คำโปรย
เมื่อการบำบัด ไม่ได้หยุดอยู่แค่ในห้องตรวจ แต่คนไข้ชายกลับพาหมอแพรวเลี้ยวเข้าโรงแรมม่านรูดจนเธอได้ค้นพบวิธีการบำบัดอาการผู้มีบุตรยาก สารพัดวิธีเก็บตัวอย่างน้ำ…กับเหล่าคนไข้ของเธอ
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง “กริ๊กๆ” เป็จังหวะเดียวกับที่ประตูห้องตรวจของ หมอแพรวแห่งแผนกผู้มีบุตรยากของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังเปิดออก
หมอแพรวในชุดเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตาเผยให้เห็นทรวดทรงนาฬิกาทรายอันเย้ายวนภายใต้ผ้าเนื้อดี
หน้าอกอวบอิ่มคัพดีเด้งดึ๋งรับกับทุกย่างก้าวเอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายกลมโตขนาด 39 นิ้วครึ่งที่ส่ายไหวเล็กน้อยราวกับมีชีวิต
เธอเพิ่งจะอายุยี่สิบกว่า ๆ แต่ใบหน้าสะสวยรูปร่างเย้ายวนราวกับนางแบบชุดชั้นในวิคตอเรียซีเคร็ท (Victoria'sSecret) ผิดกับหมอผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่มักจะดูเรียบร้อยและไม่ค่อยมีเวลาดูแลตัวเอง
“เรียนเชิญค่ะคุณอรรณพ คุณเง็กท้อ”
น้ำเสียงหวานใสของหมอแพรวเอ่ยเชื้อเชิญคนไข้คู่สามีภรรยาที่นั่งรออยู่หน้าห้องให้เข้ามา
สามีภรรยาวัยสามสิบเศษคู่หนึ่งเดินเข้ามาในห้องตรวจด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ผู้เป็สามี อรรณพรูปร่างกำยำบึกบึนดูดี แต่ใบหน้ากลับดูอมทุกข์
หมอแพรแอบกวาดตาชำเลืองมองเป้ากางเกงของคนไข้หนุ่มแวบหนึ่งพอดีกันกับที่อรรณพกำลังจ้องมองหน้าอกอวบโตของหมอสาวอยู่พอดิบพอดี
คนทั้งคู่จึงประสานสายตากันโดยบังเอิญทำให้อรรณพตื่นเต้นไม่น้อย
ส่วนภรรยา เง็กท้อ ใบหน้าดูซีดเซียว หล่อนชอบหมวดคิ้วทำหน้าหงิกอยู่ตลอดเวลาผมเผ้ายุ่งเหยิงราวกับเพิ่งตื่นนอน ชุดที่สวมใส่ก็ดูเชยเฉิ่มราวกับหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่นเมื่อสิบปีที่แล้ว
“เชิญนั่งค่ะ”
หมอแพรวยิ้มให้คนไข้สองสามีภรรยาอย่างใจดีก่อนจะผายมือไปยังเก้าอี้ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเธอ
เง็กท้อหน้าบึ้งตึงเหมือนกำลังอารมณ์เสียเธอทรุดตัวลงนั่งปุ๊บก็เปิดประเด็นทันทีราวกับจรวดติดเครื่อง
“คุณหมอคะ ดิฉันกับอรรณพ มาปรึกษาคุณหมอเื่ลูกค่ะ”
เธอหันไปค้อนสามีวงใหญ่
“สามีของดิฉันเขามีปัญหาอวัยวะเพศไม่แข็งตัวเลยค่ะคุณหมอไม่ยอมเอากันเลยค่ะ”
“แล้วแบบนี้จะมีลูกชายไว้สืบสกุลได้ยังไงกันคะพ่อแม่พวกเราก็เอาแต่บ่นกันแทบทุกวันเลย คุณหมอช่วยตรวจดูมันหน่อยเถอะค่ะ”
เธอพูดรัวเร็วราวกับปืนกลปล่อยสามีให้นั่งก้มหน้าหงอย ๆ ข้าง ๆ
หมอแพรวยิ้มรับอย่างเข้าใจแต่สายตาของเธอกลับสำรวจคนไข้ผู้เป็ภรรยาอย่างช้า ๆ ั้แ่หัวจรดเท้าโดยไม่ให้เธอรู้ตัว
‘โอ้โห คนเป็เมียนมแบนราบเป็ไม้กระดานแถมยังไม่แต่งหน้าแต่งตาเลยสักนิด แต่งตัวก็เช้ยเชยเหมือนอาซิ้มข้างบ้านไม่มีผิดแบบนี้ไอ้ผัวมันจะไปมีอารมณ์ได้ยังไงกันยะ ฮิฮิ’
หมอแพรวคิดในใจอย่างเหยียดหยามเล็กน้อยเธอแอบยกมุมปากขึ้นนิด ๆ อย่างคนเหนือกว่า
เธอเริ่มซักประวัติเบื้องต้น
“คุณอรรณพเคยมีปัญหาเื่นี้มาก่อนไหมคะมีโรคประจำตัวอะไรหรือเปล่า หรือว่าเคยมีประวัติการผ่าตัดอะไรบ้างไหมคะ”
อรรณพเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าสวยหวาน
“เอ่อ ไม่เคยมีครับคุณหมอ แต่ก่อนก็ปกติดีครับเพิ่งมาเป็่หลังๆ นี่แหละครับ”
เขาตอบเสียงอ้อมแอ้มพลางเหลือบมองภรรยาที่กำลังนั่งเท้าคางมองเพดานอย่างเบื่อหน่าย
หมอแพรวพยักหน้า ก่อนจะหันไปทางเง็กท้อ
“แล้วคุณเง็กท้อล่ะคะมีอาการผิดปกติทางร่างกายบ้างไหมคะ ประจำเดือนมาปกติหรือเปล่า”
“โอ๊ย ดิฉันปกติดีทุกอย่างแหละค่ะคุณหมอสุขภาพแข็งแรงดี มีแต่ไอ้บ้านี่แหละค่ะที่ไม่มีน้ำยา”
เง็กท้อรีบปฏิเสธอย่างรวดเร็วราวกับกลัวโดนตำหนิพร้อมกับโยนความผิดทั้งหมดไปให้สามี
ในขณะที่หมอแพรวกำลังจะซักประวัติเพิ่มเติมโทรศัพท์ของเง็กท้อก็ดังขึ้น เสียงเรียกเข้าเพลงลูกทุ่งดังลั่นห้อง เง็กท้อรีบกดรับสายแล้วคุยเื่ธุรกิจเสียงดังช้งเช้งไม่เกรงใจว่าอยู่ในห้องตรวจของแพทย์แม้แต่น้อย
6K
