะเลยเ้าเก่งที่สุดหรือเปล่า”
“เฮ้ย ถามยังงี้เลยรึ” ข่านคิดย้อนไปถึงคำเตือนจากเทพธิดาก่อนหน้า“เอาเถอะ เื่นี้ไม่ใช่เื่สำคัญอะไร ถ้านับพลังฝีมือแบบดวลเดี่ยว เ้าก็ถือซะว่าข้านะอ่อนแอที่สุดในหมู่ราชัน แต่...”
แม็กซ์เอ่ยแทรกขึ้นอีกครั้ง
“หา อะไรวะ นี่เราได้อาชีพราชันที่อ่อนที่สุดเลยเหรอเนี่ยอยากจะร้องไห้”
แม็กซ์แค่อยากร้องไห้แต่ตอนนี้ข่านกำลังน้ำตาไหลนองหน้าอยู่ “ลาก่อนเด็กใหม่ ผู้สืบทอดของข้า”สิ้นเสียงเอ่ย เวลาที่มีก็หมดลง ผู้ที่บังคับร่างิญญานี้ยังคงสับสนเพราะเขาจำได้ว่า เพื่อนร่วมงานของตนเอง มีเวลามากกว่านี้เยอะเลยแต่กับเขาทำไมมันช่างแตกต่าง
ทันทีที่มิติแตกสลายแม็กซ์ก็ถูกส่งออกมายังกระท่อมร้างทางทิศใต้ของมหานครนาโช่กระท่อมตกแต่งฉากที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ แค่เดินผ่านและไม่ได้ใส่ใจนักใครจะคิดว่าเมื่อครั้งอดีต ที่นี่เคยเป็ที่พำนักเร้นกายของไฮเซน ข่านมาก่อน
.
.
ณ ห้องวิจัยหลักของเกม LastFantasy Online นักวิทยาศาสตร์ วิศวกรคอมพิวเตอร์ และนักออกแบบระบบชั้นนำของโลกสิบกว่าคนยืนดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น บนจอฉายภาพโฮโลแกรม ด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่แตกต่างกัน
“ท่าทางใครถือหางข่านเอาไว้คงจะเ็ปใจไม่น้อย”
“ก็บอกแล้วว่า แถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีระดับฝีมือต่ำเตี้ยที่สุด แถมเกรียนก็เยอะดูอย่างเมื่อก่อนองค์การนาซ่ายังเอือมเลย” นักวิจัยที่เป็ผู้เชี่ยวชาญด้านข้อมูลผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นเมื่อเขาได้ย้อนดูวิธีการที่ได้รับพลังของแม็กซ์
แต่ทันทีฝาแคปซูลเชื่อมต่อกับโลก LastFantasy Online เปิดออก การสนทนาหยุดชะงักสายตาของผู้คนในห้องพร้อมใจกันมองไปยังรองหัวหน้าทีมวิจัย...ดอกเตอร์โจเซฟ แวน. อบิเกล (วิศวกรสมองกล)
ดอกเตอร์อบิเกล ลุกออกมาจากเครื่องเชื่อมต่อพลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มขมขื่น “ไม่ไหวจริง ๆ ตัวเลือกของผม คงสู้ของพวกคุณที่เลือกเซิร์ฟเวอร์ก่อนไม่ได้เลย”อบิเกลเอ่ยพลางส่ายศีรษะไปมา
“เอาน่า มันก็แค่เกม”ดอกเตอร์หลิวอี้ รองหัวหน้าทีมวิจัย (วิศวกรระบบเชื่อมต่อสมอง) ผู้เชื่อมต่อกับราชันจอมเวทของเซิร์ฟเวอร์ที่สี่เอ่ยขึ้น
“ฮิ ฮิ ฮิ”เสียงหัวเราะใสกังวานราวกระดิ่งแก้วดึงดูดสายตาของผู้คนที่กำลังสนทนากันให้หันกลับไปมอง “ฉันเตือนคุณแล้วนะแอ๊บบี้ว่าให้เลือกผู้เล่นฝั่งยุโรป แต่คุณก็ไม่ฟัง” วิคตอเรีย แอนเน่
“อืม...ถึงผิดหวังแต่เกมเพิ่งจะเริ่มน่าแอนราชันาอาจจะอ่อนแอในด้านพลัง แต่หากผู้เล่นที่เก่ง...เออ จริงด้วย ลืม ๆมันไปเถอะ อีกอย่างนะแอน ช่วยเลิกใช้คำว่า...แอ๊บบี้ เรียกผมทีเถอะ” อบิเกลเอ่ยพลางทำท่ายกมือขึ้นเช็ดน้ำตา เสมือนว่ากำลังร้องไห้อยู่
เสียงของทั้งห้องเงียบลงก่อนจะตามมาด้วยเสียงหัวเราะที่ะเิดังขึ้นพร้อม ๆ กัน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า”เสียวหัวเราะของทีมงานวิจัยสิบกว่าคน ที่ได้ทำงานร่วมกับสมองกลของเกม LastFantasy Online ดังประสานกันครื้นเครง...การพนันขันต่อกันว่าตัวละครราชันที่แต่ละครออกแบบไว้ใครจะเก่งกว่ากันก็คือ่เวลาสนุกสนานท่ามกลางงานอันเคร่งเครียดของเหล่าอัจฉริยะทั้งหลาย
743
![กฎรักพันธะเลือด เล่ม 1-3 [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1665225730_75393690.webp)
